Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 58:1

11 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ΑΝΑΒΟΗΣΟΝ ἐν ἰσχύϊ καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν καὶ τῷ οἴκῳ ᾿Ιακὼβ τὰς ἀνομίας αὐτῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–11 από 11

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Οὐκοῦν κεκλήσεται μὲν κατὰ καιροὺς ὁ Ἰσραὴλ εἰς ἐπίγνωσιν τοῦ Χριστοῦ, καὶ τὴν διὰ πίστεως τῆς εἰς αὐτὸν καταπλουτήσει χάριν· ἀσεβεῖς δὲ καὶ ἄδικοί τινες ἀπομενοῦσι· καὶ τότε καθάπερ ἐν κλύδωνι πεσόντες ἀστάτῳ, καὶ τὸ χαίρειν εἰσάπαν ἀποβεβληκότες, ἀναπαύσασθαι οὐ μὴ δύνωνται· συντριβήσονται γὰρ μακρᾷ καὶ ἀτελευτήτῳ δίκῃ κατισχημένοι. <Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ, καὶ μὴ φείσῃ· ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν, καὶ τῷ οἴκῳ Ἰακὼβ τὰς ἀνομίας αὐτῶν.> Τοὺς περὶ τῆς κλήσεως τῶν ἐξ Ἰσραὴλ διαπεράνας λόγους, ἐφ᾽ ἕτερόν τινα νουθεσίας ἔρχεται τρόπον, καλὸν καὶ ἐπωφελῆ, καὶ ἁπάσης εὐκοσμίας πρόξενον, καὶ λαμπρῶν στεφάνων ἐμποιητικόν· χρῆναι δέ φημι τὸν τῆς προφητείας σκοπὸν προαπογυμνῶσαι τοῖς ἐντευξομένοις, ὡς ἂν εἰδεῖεν ἐφ᾽ ὅτῳ λοιπὸν ὁ τῶν εἰρημένων συντείνεται νοῦς. Οὐκοῦν ἐν τοῖς ἀνόπιν λόγοις, οἷς πεποίηται Θεὸς περὶ τῶν ἐξ Ἰσραὴλ, ἐμφανεῖς ἦσαν πολέμου καὶ εἰς ὅσον οὐδέπω παρεσομένης ἀδιαφύκτου συμφορᾶς [προαπαγγελίαι]. Ἔφη γάρ· «Καὶ οὐκ ἐμνήσθης μου, οὐδὲ ἔλαβές με εἰς τὴν διάνοιάν σου, οὐδὲ εἰς τὴν καρδίαν σου· κἀγὼ ἰδών σε παρορῶ, καὶ ἐμὲ οὐκ ἐφοβήθης· κἀγὼ ἀπαγγελῶ τὴν δικαιοσύνην μου, καὶ τὰ κακά σου, ἃ οὐκ ὠφελήσουσί σε. Ὅταν ἀναβοήσῃς, ἐξελέσθωσάν σε ἐν τῇ θλίψει σου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Επομένως, ο Ισραήλ θα κληθεί βέβαια κατά καιρούς σε επίγνωση του Χριστού, και θα πλουτίσει από τη χάρη δια της πίστεως σε Αυτόν. Κάποιοι όμως θα παραμείνουν ασεβείς και άδικοι. Και τότε, σαν να έχουν πέσει σε ασταθή τρικυμία, και έχοντας αποβάλει εντελώς τη χαρά, δεν θα μπορέσουν με κανέναν τρόπο να αναπαυθούν. Διότι θα συντριβούν, κρατούμενοι από μακρά και ατελεύτητη καταδίκη. «Αναβόησε με δύναμη, και μη λυπηθείς τη φωνή σου· ύψωσε τη φωνή σου σαν σάλπιγγα, και ανάγγειλε στον λαό μου τις αμαρτίες τους, και στον οίκο του Ιακώβ τις ανομίες τους». Αφού ολοκλήρωσε τους λόγους σχετικά με την κλήση εκείνων από τον Ισραήλ, προχωρά σε έναν άλλο τρόπο νουθεσίας, καλό και ωφέλιμο, ο οποίος αποτελεί πρόξενο κάθε ευταξίας και δημιουργό λαμπρών στεφάνων. Θεωρώ δε ότι πρέπει να αποκαλύψουμε εκ των προτέρων τον σκοπό της προφητείας στους αναγνώστες, ώστε να γνωρίζουν πού αποβλέπει τελικά το νόημα των λεγομένων. Επομένως, στους προηγούμενους λόγους, τους οποίους απηύθυνε ο Θεός για εκείνους από τον Ισραήλ, ήταν εμφανείς οι προαναγγελίες πολέμου και μιας αναπόφευκτης συμφοράς που επρόκειτο να επέλθει άμεσα. Διότι είπε: «Και δεν με θυμήθηκες, ούτε με έβαλες στη διάνοιά σου, ούτε στην καρδιά σου· και εγώ βλέποντάς σε, σε παραβλέπω, και εμένα δεν με φοβήθηκες· και εγώ θα αναγγείλω τη δικαιοσύνη μου, και τα κακά σου, τα οποία δεν θα σε ωφελήσουν. Όταν αναβοήσεις, ας σε ελευθερώσουν στη θλίψη σου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ἐλέγομεν δὲ, ὅτι κακά φησιν ἐν τούτοις τῶν ἐξ Ἰσραὴλ, τὰ ἐπὶ τοῖς εἰδώλοις εὑρήματα. Διὰ τοῦτο καὶ ἔφασκεν· «Ὅταν ἀναβοήσῃς, ἐξελέσθωσάν σε ἐν τῇ θλίψει σου.» Ἦν οὖν ἄρα τισὶ προαπαγγελία πολέμου, καὶ ἐκτεθρύλλητο παρὰ τοῖς Ἰουδαίων δήμοις τοῦτο· ἀλλ᾽ ἦσάν τινες ἐν αὐτοῖς εὐλαβείας δόκησιν περικείμενοι, καὶ δρῶντες μὲν ἀφυλάκτως, ἃ μηδὲ θέμις εἰπεῖν, ὡραϊσμοῖς δὲ τοῖς ἔξωθεν ἑαυτοὺς κατακαλλύνοντες, καὶ δόξαν ἐπιεικείας, ὡς ἔφην, ἁρπάζοντες. Οὗτοι καὶ νηστείας ὑπεπλάττοντο, καὶ συχνὰς ποιεῖσθαι τὰς προσευχὰς, ἀποσκευάζεσθαι διὰ τούτου νομίζοντες τὰ ἐκ τῆς θείας ὀργῆς. Οὐκοῦν ἐπειδήπερ εἰς λήθην ἐνηνεγμένοι τῶν ἰδίων πλημμελημάτων, ᾠήθησαν ὅτι τοῖς τὰ αἴσχιστα δρᾷν εἰωθόσιν ἀπόχρη πρὸς δικαίωσιν καὶ ἁγιασμὸν ἀσιτία μόνη καὶ προσευχή· προστάττει Θεὸς τῷ προφήτῃ, λέγων· «Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ, καὶ μὴ φείσῃ· ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν.» Μὴ γὰρ δὴ λεληθότως, φησὶ, μήτε μὴν ἐν παραβύστῳ λάλει τισί· κέχρησο δὲ μᾶλλον ὑψηλῇ τινι καὶ ἐπηρμένῃ φωνῇ, καὶ ἐν πάσῃ παῤῥησίᾳ τοὺς πλημμελοῦντας ἐλέγχει, καὶ μανθανέτωσαν ἑαυτῶν τὰ πλημμελήματα, καὶ ὧν ἀποσχέσθαι χρῆν, εἴπερ ἤθελον εἶναι παρὰ Θεῷ τίμιοι, καὶ φειδοῦς ἄξιοι τοῖς [ἴσ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
{ "chunk_id": "", "translation": "Λέγαμε δε, ότι εδώ ονομάζει κακά των προερχομένων από τον Ισραήλ, τα επινοήματα τα σχετικά με τα είδωλα. Γι' αυτό και έλεγε: «Όταν αναβοήσεις, ας σε γλιτώσουν στη θλίψη σου». Υπήρχε λοιπόν σε κάποιους η προαγγελία του πολέμου, και αυτό είχε διαδοθεί ευρέως στους δήμους των Ιουδαίων. Αλλά υπήρχαν μερικοί ανάμεσά τους που είχαν περιβληθεί την επίφαση της ευλάβειας, και έπρατταν μεν χωρίς καμία προφύλαξη εκείνα που δεν επιτρέπεται ούτε να λεχθούν, στολίζοντας δε τον εαυτό τους με εξωτερικούς καλλωπισμούς, και αρπάζοντας, όπως είπα, τη δόξα της αρετής. Αυτοί λοιπόν υποκρίνονταν νηστείες, και έκαναν συχνές προσευχές, νομίζοντας ότι με αυτόν τον τρόπο θα απομακρύνουν τα όσα προέρχονται από τη θεία οργή. Επομένως, επειδή είχαν αφεθεί στη λήθη των δικών τους αμαρτημάτων, νόμισαν ότι για εκείνους που έχουν συνηθίσει να πράττουν τα αίσχιστα αρκεί προς δικαίωση και αγιασμό μόνο η ασιτία και η προσευχή. Γι' αυτό προστάζει ο Θεός τον προφήτη, λέγοντας: «Αναβόησε με δύναμη, και μη διστάσεις· ύψωσε τη φωνή σου σαν σάλπιγγα, και ανάγγειλε στον λαό μου τα αμαρτήματά τους». Διότι μη μιλάς, λέγει, κρυφά, ούτε σε κάποια σκοτεινή γωνία σε κάποιους, αλλά μάλλον να χρησιμοποιείς δυνατή και υψηλή φωνή, και με κάθε παρρησία να ελέγχεις όσους αμαρτάνουν, και ας μάθουν τα σφάλματά τους, και από ποια πράγματα έπρεπε να απέχουν, αν βέβαια ήθελαν να είναι τίμιοι ενώπιον του Θεού, και άξιοι προστασίας στους [ίσ." }
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Αἱ γὰρ χεῖρες ὑμῶν μεμολυσμέναι αἵματι, καὶ οἱ δάκτυλοι ὑμῶν ἐν ἁμαρτίαις. Τὰ δὲ χείλη ὑμῶν ἐλάλησεν ἀνομίαν, καὶ ἡ γλῶσσα ὑμῶν ἀδικίαν μελετᾷ· οὐδεὶς λαλεῖ δίκαια, οὐδὲ ἔστι κρίσις ἀληθινή. Πεποίθασιν ἐπὶ ματαίοις. καὶ λαλοῦσι κενά.> Ἐν τοῖς ἀνόπιν βραχὺ τὸ τοῦ Θεοῦ πρόσωπον εἰσεκομίσθη, λέγον τῷ θεσπεσίῳ προφήτῃ· «Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ, καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰς ἀνομίας αὐτῶν, καὶ τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ τὰς ἁμαρτίας αὐτῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τα χέρια σας είναι μολυσμένα με αίμα, και τα δάχτυλά σας με αμαρτίες. Τα δε χείλη σας μίλησαν ανομία, και η γλώσσα σας μελετά την αδικία· κανείς δεν μιλάει δίκαια, ούτε υπάρχει αληθινή κρίση. Στηρίζονται σε μάταια πράγματα και λένε κενά λόγια. Προηγουμένως, για λίγο, παρουσιάστηκε το πρόσωπο του Θεού, λέγοντας στον θεσπέσιο προφήτη: «Φώναξε με δύναμη και μη διστάσεις, ύψωσε τη φωνή σου σαν σάλπιγγα, και ανάγγειλε στον λαό μου τις ανομίες τους, και στον οίκο του Ισραήλ τις αμαρτίες τους.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
βʹ. Ἕλκει μὲν οὖν ἡμᾶς ἐπὶ τουτὶ τὸ κήρυγμα, καὶ τὴν λαμπρὰν ὅτι χρὴ προμηνύειν πανήγυριν, προφητῶν ἀναπείθει χορὸς, γεγηθότων μὲν ἐπὶ τοῦ Σωτῆρος κατορθώμασι, ῥίπτειν δὲ ὡς ποῤῥωτάτω τὴν ἐπὶ τούτοις σιωπὴν παρακελευομένων. Καὶ δὴ καὶ κεκράγασιν, ὁ μὲν, «Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ, καὶ μὴ φείσῃ,» λέγων· «ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου·» ἕτερος δέ τις, ἐκείνῳ διδάσκων καὶ φρονῶν συγγενῆ· «Ἐπ᾽ ὄρος, φησὶν, ὑψηλὸν ἀνάβηθι, ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιών· ὕψωσον τῇ ἰσχύϊ τὴν φωνήν σου, ὁ εὐαγγελιζόμενος Ἱερουσαλήμ· ὑψώσατε, μὴ φοβεῖσθε.» Παντὸς τοιγαροῦν ἀνῃρημένου πράγματος τοῦ παραποδίζειν ἡμῶν τὴν ἐπὶ τούτοις προθυμίαν ἰσχύοντος, ἐπὶ τὴν τῷ δόγματι πρέπουσαν παῤῥησίαν ἀναβήσομαι, καὶ καθάπερ ἐξ ὄρους πόῤῥωθεν ὡς ἡμᾶς τρέχοντα βλέπων τὸν τῆς ἐγκρατείας καιρὸν, μονονουχί τε τὴν χεῖρα τοῖς τῆς εὐσεβείας ἀθληταῖς καθασείσας, ἐρῶ· Ἀποδύσασθε, νέοι, ἀποθέσθε τὸν παλαιὸν ἄνθρωπον. Ἥκει πάλιν ἡμῖν ὁ τῆς νηστείας καιρὸς, ἀρετῆς ἁπάσης ἐπίδειξιν ἀπαιτῶν. Κρίνεται δὲ οὐ ταῖς τῶν σωμάτων ῥώμαις τὸ στάδιον· οὐδὲ τοῖς ἐν παλαίστραις σκιρτήμασιν· ἀλλὰ μὴν οὐδὲ ὁ τὸ πλέον ἔχειν ἐν τούτοις πεπιστευμένος, οὗτος καὶ τοῦ δύνασθαι νικᾷν τὴν ψῆφον ἀποίσεται. «
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Β΄. Μας ελκύει, λοιπόν, σε αυτό το κήρυγμα, και μας πείθει ο χορός των προφητών ότι πρέπει να προαναγγείλουμε τη λαμπρή πανήγυρη, οι οποίοι χαίρονται για τα κατορθώματα του Σωτήρα και μας προτρέπουν να αποβάλουμε όσο το δυνατόν πιο μακριά τη σιωπή για αυτά. Και μάλιστα φωνάζουν δυνατά, ο ένας λέγοντας: «Αναβόησε με δύναμη και μη διστάζεις· ύψωσε τη φωνή σου σαν σάλπιγγα»· κάποιος άλλος, διδάσκοντας και φρονώντας παρόμοια με εκείνον: «Ανέβα σε ψηλό βουνό, λέει, εσύ που ευαγγελίζεσαι τη Σιών· ύψωσε με δύναμη τη φωνή σου, εσύ που ευαγγελίζεσαι την Ιερουσαλήμ· υψώστε την, μη φοβάστε». Εφόσον, λοιπόν, έχει εξαλειφθεί κάθε εμπόδιο που θα μπορούσε να ανακόψει την προθυμία μας για αυτά, θα ανέλθω στην παρρησία που αρμόζει στο δόγμα, και σαν να βλέπω από το βουνό μακριά να τρέχει προς τα εμάς ο καιρός της εγκράτειας, κουνώντας σχεδόν το χέρι στους αθλητές της ευσέβειας, θα πω: Εκδυθείτε, νέοι, αποβάλετε τον παλαιό άνθρωπο. Ήρθε πάλι σε εμάς ο καιρός της νηστείας, που απαιτεί την επίδειξη κάθε αρετής. Και το στάδιο αυτό δεν κρίνεται από τις σωματικές δυνάμεις, ούτε από τα άλματα στις παλαίστρες· αλλά ούτε και εκείνος που θεωρείται ότι πλεονεκτεί σε αυτά θα πάρει την ψήφο της νίκης. «
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
ΛΟΓΟΣ ϛʹ. αʹ. Τῆς μὲν ἁγίας ἡμῶν ἀναλαμπούσης ἑορτῆς, καὶ τὸν εὐκλεᾶ τῆς καρτερίας προτιθείσης ἀγῶνα τοῖς ἐπ᾽ ἀγαθοῖς εὐδοκιμεῖν εἰωθόσιν, ἀκόλουθον οἶμαι σύμπαντας ἐπὶ τὸ πνευματικὸν συναγείρεσθαι θέατρον, «Δεῦτε δὴ, λέγοντας, ἀναβῶμεν εἰς τὸ ὄρος τοῦ Κυρίου, καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ Ἰακὼβ,» ἵνα δὴ καὶ πάναγνον ἐν αὐτῷ συστησάμενοι θίασον, καὶ διὰ τῆς κατὰ Πνεῦμα πρὸς ἀλλήλους ἑνότητος καθάπερ εἰς μίαν συναρμοσθέντες λύραν, τὸν αὐτῶν χοροστάτην ἀναμέλπωμεν, λέγοντες· «Πάντα τὰ ἔθνη, κροτήσατε χεῖρας· ἀλαλάξατε τῷ Θεῷ ἐν φωνῇ ἀγαλλιάσεως.» Ὄκνου γὰρ καὶ μελλήσεως τῆς ἐπὶ τοῖς ἀμείνοσι δικαίαν τις ὑπομείναι γραφὴν, διὰ τὸ μὴ δύνασθαι, καθάπερ ἐν ὀφλήματος τάξει, καταθέσθαι τῷ Σωτῆρι τὰ χαριστήρια, ἀναριθμήτων μὲν ἀγαθῶν πληθύϊ τὴν ἀνθρώπου φύσιν κατακοσμήσαντι, ὅλην δὲ ἀφάτῳ δυνάμει πρὸς τὴν ἀρχαίαν ἐκείνην μεταμορφώσαντι δόξαν· καὶ τὸ μὲν ἐκ τῆς ἁμαρτίας ἀκαλλέστατον ἀφανίσαντι σχῆμα· πρὸς δὲ τὴν ἀρχέτυπον εἰκόνα, καὶ πρὸς τῆς οἰκείας φύσεως ἀναστοιχειοῦντι χαρακτῆρας, τοὺς ὅσοιπερ ἂν αὐτὸν ἐπιγινώσκοντες λέγωσι, κατὰ τὸν σοφώτατον ἐκεῖνον μαθητήν· «Ὁ Κύριός μου καὶ ὁ Θεός μου.» Πρὸς μὲν οὖν τὸν μακάριον ἐκεῖνον προφήτην Ἡσαΐαν ἐνηχεῖτο διὰ τοῦ Πνεύματος· «Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ, μὴ φείσῃ· ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΛΟΓΟΣ ΣΤ΄. 1. Καθώς η αγία μας εορτή αναλάμπει, και προβάλλει τον ένδοξο αγώνα της καρτερίας σε όσους έχουν τη συνήθεια να διακρίνονται στα καλά έργα, θεωρώ ότι είναι επόμενο να συγκεντρωθούμε όλοι στο πνευματικό θέατρο, λέγοντας: «Ελάτε, ας ανεβούμε στο όρος του Κυρίου και στον οίκο του Θεού του Ιακώβ,» ώστε, αφού συγκροτήσουμε εκεί έναν πάναγνο θίασο, και εναρμονιστούμε σαν σε μία λύρα μέσω της κατά Πνεύμα μεταξύ μας ενότητας, να υμνήσουμε τον χοροστάτη τους, λέγοντας: «Όλα τα έθνη, χτυπήστε τα χέρια σας· αλαλάξτε προς τον Θεό με φωνή αγαλλιάσεως.» Διότι δίκαια θα μπορούσε να κατηγορηθεί κάποιος για οκνηρία και αναβλητικότητα ως προς τα ανώτερα αγαθά, εξαιτίας της αδυναμίας του να προσφέρει, σαν σε εκπλήρωση χρέους, τα ευχαριστήρια στον Σωτήρα, ο οποίος στόλισε την ανθρώπινη φύση με πλήθος αναρίθμητων αγαθών και τη μεταμόρφωσε ολόκληρη με ανέκφραστη δύναμη προς εκείνη την αρχαία δόξα· ο οποίος, αφενός, εξαφάνισε την εντελώς άσχημη μορφή που προήλθε από την αμαρτία, και αφετέρου, αναδημιουργεί σύμφωνα με την αρχέτυπη εικόνα και τα χαρακτηριστικά της οικείας φύσεως, όσους τον αναγνωρίζουν και λένε, κατά τον σοφότατο εκείνο μαθητή: «Ο Κύριός μου και ο Θεός μου.» Προς τον μακάριο εκείνο προφήτη Ησαΐα, λοιπόν, αντήχησε η φωνή μέσω του Πνεύματος: «Φώναξε με δύναμη, μη διστάζεις· ύψωσε τη φωνή σου σαν σάλπιγγα.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Θεραπεύσας ὁ λόγος τοὺς ἐν τῷ πλήθει τοῦ λαοῦ ‹ταπεινοὺς καὶ συντετριμμένους τῇ καρδίᾳ› μεταβαίνει πάλιν ἐπὶ τὸ τάγμα τῶν ἐν αὐτοῖς 〈ἀσεβῶν〉, καθ᾽ ὧν ἐξενήνεκται τὴν προλεχθεῖσαν ἀπόφασιν δι᾽ ἧς ἔφη· «οὐκ ἔστι χαίρειν τοῖς ἀσεβέσιν, εἶπεν ὁ θεός»· ἐχρῆν γὰρ ἡμᾶς διδαχθῆναι, τίνες ποτ᾽ ἦσαν οἱ 〈ἀσεβεῖς〉 οὗτοι καὶ τὰ αἴτια τῆς κατ᾽ αὐτῶν ἀποφάσεως. ταῦτα δὴ οὖν ταῦτα προστάττει τῷ προφήτῃ σὺν πάσῃ παρρησίᾳ καὶ μετὰ 〈φωνῆς〉 ἰσχυρᾶς εἰς φανερὸν ἀγαγεῖν μηδὲν φόβῳ θανάτου ἤ τινος ἄλλης ἀνθρώπων ἀπειλῆς ὑποστείλασθαι καὶ ἀποκρύψαι τοῦ θεοῦ τὸ κήρυγμα. διὸ 〈σάλπιγγος〉 δίκην τῆς πάντων μουσικῶν ὀργάνων μεγαλοφωνοτάτης εἰς ἐξάκουστον αὐτῶν τῶν ἐλεγχομένων 〈ἀναβοῆσαι〉 προστάττει καὶ τοῦ θεοῦ τοὺς λόγους ἐξειπεῖν ⌞τοῖς μὲν οὖν εὐαγγελισταῖς τοῦ σωτηρίου λόγου διὰ τῶν ἔμπροσθεν ἐλέγετο· «ἐπ᾽ ὄρος ὑψηλὸν ἀνάβηθι, ὁ εὐαγγελιζόμενος Ἰερουσαλήμ· ὑψώσατε, μὴ φοβεῖσθε», ἐνταῦθα δὲ οὐκ ‹ἐπὶ ὄρος ὑψηλὸν ἀναβαίνειν› ὁ προφήτης κελεύεται· οὐδὲ γὰρ ἦσαν ἐν ὕψει, οἷς ταῦτα προσεφώνει· τὸ 〈διαβοῆσαι〉 μόνον 〈ἐν ἰσχύι καὶ μὴ φείσασθαι〉, οἷα εἰς ὦτα κωφῶν λαλοῦντα προστάττεται καὶ δίκην 〈σάλπιγγος ὑψῶσαι τὴν φωνήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αφού ο λόγος θεράπευσε όσους μέσα στο πλήθος του λαού ήταν «ταπεινοί και συντετριμμένοι στην καρδιά», μεταβαίνει και πάλι στην τάξη των «ασεβών» που βρίσκονται ανάμεσά τους, εναντίον των οποίων έχει εκφέρει την προαναφερθείσα απόφαση με την οποία είπε: «δεν υπάρχει χαρά για τους ασεβείς, είπε ο Θεός». Διότι έπρεπε να διδαχθούμε ποιοι ακριβώς ήταν αυτοί οι «ασεβείς» και ποιες ήταν οι αιτίες της απόφασης εναντίον τους. Αυτά ακριβώς λοιπόν προστάζει τον προφήτη να τα φέρει στο φως με κάθε παρρησία και με «δυνατή φωνή», χωρίς καθόλου να δειλιάσει από φόβο θανάτου ή κάποιας άλλης ανθρώπινης απειλής και να αποκρύψει το κήρυγμα του Θεού. Γι' αυτό τον προστάζει να «αναβοήσει» σαν τη «σάλπιγγα», που είναι το πιο μεγαλόφωνο από όλα τα μουσικά όργανα, ώστε να ακουστεί καλά από τους ίδιους που ελέγχονται, και να εξαγγείλει τα λόγια του Θεού. Επομένως, στους ευαγγελιστές του σωτήριου λόγου λεγόταν στα προηγούμενα: «Ανέβα σε υψηλό όρος, εσύ που ευαγγελίζεσαι την Ιερουσαλήμ· υψώστε τη φωνή σας, μη φοβάστε». Εδώ όμως, ο προφήτης δεν διατάζεται «να ανεβεί σε υψηλό όρος»· διότι δεν βρίσκονταν σε ύψος εκείνοι στους οποίους απηύθυνε αυτά τα λόγια. Προστάζεται μόνο να «φωνάξει δυνατά με ισχύ και να μη φεισθεί», σαν να μιλάει σε αυτιά κωφών, και «να υψώσει τη φωνή του σαν σάλπιγγα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
σάλπιγξ〉 δὲ πολέμου σημεῖον.⌟ ⌜ὡς δὲ πρὸς πολέμιον τὸν ἀσεβῆ καὶ ἁμαρτωλὸν τῇ βοῇ χρήσασθαι κελεύει, ὡς ἂν καθάψοιτο τῆς τῶν ἀκουόντων διανοίας καὶ τρώσειεν αὐτὴν τῷ πληκτικωτάτῳ λόγῳ.⌝ φησὶ δὲ ἑξῆς· 〈καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν〉, ⌜εἰς κατάκρισιν 〈λαὸν〉 αὐτοῦ ὀνομάζων τὸν ἁμαρτωλόν, ὃν ἐγὼ μέν φησιν εἰσεποιησάμην καὶ οὐκ ἀπηξίωσα 〈λαὸν〉 ἐμὸν χρηματίζειν· οἱ δὲ ἐμάκρυναν ἑαυτοὺς ἐμοῦ ταῖς ἑαυτῶν ἔκδοτοι γενόμενοι κακίαις.⌝ Εἰς μάταιον καὶ ἐπ᾽ οὐδεμιᾷ ὠφελείᾳ προσποιοῦνται 〈ζητεῖν ἐμὲ〉 τὸν θεὸν ἐφ᾽ ἑκάστης 〈ἡμέρας〉 σπεύδοντες ἀπαντᾶν εἰς τὰς παρ᾽ αὐτοῖς συναγωγάς, ἀλλὰ καὶ τοῖς ἀναγνώσμασι τοῖς θείοις τὰς ἑαυτῶν παρέχοντες ἀκοὰς μάταιόν φησι σχηματίζονται ἐθέλειν 〈γινώσκειν τὰς ὁδούς μου〉 καὶ περὶ ταῦτα σπουδάζουσιν, ὡσανεὶ τὰ λοιπὰ κατορθώσαντες καὶ πάντας τοὺς κατὰ 〈δικαιοσύνην〉 καρποὺς ἔργοις ἐκπεπληρωκότες. καὶ μὴν ἐξ αὐτῶν ἀπελέγχονται τῶν πράξεων 〈τὴν κρίσιν τοῦ θεοῦ καταλελοιπότες〉 ἐντεῦθεν δι᾽ ὑπερβολὴν ἀναισθησίας τῶν οἰκείων κακῶν ὡσπερεὶ διαδικαζόμενοι καὶ κρινόμενοι πρὸς ἐμὲ ἀμοιβὰς 〈αἰτοῦσι〉 τῆς ἑαυτῶν εὐπραξίας 〈κρίσιν δικαίαν ἀπαιτοῦντες〉 παρ᾽ ἐμοῦ, ἅτε δὴ αὐτοὶ μὲν θεοσεβεῖν 〈ἐπιθυμοῦντες〉 καὶ πλησίον ἐμοῦ γενέσθαι, ἐμοῦ δὲ μὴ θέλοντος, ἀλλὰ καὶ ἀποστρεφομένου αὐτοὺς ἀδικώτατα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Η 〈σάλπιγγα〉 δε, αποτελεί σημείο πολέμου.⌟ ⌜Και προστάζει να χρησιμοποιηθεί η κραυγή εναντίον του ασεβούς και αμαρτωλού όπως απέναντι σε εχθρό, προκειμένου να καθαπτόταν τη διάνοια των ακροατών και να την τρώσει με τον πλέον καίριο και πληκτικό λόγο.⌝ Λέει δε στη συνέχεια: 〈και ανάγγειλε στον λαό μου τα αμαρτήματά τους〉, ⌜αποκαλώντας τον αμαρτωλό 〈λαό〉 του προς κατάκρισή του, τον οποίο εγώ, λέει, οικειοποιήθηκα και δεν απαξίωσα να ονομάζεται δικός μου 〈λαός〉· αυτοί όμως απομάκρυναν τους εαυτούς τους από εμένα, παραδιδόμενοι στις δικές τους κακίες.⌝ Μάταια και χωρίς καμία ωφέλεια προσποιούνται ότι 〈ζητούν εμένα〉 τον Θεό 〈καθημερινά〉, σπεύδοντας να συγκεντρώνονται στις συναγωγές τους, αλλά και παρέχοντας την ακοή τους στα θεία αναγνώσματα μάταια, λέει, υποκρίνονται πως θέλουν 〈να γνωρίσουν τις οδούς μου〉 και επιδεικνύουν σπουδή γι' αυτά, σαν να είχαν κατορθώσει όλα τα υπόλοιπα και να είχαν εκπληρώσει έμπρακτα όλους τους καρπούς της 〈δικαιοσύνης〉. Και όμως, από τις ίδιες τους τις πράξεις ελέγχονται ότι 〈έχουν εγκαταλείψει την κρίση του Θεού〉· έπειτα, εξαιτίας της υπερβολικής τους αναισθησίας απέναντι στις δικές τους κακίες, σαν να βρίσκονται σε δικαστική διαμάχη και να κρίνονται μαζί μου, 〈ζητούν〉 αμοιβές για τη δική τους καλοπραγία, 〈απαιτώντας δίκαιη κρίση〉 από εμένα, σαν να 〈επιθυμούν〉 τάχα οι ίδιοι να είναι θεοσεβείς και να βρεθούν κοντά μου, ενώ εγώ δεν το θέλω, αλλά απεναντίας τους αποστρέφομαι με άκρως άδικο τρόπο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Ναζιανζηνός Περὶ εἰρήνης
Ζʹ. Ἐσιώπησα, μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι; Ἐκαρτέρησα ὡσεὶ τίκτουσα, μὴ καρτερήσω διαπαντός; Τῷ μὲν γὰρ Ζαχαρίᾳ λύει τὴν σιωπὴν γεννηθεὶς ὁ Ἰωάννης· καὶ γὰρ οὐκ ἔπρεπε τὸν πατέρα τῆς φωνῆς σιωπᾷν, ταύτης προελθούσης· ἀλλ᾽ ὥσπερ ἀπιστηθεῖσα τὴν γλῶσσαν ἔδησεν, οὕτω φανερωθεῖσα δοῦναι τῷ πατρὶ τὴν ἐλευθερίαν, ᾧ καὶ εὐηγγελίσθη, καὶ ἐγεννήθη φωνὴ καὶ λύχνος, Λόγου καὶ φωτὸς πρόδρομος· ἐμοὶ δὲ λύει τὴν γλῶσσαν, καὶ ὑψοῖ τὴν φωνὴν, ὡς σάλπιγγος, ἡ παροῦσα εὐεργεσία, καὶ τὸ κάλλιστον τοῦτο θέατρον, τὰ τέκνα τοῦ Θεοῦ διεσκορπισμένα, συνηγμένα εἰς ἓν, καὶ ὑπὸ τὰς αὐτὰς ἀναπαυόμενα πτέρυγας, καὶ εἰς τὸν οἶκον τοῦ Θεοῦ πορευόμενα ἐν ὁμονοίᾳ, καὶ μίαν ἁρμονίαν ἡρμοσμένα τὴν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος· ὅτε οὐκ ἔτι φέρομεν ἀλλήλους καὶ ἄγομεν, τοσοῦτον ὑπὸ τοῦ πονηροῦ κλαπέντες, ἢ βιασθέντες, καὶ κατατοξευθέντες ἐν σκοτομήνῃ τὸν νοῦν, ἣν αὐτὸς ἡμῖν ἐπήγειρεν· καὶ οὐκ οἶδ᾽ ὅτι χρὴ λέγειν, ὥστε καὶ τοῖς ἀλλήλων κακοῖς ἐπευφραίνεσθαι, καὶ μὴ νομίζειν τοῦ παντὸς εἶναι ζημίαν τὴν ἀλλήλων κατάλυσιν· ὅτε Ἰούδας καὶ Ἰσραὴλ τίθενται ἑαυτοῖς ἀρχὴν μίαν, καὶ Ἱερουσαλὴμ καὶ Σαμάρεια πρὸς μίαν τὴν ἄνω Ἱερουσαλὴμ συνάγονται, καὶ οὐκ ἔτι Παύλου, καὶ Ἀπολλὼ, καὶ Κηφᾶ, ὑπὲρ ὧν, καὶ καθ᾽ ὧν ἡ φυσίωσις, πάντες δὲ Χριστοῦ γεγόναμεν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ζʹ. Σιώπησα, μήπως όμως θα σιωπώ για πάντα; Υπέμεινα σαν την επίτοκο, μήπως θα υπομένω παντοτινά; Διότι στον μεν Ζαχαρία έλυσε τη σιωπή η γέννηση του Ιωάννη· επειδή δεν έπρεπε ο πατέρας της φωνής να σιωπά, εφόσον αυτή είχε πλέον εμφανιστεί. Αλλά όπως, όταν δεν την πίστεψε, του έδεσε τη γλώσσα, έτσι, όταν εκείνη φανερώθηκε, έπρεπε να δώσει στον πατέρα την ελευθερία, στον οποίο και δόθηκε το χαρμόσυνο άγγελμα, και γεννήθηκε φωνή και λύχνος, ο πρόδρομος του Λόγου και του φωτός. Σε εμένα όμως λύνει τη γλώσσα και υψώνει τη φωνή σαν σάλπιγγα η παρούσα ευεργεσία και τούτο το ωραιότατο θέαμα: τα σκορπισμένα τέκνα του Θεού που συγκεντρώθηκαν σε ένα και αναπαύονται κάτω από τις ίδιες φτερούγες, και πορεύονται προς τον οίκο του Θεού με ομόνοια, συναρμοσμένα σε μία αρμονία, την αρμονία του καλού και του Πνεύματος. Τώρα που πλέον δεν λεηλατεί ο ένας τον άλλον, αφού τόσο πολύ είχαμε εξαπατηθεί ή παρασυρθεί από τον πονηρό, και είχαμε κατατοξευθεί στον νου μέσα στο σκοτάδι που εκείνος σήκωσε εναντίον μας· και δεν ξέρω τι πρέπει να πω για το ότι φτάσαμε στο σημείο να χαιρόμαστε με τις συμφορές ο ένας του άλλου, και να μη θεωρούμε ότι η εξόντωση του άλλου αποτελεί ζημία για το σύνολο· τώρα που ο Ιούδας και ο Ισραήλ θέτουν για τον εαυτό τους μία κοινή αρχή, και η Ιερουσαλήμ και η Σαμάρεια συνάγονται προς μία, την άνω Ιερουσαλήμ, και δεν ανήκουμε πλέον στον Παύλο, τον Απολλώ και τον Κηφά, για τους οποίους και εναντίον των οποίων υπήρχε η αλαζονεία, αλλά όλοι έχουμε γίνει του Χριστού.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Κεφ. οζʹ. Πρόσταγμα τῷ προφήτῃ τὰ τῶν Ἰουδαίων κηρῦξαι κακά· καὶ ἐξήγησις τοῦ θεοῦ, τίνος μὲν χάριν τῶν Ἰουδαίων τὴν νηστείαν ἀπέβαλε, ποίᾳ δὲ νηστείᾳ τέρπεται καὶ ποίοις σαββάτοις ἀρέσκεται. Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου, καὶ ἀνάγγειλον τῷ λαῷ μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν ... ἐμὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ζητοῦσι καὶ γνῶναί μου τὰς ὁδοὺς ἐπιθυμοῦσιν, ὡς λαὸς δικαιοσύνην θεοῦ πεποιηκὼς καὶ κρίσιν θεοῦ αὐτοῦ μὴ ἐγκαταλελοιπώς· αἰτοῦσί με νῦν κρίσιν δικαίαν καὶ ἐγγίζειν θεῷ ἐπιθυμοῦσι, λέγοντες Τί ὅτι ἐνηστεύσαμεν, καὶ οὐκ εἶδες; ... ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν καὶ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑμῶν ὑπονύσσετε. εἰ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν, ἵνα τί μοι νηστεύετε ὡς σήμερον ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν; οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐξελεξάμην, καὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, οὐδ’ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου ... οὐδ’ οὕτως καλέσετε νηστείαν δεκτήν. ... διάλυε στραγγαλίας βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει ... ... καὶ ἀπὸ τῶν οἰκείων τοῦ σπέρματός σου οὐχ ὑπερόψῃ. τότε ῥαγήσεται πρώϊμον τὸ φῶς σου, καὶ τὰ ἰάματά σου ταχὺ ἀνατελεῖ, καὶ προπορεύσεται ἔμπροσθέν σου ἡ δικαιοσύνη σου, καὶ ἡ δόξα τοῦ θεοῦ περιστελεῖ σε· ...
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Κεφάλαιο 77. Προσταγή στον προφήτη να κηρύξει τα κακά των Ιουδαίων· και εξήγηση του Θεού για ποιον λόγο απέρριψε τη νηστεία των Ιουδαίων, με ποια νηστεία τέρπεται και σε ποια σάββατα αρέσκεται. «Αναφώνησε με δύναμη και μη λυπηθείς, ύψωσε τη φωνή σου σαν σάλπιγγα και ανάγγειλε στον λαό μου τα αμαρτήματά τους... με αναζητούν καθημερινά και επιθυμούν να γνωρίσουν τις οδούς μου, σαν λαός που έχει πράξει τη δικαιοσύνη του Θεού και δεν έχει εγκαταλείψει την κρίση του Θεού του· μου ζητούν τώρα δίκαιη κρίση και επιθυμούν να πλησιάσουν τον Θεό, λέγοντας: Γιατί νηστέψαμε, και δεν το είδες;... Διότι κατά τις ημέρες των νηστειών σας βρίσκετε την εκπλήρωση των θελημάτων σας και καταπιέζετε όλους τους υποτακτικούς σας. Εάν νηστεύετε για φιλονικίες και μάχες και χτυπάτε με τις γροθιές σας τον ταπεινό, προς τι μου νηστεύετε όπως σήμερα, ώστε να ακουστεί με κραυγή η φωνή σας; Δεν εξέλεξα τέτοια νηστεία, ούτε τέτοια ημέρα για να ταπεινώνει ο άνθρωπος την ψυχή του, ούτε αν κάμψεις τον τράχηλό σου σαν κρίκο... ούτε έτσι θα την ονομάσετε δεκτή νηστεία... λύσε τους δεσμούς των βίαιων συναλλαγών, απόλυσε τους συντετριμμένους ελεύθερους... και μην παραβλέπεις τους συγγενείς από το ίδιο σου το σπέρμα. Τότε θα ξεπροβάλει σαν το πρωινό το φως σου, και οι θεραπείες σου γρήγορα θα ανατείλουν, και θα προπορεύεται μπροστά σου η δικαιοσύνη σου, και η δόξα του Θεού θα σε περισκεπάσει...»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ ψευδοπροφητῶν
Τί δέ ἐστιν, ὃ λέγομεν; Ὅτι οὐδὲν ἔλειπεν, οὐδὲ παρεσιώπησε τῶν συμφερόντων ἡμῖν ἡ θεία Γραφὴ, ἀλλὰ πανταχοῦ κράζει, διά τε προφητῶν καὶ ἀποστόλων, προαναφωνοῦσα καὶ προασφαλιζομένη ἕκαστον ὡς μήτηρ φιλότεκνος τὰ ἴδια τέκνα φιλοῦσα, προμαρτυρεῖται· καὶ ὑπομιμνήσκει περὶ τῶν παρῳχηκότων καὶ περὶ τῶν ἐνεστώτων, καὶ περὶ τῶν μελλόντων, μηδὲν παριδοῦσα, ὡς προείρηται, τῶν ἡμῖν συμφερόντων· καὶ τοῦτο οὐκ ἐν κρυπτῷ λαλοῦσα, οὐδὲ μικροφωνοῦσα, ἀλλὰ πανταχοῦ πόνῳ καὶ δυνάμει κράζουσα διά τε νόμου, καὶ προφητῶν, καὶ ἀποστόλων, καὶ αὐτοῦ τοῦ Δεσπότου. Διὰ μὲν γὰρ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου λέγει· Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ, καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγα ὕψωσον τὴν φωνήν σου· καὶ πάλιν λέγει, Ἐπ᾽ ὄρος ὑψηλὸν ἀνάβηθι ὁ εὐαγγελιζόμενος Σιών· καὶ προϊὼν λέγει, Ὑψώσατε, μὴ φοβεῖσθε. Καὶ πάλιν Δαυῒδ λέγει· Ἐκοπίασα κράζων, ἐβραγχίασεν ὁ λάρυγξ μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Τι είναι, λοιπόν, αυτό που λέμε; Ότι η Θεία Γραφή δεν παρέλειψε τίποτα, ούτε αποσιώπησε όσα μας είναι ωφέλιμα, αλλά παντού φωνάζει δυνατά, τόσο μέσω των προφητών όσο και των αποστόλων, προαναγγέλλοντας και διασφαλίζοντας εκ των προτέρων τον καθένα, σαν φιλόστοργη μητέρα που αγαπά τα ίδια της τα παιδιά, και δίνει προκαταβολικά τη μαρτυρία της. Και υπενθυμίζει τα παρελθόντα, τα παρόντα και τα μελλοντικά, χωρίς να παραβλέψει τίποτα, όπως προαναφέρθηκε, από όσα μας ωφελούν. Και δεν τα λέει αυτά στα κρυφά, ούτε με χαμηλή φωνή, αλλά παντού κράζει με πόνο και δύναμη, μέσω του νόμου, των προφητών, των αποστόλων και του ίδιου του Δεσπότου. Διότι μέσω του προφήτη Ησαΐα λέει: «Φώναξε με δύναμη, και μη φεισθείς, ύψωσε τη φωνή σου σαν σάλπιγγα»· και πάλι λέει: «Ανέβα σε ψηλό βουνό εσύ που ευαγγελίζεσαι τη Σιών»· και προχωρώντας λέει: «Υψώστε τη φωνή σας, μη φοβάστε». Και πάλι ο Δαβίδ λέει: «Κοπίασα να κράζω, βράχνιασε ο λάρυγγάς μου».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Διάλογος πρὸς Τρύφωνα
Καὶ τὴν ἀληθινὴν οὖν τοῦ θεοῦ νηστείαν μάθετε νηστεύειν, ὡς Ἠσαίας φησίν, ἵνα τῷ θεῷ εὐαρεστῆτε. κέκραγε δὲ Ἠσαίας οὕτως· Ἀναβόησον ἐν ἰσχύϊ καὶ μὴ φείσῃ, ὡς σάλπιγγι ὕψωσον τὴν φωνήν σου καὶ ἀνάγγειλον τῷ γένει μου τὰ ἁμαρτήματα αὐτῶν καὶ τῷ οἴκῳ Ἰακὼβ τὰς ἀνομίας αὐτῶν. ἐμὲ ἡμέραν ἐξ ἡμέρας ζητοῦσι καὶ γνῶναι τὰς ὁδούς μου ἐπιθυμοῦσιν, ὡς λαὸς δικαιοσύνην πεποιηκὼς καὶ κρίσιν θεοῦ οὐκ ἐγκαταλελοιπώς. αἰτοῦσί με νῦν κρίσιν δικαίαν καὶ ἐγγίζειν θεῷ ἐπιθυμοῦσι, λέγοντες· Τί ὅτι ἐνηστεύσαμεν καὶ οὐκ εἶδες, ἐταπεινώσαμεν τὰς ψυχὰς ἡμῶν καὶ οὐκ ἔγνως; ἐν γὰρ ταῖς ἡμέραις τῶν νηστειῶν ὑμῶν εὑρίσκετε τὰ θελήματα ὑμῶν, καὶ πάντας τοὺς ὑποχειρίους ὑμῶν ὑπονύσσετε· ἰδοὺ εἰς κρίσεις καὶ μάχας νηστεύετε, καὶ τύπτετε πυγμαῖς ταπεινόν. ἵνα τί μοι νηστεύετε ἕως σήμερον, ἀκουσθῆναι ἐν κραυγῇ τὴν φωνὴν ὑμῶν; οὐ ταύτην τὴν νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, καὶ ἡμέραν ταπεινοῦν ἄνθρωπον τὴν ψυχὴν αὐτοῦ· οὐδ᾽ ἂν κάμψῃς ὡς κρίκον τὸν τράχηλόν σου καὶ σάκκον καὶ σποδὸν ὑποστρώσῃ, οὐδ᾽ οὕτως καλέσετε νηστείαν καὶ ἡμέραν δεκτὴν τῷ κυρίῳ. οὐχὶ τοιαύτην νηστείαν ἐγὼ ἐξελεξάμην, λέγει κύριος· ἀλλὰ λύε πάντα σύνδεσμον ἀδικίας, διάλυε στραγγαλιὰς βιαίων συναλλαγμάτων, ἀπόστελλε τεθραυσμένους ἐν ἀφέσει καὶ πᾶσαν συγγραφὴν ἄδικον διάσπα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Μάθετε λοιπόν να νηστεύετε την αληθινή νηστεία του Θεού, όπως λέει ο Ησαΐας, για να είστε ευάρεστοι στον Θεό. Και ο Ησαΐας φωνάζει δυνατά ως εξής: Φώναξε με δύναμη και μη διστάζεις, ύψωσε τη φωνή σου σαν σάλπιγγα και ανάγγειλε στο γένος μου τα αμαρτήματά τους και στον οίκο του Ιακώβ τις ανομίες τους. Μέρα με τη μέρα με αναζητούν και επιθυμούν να γνωρίσουν τους δρόμους μου, σαν λαός που έχει πράξει δικαιοσύνη και δεν έχει εγκαταλείψει την κρίση του Θεού. Ζητούν τώρα από εμένα δίκαιη κρίση και επιθυμούν να πλησιάσουν τον Θεό, λέγοντας: Γιατί νηστέψαμε και δεν το είδες, ταπεινώσαμε τις ψυχές μας και δεν το πρόσεξες; Διότι κατά τις ημέρες των νηστειών σας εκπληρώνετε τα δικά σας θελήματα και καταπιέζετε όλους τους υποτελείς σας. Ιδού, νηστεύετε για δίκες και καυγάδες, και χτυπάτε με γροθιές τον ταπεινό. Γιατί μου νηστεύετε μέχρι σήμερα, ώστε να ακουστεί η φωνή σας με κραυγές; Δεν εξέλεξα εγώ αυτή τη νηστεία, ούτε την ημέρα που ο άνθρωπος ταπεινώνει την ψυχή του. Ούτε αν σκύψεις τον λαιμό σου σαν κρίκο και στρώσεις από κάτω σου σάκο και στάχτη, ούτε έτσι θα την ονομάσετε νηστεία και ημέρα δεκτή από τον Κύριο. Δεν εξέλεξα εγώ τέτοια νηστεία, λέει ο Κύριος, αλλά λύνε κάθε δεσμό αδικίας, διάλυε τις θηλιές των βίαιων συναλλαγών, άφηνε ελεύθερους τους καταπιεσμένους και σκίζε κάθε άδικο συμβόλαιο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.