Πατερικὲς ἀναφορὲς ἀνὰ βιβλικὸ ἐδάφιο
3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας
ἰδοὺ ἐγὼ ἔκτισά σε οὐχ ὡς χαλκεὺς φυσῶν ἄνθρακας καὶ ἐκφέρων σκεῦος εἰς ἔργον· ἐγὼ δὲ ἔκτισά σε οὐκ εἰς ἀπώλειαν φθεῖραιΑνάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου
1–3 από 3
Καὶ πάλιν· «Ἐγώ εἰμι ἡ ὁδός·» καὶ, «Ἐγὼ ἡ θύρα.» <Ἰδοὺ ἐγὼ κτίζω σε, καὶ οὐχ ὡς χαλκεὺς φυσῶν ἄνθρακας, καὶ ἐκφέρων σκεύη εἰς ἔργα.
Και πάλι: «Εγώ είμαι η οδός» και, «Εγώ είμαι η θύρα.» <Ιδού, εγώ σε κτίζω, και όχι σαν τον χαλκουργό που φυσάει τα κάρβουνα και βγάζει σκεύη για έργα.
Λεπτομέρειες
Ἐγὼ δὲ ἔκτισά σε οὐκ εἰς ἀπώλειαν φθεῖραι. Πᾶν σκεῦος φθαρτὸν ἐπὶ σὲ οὐκ εὐοδώσω, καὶ πᾶσα φωνὴ ἀναστήσεται ἐπὶ σὲ εἰς κρίσιν, πάντας αὐτοὺς ἡττήσεις, οἱ δὲ ἔνοχοί σου ἔσονται ἐν αὐτῇ. Ἔστι κληρονομία τοῖς θεραπεύουσι Κύριον, καὶ ὑμεῖς ἔσεσθέ μοι δίκαιοι, λέγει Κύριος.> Τὸ κτίζεσθαί φαμεν ἐν τούτοις καταδηλοῦν, οὐχὶ δήπου πάντως τὴν ἐκ τοῦ μὴ ὄντος εἰς τὸ εἶναι πάροδον. Διαλέγεται γὰρ ὡς πρὸς ὄντας ἤδη καὶ ὑφεστηκότας, ἀνακαινισμὸν δὲ μᾶλλον ὑποδηλοῖ τὸν διὰ τοῦ ἁγίου Πνεύματος ἀναστοιχειοῦντά τινας εἰς ἁγίαν καὶ ἀμώμητον πολιτείαν καὶ ζωήν. Οὕτω γὰρ κτίσαι λέγεται Χριστὸς τοὺς δύο λαοὺς εἰς ἕνα καινὸν ἄνθρωπον, ποιῶν εἰρήνην, καὶ ἀποκαταλλάσσων τοὺς ἀμφοτέρους ἐν ἑνὶ σώματι πρὸς τὸν Πατέρα.
Εγώ όμως σε δημιούργησα όχι για να σε φθείρω στην απώλεια. Κανένα φθαρτό όπλο εναντίον σου δεν θα αφήσω να ευοδωθεί, και κάθε φωνή που θα εγερθεί εναντίον σου σε κρίση, όλους αυτούς θα τους νικήσεις, και οι αντίδικοί σου θα βρεθούν ένοχοι απέναντί της. Αυτή είναι η κληρονομιά σε όσους υπηρετούν τον Κύριο, και εσείς θα είστε για μένα δίκαιοι, λέγει ο Κύριος. Λέμε ότι το να δημιουργείται (κτίζεται) κανείς σε αυτές τις περιπτώσεις καταδεικνύει όχι βέβαια πάντοτε τη μετάβαση από το μη ον στο είναι. Διότι ομιλεί προς ανθρώπους που ήδη υπάρχουν και υφίστανται, αλλά υποδηλώνει μάλλον τον ανακαινισμό δια του Αγίου Πνεύματος, ο οποίος αναστοιχειώνει κάποιους σε άγια και άμεμπτη πολιτεία και ζωή. Διότι κατ' αυτόν τον τρόπο λέγεται ότι ο Χριστός έκτισε τους δύο λαούς σε έναν νέο άνθρωπο, φέρνοντας ειρήνη και συνδιαλλάσσοντας αμφότερους σε ένα σώμα με τον Πατέρα.
Λεπτομέρειες
Καὶ ταῦτα πάντα ἐγώ φησιν αὐτὸς ὁ κύριος ποιήσω, ἐπειδὴ καὶ αὐτός σου γέγονα κτίστης ‹ἐπὶ τὴν πέτραν οἰκοδομήσας μου τὴν ἐκκλησίαν›, καὶ 〈ἔκτισά σε〉 οὐ τέχνῃ τινὶ ἀνθρωπίνῃ, θεϊκῇ δὲ καὶ ἀρρήτῳ χάριτι. διὸ καί φημι· 〈ἰδοὺ ἐγὼ ἔκτισά σε, οὐχ ὡς χαλκεὺς φυσῶν ἄνθρακας καὶ ἐκφέρων σκεῦος εἰς ἔργον〉· ⌜τὰ μὲν γὰρ ἀνθρώπινα ἐπισκευάσματα καὶ ἐξ ἀνθρωπίνης σπουδῆς συνιστάμενα τοιαῦτά τινα τυγχάνει. διὸ καὶ εἰς φθορὰν χωρεῖ καὶ 〈εἰς ἀπώλειαν〉, τὸ δὲ ἐμὸν 〈ἔργον〉 ἀδιάφθορον πέφυκε.⌝ διό φημι· 〈ἐγὼ δὲ ἔκτισά σε, οὐκ εἰς ἀπώλειαν〉, οὐδὲ εἰς τὸ 〈φθεῖραι πᾶν σκεῦος σκευαστὸν ἐπὶ σέ〉· ⌜οὐδὲν γὰρ τοιοῦτον εὑρεθήσεται ἐπὶ τοῦ ἐμοῦ 〈ἔργου〉 ὡς 〈διαφθεῖραι〉 αὐτὸ καὶ ἀπολέσαι.⌝ ἀλλὰ 〈καὶ πᾶσα φωνή〉 φησιν, 〈ἥτις ἀναστήσεται〉, καὶ πᾶς ὁ βουλευόμενος διακριθῆναι πρὸς σέ, 〈ἡττηθήσεται〉, καὶ ἐπιλέγει· 〈πάντας αὐτοὺς ἡττήσεις〉. ἑξῆς τούτοις εἴρηται· 〈ἔστι κληρονομία τοῖς θεραπεύουσι κύριον〉, ⌜σφόδρα ἀκολούθως· μετὰ γὰρ τὰ προλεχθέντα πάντα ἐχρῆν ὑπομνῆσαι καὶ τῆς ὑποκειμένης ἐν τῷ μέλλοντι αἰῶνι 〈κληρονομίας〉. τίς δ᾽ ἂν γένοιτο αὕτη ἀλλ᾽ ἢ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν;⌝ τὸ δὲ λεγόμενον παρὰ τοῖς Ἑβδομήκοντα· 〈οἱ δὲ ἔνοχοί σου ἔσονται ἐν αὐτῇ〉 οὔτε ἐν τῷ Ἑβραϊκῷ φέρεται οὔτε παρὰ τοῖς λοιποῖς ἑρμηνευταῖς.
Και όλα αυτά, λέει, εγώ ο ίδιος ο Κύριος θα τα κάνω, επειδή και εγώ ο ίδιος έγινα ο δημιουργός σου ‹αφού οικοδόμησα την εκκλησία μου πάνω στην πέτρα›, και 〈σε έκτισα〉 όχι με κάποια ανθρώπινη τέχνη, αλλά με θεϊκή και άρρητη χάρη. Γι' αυτό και λέω: 〈Ιδού, εγώ σε έκτισα, όχι όπως ο χαλκιάς που φυσά τα κάρβουνα και κατασκευάζει σκεύος για κάποιο έργο〉· ⌜διότι τα ανθρώπινα κατασκευάσματα και όσα δημιουργούνται από ανθρώπινη σπουδή είναι τέτοιου είδους. Γι' αυτό και οδηγούνται στη φθορά και 〈στην απώλεια〉, ενώ το δικό μου 〈έργο〉 είναι από τη φύση του άφθαρτο.⌝ Γι' αυτό λέω: 〈Εγώ όμως σε έκτισα, όχι για απώλεια〉, ούτε για να 〈καταστραφεί κάθε σκεύος που κατασκευάστηκε εναντίον σου〉· ⌜διότι δεν θα βρεθεί τίποτα τέτοιο στο δικό μου 〈έργο〉 που να το 〈φθείρει〉 και να το καταστρέψει.⌝ Αλλά 〈και κάθε φωνή〉, λέει, 〈η οποία θα εγερθεί〉, και καθένας που σχεδιάζει να αντιδικήσει μαζί σου, 〈θα ηττηθεί〉, και προσθέτει: 〈όλους αυτούς θα τους νικήσεις〉. Αμέσως μετά από αυτά αναφέρεται: 〈Υπάρχει κληρονομιά για όσους υπηρετούν τον Κύριο〉, ⌜πολύ φυσιολογικά· διότι, μετά από όλα όσα προαναφέρθηκαν, έπρεπε να υπενθυμίσει και την 〈κληρονομιά〉 που επιφυλάσσεται στον μέλλοντα αιώνα. Και ποια θα μπορούσε να είναι αυτή, παρά η βασιλεία των ουρανών;⌝ Το δε λεγόμενο στους Εβδομήκοντα: 〈και οι ένοχοί σου θα είναι μέσα σε αυτήν〉, δεν αναφέρεται ούτε στο εβραϊκό κείμενο ούτε από τους άλλους ερμηνευτές.
Λεπτομέρειες