Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 62:4

2 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ οὐκέτι κληθήσῃ Καταλελυμμένη, καὶ ἡ γῆ σου οὐ κληθήσεται ἔτι ῎Ερημος· σὺ γὰρ κληθήσεται Θέλημα ἐμόν, καὶ τῇ γῇ σου Οἰκουμένη, ὅτι εὐδόκησε Κύριος ἐν σοὶ καὶ ἡ γῆ σου συνοικισθήσεται.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–2 από 2

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Καὶ γοῦν ὁ θεσπέσιος Δαβὶδ τὴν Ἐκκλησίαν τοῦ Χριστοῦ ἐν ἱματισμῷ διαχρύσῳ περιβεβλημένην πεποικιλμένην εἰσφέρει, τὸ δὲ «Ἐν χειρὶ Κυρίου,» φησὶ, τουτέστιν, ὑπὸ σκέπην τῆς χειρός μου σκεπάσω σε· καὶ αὐτὸς δέ που Χριστὸς περὶ τῶν ἰδίων θρεμμάτων, καὶ ἤτοι τῆς τῶν πιστευσάντων εἰς αὐτὸν ἀγέλης φησὶν, ὅτι «Οὐδεὶς ἁρπάσει αὐτὰ ἐκ τῆς χειρὸς τοῦ Πατρός μου.» <Καὶ οὐκέτι κληθήσῃ καταλελειμμένη, καὶ ἡ γῆ σου οὐ κληθήσεται ἔρημος· σοὶ γὰρ κληθήσεται θέλημα ἐμὸν, καὶ τῇ γῇ σου οἰκουμένη.> Διαδιδάσκει πάλιν, ὅτι τῆς ἀρχαίας ἀποστροφῆς, ἧς πεποίηται πολλάκις ἐπὶ τῇ τῶν Ἰουδαίων Συναγωγῇ, καταλήξει λοιπὸν, καὶ πεπαύσεται τῆς ὀργῆς, θελητὴν δὲ ποιήσεται, καὶ προσέτι τούτῳ καὶ ἔγκαρπον, καὶ τῷ πλήθει τῶν πεπιστευκότων στεφανουμένην ἀποφανεῖ. Ἀθετήσασα μὲν γὰρ ἡ Σιὼν τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν, δέδοται πρὸς ἐρήμωσιν, καὶ ἡ τῶν ἀπιστησάντων διόλωλε πληθύς. Ἐπειδὴ δὲ παρεδέξατο τὴν πίστιν τὸ κατάλειμμα, εἶτα κέκληται πρὸς αὐτῷ τῶν ἐθνῶν ἡ πληθὺς, καὶ εἰς ἕνα λαὸν ἐκτίσθησαν οἱ δύο, μία τε λοιπὸν ἐξ ἀμφοῖν κεχρημάτικεν Ἐκκλησία, χαρίζεται Θεὸς αὐτῇ τὸ κατὰ μηδένα τρόπον τοῖς ἀρχαίοις ἁλῶναι κακοῖς, μήτε μὴν κληθήσεσθε [al. αι] καταλελειμμένην, ἢ ἔρημον, ἀλλ᾽ ὅτι μᾶλλον θελητὴ γενήσεται αὐτῷ, καὶ ἔρημος μὲν οὐκέτι, κατοικουμένη δὲ μᾶλλον κληθήσεται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και λοιπόν, ο θεσπέσιος Δαβίδ παρουσιάζει την Εκκλησία του Χριστού ντυμένη με ολόχρυσο, ποικιλμένο ιματισμό, και η φράση «Στο χέρι του Κυρίου», λέει, σημαίνει «υπό τη σκέπη του χεριού μου θα σε σκεπάσω»· και ο ίδιος ο Χριστός κάπου λέει για τα δικά του θρέμματα, δηλαδή το ποίμνιο όσων πίστεψαν σε αυτόν, ότι «Κανείς δεν θα τα αρπάξει από το χέρι του Πατέρα μου.» <Και δεν θα ονομαστείς πια εγκαταλελειμμένη, και η γη σου δεν θα ονομαστεί έρημος· διότι εσύ θα ονομαστείς 'το θέλημά μου', και η γη σου 'οικουμένη'.> Διδάσκει και πάλι, ότι λοιπόν θα δώσει τέλος στην παλαιά αποστροφή, την οποία πολλές φορές έδειξε προς τη Συναγωγή των Ιουδαίων, και θα παύσει την οργή του, και θα την κάνει επιθυμητή, και επιπλέον καρποφόρα, και θα την αναδείξει στεφανωμένη με το πλήθος όσων έχουν πιστέψει. Διότι, αφού η Σιών αθέτησε τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, παραδόθηκε στην ερήμωση, και το πλήθος όσων απίστησαν χάθηκε. Επειδή όμως το υπόλειμμα αποδέχθηκε την πίστη, και έπειτα κλήθηκε μαζί του το πλήθος των εθνών, και οι δύο διαμορφώθηκαν σε έναν λαό, και συνεπώς προέκυψε μία Εκκλησία και από τους δύο, ο Θεός της χαρίζει το να μην περιπέσει με κανέναν τρόπο στα παλαιά δεινά, ούτε βέβαια να ονομαστεί εγκαταλελειμμένη ή έρημη, αλλά αντίθετα να γίνει επιθυμητή σε αυτόν, και να μην ονομάζεται πλέον έρημος, αλλά μάλλον κατοικημένη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Εἶτα 〈καὶ ἔσῃ〉 φησὶ 〈στέφανος κάλλους ἐν χειρὶ κυρίου〉, ⌞ὃν ἀπολήψεται τότε λέγουσα· «τὸν καλὸν ἀγῶνα ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα· λοιπὸν ἀπόκειταί μοι ὁ τῆς δικαιοσύνης 〈στέφανος〉»,⌟ 〈καὶ διάδημα βασιλείας ἐν χειρὶ θεοῦ σου· ⌜στέφανος〉 γὰρ ὡς ἀληθῶς Χριστοῦ πάντες οἱ δι᾽ αὐτοῦ κατορθοῦντες τυγχάνουσι 〈καὶ διάδημα βασιλείας〉 εἰσὶ τῆς αὐτοῦ οἱ τοῖς ὑπὲρ αὐτοῦ ἐνηθληκότες ἀγῶσιν ἅγιοι μάρτυρες, οὓς τῇ ἑαυτοῦ 〈χειρὶ〉 ὁ πατὴρ ἐκλεξάμενος τῷ υἱῷ περιτίθησι στεφανῶν αὐτὸν καὶ 〈διαδήματι〉 βασιλικῷ τιμῶν τῷ πλήθει τῶν ὑπ᾽ αὐτοῦ καὶ δι᾽ αὐτοῦ σεσῳσμένων.⌝ τούτων δὲ πληρουμένων 〈οὐκέτι κληθήσεται ἡ τὸ ὄνομα τὸ καινὸν〉 ὑποδεδεγμένη 〈Καταλελειμμένη〉 οὐδὲ 〈Γῆ ἔρημος〉, εἰ καὶ πάλαι τοιαύτη τις ἦν, ἀλλὰ νῦν τοσούτων ἀγαθῶν καταξιωθεῖσα 〈Θέλημά〉 φησιν 〈ἐμὸν κληθήσεται〉, ⌜τοῦτ᾽ ἔστι κατὰ τὸ 〈θέλημα〉 τὸ ἐμὸν ὀνομασθήσεται,⌝ 〈καὶ ἡ γῆ σου Οἰκουμένη〉. ⌜Ἐν τῷ καινῷ αἰῶνι τῆς Χριστοῦ βασιλείας συστήσεται μόνους ἕξουσα οἰκήτορας τοὺς τῶν ἐπαγγελιῶν τοῦ θεοῦ καταξιωθησομένους, οἳ καὶ ἐν τοσαύτῃ θυμηδίᾳ καὶ εὐφροσύνῃ διάξουσιν ὡς ἐοικέναι 〈νεανίσκῳ〉 ἁγίῳ ἀνδρὶ συνόντι 〈παρθένῳ〉 καθαρᾷ, οὐδαμῶς μὲν αὐτῆς τὴν παρθενίαν σπιλοῦντι, τῇ δὲ ἁγνείᾳ τῇ παρθενικῇ καὶ τῇ καθαρᾷ συνδιατριβῇ καὶ συνοικίᾳ χαίροντι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έπειτα λέγει «και θα είσαι στέφανος κάλλους στο χέρι του Κυρίου», τον οποίο θα λάβει τότε λέγοντας: «Τον αγώνα τον καλό αγωνίστηκα, τον δρόμο τελείωσα, την πίστη διατήρησα· στο εξής με περιμένει ο στέφανος της δικαιοσύνης», «και διάδημα βασιλείας στο χέρι του Θεού σου»· διότι ως αληθινός «στέφανος» του Χριστού τυγχάνουν όλοι όσοι κατορθώνουν την αρετή μέσω Αυτού, «και διάδημα βασιλείας» Του είναι οι άγιοι μάρτυρες που άθλησαν στους υπέρ Αυτού αγώνες, τους οποίους ο Πατέρας, αφού τους εξέλεξε με το δικό του «χέρι», τους περιθέτει στον Υιό, στεφανώνοντάς Τον και τιμώντας Τον με βασιλικό «διάδημα» χάρη στο πλήθος εκείνων που σώθηκαν από Αυτόν και δι' Αυτού. Όταν δε εκπληρωθούν αυτά, εκείνη που δέχθηκε «το νέο όνομα», «δεν θα ονομάζεται πλέον Εγκαταλελειμμένη» ούτε «Γη έρημη», έστω και αν παλαιότερα ήταν τέτοια, αλλά τώρα, αφού αξιώθηκε τόσα αγαθά, λέγει, «Θέλημά μου θα ονομασθεί», δηλαδή θα ονομασθεί σύμφωνα με το δικό μου «θέλημα», «και η γη σου Οικουμένη». Στον νέο αιώνα της βασιλείας του Χριστού θα συσταθεί έχοντας ως μοναδικούς κατοίκους εκείνους που πρόκειται να αξιωθούν τις υποσχέσεις του Θεού, οι οποίοι θα ζήσουν με τόση αγαλλίαση και ευφροσύνη, ώστε να μοιάζουν με «νεανίσκο», άγιο άνδρα, που συμβιώνει με καθαρή «παρθένο», ο οποίος σε καμία περίπτωση δεν σπιλώνει την παρθενία της, αλλά χαίρεται με την παρθενική αγνεία και την καθαρή συναναστροφή και συμβίωση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες