Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 42:23

Αν πρέπει να προσθέσουμε και κάποια πνευματική θεωρία στα όσα ειπώθηκαν, ας προφυλασσόμαστε από το να κρατάμε στον νου και στην καρδιά μας διαβολικές παγίδες και τα πονηρά είδωλα των λογισμών μέσα στις φαντασίες, τα οποία μας καλούν σε ασέλγεια και σε άτοπες ηδονές, για να μη γίνουμε υποχείρια του Σατανά και άρπαγμα των δαιμόνων. Διότι έχει γραφτεί: «Εάν το πνεύμα του άρχοντα εγερθεί εναντίον σου, μην εγκαταλείψεις τη θέση σου, διότι η θεραπεία θα καταπαύσει μεγάλες αμαρτίες». <Ποιος από εσάς θα δώσει προσοχή σε αυτά; Ακούστε προσεκτικά για τα όσα πρόκειται να έρθουν.> Η θεόπνευστη Γραφή συνηθίζει να χρησιμοποιεί την έκφραση «ακούστε προσεκτικά», προκειμένου να μην υποδεχόμαστε τον λόγο για τα αναγκαία πράγματα επιπόλαια ή αμελώς, αλλά μάλλον με νηφαλιότητα, ώστε να κρατάμε το άγγελμα αποταμιευμένο και στον νου και στην καρδιά. Τέτοιο είναι και αυτό που ειπώθηκε μέσω της φωνής του Ψαλμωδού: «Στην καρδιά μου έκρυψα τα λόγιά σου, για να μην αμαρτήσω σε εσένα». Διότι έχει γραφτεί και στον τεσσαρακοστό όγδοο ψαλμό: «Ακούστε αυτά, όλα τα έθνη, δώστε προσοχή, όλοι οι κάτοικοι της οικουμένης». Επειδή το να ακούει κανείς απλώς, είναι κοινό σε όλους όσους έστω και μία φορά συλλαμβάνουν στο αυτί τους μια φωνή ή κάποιον άλλο κρότο. Το να ενωτίζεται όμως, σημαίνει, όπως είπα, το να εγκαθιδρύσει κανείς στον νου του κάτι από όσα έχουν θεσπιστεί. Φαίνεται λοιπόν πως ο προφητικός λόγος σε αυτά τα χωρία αναζητά εκείνους που έχουν ακούσει με μεγαλύτερη προθυμία, δηλαδή με μεγαλύτερη σύνεση, ώστε, για την ασφάλεια απέναντι στα μέλλοντα, να εξιστορούν τα όσα έχουν συμβεί στους παλαιούς.

Αλλά ο μεν 〈Κύριος ήθελε να τον δικαιώσει και να μεγαλύνει την αίνεση〉· αυτοί όμως παραδόθηκαν σε εκείνους που πολεμούν τις ψυχές τους⌝ και έγιναν 〈λαός λεηλατημένος και λαφυραγωγημένος· διότι η παγίδα〉 βρίσκεται μέσα 〈στα ταμεία〉 των ψυχών τους 〈και ταυτόχρονα στους οίκους τους〉. ⌜Διότι στους ίδιους τους λογισμούς, τους οποίους 〈έκρυβαν〉 όταν σχεδίαζαν εναντίον του Χριστού, σε αυτούς ακριβώς βρισκόταν η εναντίον τους 〈παγίδα, και δεν υπήρχε εκείνος που θα τους ελευθέρωνε〉 ούτε εκείνος που 〈θα τους λύτρωνε〉 ούτε εκείνος που 〈θα έλεγε: Δώσε πίσω〉.⌝ Έπειτα, επειδή ακριβώς μιλούσε σαν σε 〈κωφούς〉, μη βρίσκοντας ακροατές ανάμεσά τους λέει: 〈Ποιος ανάμεσά σας θα τα αφουγκραστεί αυτά, και ποιος θα δώσει προσοχή στα επερχόμενα〉; ⌜Διότι, ακόμη κι αν δεν έχει επέλθει η έκβαση των πραγμάτων, εντούτοις θα πραγματοποιηθεί στα μελλοντικά χρόνια.⌝ Και 〈ποιος〉 άραγε θα είναι αυτός που θα τα κατανοήσει αυτά 〈ανάμεσά σας〉;