Εἰ δὲ οὐδὲν ὄντες πεφώρανται, καὶ πυρὸς ἔργον γεγόνασι δι᾽ ὑμῶν, διὰ πείρας αὐτῆς ἐγνώκατε, φησὶν, ὅτι οὐκ ἔστι Θεὸς πλὴν ἐμοῦ τοῦ ὄντως Θεοῦ. <Καὶ οὐκ ἤκουσαν τότε οἱ πλάσαντές τε καὶ γλύφοντες, πάντες μάταιοι οἱ ποιοῦντες τὰ καταθύμια αὐτῶν, ἃ οὐκ ὀφελήσει αὐτούς· ἀλλ᾽ αἰσχυνθήσονται οἱ πλάσσοντες θεὸν, καὶ γλύφοντες ἀνωφελῆ, καὶ πάντες ὅσοι ἐγένοντο ἐξηράνθησαν, καὶ κωφοὶ ἀπὸ ἀνθρώπων.> Ἀποφαίνει διὰ τούτων δεινὰ καὶ παγχάλεπα τὰ ἐγκλήματα τῶν ἀποστατῶν, εἰ τοσαύτην ἔχοντες πληροφορίαν, ὅτι μὴ ἕτερός ἐστι παρ᾽ αὐτὸν, φύσει τε καὶ ἀληθῶς Θεός· ἐξ αὐτῶν δὲ ὥσπερ ἀναπεπεισμένοι τῶν κατωρθωμένων, ὡς εἴη μόνος αὐτὸς, πρὸς τοῦτο κατώλισθον εὐηθείας, ὥστε καὶ αὐτοῦ τοῦ νόμου διαῤῥήδην αὐτοῖς ἐπιφωνοῦντος καὶ λέγοντος· «Κύριον τὸν Θεόν σου προσκυνήσεις, καὶ αὐτῷ μόνῳ λατρεύσεις, καὶ οὐ ποιήσεις σεαυτῷ εἴδωλον, οὐδὲ παντὸς ὁμοίωμα, ὅσα ἐν τῷ οὐρανῷ ἄνω, καὶ ὅσα ἐν τῇ γῇ κάτω, καὶ ὅσα ἐν τοῖς ὕδασιν ὑποκάτω τῆς γῆς·» ἐποιήσασθε μὲν παρ᾽ οὐδὲν τὸ ὑπακούειν αὐτῷ· ἐτράπεσθε δὲ μᾶλλον ἀφιλοθέως ἐπί γε τὸ δεῖν πλάττειν τε καὶ διαμορφοῦν τοὺς ἐκ ξύλων τε καὶ λίθων θεούς. Μάταιοι δὴ οὖν οἱ τοιοῦτοι, καὶ σφόδρα εἰκότως, ἐπ᾽ οὐδενὶ μὲν τῶν ἀναγκαίων εἰς τοῦτο ἰόντες, ποιοῦντες καὶ μᾶλλον τὰ καταθύμια ἑαυτῶν, γεγόνασι γὰρ ματαιότητος ἐρασταί. Ποία γὰρ ὄνησις ἡ παρὰ λίθου τε καὶ ξύλου;
Μετάφραση
Αν όμως αποδείχθηκε ότι δεν είναι τίποτα, και έγιναν παρανάλωμα του πυρός από εσάς, γνωρίσατε μέσα από την ίδια την εμπειρία, λέει, ότι δεν υπάρχει Θεός εκτός από εμένα, τον αληθινό Θεό. <Και δεν άκουσαν τότε εκείνοι που πλάθουν και σκαλίζουν, όλοι είναι μάταιοι όσοι πράττουν σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, πράγματα που δεν πρόκειται να τους ωφελήσουν· αλλά θα καταντροπιαστούν εκείνοι που πλάθουν θεό και σκαλίζουν ανωφελή είδωλα, και όλοι όσοι δημιουργήθηκαν ξεράθηκαν και είναι κουφοί μεταξύ των ανθρώπων.> Μέσα από αυτά τα λόγια, παρουσιάζει ως δεινά και πάρα πολύ βαριά τα εγκλήματα των αποστατών, εφόσον, ενώ είχαν τόση βεβαιότητα ότι δεν υπάρχει άλλος Θεός εκτός από Αυτόν, από τη φύση του και αληθινά· και ενώ είχαν πειστεί από τα ίδια τα κατορθώματα ότι Αυτός είναι ο μόνος Θεός, ξέπεσαν σε τέτοιο σημείο ανοησίας, ώστε, παρόλο που και ο ίδιος ο νόμος τούς φώναζε ρητά και έλεγε: «Κύριο τον Θεό σου θα προσκυνήσεις, και Αυτόν μόνο θα λατρέψεις, και δεν θα φτιάξεις για τον εαυτό σου είδωλο, ούτε κανένα ομοίωμα από όσα βρίσκονται πάνω στον ουρανό, και από όσα βρίσκονται κάτω στη γη, και από όσα βρίσκονται στα ύδατα κάτω από τη γη»· εσείς θεωρήσατε ως μηδαμινό το να Τον υπακούσετε· και στραφήκατε μάλλον αφιλόθεα προς την ενασχόληση του να πλάθετε και να διαμορφώνετε θεούς από ξύλα και από πέτρες. Μάταιοι, λοιπόν, είναι τέτοιου είδους άνθρωποι, και πολύ δικαιολογημένα, διότι κατέφυγαν σε αυτό χωρίς κανέναν απολύτως αναγκαίο λόγο, πράττοντας μάλλον τις δικές τους επιθυμίες, επειδή έγιναν εραστές της ματαιότητας. Διότι, ποια ωφέλεια προέρχεται από την πέτρα και από το ξύλο;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες