Ἀλλότριοι γὰρ γεγόνασι τῆς πρὸς Θεὸν οἰκειότητος, καὶ ξένοι τῶν ἐπαγγελιῶν· ὅτι «Μὴ πάντες οἱ ἐξ Ἰσραὴλ, οὐδὲ ὅτι εἰσὶ σπέρμα Ἀβραὰμ, πάντες τέκνα· ἀλλὰ τὰ τέκνα τῆς ἐπαγγελίας ταῦτα λογίζεσθαι εἰς σπέρμα,» τοῦτ᾽ ἔστιν, οἱ ἐκ πίστεως τῆς ἐν Χριστῷ. Δεδικαίωται γὰρ διὰ πίστεως ὁ προπάτωρ Ἀβραάμ. Ληφθείσης τοίνυν, φησὶ, τῆς πρὸς αὐτοὺς διαθήκης, οὐ μὴ λογίσησθε αὐτοὺς ἀνθρώπους, τοῦτ᾽ ἔστιν, οὐδενὸς ἀξίους ἡγήσεσθε λόγου. <Ἐπένθησεν ἡ γῆ, ᾐσχύνθη ὁ Λίβανος, ἕλη ἐγένετο ὁ Σαρών. Φανερὰ ἔσται ἡ Γαλιλαία καὶ ὁ Κάρμηλος.> Ὄρος ἐστὶν ὁ Λίβανος ἐν Φοινίκῃ τῶν ὅτι μάλιστα διαφανεστάτων, κέδροις τε καὶ τοῖς ἑτέροις τῶν ξύλων εὖ μάλα κατάκομον. Τούτῳ δὴ τῷ ὄρει παρεικάζειν ἔθος τῇ θεοπνεύστῳ Γραφῇ τὴν τῶν Ἰουδαίων συναγωγὴν, ἅτε δὴ καὶ ἀριθμοῦ κρείττονα τὴν τῶν ἐνοικούντων ἔχουσα πληθὺν, καθάπερ ἀμέλει καὶ διὰ φωνῆς ἑτέρου προφήτου τοῦ πρὸς αὐτήν φησιν. Διάνοιξον, ὁ Λίβανος, τὰς θύρας σου. Ἐπένθησε τοίνυν ἡ γῆ, καὶ οὐχ ἁπλῶς πᾶσα, μόνη δὲ ἡ παθοῦσα τὴν ὑπὸ Ῥωμαίων δῄωσιν ἡ τῶν Ἰουδαίων γῆ. Τάχα που καὶ ἐγκαταλελειμμένη ὑπὸ Θεοῦ, καὶ τῆς ἀπ᾽ αὐτοῦ θυμηδίας ἐξῳκισμένη. ᾘσχύνθη δὲ καὶ ὁ Λίβανος, τοῦτ᾽ ἔστιν, ἡ Ἱερουσαλήμ.
Μετάφραση
Διότι έχουν γίνει αλλότριοι της οικειότητας με τον Θεό και ξένοι προς τις επαγγελίες· επειδή «δεν είναι όλοι οι προερχόμενοι από τον Ισραήλ, ούτε επειδή είναι σπέρμα του Αβραάμ, όλοι τους τέκνα· αλλά τα τέκνα της επαγγελίας, αυτά λογίζονται ως σπέρμα», δηλαδή, οι προερχόμενοι από την πίστη στον Χριστό. Διότι μέσω της πίστης δικαιώθηκε ο προπάτορας Αβραάμ. Εφόσον λοιπόν αφαιρέθηκε, λέει, η διαθήκη που είχε γίνει προς αυτούς, να μην τους υπολογίζετε ως ανθρώπους, δηλαδή να θεωρήσετε ότι δεν είναι άξιοι κανενός λόγου. <Πένθησε η γη, ντροπιάστηκε ο Λίβανος, έλη έγινε ο Σαρών. Φανερή θα γίνει η Γαλιλαία και ο Κάρμηλος.> Ο Λίβανος είναι ένα από τα πλέον επιφανέστατα όρη της Φοινίκης, κατάφυτο με κέδρους και άλλα δέντρα. Με αυτό το όρος συνηθίζει η θεόπνευστη Γραφή να παρομοιάζει τη συναγωγή των Ιουδαίων, καθώς έχει πλήθος κατοίκων που ξεπερνά κάθε αριθμό, όπως άλλωστε λέει προς αυτήν και μέσω της φωνής άλλου προφήτη: «Άνοιξε, Λίβανε, τις πύλες σου». Πένθησε λοιπόν η γη, και όχι απλώς όλη η γη, αλλά μόνο η γη των Ιουδαίων που υπέστη τη λεηλασία από τους Ρωμαίους. Πιθανόν δε επειδή εγκαταλείφθηκε από τον Θεό και απομακρύνθηκε από την προερχόμενη από Αυτόν ευφροσύνη. Ντροπιάστηκε επίσης και ο Λίβανος, δηλαδή η Ιερουσαλήμ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες