Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 45:25

Τι είναι λοιπόν αυτό που υποσχέθηκε; Σωτηρία και επιστροφή κάθε έθνους πάνω στη γη. Διότι λέει, σε εμένα θα κάμψει κάθε γόνυ, και κάθε γλώσσα θα ορκιστεί στον Θεό. Και το ότι θα κάμψει το γόνυ στον Θεό και το ότι το όνομά του θα γίνει όρκος από όλους, τι άλλο θα μπορούσε να νοηθεί παρά ως επιστροφή και επίγνωση όλων, και ως δήλωση της οικειότητάς τους προς αυτόν; Διότι εκείνοι που μέσω της επιστροφής τους προσέρχονται στον Θεό, απέχουν εντελώς και από το να κάμπτουν το γόνυ στα ακάθαρτα πνεύματα, και από το να τα αναγνωρίζουν με τη γλώσσα τους ως θεούς (αφού δεν θα ορκιστούν σε κανένα ως Θεό), αλλά γνωρίζοντας τον έναν που είναι εκ φύσεως και αληθινά Θεός, υποβάλλουν τον αυχένα τους στον δικό του ζυγό, και κάμπτουν το γόνυ κάνοντας τις ικεσίες τους, και αν επιλέξουν να ορκιστούν έγκυρα, μόνο αυτόν θα μνημονεύσουν, λέγοντας ότι κάθε δικαιοσύνη και κάθε δόξα θα έρθουν προς αυτόν, δηλαδή ότι σε αυτόν μόνο αρμόζουν. Διότι πρέπει τα άριστα από όλα τα έργα, και καθετί που εκφράζεται με λόγια και αποβλέπει στη δόξα του Θεού, να το αποδίδουμε εμείς μόνο σε αυτόν. «Θα ντροπιαστούν όλοι όσοι αποχωρίζουν τον εαυτό τους από τον Κύριο· θα δικαιωθεί, και στον Θεό θα δοξαστεί όλο το σπέρμα των υιών του Ισραήλ». Είναι αληθινό και ως προς τα δύο ό,τι έχει λεχθεί, και ο θείος λόγος δεν πρόκειται να διαψευστεί.

Στη συνέχεια αυτών λέγεται: «θα δικαιωθεί και θα δοξαστεί εν τω Θεώ όλο το σπέρμα των υιών του Ισραήλ». Και πρόσεξε την ακρίβεια του λόγου: διότι δεν είπε τον «Ισραήλ» ούτε «το σπέρμα του Ισραήλ», αλλά «το σπέρμα των υιών του Ισραήλ». Και «υιοί του Ισραήλ» ήταν οι πρώτοι κήρυκες του σωτήριου Ευαγγελίου, των οποίων «το σπέρμα» και η διαδοχή έχει αναφερθεί ότι «θα δικαιωθεί» και «θα δοξαστεί». Επίσης, και στην αρχή της προφητείας για αυτούς τους ίδιους είχε ειπωθεί: «εάν ο Κύριος Σαβαώθ δεν μας άφηνε σπέρμα, θα είχαμε γίνει σαν τα Σόδομα και θα είχαμε μοιάσει με τα Γόμορρα».

