Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 38:21

Γι' αυτό λένε, ότι αν και βρισκόταν στο δέκατο τέταρτο έτος της βασιλείας του, δεν φαίνεται να είχε φροντίσει για την απόκτηση παιδιών. Έχοντας πληροφορηθεί λοιπόν το τέλος της ζωής του, μεριμνά για όσους πρόκειται να τον διαδεχθούν, και αναφέρει παιδιά, και προσθέτει ότι «Θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη του Κυρίου», παρόλο που τα λόγια του δεν επαληθεύτηκαν. Διότι ο Μανασσής αποδείχθηκε ασεβής και ολέθριος, ωστόσο, όσον αφορούσε την πρόθεση του πατέρα του, εκείνος ήταν ευσεβής και κήρυκας της δόξας του Θεού. <Και είπε ο Ησαΐας στον Εζεκία: Λάβε μία μάζα από ξερά σύκα, τρίψε την, βάλε την ως κατάπλασμα, και θα γίνεις καλά. Και ο Εζεκίας είπε: Αυτό λοιπόν είναι το σημείο, ότι θα ανέβω στον οίκο του Θεού.> Στο τέταρτο βιβλίο των Βασιλειών αναγράφεται ότι η αιτία της ασθένειας του Εζεκία ήταν ένα επικίνδυνο και δυσίατο έλκος, σε σημείο που να παραιτηθούν ακόμη και οι ικανότητες των ιατρών. Επειδή όμως ο Θεός συγκατένευσε στο να χαρίσει ζωή στον δίκαιο, πρόσταξε και να απαλλαγεί από τη νόσο, με μέσα για τα οποία ήταν φυσικό, και μάλλον αναμφίβολο, ότι θα οδηγούσαν σε επιδείνωση των πόνων του τραύματος, ώστε ακριβώς μέσω αυτών να θεραπευθεί.

Διότι το χέρι του Παντοδύναμου πάντοτε θαυματουργεί· και ο τρόπος της βοήθειας έρχεται μέσω των απροσδόκητων· είναι δε προφανές ότι πρόκειται για τη δική του βοήθεια. «Λιώσε λοιπόν», λέει, «μια μάζα από σύκα, βάλ' την ως κατάπλασμα, και θα γίνεις καλά». Και από αυτό θα ανέμενε κανείς, όπως είπα, να προκληθεί βλάβη ή μάλλον να μην ωφεληθεί καθόλου η πληγή. Επειδή όμως ο Θεός ήταν αυτός που έδινε την προσταγή, ο Εζεκίας, όντας πάνσοφος, θεωρεί το πράγμα ως ένα ισχυρό σημείο, και λέει: Αν και πρόκειται να θεραπευτώ μέσω της μάζας των σύκων, αυτό θα είναι για μένα ένα βέβαιο και αληθινό σημείο ότι θα ανεβώ στον οίκο του Θεού, προφανώς για να του προσφέρω θυσία και να προσευχηθώ, εφόσον η αρρώστια θα έχει παύσει, και κάθε πόνος θα έχει πλέον καταπραϋνθεί μέσα μου. <Εκείνον τον καιρό έστειλε ο Μερωδάχ, ο γιος του Λαδάμ, ο βασιλιάς της Βαβυλωνίας, επιστολές, και πρέσβεις, και δώρα στον Εζεκία· διότι άκουσε ότι αρρώστησε μέχρι θανάτου, και ανέρρωσε.>

Μετά από αυτά, καθώς συνέβη, όπως νομίζω, κάποια άλλη σωματική πάθηση στον Εζεκία· και επρόκειτο για ένα μερικό 〈έλκος〉, έτσι ώστε να μη ζητά κανείς τα πάντα, ακόμη και τα ελάχιστα, από τον Θεό, ο προφήτης συμβουλεύει να χρησιμοποιήσει 〈παλάθη〉 από 〈σύκα〉 〈και να επιθέσει κατάπλασμα στο έλκος〉 ⌜διδάσκοντας, ότι ποτέ δεν θα πρέπει να είναι εντελώς απορριπτέα όσα επινοούνται από τους ανθρώπους για τη θεραπεία του σώματος. Υπάρχουν μάλιστα περιπτώσεις όπου πρέπει να χρησιμοποιούνται και αυτά, όπως ακριβώς και ο προφήτης προέτρεψε να γίνει. Και όλοι οι υπόλοιποι ονόμασαν 〈έλκος〉 αυτό που θεραπεύτηκε μέσω της 〈παλάθης〉, αλλά το πρώτο δεν ήταν 〈έλκος〉, παρά αρρώστια και ‹ασθένεια προς θάνατον›, γι' αυτό σε εκείνη την περίπτωση επιστρατεύονταν κλάματα και προσευχές και η επίσκεψη του Θεού· ενώ στην περίπτωση του μερικού 〈έλκους〉 εφαρμόστηκε σωματική θεραπεία, την οποία υπέδειξε ο προφήτης.⌝ Ο βασιλιάς όμως δεν θέλει η 〈παλάθη〉 να αποτελέσει 〈σημείο〉 για τη θεραπεία του, αλλά λέει: 〈Αυτό〉 θα είναι για μένα το 〈σημείο〉 της σωτηρίας, το 〈να αναβώ στον οίκο του Θεού〉.

Προσευχή του Εζεκία ... Εγώ είπα στο απόγειο των ημερών μου: Στις πύλες του άδη, θα αφήσω τα υπόλοιπα έτη μου. Είπα: Δεν πρόκειται πλέον να δω το σωτήριο του Θεού πάνω στη γη, δεν πρόκειται πλέον να δω άνθρωπο από τη συγγένειά μου, εγκατέλειψα το υπόλοιπο της ζωής μου, εξήλθε και απήλθε από εμένα, σαν αυτόν που διαλύει τη σκηνή που είχε στήσει· το πνεύμα μου μέσα μου έγινε σαν τον ιστό της υφάντρας που ετοιμάζεται να κόψει το νήμα. Εκείνη την ημέρα παραδόθηκα μέχρι το πρωί σαν σε λιοντάρι, έτσι συνέτριψε τα οστά μου· διότι από την ημέρα μέχρι τη νύχτα ήμουν παραδομένος. Σαν το χελιδόνι έτσι θα φωνάξω, και σαν το περιστέρι έτσι θα στενάξω· διότι εξασθένησαν οι οφθαλμοί μου από το να βλέπουν προς το ύψος του ουρανού προς τον Κύριο, ο οποίος με λύτρωσε και αφαίρεσε από εμένα την οδύνη της ψυχής. Κύριε, διότι για αυτήν σου αναγγέλθηκε, και εσύ ανέστησες την πνοή μου, και έχοντας παρηγορηθεί έζησα. Διότι εσύ επέλεξες την ψυχή μου, για να μην καταστραφεί, και έριξες πίσω μου όλες τις αμαρτίες μου. Διότι δεν θα σε αινέσουν αυτοί που βρίσκονται στον άδη, ούτε οι νεκροί θα σε ευλογήσουν, ούτε θα ελπίζουν στο έλεός σου όσοι βρίσκονται στον άδη, ... διότι από σήμερα θα αποκτήσω παιδιά, τα οποία θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη σου, Κύριε της σωτηρίας μου, και δεν θα παύσω να σε ευλογώ με ψαλτήρι όλες τις ημέρες της ζωής μου, απέναντι από τον οίκο του Θεού ... ... Αυτό είναι το σημείο, ότι θα ανεβώ στον οίκο του Θεού. ...