Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 37:28

Αυτό, βέβαια, του λέει και αλλού· διότι, επειδή ο ασεβής, αφού έφερε εις πέρας εκείνα που είχαν οριστεί να γίνουν από τον Θεό, υπερηφανεύτηκε, άκουσε πάλι τον Θεό να λέει: «Μήπως θα δοξαστεί το τσεκούρι χωρίς αυτόν που κόβει με αυτό; Ή θα υψωθεί το πριόνι χωρίς αυτόν που το τραβάει;» Διότι, όπως ακριβώς τα τέτοιου είδους εργαλεία δεν κινούν τα ίδια τον εαυτό τους προς κάποιο έργο, αλλά μάλλον περιμένουν το χέρι εκείνου που τα κινεί, έτσι και εσύ, λέει, έγινες όργανο της θείας οργής, και δεν έδρασες βέβαια με τις δικές σου δυνάμεις, αλλά ήσουν μάλλον σαν τσεκούρι και πριόνι, ταγμένος να υπηρετείς τα θελήματα εκείνου που σε κινεί. <Τώρα όμως εγώ γνωρίζω την ανάπαυσή σου και την έξοδό σου· και ο θυμός σου με τον οποίο θύμωσες και η πικρία σου ανέβηκαν προς εμένα.> Καυχιέσαι λοιπόν αλαζονικά, λέει, ενώ έχεις γίνει απλός υπηρέτης των θείων κριμάτων, και ίσως νομίζεις μέσα σου ότι από μόνος σου επιβλήθηκες σε τόσα έθνη και χώρες, ώστε να τις κατακάψεις και να τις κυριεύσεις. Αλλά εγώ γνωρίζω την ανάπαυσή σου, και την έξοδο, και την είσοδό σου.

Ονομάζει ανάπαυση, όπως νομίζω, τον θάνατο, και έξοδο και είσοδο την πορεία προς οποιαδήποτε πράξη. Διότι απολύτως τίποτα δεν διαφεύγει από τον νου που γνωρίζει τα πάντα. Προσθέτοντας δε ότι «Ο θυμός σου, με τον οποίο οργίστηκες, και η πικρία σου ανέβηκε προς εμένα», είναι σαν να λέει: «Δεν θα μείνεις χωρίς τιμωρία για τις βλασφημίες σου».

Επειδή δε ασεβούσαν, μη γνωρίζοντας τον δικό τους σωτήρα, 〈απέσυρα τα〉 δικά μου 〈χέρια〉 παραδίδοντάς τους σε εσένα για τιμωρία, και εκείνοι αμέσως ερημώθηκαν, στερημένοι από τη δική μου προστασία.⌝ Γι' αυτό και αμέσως 〈ξεράθηκαν και έγιναν σαν ξερό χόρτο πάνω στις στέγες και σαν αγριάδα〉· αυτή ακριβώς ήταν η αιτία της απώλειάς τους, το ότι δεν παρήγαγαν κανέναν αγαθό καρπό ευσέβειας. Γι' αυτό δεν παρομοιάστηκαν ούτε με άμπελο ούτε με ελιά ούτε με κάποιο από τα καρποφόρα φυτά, αλλά με 〈ξερό χόρτο〉 και 〈αγριάδα〉, όταν δικαιότατα παραδόθηκαν στο χέρι σου. Αλλά εσύ δεν τα σκέφτηκες αυτά, άρχοντα των Ασσυρίων, παρά κάνοντας άθεους και ασεβείς λογισμούς, νόμισες ότι θα κυριεύσεις την πόλη που είναι αφιερωμένη σε εμένα τον Θεό, με τον ίδιο τρόπο όπως τις υπόλοιπες που αγνοούν τον Θεό. Γνωρίζοντας όμως τις σκέψεις σου 〈και την έξοδο και την είσοδο〉 των λογισμών σου, λέω προς εσένα ακόμη και τούτα: ότι δεν μου διέφυγε ο 〈θυμός〉 τον οποίο έδειξες εναντίον του λαού που ονομάζεται δικός μου, αλλά 〈και η πικρία σου ανέβηκε σε εμένα〉, ή, σύμφωνα με τον Σύμμαχο: 〈ανέβηκε η αλαζονεία σου στα αυτιά μου〉.

Και άκουσε ο βασιλιάς των Ασσυρίων ότι εκστράτευσε ο Θαρακά, ο βασιλιάς των Αιθιόπων, για να τον πολεμήσει· και όταν το άκουσε, επέστρεψε ... ή εσύ δεν άκουσες τι έκαναν οι βασιλιάδες των Ασσυρίων ... πού είναι οι βασιλιάδες της Αμάρ και της Αρφάθ και της πόλης Σεπφαρείμ, της Αινά και της Γαυά; Και πήρε ο Εζεκίας την επιστολή από τους αγγελιαφόρους ... εισάκουσε, Κύριε, άνοιξε, Κύριε, τα μάτια σου ... αυτός είναι ο λόγος που είπε γι' αυτόν ο Θεός: Σε περιφρόνησε και σε χλεύασε η παρθένος θυγατέρα της Σιών, κούνησε το κεφάλι της εις βάρος σου η θυγατέρα της Ιερουσαλήμ. ... Και δεν ύψωσες τα μάτια σου προς τον Άγιο του Ισραήλ; Διότι μέσω των αγγελιαφόρων σου ονείδισας τον Κύριο· επειδή εσύ είπες: «Με το πλήθος των αρμάτων μου εγώ ανέβηκα στα ύψη των ορέων και στα έσχατα του Λιβάνου, και έκοψα το ύψος των κέδρων του και την ομορφιά των κυπαρισσιών του, και εισήλθα στο ύψος του δάσους, και κατασκεύασα γέφυρα, και αποξήρανα ύδατα και κάθε συγκέντρωση νερού». Δεν άκουσες αυτά που εγώ έπραξα από παλιά; Από τις αρχαίες ημέρες τα σχεδίασα, και τώρα τα φανέρωσα, ώστε να ερημώσω έθνη σε οχυρά και αυτούς που κατοικούν σε οχυρωμένες πόλεις· παρέλυσα τα χέρια τους, και ξηράνθηκαν ... Τώρα όμως την ανάπαυσή σου και την έξοδό σου και την είσοδό σου εγώ τις γνωρίζω· και ο θυμός σου, με τον οποίο οργίστηκες, και η πικρία σου ανέβηκαν προς εμένα, και θα βάλω φίμωτρο στη μύτη σου και χαλινάρι στα χείλη σου, και θα σε κάνω να επιστρέψεις από τον ίδιο δρόμο από τον οποίο ήρθες.