Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 38:9

ΠΡΟΣΕΥΧΗ ΤΟΥ ΕΖΕΚΙΑ, ΒΑΣΙΛΙΑ ΤΗΣ ΙΟΥΔΑΙΑΣ, όταν ασθένησε και ανέρρωσε από την ασθένειά του. <Εγώ είπα στο απόγειο των ημερών μου: Θα πορευθώ στις πύλες του άδη· θα εγκαταλείψω τα υπόλοιπα έτη μου. Είπα: Δεν πρόκειται πλέον να δω το σωτήριο του Θεού πάνω στη γη, δεν πρόκειται πλέον να δω άνθρωπο από τη συγγένειά μου. Εγκατέλειψα το υπόλοιπο της ζωής μου· εξήλθε και απομακρύνθηκε από εμένα, όπως αυτός που ξεστήνει τη σκηνή που είχε στήσει, το πνεύμα μου μέσα μου έγινε σαν τον ιστό της υφάντρας που πλησιάζει να τον κόψει.

Σύμφωνα δε με τον Ακύλα αναφέρεται: «στις αναβάσεις του Άχαζ», και σύμφωνα με τον Θεοδοτίωνα: «στους αναβαθμούς του Άχαζ», ενώ από κανέναν από τους ερμηνευτές δεν μαρτυρείται ότι ο τόπος ήταν ο «οίκος του Άχαζ», αλλά μάλλον «ωρολόγιο» ή «ανάβαση», ίσως επειδή ο Άχαζ χρησιμοποιούσε αυτή την είσοδο προς τον περίβολο, όπου, ενώ ο ήλιος είχε προχωρήσει σύμφωνα με την ουράνια περιστροφή του, παραδόξως επέστρεψε προς τα πίσω, από τη δύση προς την ανατολή, διατρέχοντας για δεύτερη φορά τη διαδρομή των ίδιων ωρών. Το θαυμαστό αυτό γεγονός αποτελούσε σημείο ότι και ο Εζεκίας, από τη δύση του ηλίου του, παλινδρόμησε σε μια δεύτερη ζωή. Ο χρόνος εκείνης της ημέρας έλαβε διπλάσιο μήκος ωρών, και καθώς ο βασιλιάς αξιώθηκε μέσω του θαύματος την υπόσχεση του Θεού, συντάσσει ευχαριστήριο λόγο. Γι' αυτό έχει γραφτεί σύμφωνα με τον Ακύλα: «γραφή του Εζεκία, βασιλιά του Ιούδα, όταν αρρώστησε· και επέζησε από την αρρώστια του», και σύμφωνα με τον Θεοδοτίωνα αναφέρεται: «γραφή του Εζεκία, βασιλιά του Ιούδα», ενώ από κανέναν δεν αναφέρεται ως «προσευχή».

Προσευχή του Εζεκία ... Εγώ είπα στο απόγειο των ημερών μου: Στις πύλες του άδη, θα αφήσω τα υπόλοιπα έτη μου. Είπα: Δεν πρόκειται πλέον να δω το σωτήριο του Θεού πάνω στη γη, δεν πρόκειται πλέον να δω άνθρωπο από τη συγγένειά μου, εγκατέλειψα το υπόλοιπο της ζωής μου, εξήλθε και απήλθε από εμένα, σαν αυτόν που διαλύει τη σκηνή που είχε στήσει· το πνεύμα μου μέσα μου έγινε σαν τον ιστό της υφάντρας που ετοιμάζεται να κόψει το νήμα. Εκείνη την ημέρα παραδόθηκα μέχρι το πρωί σαν σε λιοντάρι, έτσι συνέτριψε τα οστά μου· διότι από την ημέρα μέχρι τη νύχτα ήμουν παραδομένος. Σαν το χελιδόνι έτσι θα φωνάξω, και σαν το περιστέρι έτσι θα στενάξω· διότι εξασθένησαν οι οφθαλμοί μου από το να βλέπουν προς το ύψος του ουρανού προς τον Κύριο, ο οποίος με λύτρωσε και αφαίρεσε από εμένα την οδύνη της ψυχής. Κύριε, διότι για αυτήν σου αναγγέλθηκε, και εσύ ανέστησες την πνοή μου, και έχοντας παρηγορηθεί έζησα. Διότι εσύ επέλεξες την ψυχή μου, για να μην καταστραφεί, και έριξες πίσω μου όλες τις αμαρτίες μου. Διότι δεν θα σε αινέσουν αυτοί που βρίσκονται στον άδη, ούτε οι νεκροί θα σε ευλογήσουν, ούτε θα ελπίζουν στο έλεός σου όσοι βρίσκονται στον άδη, ... διότι από σήμερα θα αποκτήσω παιδιά, τα οποία θα αναγγείλουν τη δικαιοσύνη σου, Κύριε της σωτηρίας μου, και δεν θα παύσω να σε ευλογώ με ψαλτήρι όλες τις ημέρες της ζωής μου, απέναντι από τον οίκο του Θεού ... ... Αυτό είναι το σημείο, ότι θα ανεβώ στον οίκο του Θεού. ...