Αφού η προφητεία περιέγραψε τα σχετικά με την επιστροφή των εθνών και τα σχετικά με την εκλογή 〈του σπέρματος των υιών Ισραήλ〉, στρέφει πάλι τον λόγο της προς τους Ιουδαίους και υποδηλώνει την παντελή κατάλυση της ειδωλολατρίας λέγοντας: 〈Έπεσε ο Βηλ, συνετρίβη ο Δαγών, τα γλυπτά τους κατέληξαν στα θηρία και στα κτήνη. ⌜Ο δε Βηλ〉 ήταν είδωλο, το οποίο οι Έλληνες ονομάζουν Ηλ, ερμηνεύοντας ότι αυτός είναι εκείνος που σε αυτούς ονομάζεται Κρόνος, για τον οποίο οι παλαιοί κατείχοντο από τέτοιο παράφορο δέος, ώστε να κατασφάζουν για χάρη του τα πιο αγαπημένα τους πρόσωπα και να του προσφέρουν μύριες άλλες ανθρωποθυσίες σε κάθε τόπο. Ο δε 〈Δαγών〉 ήταν και αυτός ένα ξόανο των αλλοφύλων που κατοικούσαν στην Ασκάλωνα και στη Γάζα. Και αφού μνημόνευσε μερικά από αυτά, ο λόγος προσθέτει στη συνέχεια γενικότερα για όλα όσα θεοποιούνται παντού: 〈τα γλυπτά τους κατέληξαν στα θηρία και στα κτήνη〉. Και αυτά μπορεί να τα παρατηρήσει κανείς σε όλη την Αίγυπτο, όπου συνηθίζουν να σέβονται ως θεούς κάθε γένος 〈θηρίων〉 και 〈κτηνών〉.⌝ Κατά δε τον Σύμμαχο: 〈τα είδωλά τους παραδόθηκαν έκδοτα στα ζώα〉, επειδή ακριβώς απορρίφθηκαν και περιήλθαν σε παντελή ερήμωση. Αμέσως μετά από αυτά αναφέρεται: 〈σηκώνετέ τα δεμένα σαν φορτίο σε άνθρωπο που κοπιάζει〉, κατά δε τον Σύμμαχο: 〈και για τα κτήνη που αποτελούν τα υποζύγιά σας έγιναν φορτία που σηκώνονται μέχρις εξαντλήσεως.〉

Ανανεωθείτε ενώπιόν μου, νησιά. Ο Ισραήλ σώζεται από τον Κύριο με σωτηρία αιώνια· δεν θα καταντροπιαστούν ούτε θα ντροπιαστούν ποτέ πια έως τον αιώνα. Έτσι λέει ο Κύριος που έφτιαξε τον ουρανό, αυτός ο Θεός που κατέδειξε τη γη και την έφτιαξε, αυτός την οργάνωσε, δεν την έφτιαξε για να είναι άδεια, αλλά για να κατοικείται· εγώ είμαι, και δεν υπάρχει άλλος πια. Δεν μίλησα κρυφά, ούτε σε σκοτεινό τόπο της γης· δεν είπα στο σπέρμα του Ιακώβ: Μάταια με ζητήσατε· εγώ είμαι, εγώ είμαι που λαλώ δικαιοσύνη και αναγγέλλω την αλήθεια. Συγκεντρωθείτε και ελάτε, σκεφτείτε μαζί όσοι διασώζεστε από τα έθνη. Δεν κατάλαβαν εκείνοι που σηκώνουν το ξύλο ως γλυπτό τους είδωλο, και προσεύχονται σε θεούς που δεν σώζουν. Αν μπορούν να αναγγείλουν, ας πλησιάσουν, για να μάθουν μαζί, ποιος έκανε αυτά ακουστά από την αρχή· τότε σας αναγγέλθηκε: Εγώ είμαι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος εκτός από εμένα, δίκαιος και σωτήρας, δεν υπάρχει άλλος πέρα από εμένα ... ορκίζομαι στον εαυτό μου, ότι θα εξέλθει από το στόμα μου δικαιοσύνη, τα λόγια μου δεν θα επιστρέψουν άπρακτα, διότι σε εμένα θα λυγίσει κάθε γόνατο, και θα ομολογήσει κάθε γλώσσα στον Θεό, λέγοντας: Δικαιοσύνη και δόξα θα έρθουν προς αυτόν, και θα ντροπιαστούν όλοι όσοι τους αποχωρίζουν· από τον Κύριο θα δικαιωθούν, και στον Θεό θα δοξαστούν και όλο το σπέρμα των υιών του Ισραήλ.