Ἐπειδὴ γὰρ, φησὶ, πονηρὰν εἶχες ἐλπίδα ἐπί γε ταῖς αὑτῆς φαρμακείαις καὶ ταῖς ἐπαοιδαῖς, ταύτῃτοι γέγονας ἄτεκνός τε καὶ χήρα· ὑψοῦ γὰρ αἴρουσα τὴν ὀφρὺν, καὶ ἀλαζονείας ἔμπλεων τὴν διάνοιαν ἔχουσα, σαυτὴν ἀμείνω τῶν ἄλλων πασῶν καὶ ἀλκιμωτέραν ᾠήθης εἶναι χωρῶν. Ἔφης γὰρ ὅτι οὐκ ἔστιν ἑτέρα. Γνῶθι δὴ οὖν ὅτι ἡ σύνεσις τούτων, καὶ ἡ πορνεία σου ἔσται σοι αἰσχύνη. Φθάσας ἔφην ὅτι σοφοὺς ἐκάλουν τοὺς μάγους, ἤτοι συνετούς. Ἴσθι δὴ οὖν, ὦ Βαβυλὼν, φησὶν, ὅτι ἡ σοφία τῶν μάγων, ἤγουν ψευδομάντεων, καὶ ἐπαοιδῶν, καὶ ἡ πορνεία σου πρὸς τούτοις ἔσται σοι αἰσχύνη Πέπτωκας γὰρ ὑπὸ χεῖρα τῶν ἐχθρῶν, ὡς τούτοις ἐπιθαρσήσασα, ὧν οὐδὲν ἀπόνασθαι δυνατὸν, πλὴν ὅτι καταισχυνθῆναι μόνον ὡς εἰκαίαν ἐπ᾽ αὐτοῖς λαβοῦσαν ἐλπίδα. Πορνείαν γέ φησιν ἐν τούτοις τὴν Βαβυλωνίων, οὔτι που πάντως τὴν σωματικὴν, ἀλλὰ γὰρ τὴν ἀκρατῆ καὶ ἀχάλινον ἀπόστασιν τὴν ἀπὸ Θεοῦ. Γῆ γὰρ ἦν τῶν γλυπτῶν, καὶ ταῖς τῶν δαιμονίων ἀπάταις ὅλοις ὥσπερ ἀπεκομίζετο τοῖς ἱστίοις. <Καὶ εἶπας τῇ καρδίᾳ σου· Ἐγώ εἰμι, καὶ οὐκ ἔστιν ἑτέρα· καὶ ἥξει ἐπὶ σὲ ἀπώλεια, καὶ οὐ μὴ γνῷς· βόθυνος, καὶ ἐμπεσῇ εἰς αὐτόν.
Μετάφραση
Διότι επειδή, λέγει, είχες πονηρή ελπίδα στις μαγείες σου και στις επωδούς σου, για αυτόν τον λόγο έγινες άτεκνη και χήρα. Διότι επειδή σήκωσες ψηλά το φρύδι υπεροπτικά και είχες τον νου σου γεμάτο αλαζονεία, νόμισες ότι εσύ είσαι ανώτερη και ισχυρότερη από όλες τις άλλες χώρες. Διότι είπες ότι δεν υπάρχει άλλη. Μάθε λοιπόν ότι η σύνεση αυτών, και η πορνεία σου θα σου γίνουν αιτία ντροπής. Όπως ανέφερα προηγουμένως, αποκαλούσαν τους μάγους σοφούς, δηλαδή συνετούς. Μάθε λοιπόν, ω Βαβυλώνα, λέγει, ότι η σοφία των μάγων, δηλαδή των ψευδομάντεων και των επωδών, και επιπλέον η πορνεία σου θα σου γίνουν αιτία ντροπής. Διότι έπεσες στα χέρια των εχθρών, επειδή είχες το θάρρος σου σε αυτούς από τους οποίους τίποτα δεν είναι δυνατόν να ωφεληθείς, παρά μόνο να ντροπιαστείς, αφού στήριξες μάταιη ελπίδα σε αυτούς. Πορνεία δε εδώ των Βαβυλωνίων εννοεί, όχι φυσικά τη σωματική, αλλά την ακράτητη και αχαλίνωτη αποστασία από τον Θεό. Διότι ήταν χώρα των γλυπτών ειδώλων, και παρασυρόταν από τις απάτες των δαιμόνων έχοντας ανοίξει, τρόπον τινά, όλα της τα ιστία. <Και είπες στην καρδιά σου: Εγώ είμαι, και δεν υπάρχει άλλη· και θα έρθει επάνω σου απώλεια, και δεν θα το καταλάβεις· λάκκος, και θα πέσεις μέσα σε αυτόν.>
Περισσότερα
Λεπτομέρειες