Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 49:20

Διότι κόσμημα των εκκλησιών είναι το σύστημά τους. Γι' αυτόν ακριβώς τον λόγο η θεόπνευστη Γραφή συνηθίζει να στολίζει την Εκκλησία με ενδυμασία κατάχρυση και ποικιλόχρωμη. Διότι, όπως ακριβώς οι πολύμορφοι και πολυτιμότατοι λίθοι -εννοώ τους ινδικούς- στερεωμένοι σε χρυσά πλαίσια, δημιουργούν ένα θαυμαστό και αξιοθέατο κόσμημα, έτσι και οι ψυχές των αγίων, καλλωπισμένες με τα καυχήματα των αρετών, εκπέμπουν λαμπρή ομορφιά στα μάτια της Θεότητας, ώστε και ο καθένας, ευχαριστώντας τον Χριστό, να λέει: «Ας αγαλλιάσει η ψυχή μου στον Κύριο. Διότι με ενέδυσε με ιμάτιο σωτηρίας και με χιτώνα ευφροσύνης· μου έβαλε στολίδι σαν σε νυμφίο, και σαν σε νύμφη μου περιέθεσε μίτρα». «Διότι τα ερημωμένα σου, τα κατεστραμμένα και τα γκρεμισμένα, τώρα θα γίνουν στενά από το πλήθος των κατοίκων, και θα απομακρυνθούν από εσένα εκείνοι που σε καταπίνουν. Διότι θα πουν στα αυτιά σου οι γιοι σου, τους οποίους είχες χάσει: Στενός είναι ο τόπος για μένα, κάνε μου χώρο για να κατοικήσω. Και θα πεις στην καρδιά σου: Ποιος μου τους γέννησε αυτούς; Εγώ ήμουν άτεκνη και χήρα. Και ποιος μου τους ανέθρεψε αυτούς; Εγώ είχα εγκαταλειφθεί μόνη».

Διότι τα παιδιά σου, λέει, τα οποία έχασες, θα πουν στα αυτιά σου: Κάνε μου τόπο. Έχει λεχθεί κάπου και προς τη νοητή Σιών: «Πλάτυνε τον τόπο της σκηνής σου και στήσε τις αυλαίες σου. Μη λυπηθείς, αλλά άπλωσέ τες προς τα δεξιά και προς τα αριστερά». Διαβάσαμε εξάλλου και στα βιβλία του Μωυσή ότι γύρω από τη σκηνή στην έρημο, η οποία εννοώ ότι είχε κατασκευαστεί από δέρματα, τοποθετήθηκαν αυλαίες πλατιές και μακριές, άλλες μεν βλέποντας προς την ανατολή και τις ακτίνες του ήλιου, άλλες δε προς τη δύση, πίσω από τη σκηνή, καθώς και προς τον βορρά και τον νότο, με τον τύπο να υποδηλώνει το μελλοντικό, ανά τους καιρούς, πλάτος και μήκος των ιερών αυλών, δηλαδή των εκκλησιών. Όμως, επειδή η χάρη του Χριστού πάντοτε πλεονάζει, οι τόποι παντού γίνονται στενοί για τους πιστούς, έτσι ώστε η Εκκλησία, η οποία είναι η νοητή Σιών, να χαίρεται, να αναλογίζεται και να αναφωνεί από μέσα της: Ποιος μου γέννησε αυτούς; Εγώ δε θα απαντούσα ότι είναι η πίστη στον Χριστό.

Αυτό ακριβώς δηλώνεται στο εξής: «Διότι θα πουν στα αυτιά σου οι γιοι σου, τους οποίους είχες χάσει: Είναι στενός για μένα ο τόπος, κάνε μου τόπο για να κατοικήσω»· διότι βρίσκονταν κάποτε στην απώλεια αυτοί που δια της σωτηρίου χάριτος προσέτρεξαν στην πολιτεία του Θεού, τους οποίους βλέποντας η Εκκλησία του Θεού θα απορήσει με θαυμασμό, λέγοντας: «Ποιος μου τους γέννησε αυτούς;» Εκπληττόμενη με το παράδοξο της κλήσεως των εθνών, θα ομολογήσει την ατεκνία που της συνέβη από το ιουδαϊκό έθνος. Γι' αυτό λέγει: «Εγώ ήμουν άτεκνη και χήρα, αυτούς ποιος μου τους ανέθρεψε; Εγώ είχα εγκαταλειφθεί μόνη, αυτοί λοιπόν πού βρίσκονταν;»

Τώρα όμως, βλέποντάς σας να πανηγυρίζετε αθρόα μαζί με τις οικογένειές σας, θυμάμαι το προφητικό λόγιο που από παλιά έψαλε ο Ησαΐας, προαναγγέλλοντας την καλλίτεκνη και πολύπαιδη Εκκλησία του Χριστού: «Ποιοι είναι αυτοί», λέει, «που πετούν σαν σύννεφα και σαν περιστέρια μαζί με τους νεοσσούς τους προς εμένα;» Αλλά εκτός από αυτό, υπάρχει και το εξής: «Στενός είναι ο τόπος για μένα, κάνε μου χώρο για να κατοικήσω». Διότι αυτά τα εξήγγειλε η δύναμη του Πνεύματος για την πολυάνθρωπη Εκκλησία του Θεού, η οποία στα μετέπειτα χρόνια επρόκειτο να γεμίσει από άκρη σε άκρη ολόκληρη την οικουμένη.

Και τι διακηρύττει προς τη θεόκλητη Εκκλησία του, ας ακούσουμε με σύνεση: «Σήκωσε», λέει, «το βλέμμα σου γύρω και δες συγκεντρωμένα τα τέκνα σου»· «Ιδού, συγκεντρώθηκαν και ήλθαν προς εσένα· ζω εγώ, λέγει ο Κύριος, ότι όλους αυτούς θα τους φορέσεις ως στολίδι και θα τους περιβληθείς όπως η νύμφη το στολίδι της». «Διότι θα πουν στα αυτιά σου οι υιοί σου: Στενός είναι ο τόπος· κάνε μας χώρο για να κατοικήσουμε· και θα πεις μέσα στην καρδιά σου: Εγώ είμαι χήρα και άτεκνη· και ποιος μου τους γέννησε αυτούς; Ή ποιος μου τους ανέθρεψε; Διότι εγώ είχα εγκαταλειφθεί μόνη, αυτοί λοιπόν πού βρίσκονταν;». Βλέπετε, αγαπητοί, βλέπετε πόσο σπουδαία πράγματα προανήγγειλε ο Θεός μέσω του Ησαΐα για τη σεπτή Εκκλησία του; Τα οποία εγώ ευλόγως, νομίζω, εφήρμοσα στην ημέρα των εγκαινίων.