Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 44:1

Μιαίνονται δε τα άγια και με άλλον τρόπον, εάν καταφρονούνται από κάποιους όσα έχουν προσταχθεί να επιτελούνται με σεβασμό και αγιότητα προς δόξαν του Θεού, και εάν κάποιοι θεωρούν ως τίποτα την παράβαση του θείου Του νόμου. Επομένως, επειδή ακριβώς οι πατέρες σας, λέει, ανόμησαν απέναντί μου, και οι άρχοντες εμίαναν τα άγιά μου, γι' αυτό παρέδωσα στους εχθρούς τον Ιακώβ για να τον καταστρέψουν, και περιέβαλα με ονειδισμούς τον Ισραήλ εξαιτίας αυτών των πράξεων. <Τώρα όμως άκουσε, δούλε μου Ιακώβ, και Ισραήλ τον οποίο εξέλεξα.> Αφού υπενθύμισε τα προηγούμενα και εξέθεσε πολύ καθαρά τις αιτίες για τις οποίες ο αποστάτης Ισραήλ παραδόθηκε στην καταστροφή και στον ονειδισμό, και πάλι τους υπόσχεται αμνησικακία, και επιθυμεί να τους ανακαινίσει προς μια ολοκληρωτική και αμώμητη υπακοή.

Και πάλι εδώ ονόμασε τους διαβεβλημένους 〈Ιακώβ〉 και 〈Ισραήλ〉 χωρίς καμία προσθήκη, ενώ όσους ακολουθούν στη συνέχεια δεν τους αναφέρει πλέον ομοίως, αλλά με τη συνήθη προσθήκη. Γι' αυτό προσθέτει: 〈τώρα όμως άκουσε, Ιακώβ δούλε μου, και Ισραήλ, τον οποίο εξέλεξα〉, ⌜μέσω των οποίων προσκαλεί και πάλι τον αποστολικό χορό⌝. Σε αυτούς απευθύνεται λέγοντας: 〈〈έτσι λέει〉 ο Κύριος ο Θεός, αυτός που σε δημιούργησε και σε έπλασε από την κοιλιά· ακόμη θα βοηθηθείς〉, και σύμφωνα με τον Σύμμαχο: 〈από την κοιλιά ακόμη σε βοηθά〉.

Ακόμη και αυτά απευθύνονται προς τον λαό της περιτομής, τον οποίο δεν ονόμαζε πλέον ‹παιδί του› ούτε ‹εκλεκτό και αγαπητό Ισραήλ›· διότι αυτές οι προσθήκες μέσω των προηγουμένων φανέρωναν την εκλογή τους. Λέει λοιπόν προς αυτούς: Εσείς, βέβαια, ω άνθρωποι, 〈από την παιδική σας ηλικία〉 και 〈από〉 την ίδια την 〈κοιλιά〉, για να το πούμε έτσι, 〈διδασκόμενοι〉 τα θεία λόγια και 〈γερνώντας〉 μέσα σε αυτά, δεν αποκομίσατε κανένα όφελος για την ψυχή σας· 〈εγώ〉 όμως, και μετά από τόσες πτώσεις σας, ακόμη και τώρα 〈δείχνοντας ανοχή〉 σας προσκαλώ σε μετάνοια, επειδή ακριβώς είστε δικό μου δημιούργημα. Διότι 〈εγώ〉 σας 〈δημιούργησα〉, γι' αυτό 〈και εγώ ανέχομαι〉· και υπόσχομαι να συγχωρήσω τα αμαρτήματά σας, εάν μεταστραφείτε. Γι' αυτό λέω: 〈και εγώ θα συγχωρήσω〉 και πάλι 〈θα σας αναλάβω και θα σας σώσω〉.