Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 55:10

Είπε λοιπόν και ο θεσπέσιος προφήτης Ησαΐας: «Ποιος μέτρησε με το χέρι του το νερό, και τον ουρανό με τη σπιθαμή, και όλη τη γη με τη χούφτα; Ποιος έστησε τα όρια με το σταθμό, και τις κοιλάδες με το ζυγό; Ή ποιος γνώρισε τον νου του Κυρίου;» <Διότι, όπως κατεβαίνει η βροχή ή το χιόνι από τον ουρανό, και δεν επιστρέφει μέχρι να ποτίσει καλά τη γη, και να την κάνει να καρποφορήσει και να βλαστήσει, και να δώσει σπόρο σε αυτόν που σπέρνει και άρτο για τροφή· έτσι θα είναι και ο λόγος που θα εξέλθει από το στόμα μου· δεν θα επιστρέψει, μέχρι να εκπληρώσει όσα θέλησα.> Μέσα από ένα ξεκάθαρο και γνωστό σε όλους παράδειγμα, προσπαθεί να πληροφορήσει πόση είναι η δύναμη των προσταγμάτων Του. Διότι πέφτει μεν η βροχή ή το χιόνι από τον ουρανό, και κανείς δεν θα μπορούσε να τα εμποδίσει όταν στέλνονται από τον Θεό· αντίθετα προχωρά προς την ολοκλήρωσή του ο σκοπός Εκείνου που τα στέλνει· διότι καθιστά εύφορη όλη τη γη, ώστε οι γεωργοί να βρεθούν σε μεγάλη αφθονία και από σπόρους και από τροφή.

«Διότι, όπως ακριβώς κατέρχεται η βροχή και το χιόνι από τον ουρανό και δεν θα επιστρέψει εκεί, αλλά θα ποτίσει άφθονα τη γη και θα την κάνει να γεννήσει και να βλαστήσει, και θα δώσει σπόρο σε αυτόν που σπέρνει και άρτο σε αυτόν που τρώει, έτσι θα είναι και ο λόγος μου, ο οποίος θα εξέλθει από το στόμα μου· δεν θα επιστρέψει σε εμένα κενός, παρά μόνον αφού πράξει όσα θέλησα, και αφού φέρει εις πέρας εκείνα για τα οποία τον απέστειλα». Λέγοντας όλα αυτά προς επιβεβαίωση της υπόσχεσης που έχει δώσει προς τον ασεβή και τον άνομο που επιστρέφει από τα έθνη, παρουσίασε σαφώς τον Θεό Λόγο, που υπήρχε «εν αρχή», να κατέρχεται άνωθεν από τον Πατέρα δίκην βροχής και χιονιού, προκειμένου να καταβεί στους ανθρώπους, με σκοπό να αρδεύσει τις ψυχές τους και να τις κάνει να καρποφορήσουν. Φανέρωσε δε και την επάνοδό του προς τον Πατέρα, λέγοντας: «δεν θα επιστρέψει σε εμένα κενός, παρά μόνον αφού πράξει όσα θέλησα, και αφού φέρει εις πέρας όσα του έδωσα ως εντολή»· διότι, όταν πρώτα πράξει αυτά, τότε θα επιστρέψει σε εμένα. Εάν πάλι λέγεται ότι εξέρχεται από το στόμα του Χριστού, δεν πρέπει να νομίζει κανείς ότι πρόκειται για έναν σημαίνοντα λόγο κατά το πρότυπο του δικού μας προφορικού λόγου, εφόσον κανείς δεν θα απέδιδε σωματικό στόμα στον Θεό, εκτός εάν έχει εκπέσει από τον ορθό λογισμό.

Διότι Αυτός δίνει, σύμφωνα με τον Ησαΐα, σπόρο στον σπορέα, και το νερό από τα σύννεφα πότε το ραντίζει ήρεμα στη γη, και πότε το χύνει ορμητικά στα αυλάκια. Όταν δε αυξηθούν τα σπαρτά και παρέλθει το στάδιο της χλόης, διασκορπίζοντας τα σύννεφα του ουρανού, στήνει από πάνω τους τον ήλιο γυμνό τότε από κάθε κάλυμμα, να απλώνει θερμή και πύρινη την ακτίνα του, ώστε να ωριμάσουν τα στάχυα για τον θερισμό. Τρέφει και την άμπελο στις κατάλληλες εποχές, ετοιμάζοντας το ποτό για εκείνον που διψά, και τρέφει για εμάς αγέλες διαφόρων ειδών, ώστε να υπάρχει στους ανθρώπους άφθονη τροφή· και των μεν τα δέρματα, παράγοντας μαλλί, παρέχουν την ενδυμασία, ενώ από τα δέρματα των άλλων κατασκευάζονται τα υποδήματά μας. Βλέπεις ότι πρώτος εφευρέτης της ευποιίας είναι ο Θεός, ο οποίος έτσι τρέφει αυτόν που πεινά και ποτίζει αυτόν που διψά και ενδύει τον γυμνό, όπως έχει προειπωθεί.

Ιδού, τον έδωσα ως μάρτυρα στα έθνη, άρχοντα και προστάζοντα στα έθνη. Έθνη, τα οποία δεν σε γνωρίζουν, θα σε επικαλεστούν, και λαοί, οι οποίοι δεν σε ξέρουν, σε σένα θα καταφύγουν, χάριν του Θεού σου, του αγίου του Ισραήλ, διότι σε δόξασε. Ζητήστε τον Θεό και, όταν τον βρείτε, επικαλεστείτε τον, εφόσον είναι κοντά σας. Ας εγκαταλείψει ο ασεβής τους δρόμους του και ο άνομος άνδρας τις βουλές του, και ας επιστρέψει στον Κύριο, και θα ελεηθεί, διότι θα συγχωρήσει άφθονα τις αμαρτίες σας. Διότι οι βουλές μου δεν είναι σαν τις δικές σας βουλές, ούτε οι οδοί μου σαν τις δικές σας οδούς, αλλά όσο απέχει ο ουρανός από τη γη, τόσο απέχει η δική μου οδός από τη δική σας οδό και τα διανοήματά σας από τη δική μου διάνοια. Διότι, όπως ακριβώς κατεβαίνει το χιόνι ή η βροχή από τον ουρανό και δεν επιστρέφει πίσω, μέχρις ότου ποτίσει άφθονα τη γη και την κάνει να γεννήσει και να βλαστήσει και να δώσει σπόρο στον σπορέα και άρτο για βρώση, έτσι θα είναι και ο λόγος μου, ο οποίος θα εξέλθει από το στόμα μου· δεν πρόκειται να επιστρέψει, μέχρις ότου συντελεστούν όλα όσα θέλησα, και θα ευοδώσω τα προστάγματά μου. Διότι με ευφροσύνη θα εξέλθετε και με χαρά θα διδαχθείτε· διότι τα όρη και οι λόφοι θα αναπηδήσουν από χαρά υποδεχόμενα εσάς, και όλα τα δέντρα των αγρών θα χειροκροτήσουν με τα κλαδιά τους, και αντί για αγκαθωτό θάμνο θα αναβλαστήσει κυπαρίσσι, και αντί για κόνυζα θα αναβλαστήσει μυρτιά, και θα αποτελεί για τον Κύριο όνομα και σημείο αιώνιο, και δεν θα εκλείψει.

Αυτά σας τα λέμε, αδελφοί, επιδιώκοντας διακαώς να καρπωθούμε τη σωτηρία σας, και προσευχόμαστε στον Θεό να μην αποτύχουμε του σκοπού μας, αλλά να αποκομίσουμε ως κέρδος τις άγιες ψυχές όλων σας σωσμένες για τον Θεό, για τις οποίες υποβληθήκαμε και σε αυτόν τον κόπο γράφοντάς σας αυτά. Και καθώς η άνωθεν χάρη, μέσω των προσευχών σας, μας χορήγησε τον λόγο, σας τα γράψαμε συνοπτικά και σας τα στείλαμε, και σπείραμε ήδη αυτά τα θεία σπέρματα, ώστε κάποτε η γη της καρδιάς του καθενός σας να καρποφορήσει και να βλαστήσει, σύμφωνα με τη θεία Γραφή, και να δώσει «σπόρο σε αυτόν που σπέρνει και άρτο για βρώση», και να αποδώσει στον ουράνιο γεωργό ως καρποφόρα γη, άλλη μεν εκατό, άλλη εξήντα, και άλλη τριάντα, ώστε κι εγώ, έχοντας κατ' αυτόν τον τρόπο ευαρεστήσει τον Θεό, να τύχω κάποιας θείας ευμενείας και να υμνήσω επαξίως τον Σωτήρα μου Θεό. Σε Αυτόν ανήκει η δόξα στους αιώνες. Αμήν.