Πτῶμα δὲ καὶ σύντριμμα, λιμὸς καὶ μάχαιρα· τίς σε παρακαλέσει; Οἱ υἱοί σου, οἱ ἀπορούμενοι, οἱ καθεύδοντες ἐπ᾽ ἄκρου πάσης ἐξόδου, ὡς σευτλίον ἡμίεφθον, οἱ πλήρεις θυμοῦ Κυρίου, ἐκλελυμένοι διὰ Κυρίου τοῦ Θεοῦ.> Πλεῖστα μὲν ἄν τις ἀπαριθμήσαιτο τὰ τοῖς Ἰουδαίοις συμβεβηκότα κακὰ κατὰ τὸν τῆς ἁλώσεως καιρὸν, τῆς ἐπί γε, φημὶ, Οὐεσπασιανοῦ καὶ Τίτου, ὅτε πᾶσα μὲν ἐνεπρήσθη τῶν Ἰουδαίων ἡ χώρα, συμφορᾶς δὲ τρόπος οὐδεὶς ἐνέλειψεν αὐτοῖς, ἀλλ᾽ εἰς ἄκρον παντὸς διεληλάκασι κακοῦ, προαπηγγελκότος καὶ τοῦτο αὐτοῖς τοῦ πάντων Σωτῆρος Χριστοῦ.
Μετάφραση
«Πτώση και σύντριμμα, λιμός και μάχαιρα· ποιος θα σε παρηγορήσει; Οι γιοι σου, οι απελπισμένοι, που κοιμούνται στην άκρη κάθε δρόμου, σαν μισοβρασμένο τεύτλο, αυτοί που είναι γεμάτοι από την οργή του Κυρίου, εξαντλημένοι από τον Κύριο τον Θεό.» Θα μπορούσε κανείς να απαριθμήσει πάρα πολλά από τα δεινά που συνέβησαν στους Ιουδαίους κατά τον καιρό της άλωσης, αναφέρομαι δηλαδή σε εκείνην επί Ουεσπασιανού και Τίτου, όταν πυρπολήθηκε ολόκληρη η χώρα των Ιουδαίων και δεν τους έλειψε κανένα είδος συμφοράς, αλλά έφτασαν στο αποκορύφωμα κάθε κακού, πράγμα που τους το είχε προαναγγείλει και ο Σωτήρας των πάντων Χριστός.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες