Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 59:6

Διότι νόμισαν ότι, αν βγάλουν από τη μέση τον κληρονόμο, θα κρατήσουν την κληρονομιά του· και λέγοντας αυτά τα κούφια λόγια μεταξύ τους, οι άθλιοι ασέβησαν απέναντί του. Είτε, λοιπόν, ο προφητικός λόγος προσάπτει στους εξ αίματος Ισραηλίτες την ασέβεια προς τον Χριστό, είτε ότι με κανέναν τρόπο δεν θα μπορούσαν να βρεθούν επιεικείς αυτοί που έχουν τα χέρια τους μολυσμένα με αίμα, και τα χείλη και τη γλώσσα τους δεν γνωρίζουν να μελετούν τίποτε άλλο, παρά μόνο όσα αποβλέπουν στην ασέβεια, την ανομία και την αδικία, και ότι επιπλέον έγιναν άδικοι δικαστές, δωροδοκούμενοι προφανώς, και υποκύπτοντας σε αισχρά κέρδη. Διότι έχει ειπωθεί κάπου αλλού: «Πώς έγινε πόρνη η πιστή πόλη, η Σιών που ήταν γεμάτη από ορθή κρίση, στην οποία κατοικούσε η δικαιοσύνη, ενώ τώρα κατοικείται από φονιάδες; Το ασήμι σας είναι κίβδηλο, οι κάπηλοί σου αναμειγνύουν το κρασί με νερό, οι άρχοντές σου απειθούν, γίνονται συνένοχοι κλεφτών, αγαπούν τα δώρα, κυνηγούν την ανταπόδοση, δεν κρίνουν δίκαια τα ορφανά, και δεν προσέχουν την υπόθεση της χήρας». <Διότι κυοφορούν τον πόνο, και γεννούν την ανομία. Έσπασαν αυγά οχιών και υφαίνουν ιστό αράχνης, και όποιος πρόκειται να φάει από τα αυγά τους, σπάζοντάς τα, βρήκε μέσα τους βασιλίσκο. Ο ιστός τους δεν θα γίνει ένδυμα, ούτε πρόκειται να ντυθούν από τα έργα των χεριών τους.> Είναι συνήθεια της θεόπνευστης Γραφής να αποκαλεί πάντοτε πόνο τον φθόνο.

«Δεν θα υπάρξει δικαιοσύνη στις οδούς τους. Διότι τα μονοπάτια τους, τα οποία διαβαίνουν, είναι διεστραμμένα, και δεν γνωρίζουν την ειρήνη. Γι' αυτό απομακρύνθηκε η δικαιοσύνη από αυτούς.» Το καθένα από τα ιουδαϊκά παραπτώματα απαριθμείται με λεπτομέρεια, ώστε, επειδή ακριβώς έχουν αποβληθεί από την οικειότητα προς Αυτόν, να αποδειχθεί ότι υπέστησαν αυτή την καταδίκη με δίκαιη απόφαση. Διότι λέει ότι όλα τα έργα τους είναι έργα ανομίας, και συνοπτικά με αυτά επιβεβαιώθηκε ως αληθινή η καταδίκη ολόκληρης της ζωής τους. Και έτσι ανατρέχει στο καθένα από τα αιτιάματα, λέγοντας ότι τα πόδια τους τρέχουν προς την πονηρία, και είναι γρήγορα στο να χύσουν αίμα, και ότι έχουν αναπτύξει λογισμούς που οδηγούν σε φόνους. Πρόσεξε πάλι, ότι, αν και τα παραπτώματα είναι πάρα πολλά, πρώτα κάνει μνεία της ετοιμότητάς τους προς αυτό, εννοώ στο να επιλέγουν τον φόνο. Διότι είπε ότι τα πόδια τους τρέχουν προς αυτό, και ότι είναι οξείς, δηλαδή ταχείς, στο να αποδέχονται διαλογισμούς για αίμα και φόνους. Διατείνεται δε ότι υπάρχει σύντριμμα και ταλαιπωρία στις οδούς τους, και ότι δεν γνωρίζουν την ειρήνη, δηλαδή την οδό της ειρήνης. Διότι εκείνα που έπρατταν ανόσια, ξεπερνώντας κάθε όριο θράσους, έγιναν πρόξενα συντριβής και ταλαιπωρίας σε αυτούς, ή μάλλον μέσω αυτών σε άλλους.

«Θα ψηλαφήσουν σαν τυφλός τον τοίχο, και θα ψηλαφήσουν σαν να μην έχουν μάτια, και θα πέσουν το μεσημέρι, σαν να είναι μεσάνυχτα. Σαν ετοιμοθάνατοι θα στενάξουν, σαν την αρκούδα και το περιστέρι μαζί θα πορευτούν.» Αφού κατέδειξε καταραμένη και άκρως παράνομη τη ζωή τους· διότι είπε ότι τα έργα τους είναι έργα ανομίας, και αφού τα απαρίθμησε λεπτομερώς, εξηγώντας ποια είναι και με πόσους τρόπους εκδηλώνονται, αναγκαστικά προσθέτει και παραθέτει την εξαιτίας αυτών επιβαλλόμενη σε αυτούς ζημία, και την ανταπόδοση της ασυγκράτητης φαυλότητας, δηλαδή τους καρπούς της ενυπάρχουσας σε αυτούς ασέβειας.

Έπειτα, επειδή είχε προλεχθεί: 〈και υφαίνουν ιστό αράχνης〉, εκθέτει εκτενέστερα το νόημά του, λέγοντας: 〈ο ιστός τους δεν θα γίνει ένδυμα, ούτε πρόκειται να ντυθούν από τα έργα τους· τον ιστό〉 τον έμαθε από τον ίδιο τον προφήτη Ησαΐα, ο οποίος είπε πρωτύτερα: «ο λαός αυτός με τιμά με τα χείλη του, όμως η καρδιά τους απέχει μακριά από εμένα· και μάταια με σέβονται, διδάσκοντας ως διδασκαλίες ανθρώπινα εντάλματα», διότι τηρώντας με προσήλωση ‹τις παραδόσεις των πρεσβυτέρων› τους, παραμελούσαν τον νόμο του Θεού, 〈υφαίνοντας〉 και συνδέοντας μεταξύ τους ‹εντολές ανθρώπων› που αποστρέφονται την αλήθεια. Γι' αυτό λέει: 〈ο ιστός τους δεν θα γίνει ένδυμα, ούτε πρόκειται να ντυθούν από τα έργα τους· διότι τα έργα τους είναι έργα ανομίας〉. ⌜Εκείνοι λοιπόν που μέσω των θείων λόγων, οι οποίοι έχουν ειπωθεί από το Άγιο Πνεύμα, «συγκρίνοντας τα πνευματικά με τα πνευματικά», 〈υφαίνουν〉 έναν θείο χιτώνα, σε αντίθεση με εκείνους που φθείρονται άσκοπα ‹με τις ιουδαϊκές μυθολογίες› και δεν επιζητούν τίποτε περισσότερο από τον 〈ιστό〉 της 〈αράχνης〉 για να θηρεύσουν ευτελείς ψυχές, οι οποίες αιχμαλωτίζονται σαν σε παγίδες μέσα στις μυθολογίες τους.⌝ Στη συνέχεια αναφέρεται: 〈διότι τα έργα τους είναι έργα ανομίας, και τα πόδια τους τρέχουν προς την κακία, βιαστικά για να χύσουν αίμα· και οι διαλογισμοί τους είναι διαλογισμοί αφρόνων〉.

Αλλά τα αμαρτήματά σας δημιουργούν χάσμα ανάμεσα σε εσάς και στον Θεό, και εξαιτίας των αμαρτιών σας απέστρεψε το πρόσωπό του από εσάς για να μην σας ελεήσει· διότι τα χέρια σας είναι μολυσμένα με αίμα, και τα δάχτυλά σας με αμαρτίες, ενώ τα χείλη σας μίλησαν ανομία, και η γλώσσα σας μελετά την αδικία. Κανείς δεν μιλάει δίκαια, ούτε είναι αληθινή η κρίση· στηρίζονται σε μάταια πράγματα και λένε κενά λόγια, επειδή κυοφορούν πόνο και γεννούν ανομία. Έσπασαν αυγά από ασπίδες (οχιές) και υφαίνουν ιστό αράχνης, και όποιος θελήσει να φάει από τα αυγά τους, αφού τα σπάσει, βρίσκει κλούβιο αυγό και μέσα σε αυτό έναν βασιλίσκο. Ο ιστός τους δεν πρόκειται να γίνει ένδυμα, ούτε πρόκειται να ντυθούν από τα έργα τους· διότι τα έργα τους είναι έργα ανομίας, και τα πόδια τους τρέχουν προς την πονηριά, βιαστικά στο να χύσουν αίμα, και οι διαλογισμοί τους είναι διαλογισμοί αφρόνων. Σύντριμμα και ταλαιπωρία υπάρχει στους δρόμους τους, τα μονοπάτια που διαβαίνουν είναι διεστραμμένα, και δεν γνωρίζουν την ειρήνη. Γι' αυτό απομακρύνθηκε το δίκαιο από αυτούς, και δεν πρόκειται να τους φτάσει η δικαιοσύνη. Ενώ περίμεναν το φως, τους ήρθε σκοτάδι, ενώ περίμεναν την αυγή, περπάτησαν μέσα σε βαθύ σκοτάδι. Θα ψηλαφούν τον τοίχο σαν τυφλοί, και θα ψηλαφούν σαν να μην έχουν μάτια, θα πέσουν καταμεσήμερο σαν να ήταν μεσάνυχτα, θα στενάξουν σαν τους ετοιμοθάνατους, θα πορεύονται μαζί σαν την αρκούδα και το περιστέρι», και τα εξής.