Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 38:18

6 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου αἰνέσουσί σε, οὐδὲ οἱ ἀποθανόντες εὐλογήσουσί σε, οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ᾅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–6 από 6

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Οὐκοῦν ἐν ταῖς εὐπαθείαις, αἵπερ ἂν ἡμῖν γένοιντο παρὰ Θεοῦ, δοξολογείσθω πρὸς ἡμῶν ὡς ἀμνημονήσας τῶν ἐφ᾽ οἷς ἦν εἰκὸς ὁσίως κολάζεσθαι. Σοφοὶ γὰρ, φησὶν, οἱ ἑαυτῶν ἐπιγνώμονες <Οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου αἰνέσουσί σε, οὐδὲ οἱ ἀποθανόντες εὐλογήσουσί σε, οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ᾅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου. Οἱ ζῶντες εὐλογήσουσί σε, ὃν τρόπον κἀγώ. Ἀπὸ γὰρ τῆς σήμερον παιδία ποιήσω, ἂ ἀναγγελοῦσι τὴν δικαιοσύνην σου, Κύριε τῆς σωτηρίας μου, καὶ οὐ παύσομαι εὐλογῶν σε μετὰ ψαλτηρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου.> Τὴν ἴσην ἃν ἔχοι τοῖς προκειμένοις διάνοιαν τὰ διὰ τῆς τοῦ ψάλλοντος φωνῆς εἰρημένα· «Τίς ἡ ὠφέλεια ἐν τῷ αἵματί μου ἐν τῷ καταβαίνειν με εἰς διαφθοράν;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, στις ευεργεσίες που τυχόν μας δίνονται από τον Θεό, ας δοξολογείται από εμάς, εφόσον λησμόνησε εκείνα για τα οποία ήταν εύλογο και δίκαιο να τιμωρηθούμε. Διότι, λέει, σοφοί είναι εκείνοι που έχουν επίγνωση του εαυτού τους: «Διότι δεν θα σε αινέσουν όσοι βρίσκονται στον άδη, ούτε οι νεκροί θα σε ευλογήσουν, ούτε θα ελπίζουν στην ελεημοσύνη σου όσοι βρίσκονται στον άδη. Οι ζωντανοί θα σε ευλογήσουν, όπως ακριβώς και εγώ. Διότι από σήμερα θα αποκτήσω παιδιά, τα οποία θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη σου, Κύριε της σωτηρίας μου, και δεν θα παύσω να σε ευλογώ με το ψαλτήρι όλες τις ημέρες της ζωής μου». Το ίδιο νόημα με τα προηγούμενα έχουν και όσα ειπώθηκαν μέσω της φωνής του ψαλμωδού: «Ποια είναι η ωφέλεια από το αίμα μου, όταν κατεβαίνω στη φθορά;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
