Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 47:8

Έπειτα, μολονότι σου συνέβαιναν αυτά, λέει, ούτε που καταδεχόσουν να τα βάλεις στον νου σου, ούτε θυμήθηκες τα έσχατα. Ποια ήταν όμως αυτά; Τα της αιχμαλωσίας προφανώς, και της ταλαιπωρίας που της επιβλήθηκε από τον Θεό. <Τώρα όμως άκουσε αυτά, εσύ η τρυφηλή, που κάθεσαι αμέριμνη, που έχεις υπερβολική πεποίθηση στον εαυτό σου, που λες μέσα στην καρδιά σου: Εγώ είμαι και δεν υπάρχει καμία άλλη· δεν θα μείνω χήρα, ούτε θα γνωρίσω την ορφάνια. Τώρα όμως θα έρθουν ξαφνικά αυτά τα δύο πάνω σου σε μία ημέρα: η χηρεία και η ατεκνία θα έρθουν ξαφνικά πάνω σου, μέσα στις μαγείες σου, μέσα στη μεγάλη ισχύ των επωδών σου, στην ελπίδα της πονηρίας σου. Διότι εσύ είπες: Εγώ είμαι, και δεν υπάρχει άλλη. Μάθε ότι η σύνεση και η πορνεία αυτών θα σου γίνουν αισχύνη και ντροπή.> Συνομιλεί βέβαια σαν με κάποιο βέβηλο και ακόλαστο γύναιο, που ζει μέσα στη χλιδή και φροντίζει επιμελώς τον καλλωπισμό της. Εμείς όμως λέμε το εξής: Υπήρχαν πάρα πολλοί μάγοι στους Χαλδαίους, τους οποίους μάλιστα ονόμαζαν και σοφούς, και με τις συμβουλές και τις ψευδείς μαντείες των οποίων οι Βαβυλώνιοι έπρατταν τα πάντα. Επειδή δηλαδή προσποιούνταν ότι είχαν ακριβή γνώση των μελλοντικών γεγονότων, μάντευαν στους άρχοντες της γης όχι δυσάρεστα πράγματα, αλλά μάλλον εκείνα για τα οποία ήταν επόμενο να χαίρονται αυτοί που τους άκουγαν.

Πρέπει λοιπόν να κατανοήσουμε ότι, ενώ ο Κύρος απειλούσε ήδη με επίθεση εναντίον τους και εξαπέλυε τις εχθρικές επιδρομές, παρουσιάστηκαν βεβαίως ανάμεσά τους εκείνοι που ψευδολογούσαν και έλεγαν ότι πολύ γρήγορα θα τον καταβάλουν, θα επικρατήσουν με μεγάλη ευκολία, θα απαλλαγούν από τους εχθρούς και θα χορέψουν πάνω στους πεσμένους νεκρούς. Αλλά εκείνοι μεν έλεγαν αυτά. «Τώρα όμως άκουσε, τρυφερή». Με αυτά τα λόγια διασύρει τον τρόπο ζωής των Βαβυλωνίων ως μαλθακό και έκλυτο.

Διότι ήταν τρυφηλοί, αλείφονταν με τα πιο ευωδιαστά μύρα, φορούσαν ποικιλόχρωμες στολές και τιμούσαν τη λαμπρότητα που προερχόταν από τον στολισμό, ώστε σε αυτούς να θεωρείται σπουδαία η επιστήμη του καλλωπισμού και να υπάρχει άμιλλα ομορφιάς. Ονομάστηκε λοιπόν τρυφερή για αυτόν τον λόγο. Την αποκαλεί δε και «καθήμενη», αντί του ότι βασίλευε, των γειτονικών λαών δηλαδή, ή μάλλον και των εθνών που βρίσκονταν ακόμη πιο μακριά. Είχε επίσης μεγάλη αυτοπεποίθηση, δηλαδή είχε πάρει θάρρος από το αμέτρητο πλήθος των πολεμιστών της, ώστε να λέει: «Εγώ είμαι, και δεν υπάρχει άλλη». Διότι νόμισε ότι απολύτως καμία άλλη δεν θα υπάρξει σαν κι αυτήν. Αλλά διαψεύστηκε στην ελπίδα της και απέτυχε να βρει την αλήθεια. Διότι ξεσηκώθηκε εναντίον της ο Κύρος, οδηγώντας εναντίον τους Πέρσες και Μήδους. Και μόλις κατάλαβε, έχοντας υποστεί την άλωση, ότι υπήρχε άλλη χώρα και μάλιστα ανώτερή της, η χώρα δηλαδή και η γη των Περσών και των Μήδων, από την οποία έγινε χήρα και άτεκνη, αν και ποτέ δεν περίμενε ότι θα το πάθει αυτό. Διότι χήρεψε, επειδή ο βασιλιάς της οδηγήθηκε στον θάνατο, και έμεινε άτεκνη επειδή το πλήθος των πολεμιστών της εξολοθρεύτηκε από τα ξίφη εκείνων που την κυρίευσαν. Ήρθε λοιπόν σε αυτήν χηρεία και ατεκνία. Και αυτά θα σου συμβούν, λέει, μέσα στη μαγεία σου και στη δύναμη των επωδών σου, εξαιτίας της μεγάλης ελπίδας στην πονηρία σου.

Και τα υπόλοιπα, όντας πιο σαφή, περιγράφουν την υπερηφάνεια του βασιλείου των Χαλδαίων και την αλαζονεία των ανδρών που βασίλευσαν σε αυτούς, και το πώς εγγυώνταν στους εαυτούς τους αθάνατο κράτος και ότι θα κατείχαν ακατάλυτη εξουσία. Αλλά την ίδια ακριβώς στιγμή, λέει, «θα έλθει σε εσένα» και η στέρηση του ανδρός και η απώλεια των τέκνων, του μεν ανδρός εκείνου που βασιλεύει σε εσένα, των δε τέκνων εκείνων που επρόκειτο να κυβερνηθούν από εσένα. Και αθρόα αυτά «θα έλθουν σε εσένα», ώστε να αποδειχθείς «χήρα και άτεκνη». Αυτά δε θα σου συμβούν, όχι μόνο για όσα προαναφέρθηκαν, αλλά και «εξαιτίας του πλήθους των μαγειών σου και των επωδών σου», στα οποία στηρίζοντας τις ελπίδες σου καυχιέσαι, σχεδόν λέγοντας: «Εγώ είμαι, και δεν υπάρχει άλλη». Αντί δε του χωρίου: «μάθε ότι η σύνεση αυτών θα υπάρξει», ο Σύμμαχος αναφέρει: «και αυτή η γνώση σου σε εξαπάτησε, γι' αυτό είπες στην καρδιά σου: Εγώ είμαι, και δεν υπάρχει άλλη μετά από εμένα».

Οργίστηκα εναντίον του λαού μου, μόλυνας την κληρονομία μου· εγώ τους παρέδωσα στο χέρι σου, εσύ όμως δεν τους έδειξες έλεος, αλλά πάνω στον ηλικιωμένο βάρυνες τον ζυγό υπερβολικά, και είπες: «Στον αιώνα θα είμαι άρχουσα». Δεν τα έβαλες αυτά στον νου σου, ούτε θυμήθηκες τα έσχατα. Τώρα λοιπόν άκουσε αυτά, εσύ η καλομαθημένη, που κάθεσαι γεμάτη αυτοπεποίθηση, που λες στην καρδιά σου: «Εγώ είμαι, και δεν υπάρχει άλλη· δεν θα μείνω χήρα, ούτε θα γνωρίσω ορφάνια». Τώρα όμως θα έλθουν σε σένα και τα δύο αυτά σε μία ημέρα, χηρεία και ατεκνία θα έλθουν ξαφνικά πάνω σου, εν μέσω της μαγείας σου, μέσα στην τεράστια δύναμη των επωδών σου και στην ελπίδα της πονηρίας σου. Διότι εσύ είπες: «Εγώ είμαι, και δεν υπάρχει άλλη», και η πορνεία σου θα γίνει αισχύνη για σένα, επειδή είπες στην καρδιά σου: «Εγώ είμαι». Και θα έλθει πάνω σου απώλεια και δεν θα το καταλάβεις, βάραθρο, και θα πέσεις μέσα σε αυτό· και θα έλθει πάνω σου ταλαιπωρία, και δεν θα μπορέσεις να καθαριστείς· και θα έλθει πάνω σου ξαφνικά, και δεν θα το γνωρίσεις. Στάσου τώρα στις επωδές σου και στην άφθονη μαγεία σου, που μάθαινες από τη γέννησή σου, μήπως μπορέσεις να ωφεληθείς. Έχεις κοπιάσει στα σχέδιά σου· ας σταθούν και ας σε σώσουν οι αστρολόγοι του ουρανού, αυτοί που παρατηρούν τα άστρα ας σου αναγγείλουν τι πρόκειται να έλθει πάνω σου.