Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 4:6

Και θα έλθει και θα υπάρχει σε κάθε τόπο του όρους Σιών και σε όλα τα περίχωρά του μια νεφέλη, που θα ρίχνει τη σκιά της την ημέρα, και σαν καπνός και σαν φως φωτιάς που καίει τη νύχτα· με όλη τη δόξα θα σκεπαστεί. Και θα χρησιμεύει ως σκιά από τον καύσωνα, και ως σκέπη και ως καταφύγιο από την κακοκαιρία και τη βροχή.

Μετά την κάθαρση διά του λουτρού και τον καθαρισμό διά της μετανοίας, θα έλθει καιρός που κάθε τόπος θα εξομοιωθεί με το όρος Σιών, δηλαδή θα αξιωθεί να καταστεί υψηλός και να ενατενίζει τα επουράνια. —Αφότου οι επτά γυναίκες επιληφθούν του ενός ανδρός, και επιλάμψει ο Κύριος με δόξα και θεία βουλή, για να υψώσει και να δοξάσει το υπόλειμμα του Ισραήλ, οπότε και ονομάστηκαν Άγιοι, επειδή ξεπλύθηκε ο ρύπος των θυγατέρων της Σιών και καθαρίστηκε το αίμα τους από ανάμεσά τους, τότε την ημέρα μια νεφέλη θα επισκιάσει τα περίχωρα της Ιερουσαλήμ, ώστε να παράσχει σκιά από τον καύσωνα και σκέπη από τη σκληρότητα του καιρού και τη βροχή· τη δε νύκτα θα κατέχεται από φως φλεγόμενο, και η δόξα θα είναι ωσάν ένας καπνός που θα τα περιβάλλει όλα.

Όπως ακριβώς ήταν κατά τη Μεταμόρφωση του Κυρίου η φωτεινή νεφέλη που περιέβαλε τους μαθητές. Επειδή δε η ακινησία και τρόπον τινά η συμπύκνωση της νεφέλης αποτελεί σημείο νηνεμίας, η αταραξία της τότε καταστάσεως υποδηλώνεται μέσω της προστασίας της νεφέλης. — Ακόμη, για να αντιληφθούμε καθαρότερα τι σημαίνει το να βρίσκεται κάποιος στο απόκρυφο της σκέπης, προσάγουμε ένα τέτοιο παράδειγμα: Ας υποθέσουμε ότι κάποιος καταδιώκεται μεν από τους εχθρούς, φρουρείται δε από τους οικείους του μέσα σε κάποιο δυσεύρετο οίκημα. Κάτι τέτοιο λοιπόν πρέπει να νοήσουμε ότι συμβαίνει με τον Άγιο, ο οποίος σκεπάζεται από τη θεία εκείνη νεφέλη, ώστε να μην είναι εύκολος στόχος στις επιθέσεις των εχθρών. — Αυτά αναφέρθηκαν για να κατανοηθεί σαφέστερα η βοήθεια που παρέχεται σε όσους βρίσκονται γύρω από τη Σιών, ώστε την μεν ημέρα να τους ρίχνει σκιά η νεφέλη, για να λυτρωθούν από το καύμα, τη δε νύχτα να καίει γι' αυτούς φως πυρός, φωτίζοντάς τους, και έτσι, και στις δύο περιστάσεις, να τους παρέχεται ασφάλεια από εκείνους που τους επιβουλεύονται.

«Και θα είναι ως σκιά από τον καύσωνα, και ως σκέπη και ως καταφύγιο από την κακοκαιρία και τη βροχή». Για ποιο πράγμα άραγε λέγει το «Θα έλθει»; Άραγε για τον καιρό κατά τον οποίο θα συμβούν αυτά, ή για Εκείνον που υπέβαλε τον Εαυτό Του σε κένωση και κατέβηκε από τον ουρανό για να διασώσει το ανθρώπινο γένος; Επομένως, ο λόγος αυτός ταιριάζει, είτε πει κανείς ότι αυτά έχουν λεχθεί για τον καιρό της επίγειας παρουσίας, είτε θελήσει να τα αποδώσει στον ίδιο τον Χριστό.

Διότι, όταν ήλθε, έστεψε με τη δική του χάρη τους υιούς της νοητής Σιών και της ελεύθερης Ιερουσαλήμ και τους ανέδειξε μακαρίους, και έγινε σε αυτούς σαν ένας προστάτης, σχεδόν απλώνοντας από πάνω τους εκείνη την αρχαία νεφέλη που παλαιότερα επισκίαζε τον Ισραήλ στην έρημο· γι' αυτό λέει: «Και θα έλθει, και κάθε τόπος του όρους Σιών θα είναι, και όλα τα περίχωρά της θα τα σκιάσει νεφέλη την ημέρα». Διότι, για να αποφύγουν τον καύσωνα του παρόντος βίου και τις δοκιμασίες από τους πειρασμούς, δηλαδή τις πυρώσεις, εκείνοι που κατοικούν στη νοητή Σιών, δηλαδή την Εκκλησία, ο Χριστός, λέει, θα είναι γι' αυτούς σχεδόν σαν νεφέλη που επικρέμεται ως προστάτης· και ο ίδιος πάλι αποδιώχνει το σκοτάδι που προέρχεται από την αμάθεια και τη διαβολική κακία, λάμποντας στον νου, σαν φως στο σκοτάδι, και σαν λάμψη φωτιάς. Έχει γραφτεί δε για τους υιούς του Ισραήλ, ότι: «Τους οδήγησε με νεφέλη την ημέρα, και όλη τη νύχτα με φωτισμό φωτιάς». Αλλά εκείνα μεν ήταν τύποι και εικόνες των νοητών· ενώ η αλήθεια είναι τα όσα έγιναν διά του Χριστού. Διότι αυτός είναι η αλήθεια. Όσοι έχουν αξιωθεί της δικής του βοήθειας, σε κάθε περίπτωση και με κάθε τρόπο θα είναι, λέει, σαν σε σκιά από τον καύσωνα, και σε σκέπη και σε καταφύγιο από τη σκληρότητα του καιρού και τη βροχή. Παρομοιάζει δε πάλι με σκληρότητα και βροχές τη σφοδρότητα και την εντονότατη προσβολή των πειρασμών.

Θα το κατανοήσουμε δε αυτό ανατρέχοντας στην ιστορία του Μωυσή, στην οποία αναφέρεται ότι «την ημέρα μέσα σε στύλο 〈νεφέλης〉 προπορευόταν αυτών» ο Χριστός, «και 〈τη νύχτα〉 μέσα σε στύλο 〈πυρός〉», ώστε να τους φωτίζει· διότι κατά παρόμοιο τρόπο προφητεύει ο παρών προφήτης ότι θα συμβεί και με την Εκκλησία του Θεού, λέγοντας αφενός ότι 〈την ημέρα〉 〈νεφέλη θα την επισκιάσει〉, ώστε να μην καίγεται από τη φλόγα, και 〈τη νύχτα〉 〈φως〉 και 〈λάμψη πυρός〉, ώστε να μη σκοτεινιάζει, και συγχρόνως λέγει ότι όλη αυτήν θα τη 〈σκιάσει〉 η 〈δόξα〉 του Θεού, ώστε να μην υφίσταται καμία απολύτως βλάβη ούτε από το 〈καύμα〉 της ημέρας ούτε από τη 〈σκληρότητα〉 των ημερινών 〈υετών〉. Με αυτά ο λόγος διδάσκει ότι η δεξιά του Θεού 〈θα επισκιάσει〉 την Εκκλησία Του διά παντός, προκειμένου αυτή να μην υφίσταται καμία απολύτως βλάβη ούτε κατά τις περιόδους της ευημερίας και των ειρηνικών καταστάσεων ούτε κατά τους καιρούς των διωγμών, και ότι θα παραμένει πάντοτε άπτωτη και αδιάτρεπτη και 〈σκιαζόμενη〉 από τη 〈δόξα〉 του Θεού, ώστε ούτε 〈κατά την ημέρα〉 και μέσα στο 〈καύμα〉 να φλέγεται, ούτε 〈από τη σκληρότητα〉 〈και των υετών〉 και των χειμερινών ανέμων να βλάπτεται. Γι' αυτό έχει ειπωθεί: 〈με όλη τη δόξα θα σκεπαστεί· και θα αποτελεί σκιά από το καύμα και σκέπη και καταφύγιο από τη σκληρότητα και τον υετό〉.

Και θα πιάσουν επτά γυναίκες έναν άνδρα, λέγοντας: Το δικό μας ψωμί θα τρώμε και τα δικά μας ρούχα θα φορούμε, αρκεί μόνο να φέρουμε το όνομά σου· αφαίρεσε την ντροπή μας. Εκείνη δε την ημέρα ο Θεός θα λάμψει με βουλή και δόξα πάνω στη γη, για να υψώσει και να δοξάσει το υπόλειμμα του Ισραήλ. Και εκείνοι που θα έχουν απομείνει στη Σιών και εκείνοι που θα έχουν διασωθεί στην Ιερουσαλήμ, θα ονομαστούν άγιοι, όλοι όσοι είναι γραμμένοι για ζωή στην Ιερουσαλήμ. Διότι ο Κύριος θα ξεπλύνει τον ρύπο των υιών και των θυγατέρων της Σιών, και θα καθαρίσει το αίμα της Ιερουσαλήμ από το μέσον τους με πνεύμα κρίσεως και με πνεύμα καύσεως. Και θα έλθει, και πάνω σε κάθε τόπο του όρους Σιών και σε όλα τα περίχωρά της, θα ρίχνει σκιά μια νεφέλη την ημέρα, και σαν καπνός και σαν φως φωτιάς που καίει τη νύχτα, θα σκεπαστεί με όλη τη δόξα. Και θα είναι για σκιά από τον καύσωνα, και για σκέπη και για καταφύγιο από την κακοκαιρία και τη βροχή.