ὅμως δ᾽ οὖν ἐν τούτοις γενόμενος οὐκ ἐξησθένησα οὐδὲ τοῦ θεοῦ μου ἀνεχώρησα ἀναλαβὼν δὲ ἐμαυτὸν πίστει καὶ ἐλπίδι ἀγαθῇ, κλαυθμῷ καὶ γόοις καὶ προσευχῇ 〈παρέδωκα〉 ἐμαυτόν.⌝ Εἶθ᾽ 〈ὡς χελιδὼν ἐφώνουν〉 ἀποδυρόμενος καὶ 〈ὡς περιστερὰ ἐμελέτων〉 ἀποκλαόμενος, ⌜εὐχομένου δέ μού φησιν ἐπιμόνως καὶ ἐγκειμένου τῇ πρὸς τὸν θεὸν ἱκετηρίᾳ⌝ 〈ἐξέλιπον οἱ ὀφθαλμοί μου τοῦ βλέπειν εἰς τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὸν κύριον〉. ⌜ὁ δὲ μὴ μελήσας 〈ἐξείλετό με καὶ ἀφείλετό μου τὴν ὀδύνην τῆς ψυχῆς〉, μονονουχὶ τὸν αὐτὸν λόγον πιστωσάμενος, ὃν ἐπήγγελται τοῖς ἁγίοις αὐτοῦ εἰπών· «ἔτι λαλοῦντός σου ἐρῶ Ἰδοὺ ἐγὼ πάρειμι».⌝ Οὕτως οὖν καὶ ‹τὴν ψυχήν μου ἐρρύσατο ἐκ θανάτου›. 〈περὶ αὐτῆς γὰρ ἀπήγγελον〉 καὶ ὑπὲρ αὐτῆς διὰ τῆς προσευχῆς παρεκάλουν· μάλιστα γάρ μοι τῆς ψυχῆς ἔμελλεν, ὅπως μὴ ὑπὸ τοῦ θανάτου καταποθῇ, ἀλλ᾽ εἰσακούσας 〈ἐξήγειράς〉 με, ὦ 〈κύριε, καὶ παρακληθεὶς ἔζησα〉, κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον· 〈ἀνέθαλάς μέ〉 φησι 〈καὶ ἐζώωσάς με〉 καὶ μετέβαλες τὴν 〈πικρίαν〉 μου 〈εἰς εἰρήνην〉 καὶ 〈εἵλου τὴν ψυχήν μου〉 ἡρπάσας αὐτὴν ἐξ αὐτῶν, ἤδη ‹τῶν τοῦ θανάτου πυλῶν›, 〈ἵνα μὴ ἀπόληται〉 τὴν ψυχῆς ἀπώλειαν, καὶ τοῦτ᾽ ἔπραξας, ⌜οὐχ ὅτι τούτων ἄξιος ἤμην ἐγώ· πολλῶν γὰρ μεστὸς ἁμαρτιῶν αὐτὸς ὑπῆρχον, ἀλλὰ τῷ σῷ ἐλέῳ καὶ τῇ σῇ φιλανθρωπίᾳ ταῦτα παρέστη.⌝ διὸ μακρὰν 〈καὶ ὀπίσω τὰς ἐμὰς ἀπέρριψας ἁμαρτίας〉 καὶ τούτων με κατηξίωσας ‹〈ἐκ〉 τοῦ τῆς ψυχῆς θανάτου ῥυσάμενός με›, 〈ἵνα μὴ ἀπόληται〉 στερηθεῖσα μὲν ‹τῆς παρά σοι χώρας τῶν ζώντων›, κατασυρεῖσα δὲ ἐπὶ τὸν τοῦ ᾅδου βυθὸν καὶ ταῖς τῶν ἀσεβῶν ψυχαῖς συγκαταλεγεῖσα. 〈οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου αἰνέσουσί σε, οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ᾅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου〉· ⌜χωρίον γάρ ἐστιν ἀσεβῶν τοῦτο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όμως, παρ' ότι βρέθηκα σε αυτές τις καταστάσεις, δεν αποδυναμώθηκα ούτε απομακρύνθηκα από τον Θεό μου· αντίθετα, ανακτώντας τον εαυτό μου με πίστη και αγαθή ελπίδα, παρέδωσα τον εαυτό μου σε κλάματα, θρήνους και προσευχή. Έπειτα, οδυρόμενος «σαν χελιδόνι φώναζα», και κλαίγοντας γοερά «σαν περιστέρι θρηνούσα», και καθώς προσευχόμουν επίμονα, λέγει, και επέμενα στην προς τον Θεό ικεσία, «εξέλιπαν τα μάτια μου κοιτάζοντας προς το ύψος του ουρανού, προς τον Κύριο». Εκείνος δε, χωρίς να καθυστερήσει, «με ελευθέρωσε και αφαίρεσε από