Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 37:26

Έπειτα, μετά από αυτό, δείχνει ότι δεν μπόρεσαν μάλλον οι ίδιοι να κατορθώσουν αυτά για τα οποία υπερηφανεύτηκαν τόσο υπερβολικά· αλλά μάλλον η απόφαση που εκδόθηκε από Εκείνον εναντίον όσων αμάρτησαν, τους δημιούργησε την εντύπωση της δυνάμεως. <Δεν άκουσες από παλιά αυτά που εγώ έκανα; Από αρχαίες ημέρες τα όρισα, και τώρα διέταξα να ερημωθούν έθνη σε οχυρά, και όσοι κατοικούν σε οχυρωμένες πόλεις. Απέσυρα τα χέρια μου και ξεράθηκαν, και έγιναν σαν ξερό άνθος πάνω στις στέγες και σαν αγριάδα.> Όλα αυτά λοιπόν, λέει, τα οποία νομίζεις ότι εσύ έχεις κατορθώσει, αποδίδοντάς τα στις δικές σου δυνάμεις, δεν ντρέπεσαι; Αλλά, ω εσύ που έχεις μάταιη υπερηφάνεια για το τίποτα, δεν άκουσες από παλιά αυτά που εγώ έκανα; Διότι αν ήθελες, λέει, να εξετάσεις προσεκτικά τα λόγια των προφητών μου, έχω ήδη πει από πριν ότι αυτά θα γίνουν. Διότι εγώ από αρχαίες ημέρες τα διέταξα, δηλαδή τα καθόρισα και τα αποφάσισα· και τώρα που το απαιτούσε ο καιρός, έφερα σε πέρας όσα είχαν προαναγγελθεί, ώστε να ερημωθούν έθνη σε οχυρωμένες πόλεις, δηλαδή όχι αδύναμα και ευάλωτα. Εγώ απέσυρα τα χέρια μου, και ξεράθηκαν. Διότι εγώ που παλαιότερα με την ανεξικακία μου τα συγκρατούσα ακόμη στη ζωή και στην ύπαρξη, απέσυρα το χέρι που τα προστάτευε, και ξεράθηκαν σαν το χορτάρι, και μαράθηκαν σαν την πόα, και παραδόθηκαν ως τροφή στη φωτιά σαν κάποια ξερή αγριάδα.

Αφού λοιπόν τα έθεσε αυτά υπό την εξουσία του ο Ασσύριος, υπερηφανευόμενος για τον εαυτό του, έλεγε: «Εγώ ανέβηκα στο ύψος των βουνών και στα πέρατα του Λιβάνου, και έκοψα το ύψος του κέδρου του και το κάλλος του κυπαρισσιού του, και εισήλθα στο ύψος του δάσους του». Επιπλέον δε, αυθαδίαζε λέγοντας: «Και έστησα γέφυρα και ερήμωσα ύδατα και κάθε συγκέντρωση υδάτων», ή σύμφωνα με τον Σύμμαχο: «Εγώ», λέει, «έσκαψα και ήπια νερό, και με το ίχνος του ποδιού μου ερήμωσα όλους τους συνεχόμενους ποταμούς». Βλέπεις πώς και σε αυτά ο λόγος κάνει μνεία για «ύδατα» και για «ποταμούς» που αφανίζονται από τον Ασσύριο, με τα οποία νομίζω ότι υποδηλώνει τα πλήθη των εθνών και τις περί θεών διδασκαλίες τους, με τις οποίες πίστευαν ότι τρέφονται οι ψυχές. Μάλιστα, υπερηφανευόταν ότι είχε προκαλέσει ερήμωση με το «ίχνος» του «ποδιού» του· χωρίς να καυχάται για κανένα καλό, παρά μόνο για την ερήμωση των χωρών στις οποίες εισέβαλε και για τον αφανισμό του προαναφερθέντος «κάλλους του Λιβάνου». Αλλά αυτά εσύ τα είπες στον εαυτό σου, σκεπτόμενος στη διάνοιά σου, ότι τάχα «με το πλήθος των αρμάτων» σου κατόρθωσες τόσα πολλά, εγώ όμως σου λέω: Μην απατάς τον εαυτό σου· διότι δεν κυριάρχησες επί όλων αυτών με τη δική σου δύναμη. Εγώ ήμουν αυτός που τα όρισε αυτά εναντίον τους· έστω κι αν εσύ δεν το γνώρισες, έστω κι αν «δεν άκουσες» τη δική μου βουλή «από αρχαιοτάτων χρόνων»· διότι αυτά εγώ ο ίδιος τα έχω αποφασίσει από παλιά και «από αρχαίων ημερών» να εκτελεστούν μέσω εσού εναντίον των άθεων και ασεβών εθνών.

Τώρα όμως απέδειξα με έργα τη βουλή μου, εγείροντάς σε για τον όλεθρο αυτών που είναι άξιοι τιμωρίας και χρησιμοποιώντας σε ως σημείο για 〈να ερημώσω έθνη〉 και να κάνω ανάστατους αυτούς που 〈κατοικούν σε οχυρωμένες πόλεις〉, τις οποίες εγώ προηγουμένως φύλαγα και διέσωζα.

Και άκουσε ο βασιλιάς των Ασσυρίων ότι εκστράτευσε ο Θαρακά, ο βασιλιάς των Αιθιόπων, για να τον πολεμήσει· και όταν το άκουσε, επέστρεψε ... ή εσύ δεν άκουσες τι έκαναν οι βασιλιάδες των Ασσυρίων ... πού είναι οι βασιλιάδες της Αμάρ και της Αρφάθ και της πόλης Σεπφαρείμ, της Αινά και της Γαυά; Και πήρε ο Εζεκίας την επιστολή από τους αγγελιαφόρους ... εισάκουσε, Κύριε, άνοιξε, Κύριε, τα μάτια σου ... αυτός είναι ο λόγος που είπε γι' αυτόν ο Θεός: Σε περιφρόνησε και σε χλεύασε η παρθένος θυγατέρα της Σιών, κούνησε το κεφάλι της εις βάρος σου η θυγατέρα της Ιερουσαλήμ. ... Και δεν ύψωσες τα μάτια σου προς τον Άγιο του Ισραήλ; Διότι μέσω των αγγελιαφόρων σου ονείδισας τον Κύριο· επειδή εσύ είπες: «Με το πλήθος των αρμάτων μου εγώ ανέβηκα στα ύψη των ορέων και στα έσχατα του Λιβάνου, και έκοψα το ύψος των κέδρων του και την ομορφιά των κυπαρισσιών του, και εισήλθα στο ύψος του δάσους, και κατασκεύασα γέφυρα, και αποξήρανα ύδατα και κάθε συγκέντρωση νερού». Δεν άκουσες αυτά που εγώ έπραξα από παλιά; Από τις αρχαίες ημέρες τα σχεδίασα, και τώρα τα φανέρωσα, ώστε να ερημώσω έθνη σε οχυρά και αυτούς που κατοικούν σε οχυρωμένες πόλεις· παρέλυσα τα χέρια τους, και ξηράνθηκαν ... Τώρα όμως την ανάπαυσή σου και την έξοδό σου και την είσοδό σου εγώ τις γνωρίζω· και ο θυμός σου, με τον οποίο οργίστηκες, και η πικρία σου ανέβηκαν προς εμένα, και θα βάλω φίμωτρο στη μύτη σου και χαλινάρι στα χείλη σου, και θα σε κάνω να επιστρέψεις από τον ίδιο δρόμο από τον οποίο ήρθες.