Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 42:21

Κουφοί δε ήταν οι άρχοντές τους· δηλαδή, αυτοί που είχαν οριστεί να τους καθοδηγούν. Διότι, αν και έβλεπαν τη δόξα του Θεού, και έχοντας αποκτήσει μακρά εμπειρία, στράφηκαν προς την αποστασία. Διότι δεν ήθελαν να υπακούσουν στον Θεό, ο οποίος έλεγε σαφώς: «Δεν θα υπάρξουν για σένα άλλοι θεοί εκτός από εμένα.» Επειδή δε, αν και ήταν γνώστες των δικών μου προσταγμάτων, χάθηκαν στην αποστασία μαζί με τους υποτακτικούς τους, σχεδόν εκπλήσσεται λέγοντας: «Τυφλώθηκαν οι δούλοι του Θεού.» Και ποια στάθηκε για αυτούς η αφορμή της τύφλωσης; Με τη θέλησή σας, λέει, παρασυρθήκατε σε αυτό. Διότι, ενώ μπορούσατε να προφυλαχθείτε έχοντας δει πάρα πολλές φορές, και ενώ ξέρατε να ακούτε, δηλαδή να κατανοείτε τα γεγραμμένα, δεν προφυλαχθήκατε ώστε να μην υποστείτε την καταδίκη, ούτε βέβαια φροντίσατε για την υπακοή, ανοίγοντας ορθάνοιχτα τα αυτιά σας στους ιερούς νόμους. Επομένως, τα εγκλήματα των Ιουδαίων είναι αδικαιολόγητα. Διότι, αν και τους ήταν δυνατόν να γνωρίζουν την αλήθεια, και έχοντας λάβει τον νόμο ως καθοδηγητή σε αυτό, έγιναν ίσοι με αυτούς που δεν έχουν μάτια και που τα αυτιά βρίσκονται μάταια στο κεφάλι τους, επειδή δεν ήθελαν να υπακούουν στους ιερούς νόμους. <Ο Κύριος και Θεός θέλησε, για να δικαιωθεί, και να μεγαλύνει την αίνεσή του.> Τους απάλλαξα, λέει, από την πλεονεξία των Αιγυπτίων, τους ελευθέρωσα ενώ υπηρετούσαν αδίκως ξένους· τους διαπαιδαγώγησα μέσω του νόμου προς τη θεογνωσία· τους έδωσα τον Μωυσή ως επιστάτη της ευταξίας.

Διότι σκοπός δικός μου, του Κυρίου των όλων, ήταν να αναδείξω τον Ισραήλ εργάτη της δικαιοσύνης και εκτελεστή αρίστων έργων, ώστε, έχοντας αποκτήσει συναίσθηση των όσων του δωρήθηκαν από εμένα, να μεγαλύνει την αίνεση, δηλαδή να με δοξολογεί ακατάπαυστα, εμένα φυσικά που υπήρξα ο πρύτανης κάθε ευημερίας τους και ο χορηγός των αγαθών με τα οποία πλούτισαν. Όμως, επειδή δεν απέκτησαν συναίσθηση κανενός από αυτά, ανταπέδωσαν πονηρά αντί αγαθών στον Δεσπότη, και βγάζοντας τον αυχένα τους από τον ζυγό του, υποδουλώθηκαν στον Σατανά, και κυλιόμενοι στους βούρκους της πολυθεϊστικής πλάνης έγιναν βδελυροί και μισητοί στον φιλάρετο Θεό. Αυτό ολοφάνερα είναι εκείνο που είπε και κάπου αλλού γι' αυτούς όπως για την άμπελο: «Περίμενα να κάνει σταφύλια, αλλά έκανε αγκάθια.» <Και είδα, και έγινε λαός λεηλατημένος.>

Το πώς όμως έγιναν 〈τυφλοί〉 και 〈κωφοί〉, το αναλύει λέγοντας: 〈είδατε πολλές φορές και δεν φυλαχθήκατε· ήταν ανοιχτά τα αυτιά, και δεν ακούσατε〉. Παρόμοια με αυτά ήταν και τα όσα ειπώθηκαν προηγουμένως στο χωρίο: «Με την ακοή θα ακούσετε και δεν θα κατανοήσετε, και βλέποντας θα κοιτάξετε και δεν θα δείτε· διότι πωρώθηκε η καρδιά αυτού του λαού». Σύμφωνα δε με τον Σύμμαχο: 〈είδες〉, λέει, 〈πολλά, και δεν θα τα τηρήσεις· είναι ανοιχτά τα αυτιά του, και δεν θα ακούσεις. Ο Κύριος θέλησε, προκειμένου να τον δικαιώσει, να μεγαλύνει τον νόμο και να τον δοξάσει. Όμως αυτός ο λαός είναι λεηλατημένος και λαφυραγωγημένος〉. Βλέπεις ότι όλα αυτά έχουν ειπωθεί για τον λαό της περιτομής.

Αλλά ο μεν 〈Κύριος ήθελε να τον δικαιώσει και να μεγαλύνει την αίνεση〉· αυτοί όμως παραδόθηκαν σε εκείνους που πολεμούν τις ψυχές τους⌝ και έγιναν 〈λαός λεηλατημένος και λαφυραγωγημένος· διότι η παγίδα〉 βρίσκεται μέσα 〈στα ταμεία〉 των ψυχών τους 〈και ταυτόχρονα στους οίκους τους〉. ⌜Διότι στους ίδιους τους λογισμούς, τους οποίους 〈έκρυβαν〉 όταν σχεδίαζαν εναντίον του Χριστού, σε αυτούς ακριβώς βρισκόταν η εναντίον τους 〈παγίδα, και δεν υπήρχε εκείνος που θα τους ελευθέρωνε〉 ούτε εκείνος που 〈θα τους λύτρωνε〉 ούτε εκείνος που 〈θα έλεγε: Δώσε πίσω〉.⌝ Έπειτα, επειδή ακριβώς μιλούσε σαν σε 〈κωφούς〉, μη βρίσκοντας ακροατές ανάμεσά τους λέει: 〈Ποιος ανάμεσά σας θα τα αφουγκραστεί αυτά, και ποιος θα δώσει προσοχή στα επερχόμενα〉; ⌜Διότι, ακόμη κι αν δεν έχει επέλθει η έκβαση των πραγμάτων, εντούτοις θα πραγματοποιηθεί στα μελλοντικά χρόνια.⌝ Και 〈ποιος〉 άραγε θα είναι αυτός που θα τα κατανοήσει αυτά 〈ανάμεσά σας〉;