εμένα την οδύνη της ψυχής», σχεδόν επιβεβαιώνοντας τον ίδιο τον λόγο που έχει υποσχεθεί στους αγίους Του, λέγοντας: «Ενώ εσύ ακόμη θα μιλάς, εγώ θα πω: Ιδού, είμαι παρών». Έτσι, λοιπόν, «διέσωσε και την ψυχή μου από τον θάνατο». «Διότι για αυτήν ανέφερα» και υπέρ αυτής παρακαλούσα μέσω της προσευχής· διότι πάνω από όλα με ένοιαζε η ψυχή μου, ώστε να μην καταποθεί από τον θάνατο, αλλά εισακούγοντάς με «με ανόρθωσες», ω «Κύριε, και αφού παρηγορήθηκα, έζησα»· σύμφωνα δε με τον Σύμμαχο: «με αναζωογόνησες», λέει, «και με εζωοποίησες», και μετέτρεψες την «πικρία» μου «σε ειρήνη», και «έσωσες την ψυχή μου», αρπάζοντάς την από αυτές ακριβώς τις «πύλες του θανάτου», «για να μην απολεστεί» με την απώλεια της ψυχής. Και το έπραξες αυτό, όχι επειδή εγώ ήμουν άξιος αυτών· διότι ο ίδιος ήμουν γεμάτος από πολλές αμαρτίες, αλλά με το δικό Σου έλεος και τη δική Σου φιλανθρωπία προσφέρθηκαν αυτά. Γι' αυτό μακριά «και πίσω Σου απέρριψες τις αμαρτίες μου» και με αξίωσες αυτών των δωρεών, «αφού με διέσωσες από τον θάνατο της ψυχής», «ώστε να μην απολεστεί», στερημένη αφενός της «χώρας των ζώντων που βρίσκεται κοντά Σου», και παρασυρόμενη αφετέρου στον βυθό του Άδη και συγκαταλεγόμενη μαζί με τις ψυχές των ασεβών. «Διότι δεν θα Σε αινέσουν όσοι βρίσκονται στον Άδη, ούτε θα ελπίσουν στο έλεός Σου όσοι βρίσκονται στον Άδη»· διότι αυτός είναι τόπος ασεβών.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Σύντομος ἑρμηνεία
ᾄσω Ζῶν γὰρ ὁ ἄνθρωπος δοξολογεῖ τὸν θεόν· οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου, [φησίν,] αἰνέσουσί σε, ἀλλ’ ἡμεῖς οἱ ζῶντες εὐλογήσομεν τὸν θεόν (κύριον). ψαλῶ Πέπαυται γὰρ μετὰ θάνατον ὁ ψαλμός, κλεισθέντος τοῦ στόματος τοῦ ἀνθρώπου. ἡδυνθείη Ἥδεται γὰρ ὁ θεὸς τῇ συνομιλίᾳ τῶν ἁγίων. ἐγὼ δέ Ὁ προφήτης λέγει, ἐφ’ οἷς προανεφώνησε· [χαίρει γάρ,] ὅτι εἰς πέρας ἐγένοντο. ἐκλίποισαν Οἱ δαίμονες ἀπὸ (ἐκ) τῆς γῆς, ὡς Χριστοῦ ἐπιδημήσαντος. λέγει δὲ καὶ τοὺς ἁμαρτωλοὺς ἀνθρώπους ἐκ τῆς γῆς τῶν πιστῶν, ὅ ἐστιν ὁ παράδεισος. καὶ ἄνομοι Οἷος ὁ θεμέλιος τοῦ ψαλμοῦ, τοιαύτη καὶ ἡ στεφάνη. πανταχοῦ γὰρ ὁ πιστὸς ἄνθρωπος ἀεὶ τὴν ψυχὴν πρὸς εὐχαριστίαν προτρέπει.