Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 33:23

Διότι παλαιότερα αυτός ήταν ο πλέον κακότροπος και σκληρός άρχοντάς μας. Επειδή όμως υποταχθήκαμε στον ευαγγελικό και σωτήριο ζυγό, αποκτήσαμε ως κριτή, άρχοντα, βασιλιά και Κύριο τον Υιό, και αυτός θα μας σώσει. Με άλλον τρόπο το διδάσκει αυτό ο ίδιος ο προφήτης Ησαΐας, αναφερόμενος τόσο στην Εκκλησία του Θεού, όσο και σε αυτούς που έχουν δικαιωθεί μέσω της πίστης στον Χριστό, λέγοντας: Εκεί θα υπάρχει οδός καθαρή, και θα ονομαστεί οδός άγια, και δεν θα υπάρχει εκεί οδός ακάθαρτη, ούτε θα υπάρχει εκεί λιοντάρι, ούτε κανένα από τα πονηρά θηρία δεν πρόκειται να ανεβεί εκεί. Αλλά θα πορευτούν σε αυτήν οι λυτρωμένοι από τον Κύριο. <Έσπασαν τα σχοινιά σου, επειδή δεν άντεξαν.>

«Ο ιστός σου έγειρε, δεν θα χαλαρώσει τα ιστία, δεν θα υψώσει σήμα, μέχρις ότου παραδοθεί σε λεηλασία». Αφού έκανε μνεία για πλοίο, και αφού το ονόμασε σκηνή, συνεχίζει πάλι την ανάπτυξη του λόγου του Θεού· και λέει, απευθυνόμενος βέβαια στη Συναγωγή των Ιουδαίων, ήτοι στη σκηνή, ότι «Κόπηκαν τα σχοινιά σου, επειδή δεν είχαν δύναμη». Διότι για τη Σιών, την πλούσια πόλη, λέει ότι τα σχοινιά της δεν πρόκειται να κοπούν ποτέ στον αιώνα. Επειδή ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός, όπως είπα, θεμελίωσε την Εκκλησία του πάνω σε πέτρα· κόπηκαν όμως τα σχοινιά της σκηνής των Ιουδαίων, διότι δεν είχαν ισχύ. Και όπως ακριβώς, όταν πέφτει σφοδρός άνεμος σε πλοίο, τα ιστία τεντώνονται και δεν χαλαρώνουν καθόλου, επειδή δεν το επιτρέπει ο αέρας, αλλά το πλοίο υφίσταται ναυάγιο, έτσι, λέει, και ο δικός σου ιστός έχει γείρει, και δεν πρόκειται να χαλαρώσει τα ιστία. Επομένως, φανερώνει αυτό που συνέβη στη Συναγωγή των Ιουδαίων χρησιμοποιώντας την εικόνα εκείνων που ταξιδεύουν στη θάλασσα. «Αλλά ούτε σήμα θα υψώσει», λέει. Και θα παραμείνει έτσι, μέχρις ότου παραδοθεί σε λεηλασία. Ιδού, χρησιμοποιεί και αυτό το παράδειγμα, υποδεικνύοντας σε εμάς με πολλούς τρόπους τα όσα τους συνέβησαν.

Διότι είναι συνήθεια σε όσους έχουν νικήσει στον πόλεμο να υψώνουν λάβαρο, δηλαδή να αναγείρουν τρόπαιο. Εκείνοι όμως που ηττώνται, δεν υψώνουν λάβαρο. Δεν θα υψώσει λοιπόν, λέει, λάβαρο, δηλαδή, δεν θα υπερισχύσει των εχθρών του, αλλά μάλλον θα εξασθενήσει, μέχρις ότου παραδοθεί σε λεηλασία.

Με όλα αυτά σημαίνει ότι θα υποταχθεί κάτω από τα πόδια του Σατανά και θα υποστεί ναυάγιο, και δεν θα υπερισχύσει ποτέ της δικής του δυστροπίας, όπως βεβαίως κάνουν εκείνοι που κατοικούν την ασάλευτη σκηνή, αλλά μάλλον θα γίνει λεία του. <Επομένως πολλοί χωλοί θα αποκομίσουν λεία, και ο λαός που κατοικεί ανάμεσά τους δεν πρόκειται να πει: Κοπιάζω· διότι τους συγχωρήθηκε η αμαρτία.> Διότι οι Ιουδαίοι, αν και αξιώθηκαν να έχουν την ικανότητα να ορθοποδούν χάρη στην παιδαγωγία του Νόμου, παραδόθηκαν ως λεία στον Σατανά. Εκείνοι όμως που προέρχονται από τα έθνη, αν και έχουν χωλή διάνοια, εφόσον είχαν πλανηθεί και δεν γνώριζαν να βαδίζουν σε ορθά μονοπάτια, θα αποκομίσουν λεία.

Ας ακούσει η γη και εκείνοι που βρίσκονται σε αυτήν· η οικουμένη και ο λαός που κατοικεί σε αυτήν. Διότι ο θυμός του Κυρίου στρέφεται εναντίον όλων των εθνών, και η οργή του ενάντια σε όλο το πλήθος τους, για να τους εξολοθρεύσει και να τους παραδώσει σε σφαγή. Οι δε τραυματίες τους θα ριφθούν, καθώς και οι νεκροί τους, και θα αναδυθεί η δυσωδία τους, και θα βραχούν τα όρη από το αίμα τους. Και θα τυλιχθεί ο ουρανός σαν ειλητάριο, και όλα τα άστρα θα πέσουν όπως τα φύλλα από το κλήμα, και όπως πέφτουν τα σύκα από τη συκιά. Μέθυσε η μάχαιρά μου στον ουρανό.> Αφού, λοιπόν, προείπε πολύ καθαρά ότι η Συναγωγή των Ιουδαίων θα περιπέσει σε ναυάγιο, και ότι θα παραδοθεί σε εκείνους που τη λεηλατούν προς διαρπαγή και άλωση· και προσθέτοντας σε αυτά την κλήση των εθνών (διότι «πολλοί χωλοί», λέει, «θα κάνουν διαρπαγή»), καθιστά αναγκαία την κατήχηση σε εκείνους που κάποτε είχαν χωλαίνουσα διάνοια, αλλά έμαθαν να ορθοποδούν μέσω της πίστεως στον Χριστό. Υπενθυμίζει, λοιπόν, την καθολική κρίση που πρόκειται να επέλθει για μικρούς και μεγάλους. Γι' αυτό λέει στα έθνη, σαν να βρίσκονται ακόμη μακριά: «Πλησιάστε, έθνη, και ακούστε, άρχοντες». Και το ρήμα «προσαγάγετε» (πλησιάστε) το έθεσε αντί του «προσεγγίσατε». Διότι, για όσο διάστημα βρίσκονται τυχόν στην πλάνη και λατρεύουν την κτίση παρά τον Κτίστη, παραμένουν κάπου μακριά από τον Θεό.

Και λέει: «Εκόπησαν τα σχοινιά σου, διότι δεν άντεξαν· ο ιστός σου έγειρε, ώστε να χαλαρώσουν τα ιστία· δεν θα υψώσει σημαία, έως ότου την παραδώσω σε λεηλασία». ⌜Με αυτά εννοεί την πτώση της σωματικής Ιερουσαλήμ, της οποίας «εκόπησαν τα σχοινιά» και ο «ιστός» της, σαν κάποιου πλοίου που καταστράφηκε μέσα σε καταιγίδες και κύματα, «έγειρε» πέφτοντας, επειδή διασπάστηκαν τα «σχοινιά» που τον συγκρατούσαν,⌝ σύμφωνα δε με τον Σύμμαχο: «Απορρίφθηκαν τα σχοινιά σου», λέει, «ώστε να μη συγκρατούν· έτσι και ο ιστός τους, ώστε να μην απλώσει ιστίο. Τότε διαμοίρασε λάφυρα πολλά»· διότι, όπως ακριβώς σε ένα πλοίο που καταστράφηκε και ναυάγησε σε ναυμαχία, οι νικητές εχθροί διαρπάζουν για τον εαυτό τους τα «λάφυρα» εκείνων που χάθηκαν και «λεηλατούν» τα πάντα. Έτσι, λέει, όταν η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε και παραδόθηκε στους εχθρούς, όλα τα τίμια, σεμνά και ιερατικά σκεύη που υπήρχαν σε αυτήν δόθηκαν «προς λεηλασία», επειδή ο Θεός την «είχε παραδώσει»· διότι οι εχθροί δεν είχαν από δική τους δύναμη τόση ισχύ ώστε να την κυριεύσουν. Αμέσως λοιπόν, κάποιοι «χωλοί» ήταν αυτοί που «έκαναν τη λεηλασία», οι οποίοι κούτσαιναν και χώλαιναν στα στηρίγματα της ψυχής, έτσι ώστε να μη βαδίζουν την οδό της θεοσέβειας· ειδωλολάτρες, δηλαδή, ήταν αυτοί, οι οποίοι ακοπίαστα και χωρίς μόχθο κυρίευσαν την πόλη που είχε υποστεί ναυάγιο.

Γι' αυτό έχει ειπωθεί: «τώρα πολλοί χωλοί θα προβούν σε λεηλασία και δεν θα πει "Κουράζομαι" ο λαός που κατοικεί ανάμεσά τους· διότι τους συγχωρέθηκε η αμαρτία»· διότι δεν τους καταλογίστηκε ως «αμαρτία» το ότι πολιόρκησαν την πόλη, επειδή το έπραξαν αυτό σύμφωνα με την κρίση του Θεού.

Σύμφωνα δε με τον Σύμμαχο λέει: «και θα κατεβούν ψηλοί μονόκεροι και μοσχάρια μαζί με ισχυρούς ταύρους, και θα μεθύσει η γη από το αίμα και το χώμα τους θα λιπανθεί από το πάχος». Νομίζω δε ότι το Θείο Πνεύμα χρησιμοποίησε τέτοιες απειλητικές λέξεις για να παραστήσει την εκδίκηση του Θεού εναντίον των ασεβών και για να φοβίσει όσους τις ακούν, οι οποίοι διαθέτουν συνηθισμένη και πιο χονδροειδή ακοή, επειδή δεν μπορούν όλοι να κατανοήσουν διαφορετικά τις τιμωρίες που θα επιβληθούν στους ασεβείς, ούτε να αντιληφθούν νοερά τον τρόπο της κολάσεως. Γι' αυτό χρησιμοποίησε πιο χονδροειδείς εκφράσεις και πιο συνηθισμένες λέξεις που προκαλούν φόβο, ώστε έστω και έτσι, αφού φοβηθούν, να επιστρέψουν (να μετανοήσουν) όσοι τις ακούν. Ο λόγος, υπαινισσόμενος την πολιορκία της Ιερουσαλήμ με το να πει: «κόπηκαν τα σχοινιά σου, επειδή δεν άντεξαν· το κατάρτι σου έγειρε, δεν θα ξεδιπλώσει τα πανιά· δεν θα υψώσει σημαία, έως ότου παραδοθεί σε λεηλασία». Έπειτα, στη συνέχεια, αφού μίλησε για τα έθνη που την πολιόρκησαν και για την καθολική κρίση του Θεού, η οποία θα επέλθει σε όλους τους ασεβείς, επαναλαμβάνει τον λόγο περί της Σιών και της Ιερουσαλήμ διδάσκοντας ότι θα έρθει για αυτήν «έτος ανταποδόσεως» και «ημέρα κρίσεως». Και στα προηγούμενα δε αναφερόταν το εξής: «Γυναίκες πλούσιες, σηκωθείτε», «κάντε μνεία των ημερών του έτους με οδύνη μαζί με ελπίδα».

Πού είναι οι σύμβουλοι; Πού είναι εκείνος που καταμετρά τους τρεφομένους, λαό μικρό και μεγάλο, τον οποίο δεν συμβούλευσε ούτε εγνώριζε λαό βαθύφωνο, ώστε να μην ακούει «λαός περιφρονημένος»; Και δεν υπάρχει σύνεση σε αυτόν που ακούει. ... τα μάτια σου θα δουν, Ιερουσαλήμ πόλη πλούσια, σκηνές που δεν θα κλονιστούν ούτε θα μετακινηθούν οι πάσσαλοι της σκηνής της ποτέ εις τον αιώνα, ούτε τα σχοινιά της θα διαρραγούν, διότι το όνομα του Κυρίου είναι μέγα. Θα υπάρχει τόπος για εσάς, ποταμοί και διώρυγες πλατιές και ευρύχωρες. Δεν θα πορευτείς αυτήν την οδό, ούτε θα την διαπλεύσει πλοίο που ελαύνεται. Διότι ο Θεός μου είναι μέγας. Δεν θα με προσπεράσει ο Κύριος ο κριτής μας ... αυτός ο Κύριος θα μας σώσει. Κόπηκαν τα σχοινιά σου, διότι δεν άντεξαν. Ο ιστός σου έγειρε, δεν θα ξεδιπλώσει τα πανιά, δεν θα υψώσει σημαία, έως ότου παραδοθεί σε λεηλασία. Τότε πολλοί χωλοί θα λάβουν λάφυρα, και ο λαός που κατοικεί μέσα σε αυτήν δεν θα πει: Κοπιάζω. Διότι θα τους συγχωρεθεί η αμαρτία.