Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 33:22

Με αυτά υποδηλώνει τους αγίους ευαγγελιστές, τους αποστόλους, τους εκάστοτε ηγουμένους των Εκκλησιών, οι οποίοι δίκην ποτάμιου νάματος αρδεύουν τις διάνοιες των πιστών, κατακλύζοντάς τες με τους λόγους του Θεού και προσφέροντάς τους άφθονη παρηγοριά, προφανώς εκείνη που παρέχεται μέσω του Αγίου Πνεύματος. Αλλά όλοι αυτοί οι ποταμοί και οι διώρυγες δέχονται τον Ένα, τον Ύψιστο, δηλαδή προφανώς τον Χριστό, για τον οποίο έχει γραφεί: «Οι ορμές του ποταμού ευφραίνουν την πόλη του Θεού». Λέει δε κάπου και ο ίδιος μέσω της φωνής του προφήτη για τους δικούς του προσκυνητές: «Ιδού, εγώ στρέφω προς αυτούς σαν ποταμός ειρήνης και σαν χείμαρρος που κατακλύζει τη δόξα των εθνών». <Δεν θα πορευθείς αυτήν την οδό, ούτε θα την πλεύσει πλοίο φέροντας φορτίο. Διότι ο Θεός μου είναι μέγας. Ο Κύριος δεν θα με προσπεράσει. Ο Κύριος είναι κριτής μας, ο Κύριος είναι άρχοντάς μας· αυτός θα μας σώσει.> Ο λόγος μεταφέρθηκε και πάλι στο πρόσωπο εκείνων που πίστεψαν. Επειδή, δηλαδή, έκανε μνεία για ποταμούς και διώρυγες, για αυτόν τον λόγο, και πολύ εύλογα, ομιλεί περί πλοίου. Και τι άραγε υποδηλώνει, θα προσπαθήσω να το καταστήσω σαφές. Διότι πριν από την έλευση του Σωτήρα μας, ο Σατανάς λεηλατούσε την οικουμένη, χωρίς κανένας να τον επιτιμά.

Επειδή έχουμε λυτρωθεί μέσω του Χριστού, και κατοικώντας στην αγία σκηνή, δηλαδή την Εκκλησία, εντρυφούμε στους ευαγγελικούς και αποστολικούς λόγους, πήραμε θάρρος απέναντι σε εκείνον που παλαιότερα είχε τη δύναμη να μας καταδυναστεύει, και επειδή ο Χριστός θα διαφυλάξει τις καρδιές μας, μην επιτρέποντας στον εφευρέτη της ανομίας να τις καταπατά. Γι' αυτό εμείς που έχουμε πιστέψει λέμε προς αυτόν: Δεν θα πορευτείς αυτή την οδό, ούτε θα πλεύσει μεγάλο πλοίο, δηλαδή, δεν θα είμαστε πλέον βατοί στις δικές σου πλεονεξίες. Αλλά ούτε σε αυτούς τους ποταμούς θα βρεθείς, σαν κάποιο μεγάλο πλοίο. Αλλά ίσως θα έλεγε κάποιος: Από πού πήρατε το θάρρος να τα λέτε αυτά; Ναι, λέει, έχουμε το θάρρος. Διότι ο Θεός μου είναι μεγάλος, και δεν θα με προσπεράσει. δηλαδή, δεν θα περάσει από μέσα μου, όπως έκανε προηγουμένως ο Σατανάς. Δεν θα υποταχθώ στα δικά του πόδια. διότι ο Κύριος είναι ο κριτής μας. Ο Κύριος είναι ο άρχοντάς μας, ο Κύριος είναι ο βασιλιάς μας, ο ίδιος ο Κύριος θα μας σώσει.

Στον Ησαΐα. Διότι ο Θεός μου είναι μέγας, δεν θα με παραβλέψει, ο Κύριος είναι ο κριτής μας, ο Κύριος είναι ο άρχοντάς μας, ο Κύριος είναι ο βασιλιάς μας, ο Κύριος ο ίδιος θα μας σώσει. Βασιλιά με δόξα θα δείτε, και τα μάτια σας θα δουν γη από μακριά, η ψυχή σας θα στοχαστεί τον φόβο.

Γι' αυτό, στους εχθρούς και τους πολεμίους τυγχάνουν απροσπέλαστοι οι ποταμοί που, αντί περιβόλου, περικυκλώνουν και περιτειχίζουν την προαναφερθείσα πόλη του Θεού, ώστε να είναι αδιάβατοι σε όλους τους ξένους· επειδή ο Κύριος, που αποτελεί τον τόπο της, είναι μέγας· διότι αυτός ήταν η πέτρα πάνω στην οποία οικοδομήθηκε. Ο ίδιος, λέει, είναι και κριτής μας, ο ίδιος είναι και άρχοντάς μας, ο ίδιος και βασιλιάς και σωτήρας μας. Εφόσον ο Κύριος είναι όλα αυτά για εμάς, εύλογα η πόλη τυγχάνει απόρθητη, και οι ποταμοί που την περικυκλώνουν τυγχάνουν αδιάβατοι σε όλους τους εχθρούς. Θα κατανοήσουμε δε τους ποταμούς που περιφράσσουν την εν λόγω πόλη ξεκινώντας από τον πρώτο και μεγάλο, τέλειο ποταμό, του οποίου «τα ορμήματα ευφραίνουν την πόλη του Θεού», που κατ' αναλογίαν είναι ο Λόγος. Και «οι άγγελοί του, που βλέπουν διαρκώς το πρόσωπο του Πατρός του εν τοις ουρανοίς», θα μπορούσαν να είναι οι ποταμοί που φρουρούν την εκκλησία του. Όμως, αφού ο λόγος εξέθεσε τόσα περί της πόλεως του Θεού, στρέφεται και απευθύνεται προς την παλαιά.