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Θα ψάλω»: Διότι ο ζωντανός άνθρωπος δοξολογεί τον Θεό· διότι δεν θα σε δοξολογήσουν, [λέει,] αυτοί που βρίσκονται στον άδη, αλλά εμείς οι ζωντανοί θα ευλογήσουμε τον Θεό (τον Κύριο). «Θα ψάλω»: Διότι μετά τον θάνατο παύει η ψαλμωδία, καθώς κλείνει το στόμα του ανθρώπου. «Ας γίνει ευάρεστη»: Διότι ο Θεός ευαρεστείται με τη συνομιλία των αγίων. «Εγώ δε»: Ο προφήτης μιλάει για εκείνα που προανήγγειλε· [διότι χαίρεται,] επειδή ολοκληρώθηκαν. «Είθε να εκλείψουν»: Οι δαίμονες από τη γη, εφόσον ενδήμησε ο Χριστός. Εννοεί όμως και να εκλείψουν οι αμαρτωλοί άνθρωποι από τη γη των πιστών, που είναι ο παράδεισος. «Και οι άνομοι»: Όποιο είναι το θεμέλιο του ψαλμού, τέτοια είναι και η επιστέγασή του. Διότι παντού ο πιστός άνθρωπος πάντοτε προτρέπει την ψυχή του σε ευχαριστία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Προσευχὴ Ἐζεκίου ... Ἐγὼ εἶπα ἐν τῷ ὕψει τῶν ἡμερῶν μου Ἐν πύλαις ᾅδου, καταλείψω τὰ ἔτη τὰ ἐπίλοιπα. εἶπα Οὐκέτι οὐ μὴ ἴδω τὸ σωτήριον τοῦ θεοῦ ἐπὶ τῆς γῆς, οὐκέτι οὐ μὴ ἴδω ἄνθρωπον ἐκ τῆς συγγενείας μου, κατέλειπον τὸ λοιπὸν τῆς ζωῆς μου, ἐξῆλθε καὶ ἀπῆλθεν ἀπ’ ἐμοῦ ὥσπερ ὁ καταλύων σκηνὴν πήξας· τὸ πνεῦμά μου παρ’ ἐμοὶ ἐγένετο ὡς ἱστὸς ἐρίθου ἐγγιζούσης ἐκτεμεῖν. ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ παρεδόθην ἕως πρωῒ ὡς λέοντι, οὕτως τὰ ὀστᾶ μου συνέτριψεν· ἀπὸ γὰρ τῆς ἡμέρας ἕως τῆς νυκτὸς παρεδόθην. ὡς χελιδὼν οὕτως φωνήσω, καὶ ὡς περιστερὰ οὕτως μελετήσω· ἐξέλειπον γάρ μου οἱ ὀφθαλμοὶ τοῦ βλέπειν εἰς τὸ ὕψος τοῦ οὐρανοῦ πρὸς τὸν κύριον ὃς ἐξείλατό με καὶ ἀφείλατό μου τὴν ὀδύνην τῆς ψυχῆς. κύριε, περὶ αὐτῆς γὰρ ἀνηγγέλη σοι, καὶ ἐξήγειράς μου τὴν πνοήν, καὶ παρακληθεὶς ἔζησα. εἵλου γάρ μου τὴν ψυχήν, ἵνα μὴ ἀπόληται, καὶ ἀπέρριψας ὀπίσω μου πάσας τὰς ἁμαρτίας μου. οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου αἰνέσουσί σε, οὐδὲ οἱ ἀποθανόντες εὐλογήσουσί σε, οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ᾅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου, ... ἀπὸ γὰρ τῆς σήμερον παιδία ποιήσω ἃ ἀναγγελοῦσι τὴν δικαιοσύνην σου, κύριε τῆς σωτηρίας μου, καὶ οὐ παύσομαι εὐλογῶν σε μετὰ ψαλτηρίου πάσας τὰς ἡμέρας τῆς ζωῆς μου, κατέναντι τοῦ οἴκου τοῦ θεοῦ ... ... Τοῦτο τὸ σημεῖον, ὅτι ἀναβήσομαι εἰς τὸν οἶκον τοῦ θεοῦ. ...
