Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 55:11

Διότι οι προεστώτες των λαών, που γνωρίζουν καλά τα ιερά δόγματα, και είναι ικανοί να παιδαγωγούν άλλους και να αναπτύσσουν τον λόγο της μυσταγωγίας στους λαούς που βρίσκονται υπό την πνευματική τους καθοδήγηση, σπέρνουν στις καρδιές τους τον σπόρο που θησαύρισαν για αυτούς, έχοντάς τον προηγουμένως συσσωρεύσει στις δικές τους ψυχές. Διότι, όπως λέει ο πάνσοφος Παύλος: «Είμαστε γεώργιο του Θεού»· διότι είμαστε συνεργοί του Θεού που σπέρνει μέσα μας και την ακριβή γνώση της δογματικής ευτεχνίας, και τη γνώση της αγίας πολιτείας, και την έφεση για κάθε αγαθό έργο· και αυτός είναι ο Χριστός, ο οποίος λέει και για τον εαυτό του: «Εξήλθε ο σπείρων για να σπείρει τον σπόρο του». <Και θα κατευοδώσω τις οδούς μου και τα εντάλματά μου. Διότι με ευφροσύνη θα εξέλθετε, και με χαρά θα διδαχθείτε.> Αφού υποσχέθηκε ότι θα ελεηθούν οπωσδήποτε και με κάθε τρόπο εκείνοι που απέπλυναν τους ρύπους της αμαρτίας, και έπειτα, αφού γίνουν καθαροί, θα ενωθούν μαζί του πνευματικά, και αυτοί που ήταν μακριά θα έρθουν κοντά, και θα εμπλουτιστούν με τις δωρεές του, και αφού παρενέβαλε στο ενδιάμεσο εκείνα μέσω των οποίων μπορούσαν να πιστέψουν, ότι δηλαδή είναι αψευδής, όντας Θεός κατά φύση και Κύριος των δυνάμεων, καταπιάνεται πάλι με τα επόμενα, δηλαδή με την απαρίθμηση των πνευματικών χαρισμάτων που πρόκειται να τους δοθούν.

«Διότι θα κατευοδώσω», λέγει, «τις οδούς μου και τα προστάγματά μου». Αυτό είναι μεγάλο και αξιόλογο αγαθό, και δώρο του ουρανού· και με ποιον τρόπο γίνεται, θα το εξηγήσουμε. Διότι για εκείνους που επιθυμούν να μεταβούν από την κοσμική φιληδονία σε μια ευσεβή ζωή, το εγχείρημα δεν στερείται τραχύτητας, αλλά ούτε καν βατό είναι στην αρχή. Διότι ορθώνεται απέναντί τους η γλυκύτητα της βαθιά ριζωμένης συνήθειας, και καταμεθά με λύπες τον νου που υπάρχει μέσα τους.

«Διότι, όπως ακριβώς κατέρχεται η βροχή και το χιόνι από τον ουρανό και δεν θα επιστρέψει εκεί, αλλά θα ποτίσει άφθονα τη γη και θα την κάνει να γεννήσει και να βλαστήσει, και θα δώσει σπόρο σε αυτόν που σπέρνει και άρτο σε αυτόν που τρώει, έτσι θα είναι και ο λόγος μου, ο οποίος θα εξέλθει από το στόμα μου· δεν θα επιστρέψει σε εμένα κενός, παρά μόνον αφού πράξει όσα θέλησα, και αφού φέρει εις πέρας εκείνα για τα οποία τον απέστειλα». Λέγοντας όλα αυτά προς επιβεβαίωση της υπόσχεσης που έχει δώσει προς τον ασεβή και τον άνομο που επιστρέφει από τα έθνη, παρουσίασε σαφώς τον Θεό Λόγο, που υπήρχε «εν αρχή», να κατέρχεται άνωθεν από τον Πατέρα δίκην βροχής και χιονιού, προκειμένου να καταβεί στους ανθρώπους, με σκοπό να αρδεύσει τις ψυχές τους και να τις κάνει να καρποφορήσουν. Φανέρωσε δε και την επάνοδό του προς τον Πατέρα, λέγοντας: «δεν θα επιστρέψει σε εμένα κενός, παρά μόνον αφού πράξει όσα θέλησα, και αφού φέρει εις πέρας όσα του έδωσα ως εντολή»· διότι, όταν πρώτα πράξει αυτά, τότε θα επιστρέψει σε εμένα. Εάν πάλι λέγεται ότι εξέρχεται από το στόμα του Χριστού, δεν πρέπει να νομίζει κανείς ότι πρόκειται για έναν σημαίνοντα λόγο κατά το πρότυπο του δικού μας προφορικού λόγου, εφόσον κανείς δεν θα απέδιδε σωματικό στόμα στον Θεό, εκτός εάν έχει εκπέσει από τον ορθό λογισμό.

ΤΙΤΛΟΣ Βʹ. — Περί της βουλής του Θεού· και ότι είναι αμετάβλητη και ακατάληπτη στους ανθρώπους. «Ο Κύριος ματαιώνει τις βουλές των εθνών, και ακυρώνει τους λογισμούς των λαών.» «Πόσο φοβερός είναι στις βουλές του πάνω από τους υιούς των ανθρώπων.» «Πολλοί λογισμοί υπάρχουν στην καρδιά του ανθρώπου· η βουλή όμως του Θεού παραμένει στον αιώνα.» «Αυτά που έχει βουληθεί ο άγιος Θεός, ποιος θα τα ματαιώσει; Και το υψωμένο του χέρι ποιος θα το αποστρέψει;» «Αυτά λέγει ο Κύριος Σαβαώθ: Όπως έχω πει, έτσι θα γίνει, και όπως έχω βουληθεί, έτσι θα παραμείνει.» —«Πού είναι οι σοφοί σου; Ας σου αναγγείλουν τι έχει βουληθεί ο Κύριος Σαβαώθ.» «Ποιος γνώρισε τον νου του Κυρίου, ή ποιος έγινε σύμβουλός του, για να τον καθοδηγήσει; Ή με ποιον συνεβουλεύθη, και τον δίδαξε; Ο αιώνιος Θεός, που κατασκεύασε τα άκρα της γης. Δεν θα πεινάσει, ούτε θα κοπιάσει, ούτε είναι δυνατόν να εξιχνιαστεί η φρόνησή του.» «Εγώ είμαι ο Θεός, και δεν υπάρχει άλλος εκτός από εμένα. Όλη η βουλή μου θα σταθεί, και όλα όσα έχω βουληθεί, θα τα πράξω· μίλησα, και τα έφερα εις πέρας· έκτισα και το έπραξα.» «Ο λόγος μου, ο οποίος θα εξέλθει από το στόμα μου, δεν θα επιστρέψει σε εμένα κενός, μέχρις ότου συντελέσει όλα όσα θέλησα.» «Ποιος από τους ανθρώπους θα γνωρίσει τη βουλή του Θεού; Ή ποιος θα αναλογιστεί τι θέλει ο Κύριος; Διότι οι λογισμοί των θνητών είναι δειλοί, και επισφαλείς οι επινοήσεις τους.»

Ιδού, τον έδωσα ως μάρτυρα στα έθνη, άρχοντα και προστάζοντα στα έθνη. Έθνη, τα οποία δεν σε γνωρίζουν, θα σε επικαλεστούν, και λαοί, οι οποίοι δεν σε ξέρουν, σε σένα θα καταφύγουν, χάριν του Θεού σου, του αγίου του Ισραήλ, διότι σε δόξασε. Ζητήστε τον Θεό και, όταν τον βρείτε, επικαλεστείτε τον, εφόσον είναι κοντά σας. Ας εγκαταλείψει ο ασεβής τους δρόμους του και ο άνομος άνδρας τις βουλές του, και ας επιστρέψει στον Κύριο, και θα ελεηθεί, διότι θα συγχωρήσει άφθονα τις αμαρτίες σας. Διότι οι βουλές μου δεν είναι σαν τις δικές σας βουλές, ούτε οι οδοί μου σαν τις δικές σας οδούς, αλλά όσο απέχει ο ουρανός από τη γη, τόσο απέχει η δική μου οδός από τη δική σας οδό και τα διανοήματά σας από τη δική μου διάνοια. Διότι, όπως ακριβώς κατεβαίνει το χιόνι ή η βροχή από τον ουρανό και δεν επιστρέφει πίσω, μέχρις ότου ποτίσει άφθονα τη γη και την κάνει να γεννήσει και να βλαστήσει και να δώσει σπόρο στον σπορέα και άρτο για βρώση, έτσι θα είναι και ο λόγος μου, ο οποίος θα εξέλθει από το στόμα μου· δεν πρόκειται να επιστρέψει, μέχρις ότου συντελεστούν όλα όσα θέλησα, και θα ευοδώσω τα προστάγματά μου. Διότι με ευφροσύνη θα εξέλθετε και με χαρά θα διδαχθείτε· διότι τα όρη και οι λόφοι θα αναπηδήσουν από χαρά υποδεχόμενα εσάς, και όλα τα δέντρα των αγρών θα χειροκροτήσουν με τα κλαδιά τους, και αντί για αγκαθωτό θάμνο θα αναβλαστήσει κυπαρίσσι, και αντί για κόνυζα θα αναβλαστήσει μυρτιά, και θα αποτελεί για τον Κύριο όνομα και σημείο αιώνιο, και δεν θα εκλείψει.