Έτσι, ποτέ ο υιός της αλήθειας δεν παρέκκλινε από την αλήθεια· και μόνη του ελπίδα ήταν ο Θεός, από τον Οποίο προέρχονται οι χάριτες των ελπίδων που επιφυλάσσονται για τους αξίους. Διότι, μελετώντας το ψαλμικό ρητό σε όλη του τη ζωή με λόγια και με έργα, έλεγε: «Σε Αυτόν ήλπισε η καρδιά μου, και βοηθήθηκα». Επειδή κατ' αυτόν τον τρόπο ήλπισε στον Κύριο, το έλεος θα τον περικυκλώσει. Και η πεποίθησή του σε Αυτόν τον παρομοιάζει με το όρος Σιών· αλλά και καθιστά αυτόν που την κατέχει μέτοχο του ύψιστου μακαρισμού, όπως μπορεί κανείς να διδαχθεί από τους ίδιους τους προφήτες, με τον Δαβίδ να λέει: «Μακάριος ο άνθρωπος, του οποίου η ελπίδα είναι το όνομα του Κυρίου». Τον δε Ιερεμία: «Ευλογημένος ο άνθρωπος που έχει την πεποίθησή του στον Κύριο, και ο Κύριος θα είναι η ελπίδα του· και θα είναι σαν το δέντρο που θάλλει κοντά στα νερά, και που απλώνει τις ρίζες του προς την υγρασία». Και τον Ησαΐα: «Ο Κύριος είναι ο Βασιλιάς μας, ο Κύριος είναι ο Σωτήρας μας, Αυτός θα μας σώσει».

Πού είναι οι σύμβουλοι; Πού είναι εκείνος που καταμετρά τους τρεφομένους, λαό μικρό και μεγάλο, τον οποίο δεν συμβούλευσε ούτε εγνώριζε λαό βαθύφωνο, ώστε να μην ακούει «λαός περιφρονημένος»; Και δεν υπάρχει σύνεση σε αυτόν που ακούει. ... τα μάτια σου θα δουν, Ιερουσαλήμ πόλη πλούσια, σκηνές που δεν θα κλονιστούν ούτε θα μετακινηθούν οι πάσσαλοι της σκηνής της ποτέ εις τον αιώνα, ούτε τα σχοινιά της θα διαρραγούν, διότι το όνομα του Κυρίου είναι μέγα. Θα υπάρχει τόπος για εσάς, ποταμοί και διώρυγες πλατιές και ευρύχωρες. Δεν θα πορευτείς αυτήν την οδό, ούτε θα την διαπλεύσει πλοίο που ελαύνεται. Διότι ο Θεός μου είναι μέγας. Δεν θα με προσπεράσει ο Κύριος ο κριτής μας ... αυτός ο Κύριος θα μας σώσει. Κόπηκαν τα σχοινιά σου, διότι δεν άντεξαν. Ο ιστός σου έγειρε, δεν θα ξεδιπλώσει τα πανιά, δεν θα υψώσει σημαία, έως ότου παραδοθεί σε λεηλασία. Τότε πολλοί χωλοί θα λάβουν λάφυρα, και ο λαός που κατοικεί μέσα σε αυτήν δεν θα πει: Κοπιάζω. Διότι θα τους συγχωρεθεί η αμαρτία.

«Μην έχετε εμπιστοσύνη σε άρχοντες, σε γιους ανθρώπων· την ημέρα εκείνη θα χαθούν οι διαλογισμοί τους.» «Να έχεις απόλυτη εμπιστοσύνη στον Κύριο με όλη σου την καρδιά.» «Όποιος εμπιστεύεται τον Κύριο, θα βρίσκεται υπό τη φροντίδα Του.» «Εκείνος που εμπιστεύεται τον Κύριο, είναι μακάριος.» «Όποιος εμπιστεύεται τον Κύριο, θα ευφρανθεί.» «Ο Κύριος είναι ο κριτής μας, ο Κύριος είναι ο άρχοντάς μας, ο Κύριος είναι ο βασιλιάς μας, ο Κύριος είναι ο σωτήρας μας· αυτός θα μας σώσει.» «Ιδού, ο Θεός είναι ο σωτήρας μου· σε αυτόν θα στηρίξω την πεποίθησή μου, και θα σωθώ.» «Ευλογημένος ο άνθρωπος που εμπιστεύεται τον Κύριο· και ο Κύριος θα είναι η ελπίδα του· και θα είναι σαν δέντρο που θάλλει πλάι στα νερά, και θα απλώσει τη ρίζα του στην υγρασία.» «Δεν υπάρχει καταισχύνη για όσους εμπιστεύονται εσένα.» «Κοιτάξτε τις αρχαίες γενεές και δείτε: ποιος πίστεψε στον Κύριο και ντροπιάστηκε; Ή ποιος παρέμεινε στον φόβο Του και εγκαταλείφθηκε; Ή ποιος Τον επικαλέστηκε και Εκείνος τον περιφρόνησε; Διότι ο Κύριος είναι οικτίρμων και ελεήμων, και συγχωρεί αμαρτίες.» «Με την ελπίδα σωθήκαμε. Ελπίδα όμως που βλέπεται δεν είναι ελπίδα. Διότι αυτό που βλέπει κάποιος, γιατί και να το ελπίζει; Εάν όμως ελπίζουμε εκείνο που δεν βλέπουμε, το περιμένουμε με υπομονή.» «Σταθείτε, λοιπόν, έχοντας περιζωσμένες τις οσφύες της διανοίας σας, μένοντας νηφάλιοι.» «Ελπίσατε τέλεια στη χάρη που σας έχει δοθεί.»