Οὓς γὰρ οὐ μεθίστησι λόγος ἐκ τῶν ἀτόπων ἐγχειρημάτων, τούτους ἔσθ᾽ ὅτε καὶ οὐχ ἑκόντας ἐξίστησι φόβος Καίτοι τοιοῦτον ἡμῖν ὑποδηλοῦν ἔοικεν ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ, ψάλλων τε καὶ λέγων πρὸς τὸν τῶν ὅλων Σωτῆρα Θεόν· «Ἐν χαλινῷ καὶ κημῷ τὰς σιαγόνας αὐτῶν ἄγξεις, τῶν μὴ ἐγγιζόντων πρὸς σέ.» <Μὴ εἴπῃς ὅτι Τὰ εἴδωλά μοι ἐποίησαν, καὶ μὴ εἴπῃς ὅτι Τὰ γλυπτὰ καὶ χωνευτὰ ἐνετείλαντό μοι. Ἠκούσατε ταῦτα, καὶ ὑμεῖς οὐκ ἔγνωτε, ἀλλὰ καὶ ἀκουστά σοι ἐποίησα τὰ καινὰ ἀπὸ τοῦ νῦν, ἃ μέλλει γίνεσθαι. Καὶ οὐκ εἶπας· Νῦν γίνεται, καὶ οὐ πάλαι, καὶ οὐ προτέραις ἡμέραις ἤκουσας αὐτά. Μὴ εἴπῃς, ὅτι Γινώσκω αὐτά. Οὔτε ἔγνως, οὔτε ἠπίστω, οὔτε ἀπ᾽ ἀρχῆς ἤνοιξά σου τὰ ὦτα.
Μετάφραση
Διότι εκείνους που δεν τους αποτρέπει ο λόγος από τα άτοπα εγχειρήματα, αυτούς κάποιες φορές τους απομακρύνει ο φόβος, έστω και παρά τη θέλησή τους. Κάτι τέτοιο φαίνεται να μας υποδηλώνει ο θεσπέσιος Δαβίδ, ψάλλοντας και λέγοντας προς τον Θεό, τον Σωτήρα των όλων: «Με χαλινό και φίμωτρο θα σφίξεις τις σιαγόνες αυτών που δεν σε πλησιάζουν.» <Να μην πεις ότι τα είδωλά μου τα έκαναν αυτά, και να μην πεις ότι τα γλυπτά και τα χωνευτά είδωλα μου έδωσαν εντολές. Τα ακούσατε αυτά, και εσείς δεν τα κατανοήσατε, αλλά σε έκανα να ακούσεις τα καινούργια γεγονότα από τώρα, αυτά που πρόκειται να συμβούν. Και δεν είπες: Τώρα γίνονται και όχι παλιά, ούτε σε προηγούμενες ημέρες τα είχες ακούσει. Να μην πεις, ότι τα γνωρίζω αυτά. Ούτε τα γνώριζες, ούτε τα πίστευες, ούτε από την αρχή είχα ανοίξει τα αυτιά σου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες