Ἰδοὺ ἐγὼ ἐμβάλλω εἰς αὐτὸν πνεῦμα, καὶ ἀκούσας ἀγγελίαν ἀποστραφήσεται εἰς τὴν χώραν αὐτοῦ, καὶ πεσεῖται μαχαίρᾳ ἐν τῇ γῇ αὐτοῦ.> Παραθαρσύνει Θεὸς, καὶ οὐκ εἰς μακρὰν, ἀλλ᾽ εὐθὺ καὶ παραχρῆμα τὸν ἐπ᾽ αὐτῷ πεποιθότα, καὶ ὀνησιφόρον αὐτῷ δέδειχε τὴν ἐλπίδα, καὶ οὐκ ἄμισθον τὸ δραμεῖν εἰς οἶκον Κυρίου, καὶ ὁμοῦ ταῖς λιταῖς τὸ ἐκ πόνου καθεῖναι δάκρυον. Ἐκμειλίσσεται οὕτως φιλάνθρωπος ὢν ὁ τῶν ὅλων Δεσπότης. Ἐπειδὴ δὲ ὁ Ῥαψάκης ἀποκείρων τῶν ἐξ Ἰσραὴλ τοῦ σωθῆναι τὴν ἐλπίδα, κἂν εἰ ἕλοιτο διασώζειν αὐτοὺς ὁ πάντα ἰσχύων Θεὸς, ἀνοσίως ἔφασκε· Μὴ ἀπατάτω ὑμᾶς Ἐζεχίας, ὅτι ῥύσεται ὁ Θεὸς Ἱερουσαλὴμ ἐκ χειρός μου. Μὴ ἐῤῥύσαντο οἱ θεοὶ τῶν ἐθνῶν τούτων ἕκαστος τὴν ἑαυτοῦ χώραν ἐκ χειρός μου;
Μετάφραση
<Ιδού, εγώ θα του εμφυσήσω πνεύμα, και αφού ακούσει κάποια είδηση θα επιστρέψει στη χώρα του, και θα πέσει από μαχαίρι στη δική του γη.> Ο Θεός ενθαρρύνει εκείνον που έχει πεποίθηση σε Αυτόν, και μάλιστα όχι μετά από καιρό, αλλά αμέσως και στη στιγμή, και του απέδειξε ότι η ελπίδα είναι ωφέλιμη, και ότι δεν μένει χωρίς ανταμοιβή το να προστρέξει κανείς στον οίκο του Κυρίου, χύνοντας δάκρυα πόνου μαζί με τις ικεσίες του. Με αυτόν τον τρόπο κατευνάζεται ο Δεσπότης των όλων, ως φιλάνθρωπος που είναι. Επειδή όμως ο Ραψάκης, αποκόπτοντας από τους Ισραηλίτες την ελπίδα της σωτηρίας, ακόμη κι αν ο παντοδύναμος Θεός επέλεγε να τους διασώσει, έλεγε με ανόσιο τρόπο: Ας μην σας εξαπατά ο Εζεκίας λέγοντας ότι ο Θεός θα γλιτώσει την Ιερουσαλήμ από τα χέρια μου. Μήπως οι θεοί των εθνών αυτών γλίτωσαν ο καθένας τη δική του χώρα από τα χέρια μου;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες