Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 37:31

«Και όσοι απομείνουν στην Ιουδαία θα διασωθούν· θα βγάλουν ρίζα προς τα κάτω και θα δώσουν καρπό προς τα πάνω. Διότι από την Ιερουσαλήμ θα προέλθουν όσοι απομείνουν, και οι σωζόμενοι από το όρος Σιών. Ο ζήλος του Κυρίου Σαβαώθ θα τα πράξει αυτά.» Λέγοντας ότι ο Ασσύριος θα επιστρέψει στη χώρα του και θα αποχωρήσει από τη χώρα των Ιουδαίων, καθορίζει τον χρόνο κατά τον οποίο θα συμβεί αυτό, και λέει: Φάγε αυτό το έτος εκείνα που έσπειρες, και τα επόμενα.

Αντί δε του: «το δεύτερο έτος το υπόλειμμα», ο μεν Ακύλας απέδωσε: «και το δεύτερο έτος τα αυτοφυή», ο δε Σύμμαχος: «και το δεύτερο έτος από τα δέντρα», και ο Θεοδοτίων: «και το δεύτερο έτος τα αυτοφυή», αφού θα πιεστείτε αυτά τα δύο «έτη» εξαιτίας του ότι η χώρα δεν έτυχε της ανάλογης γεωργικής καλλιέργειας. «Το τρίτο έτος» θα γεμίσετε από κάθε αφθονία· «αφού σπείρετε», λοιπόν, «θερίστε και φυτέψτε αμπελώνες και θα φάτε τον καρπό τους», γνωρίζοντας καλά ότι «όσοι απομείνατε στην Ιουδαία», μετά την αιχμαλωσία του πλήθους που βρισκόταν στη Σαμάρεια, θα ζήσετε ειρηνικά, εάν, σύμφωνα με το θέλημά μου, αφού βάλετε σταθερή «ρίζα» θεοσέβειας στη δική σας ψυχή, αποδώσετε τον άγιο καρπό της δικής μου γεωργίας που θα βλέπει «προς τα άνω», σε εμένα. Έτσι, λοιπόν, «θα διασωθούν όσοι έχουν απομείνει στην Ιερουσαλήμ», εάν γίνουν καρποφόροι ενώπιόν μου και αποδίδουν «τους άξιους καρπούς τους»· διότι ο Κύριος, «επιδεικνύοντας ζήλο» για την πόλη που του είναι αφιερωμένη σαν να είναι δική του, και για τον λαό που φέρει το όνομά του, θα δωρίσει όλα αυτά.

Αυτοί θα μπορούσαν να είναι εκείνοι που ονομάστηκαν από τον απόστολο «υπόλειμμα κατ' εκλογήν χάριτος». 〈〈μστʹ〉.〉 «Θα αφεθούν έρημες οι πόλεις, και τα εγκαταλελειμμένα σπίτια θα καταστραφούν. Όλα αυτά θα συμβούν στη γη ανάμεσα στα έθνη· όπως ακριβώς συλλέγει κανείς τις ελιές, έτσι θα συλλέξουν και αυτούς· και όταν θα έχει τελειώσει ο τρύγος. Αυτοί θα φωνάξουν με δυνατή φωνή, ενώ εκείνοι που θα έχουν απομείνει στη γη θα ευφρανθούν μαζί με τη δόξα του Κυρίου.» Και εδώ λέγεται ότι μόνο όσοι έχουν απομείνει θα ευφρανθούν, ενώ όλοι οι υπόλοιποι θα παραδοθούν σε όσα έχουν προφητευθεί. 〈〈μζʹ〉.〉 «Θα καταπατηθεί το στεφάνι της ύβρεως, οι μισθωτοί του Εφραΐμ. Και το άνθος της ελπίδας της δόξας, που έχει πέσει στην κορυφή του υψηλού όρους, θα γίνει σαν το πρώιμο σύκο· όποιος το δει, πριν καν το πάρει στο χέρι του, θα θελήσει να το καταπιεί. Εκείνη την ημέρα ο Κύριος θα είναι το στεφάνι της ελπίδας, το πλεγμένο από δόξα, για όσους έχουν απομείνει από τον λαό του· διότι θα εναπομείνουν εν πνεύματι κρίσεως.» Και εδώ προφητεύει ότι ο Κύριος θα είναι στεφάνι ελπίδας και δόξας «για όσους έχουν απομείνει από τον λαό», και όχι για ολόκληρο το έθνος τους, αλλά μόνο για όσους υποδηλώνονται μέσω του υπολείμματος, ονομάζοντας τους υπόλοιπους, εκτός από το υπόλειμμα του λαού, στεφάνι ύβρεως και μισθωτούς του Εφραΐμ. 〈〈μηʹ〉.〉 «Και όσοι θα έχουν απομείνει στην Ιουδαία, θα βγάλουν ρίζα προς τα κάτω.