Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 37:23

Περιφρόνησε τον Ασσύριο, δηλαδή κατά κάποιον τρόπο κούνησε το κεφάλι εναντίον του. Διότι μειδίασε ειρωνικά προς τον ηττημένο, και μετέτρεψε τρόπον τινά σε ωδή και αρμονικό μέλος τις συμφορές του. Έπειτα του λέει: Ποιον χλεύασες και παρόξυνες; Ή εναντίον ποιου ύψωσες τη φωνή σου; Μήπως δηλαδή προσέβαλες με τόσο θρασείς λόγους κάποιον από τους ψευδώνυμους θεούς; Καίτοι πώς δεν έπρεπε, λέει, να υψώσεις τον οφθαλμό της διάνοιας και να κατανοήσεις ποιος και πόσο μέγας είναι ο Θεός του Ισραήλ; Έπρεπε, από την ίδια τη θέα των κτισμάτων, να αναγνωρίσεις αναλόγως το μέγεθος της δυνάμεως του Δημιουργού. Έπρεπε να ατενίσεις το ύψος της δόξας Του και να μην αποδώσεις σε Αυτόν τίποτε από τα ταπεινά.

Ο δε λόγος είχε ως εξής: 〈ποιον ονείδισας και παρόξυνες〉; αντί του οποίου οι υπόλοιποι ερμηνευτές έχουν αποδώσει 〈βλασφήμησες〉, ή 〈προς ποιον ύψωσες τη φωνή σου〉; Ούτε ατένισες προς τον ουρανό ούτε αναλογίστηκες τον ύψιστο Θεό ούτε σκέφτηκες ότι αυτός είναι άραγε ο 〈Άγιος του Ισραήλ〉, τον οποίο 〈ονείδισας〉 διασύροντας και χλευάζοντάς τον ως έναν από τους πολλούς θεούς που έγιναν υποχείριά σου. Διότι συλλογίστηκες μέσα σου ότι με τη δική σου δύναμη και με 〈το πλήθος των〉 δικών σου 〈αρμάτων〉 ανέβηκες 〈στα ψηλά των ορέων και στα έσχατα του Λιβάνου〉, ώστε 〈να αποκόψεις〉 την ομορφιά του, η οποία φανερώνεται στο πλήθος των 〈κέδρων〉 και των 〈κυπαρισσιών〉 που υπάρχουν σε αυτόν. ⌜Υπαινισσόταν δε μέσω αυτών τα βασίλεια των άλλων εθνών που είχαν εξυψωθεί και ευημερούσαν· διότι έλαβε το μεγάλο πλήθος του Λιβάνου που συνίσταται στα υψηλότατα 〈κέδρα〉 και στα 〈κυπαρίσσια ή τους άρκευθους〉 σύμφωνα με τον Σύμμαχο, ή 〈στα έλατα〉 σύμφωνα με τον Ακύλα, ως εικόνα των εθνών που ευημερούσαν τότε.⌝ Αντί δε του: 〈εις ύψος μέρους του δρυμού〉, ο Σύμμαχος ερμήνευσε 〈στο ύψος του άκρου του, στον δρυμό του Καρμήλου του〉, υπαινισσόμενος ο λόγος και εδώ με το 〈δρυμό〉 την άκαρπη ύλη των εθνών που δεν γνωρίζουν τον Θεό.