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προσευχή του Εζεκία ... Εγώ είπα στο απόγειο των ημερών μου: Στις πύλες του άδη, θα αφήσω τα υπόλοιπα έτη μου. Είπα: Δεν πρόκειται πλέον να δω το σωτήριο του Θεού πάνω στη γη, δεν πρόκειται πλέον να δω άνθρωπο από τη συγγένειά μου, εγκατέλειψα το υπόλοιπο της ζωής μου, εξήλθε και απήλθε από εμένα, σαν αυτόν που διαλύει τη σκηνή που είχε στήσει· το πνεύμα μου μέσα μου έγινε σαν τον ιστό της υφάντρας που ετοιμάζεται να κόψει το νήμα. Εκείνη την ημέρα παραδόθηκα μέχρι το πρωί σαν σε λιοντάρι, έτσι συνέτριψε τα οστά μου· διότι από την ημέρα μέχρι τη νύχτα ήμουν παραδομένος. Σαν το χελιδόνι έτσι θα φωνάξω, και σαν το περιστέρι έτσι θα στενάξω· διότι εξασθένησαν οι οφθαλμοί μου από το να βλέπουν προς το ύψος του ουρανού προς τον Κύριο, ο οποίος με λύτρωσε και αφαίρεσε από εμένα την οδύνη της ψυχής. Κύριε, διότι για αυτήν σου αναγγέλθηκε, και εσύ ανέστησες την πνοή μου, και έχοντας παρηγορηθεί έζησα. Διότι εσύ επέλεξες την ψυχή μου, για να μην καταστραφεί, και έριξες πίσω μου όλες τις αμαρτίες μου. Διότι δεν θα σε αινέσουν αυτοί που βρίσκονται στον άδη, ούτε οι νεκροί θα σε ευλογήσουν, ούτε θα ελπίζουν στο έλεός σου όσοι βρίσκονται στον άδη, ... διότι από σήμερα θα αποκτήσω παιδιά, τα οποία θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη σου, Κύριε της σωτηρίας μου, και δεν θα παύσω να σε ευλογώ με ψαλτήρι όλες τις ημέρες της ζωής μου, απέναντι από τον οίκο του Θεού ... ... Αυτό είναι το σημείο, ότι θα ανεβώ στον οίκο του Θεού. ...
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Νεόφυτος ὁ Ἔγκλειστος Κατηχήσεις
Καὶ εἶπε πρὸς αὐτὸν Ἠσαΐας ὁ προφήτης· «Τάδε λέγει Κύριος <ὁ Θεὸς> Δαβὶδ τοῦ πατρός σου. Ἤκουσα τῆς φωνῆς τῆς προσευχῆς σου καὶ εἶδον τὰ δάκρυά σου» καὶ «ἰδοὺ προστίθημι εἰς τὸν χρόνον σου ἔτη δέκα πέντε». Καὶ ὁ Ἐζεκίας «ἐξείλατό με», φησί, Κύριος «καὶ ἀφείλατό μου τὴν ὀδύνην τῆς ψυχῆς. Κύριε, περὶ αὐτῆς γὰρ ἀνηγγέλη σοι», ἤγουν περὶ τῆς ψυχῆς ἀνηγγέλη σοι καὶ οὐ διέλαθέ σε διανοηθεῖσα αὕτη ὅτι οὐκ ἔστιν ἀνάστασις, οὐδὲ «μὴ ἴδω τὸ σωτήριον τοῦ Θεοῦ ἐπὶ γῆς» ζώντων. «Καὶ ἐξήγειράς μου τὴν ὀδύνην τῆς ψυχῆς», ἤγουν ἐξήγειρας κατ’ αὐτῆς ὀδύνην θανάσιμον, ἵνα ἐντεῦθεν καὶ τῆς σῆς, Κύριε, δυνάμεως πειραθῇ καὶ τῶν νεκρῶν τὴν ἀνάστασιν καὶ ὅτι σωτηρία γενήσεται διὰ σοῦ καὶ τοῦ μονογενοῦς σου Υἱοῦ καὶ οὕτω πείρᾳ μαθὼν καὶ πιστεύσας πάλιν, «ἐξήγειράς μου τὴν πνοὴν καὶ παρακληθεὶς ἔζησα»· «εἵλου γάρ μου τὴν ψυχήν», ἀντὶ τοῦ ἠθέλησας, ἐκράτησάς μου τὴν ψυχήν, «ἵνα μὴ ἀπόληται, καὶ ἀπέρριψας ὀπίσω μου πάσας τὰς ἁμαρτίας μου. Οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου αἰνέσουσί σε, Κύριε, οὐδὲ οἱ ἀποθανόντες εὐλογήσουσί σε, οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ᾅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου. Οἱ ζῶντες εὐλογήσουσί σε ὃν τρόπον κἀγώ». Τουτέστιν οἱ ἐν ᾅδου μετὰ θάνατον καταδικασθέντες τὴν οἴκησιν ἔχειν οὔτε αἰνεῖν οὔτε εὐλογεῖν τὸν Θεὸν δύνανται, οὐδὲ ἐλπίζουσιν ἐλεημοσύνην εὑρεῖν καὶ οὔτε μετάνοια οὔτε σωτηρίας ἐλπὶς ἔστιν ἐκεῖ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και του είπε ο προφήτης Ησαΐας: «Αυτά λέει ο Κύριος <ο Θεός> του Δαβίδ του πατέρα σου: Άκουσα τη φωνή της προσευχής σου και είδα τα δάκρυά σου» και «ιδού, προσθέτω στον χρόνο της ζωής σου δεκαπέντε έτη». Και ο Εζεκίας λέει: «Με γλίτωσε ο Κύριος και αφαίρεσε την οδύνη της ψυχής μου. Κύριε, διότι για αυτήν σου αναγγέλθηκε», δηλαδή για την ψυχή σου αναγγέλθηκε και δεν σου διέφυγε η σκέψη της ότι δεν υπάρχει ανάσταση, ούτε ότι «δεν θα δω τη σωτηρία του Θεού πάνω στη γη» των ζώντων. «Και διέγειρες την οδύνη της ψυχής μου», δηλαδή ήγειρες εναντίον της θανάσιμη οδύνη, ώστε από αυτό να δοκιμάσει, Κύριε, και τη δική σου δύναμη και την ανάσταση των νεκρών και ότι θα υπάρξει σωτηρία μέσω εσού και του μονογενούς σου Υιού και έτσι, μαθαίνοντας από την εμπειρία και πιστεύοντας πάλι, «διέγειρες την πνοή μου και, αφού παρηγορήθηκα, έζησα». «Διότι επέλεξες την ψυχή μου», αντί του θέλησες, κράτησες την ψυχή μου, «ώστε να μην απολεστεί, και απέρριψες πίσω μου όλες τις αμαρτίες μου. Διότι δεν θα σε αινέσουν, Κύριε, εκείνοι που βρίσκονται στον Άδη, ούτε οι αποθανόντες θα σε ευλογήσουν, ούτε εκείνοι που βρίσκονται στον Άδη θα ελπίσουν στο έλεός σου. Οι ζωντανοί θα σε ευλογήσουν όπως και εγώ». Δηλαδή εκείνοι που καταδικάστηκαν μετά τον θάνατο να κατοικούν στον Άδη δεν μπορούν ούτε να αινέσουν ούτε να ευλογήσουν τον Θεό, ούτε ελπίζουν να βρουν έλεος και δεν υπάρχει εκεί ούτε μετάνοια ούτε ελπίδα σωτηρίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος Λόγοι (Νόθος)
ἀναλύσαντες γὰρ ἀπὸ τοῦδε τοῦ μοχθηροῦ βίου ἄνευ τῆς καθάρσεως καὶ τοῦ ἁγιασμοῦ ἐσόμεθα κενοὶ καὶ ὡς οὐχ ὑπάρξαντες. διὰ τοῦτο φησίν· «ἄνες μοι, ἵνα ἀναψύξω πρὸ τοῦ με ἀπελθεῖν καὶ οὐκέτι οὐ μὴ ὑπάρξω». πρόδηλον γὰρ ὅτι οὐκ ἔστιν ἐν τῷ ᾅδῃ ἐξομολόγησις. διό φησιν ὁ αὐτὸς προφήτης· «μὴ διηγήσεταί τις ἐν τῷ τάφῳ τὸ ἔλεός σου καὶ τὴν ἀλήθειάν σου ἐν τῇ ἀπωλείᾳ; μὴ γνωσθήσεται ἐν τῷ σκότει τὰ θαυμάσιά σου καὶ ἡ δικαιοσύνη σου ἐν γῇ ἐπιλελησμένη;» καὶ ὁ Ἠσαΐας φησίν· «οἱ δὲ νεκροὶ ζωὴν οὐ μὴ ἴδωσιν», καὶ ὁ Ἐζεκίας· «οὐ γὰρ οἱ ἐν ᾅδου αἰνέσουσί σε, οὐδὲ οἱ ἀποθανόντες εὐλογήσουσί σε, 〈οὐδὲ ἐλπιοῦσιν οἱ ἐν ᾅδου τὴν ἐλεημοσύνην σου. οἱ ζῶντες εὐλογήσουσί σε〉, ὃν τρόπον κἀγώ». καὶ ὁ Ἰώβ φησιν· «ἐὰν γὰρ ἄνθρωπος καταβῇ εἰς ᾅδην, οὐκέτι οὐ μὴ ἀναβῇ». 〈βεβαίως οὖν νεκροὶ οἱ διὰ τὸ σαρκικοὶ εἶναι ἀνάξιοι εὑρεθέντες τῆς ἐνοικήσεως τοῦ ζωοποιοῦ πνεύματος, καὶ ᾅδης κυριεύων ὁ τῆς ματαιότητος χῶρος, ἐν ᾧ τὸ σκάμμα τῆς ἁμαρτίας. ἐντεῦθεν οὖν ἔστι τὸ τοῦ Χριστοῦ στάδιον, ἐν ᾧ μὴ νομίμως τις ἀθλήσας οὐ στεφανοῦται〉.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, αναχωρώντας από αυτόν τον μοχθηρό βίο χωρίς την κάθαρση και τον αγιασμό, θα είμαστε κενοί και σαν να μην υπάρξαμε ποτέ. Γι' αυτό λέει: «Άφησέ με, για να αναπαυθώ προτού απέλθω και πλέον δεν θα υπάρχω». Διότι είναι ολοφάνερο ότι στον άδη δεν υπάρχει εξομολόγηση. Γι' αυτό λέει ο ίδιος προφήτης: «Μήπως θα διηγηθεί κανείς στον τάφο το έλεός σου και την αλήθειά σου στην απώλεια; Μήπως θα γίνουν γνωστά στο σκοτάδι τα θαυμάσιά σου και η δικαιοσύνη σου στη γη της λήθης;» Και ο Ησαΐας λέει: «Οι νεκροί δεν πρόκειται να δουν ζωή», και ο Εζεκίας: «Διότι δεν θα σε αινέσουν όσοι βρίσκονται στον άδη, ούτε οι νεκροί θα σε ευλογήσουν, 〈ούτε όσοι είναι στον άδη θα ελπίσουν στην ελεημοσύνη σου. Οι ζωντανοί θα σε ευλογήσουν〉, όπως ακριβώς κι εγώ». Και ο Ιώβ λέει: «Διότι, εάν ο άνθρωπος κατεβεί στον άδη, δεν πρόκειται πλέον να ανεβεί». 〈Βεβαίως, λοιπόν, νεκροί είναι εκείνοι που, επειδή είναι σαρκικοί, βρέθηκαν ανάξιοι της ενοικήσεως του ζωοποιού πνεύματος, και άδης που κυριαρχεί είναι ο χώρος της ματαιότητας, στον οποίο βρίσκεται το σκάμμα της αμαρτίας. Από εδώ, λοιπόν, ξεκινά το στάδιο του Χριστού, στο οποίο αν κανείς δεν αγωνιστεί νομίμως, δεν στεφανώνεται〉.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες