Προσηύξατο γὰρ Ἐζεχίας, λέγων· Μνήσθητι, Κύριε, ὡς ἐπορεύθην ἐνώπιόν σου μετὰ ἀληθείας, ἐν καρδίᾳ ἀληθινῇ, καὶ τὰ ἀρεστὰ ἐνώπιόν σου ἐποίησα. Καλὴ τῶν δικαίων ἡ παῤῥησία· μονονουχὶ γὰρ τῶν πεποιημένων ἀντέκτισιν καὶ τοὺς τῆς γνησιότητος αἰτοῦσι καρπούς. Ἐπιγάννυται δὲ τοῖς ἐννόμως βεβιωκόσιν ὁ τῶν ὅλων Θεὸς, καὶ τοῖς τὸν ἐξαίρετον διασώζουσι βίον κατανεύει ῥᾳδίως, ὅταν ἴδῃ δεδακρυμένους, καὶ πόνον τῇ προσευχῇ συμπλέκοντας. <Καὶ ἐγένετο λόγος Κυρίου πρὸς Ἡσαΐαν λέγων· Πορεύθητι καὶ εἰπὲ Ἐζεχίᾳ· Τάδε λέγει ὁ Θεὸς Δαβὶδ τοῦ πατρός σου· Ἤκουσα τῆς φωνῆς τῆς προσευχῆς σου, καὶ εἶδον τὰ δάκρυά σου· ἰδοὺ προστίθημι πρὸς τὸν χρόνον σου ἔτη δεκάπεντε, καὶ ἐκ χειρὸς βασιλέως Ἀσσυρίων σώσω σε, καὶ ὑπὲρ τῆς πόλεως ταύτης ὑπερασπιῶ.
Μετάφραση
Προσευχήθηκε δηλαδή ο Εζεκίας, λέγοντας: Θυμήσου, Κύριε, πώς πορεύτηκα ενώπιόν σου με αλήθεια, με καρδιά αληθινή, και έπραξα τα αρεστά ενώπιόν σου. Καλή είναι η παρρησία των δικαίων· διότι ζητούν σχεδόν την ανταπόδοση των όσων έχουν πράξει και τους καρπούς της γνησιότητάς τους. Και ο Θεός των όλων ευφραίνεται με εκείνους που έχουν ζήσει σύμφωνα με τον νόμο, και συγκατανεύει εύκολα σε όσους διατηρούν άριστο βίο, όταν τους δει δακρυσμένους και να ενώνουν τον πόνο με την προσευχή. <Και έγινε λόγος Κυρίου προς τον Ησαΐα, λέγοντας: Πήγαινε και πες στον Εζεκία: Αυτά λέγει ο Θεός του Δαβίδ, του πατέρα σου: Άκουσα τη φωνή της προσευχής σου και είδα τα δάκρυά σου· ιδού, προσθέτω στον χρόνο της ζωής σου δεκαπέντε έτη, και θα σε σώσω από το χέρι του βασιλιά των Ασσυρίων, και θα υπερασπιστώ αυτήν την πόλη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες