Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 63:6

9 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τῇ ὀργῇ μου καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν. —

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–9 από 9

Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Ὅπως ὂν βαφῇ ὁ ποῦς σου ἐν αἵματι. Πῶς ἐπιστρέψουσι διδάσκει. Πῶς δὲ ἐπιστρέψουσιν ἢ αὐτῶν ἀναιρεθεισῶν δηλονότι τῶν πονηρῶν δυνάμεων; Κατήγαγον γὰρ αὐτῶν τὸ αἷμα εἰς γῆν, κατὰ τὴν Ἡσαΐου φωνὴν, ὡς καὶ τὸν πόδα αὐτοῦ βαφῆναι ἐν αἵματι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ώστε να βαφτεί το πόδι σου στο αίμα». Διδάσκει πώς θα επιστρέψουν. Και πώς θα επιστρέψουν, παρά μόνο, προφανώς, με την εξόντωση των πονηρών δυνάμεων; Διότι έριξαν το αίμα τους στη γη, σύμφωνα με τη φωνή του Ησαΐα, ώστε να βαφτεί και το δικό του πόδι στο αίμα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Αθανάσιος Εἰς τοὺς Ψαλμούς
Κρινεῖ ἐν τοῖς ἔθνεσι, πληρώσει πτώματα. Τὰ ἔθνη, φησὶ, τῶν ἀκαθάρτων δαιμόνων ἐν τῷ τῆς κρίσεως καιρῷ κολάζων, πτωμάτων ἀποδείξει πλήρη, τουτέστι τῆς εἰς τὰ κατώτερα μέρη τῆς γῆς τιμωρίας. Συνθλάσει κεφαλὰς ἐπὶ γῆς πολλῶν. Ὅμοιον τῷ εἰρημένῳ παρ᾽ αὐτοῦ διὰ Ἡσαΐου· Καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς τὴν γῆν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Θα κρίνει ανάμεσα στα έθνη, θα γεμίσει τον τόπο με πτώματα. Τιμωρώντας, λέει, τα έθνη των ακαθάρτων δαιμόνων κατά τον καιρό της κρίσεως, θα τα αποδείξει γεμάτα από πτώματα, δηλαδή από την τιμωρία στα κατώτερα μέρη της γης. Θα συντρίψει τα κεφάλια πολλών πάνω στη γη. Αυτό είναι όμοιο με εκείνο που ειπώθηκε από τον Ίδιο μέσω του Ησαΐα: «Και κατέβασα το αίμα τους στη γη».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Καὶ ἐπέβλεψα, καὶ οὐδεὶς βοηθός. Καὶ προσενόησα, καὶ οὐδεὶς ἀντελάβετο, καὶ ἐῤῥύσατο αὐτοὺς ὁ βραχίων μου, καὶ ὁ θυμός μου ἐπέστη. Καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τῇ ὀργῇ μου, καὶ ἐμέθυσα αὐτοὺς ἐν τῷ θυμῷ μου, καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν.> Σοφῶς καὶ ἐντέχνως τῆς προφητείας ὁ λόγος μονονουχὶ ζωγραφεῖ τὴν εἰς οὐρανοὺς ἀναφοίτησιν τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ· ἐξαγαγεῖν γὰρ εἰς πέρας τῆς μετὰ σαρκὸς οἰκονομίας τὴν δύναμιν, ἀνέβη πρὸς τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς Πατέρα, καὶ Θεόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και κοίταξα, και δεν υπήρχε βοηθός. Και παρατήρησα, και δεν βρέθηκε κανείς να συμπαρασταθεί, και τους έσωσε ο βραχίονάς μου, και ο θυμός μου συμπαραστάθηκε. Και τους καταπάτησα με την οργή μου, και τους μέθυσα με τον θυμό μου, και έχυσα το αίμα τους στη γη. Σοφά και έντεχνα ο λόγος της προφητείας σχεδόν ζωγραφίζει την άνοδο στους ουρανούς του Σωτήρα όλων μας, του Χριστού. Διότι, αφού έφερε εις πέρας το έργο της ένσαρκης οικονομίας, ανέβηκε προς τον Πατέρα και Θεό στους ουρανούς.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Καίτοι γὰρ ἔχων οὐδένα τὸν παραστάτην, κατεπάτησα αὐτοὺς ἐν θυμῷ, καὶ κατέθλασα αὐτοὺς ὡς γῆν, κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν· μετὰ γάρ τοι τὴν εἰς οὐρανοὺς ἀναφοίτησιν τοῦ Χριστοῦ, πᾶν εἶδος ἀφορήτου συμφορᾶς τοῖς Ἰουδαίων δήμοις ἐκ θείας ὀργῆς ἐπενήνεκται. «Ἡμέρα γὰρ ἀνταποδόσεως,» φησὶν, «ἐπῆλθεν αὐτοῖς.» Οἷς γὰρ ἐξὸν ἁρπάσαι τὴν πίστιν, καὶ τὴν δι᾽ αὐτῆς καταπλουτῆσαι χάριν, εἶτα ῥᾴθυμοι γεγονότες, μᾶλλον δὲ ἀλαζόνες, καὶ ὑβρισταὶ, καὶ μέχρι παντὸς θεομάχοι, πῶς οὐ σφόδρα εἰκότως παντὸς εἴσω γεγόνασι κακοῦ; Πλὴν ὁ τῆς ἐκείνου ἀνταποδόσεως καιρὸς, λυτρώσεως ἦν τοῖς ἐπεγνωκόσι τὴν ἐπιφάνειαν αὐτοῦ. Ἐν ταυτῷ γὰρ ὁ μὲν ἐξήνιος ἐκολάζετο, ὁ δὲ εὐπειθὴς καὶ ὑφειμένος ἐλυτρώθη παρὰ Χριστοῦ. «Ἐπέβλεψα γὰρ,» φησὶ, «καὶ οὐκ ἦν ὁ βοηθός· προσενόησα, καὶ οὐδεὶς ἀντελάβετο·» καὶ ἐῤῥύσατο αὐτοὺς ὁ βραχίων μου, καὶ ὁ θυμός μου ἐπέστη. «Καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τῇ ὀργῇ μου.» Ἔοικεν ἐν τούτοις τῆς τῶν Γραμματέων καὶ Φαρισαίων ῥᾳθυμίας ποιεῖσθαι καταβοὴν, οἳ τετάχαντο μὲν εἰς τὸ καθηγεῖσθαι λαῶν, καὶ ἀπευθύνειν αὐτοὺς εἰς δικαιοσύνην, καὶ παιδαγωγεῖν εὖ μάλα πρὸς τὸ Θεῷ δοκοῦν. Ῥᾴθυμοι δὲ ἦσαν οὕτω, καὶ ἀναπεπτωκότες, ὡς ἐπικουρεῖν μὲν οὐδενὶ τῶν ὑπεζευγμένων, καὶ ταῖς νουθεσίαις ἐπανορθοῦν, ἐκ δὲ τῶν ἐναντίων καὶ ἀποκομίζειν εἰς ἀπιστίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, αν και δεν είχα κανέναν παραστάτη, τους καταπάτησα με θυμό και τους συνέτριψα σαν το χώμα, κατέβασα το αίμα τους στη γη· διότι, πράγματι, μετά την ανάληψη του Χριστού στους ουρανούς, κάθε είδους αφόρητη συμφορά επέπεσε στα πλήθη των Ιουδαίων από θεϊκή οργή. «Διότι ημέρα ανταποδόσεως», λέγει, «ήλθε σε αυτούς». Επειδή, ενώ τους ήταν δυνατόν να αδράξουν την πίστη και να πλουτίσουν με τη χάρη που προέρχεται από αυτήν, εκείνοι έπειτα έγιναν αδιάφοροι, και μάλλον αλαζόνες και υβριστές και από κάθε άποψη θεομάχοι, πώς λοιπόν δεν περιέπεσαν πολύ δικαιολογημένα σε κάθε είδους κακό; Πλην όμως, ο καιρός εκείνης της ανταποδόσεως ήταν καιρός λυτρώσεως για όσους είχαν επιγνώσει την επιφάνειά Του. Διότι, την ίδια στιγμή, ο μεν ανυπότακτος τιμωρούνταν, ενώ ο ευπειθής και ταπεινός λυτρωνόταν από τον Χριστό. «Επειδή κοίταξα», λέγει, «και δεν υπήρχε βοηθός· πρόσεξα, και δεν υπήρχε κανείς να συμπαρασταθεί·» και τους έσωσε ο βραχίονάς μου, και ο θυμός μου επιστήθηκε. «Και τους καταπάτησα με την οργή μου.» Φαίνεται σε αυτά τα λόγια να κατακρίνει έντονα τη ραθυμία των Γραμματέων και των Φαρισαίων, οι οποίοι είχαν ταχθεί στο να καθοδηγούν τους λαούς, να τους κατευθύνουν στη δικαιοσύνη και να τους διαπαιδαγωγούν άριστα σύμφωνα με το θέλημα του Θεού. Αλλά υπήρξαν τόσο ράθυμοι και αδρανείς, ώστε όχι μόνο δεν βοηθούσαν κανέναν από τους υποταγμένους σε αυτούς, ούτε τους διόρθωναν με νουθεσίες, αλλά, αντίθετα, τους απομάκρυναν οδηγώντας τους στην απιστία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Τετολμήκασι γὰρ εἰπεῖν περὶ τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ· «Ἡμεῖς οἴδαμεν ὅτι Μωσεῖ λελάληκεν ὁ Θεὸς, τοῦτον δὲ οὐκ οἴδαμεν πόθεν ἐστί.» Καὶ πάλιν· «Δαιμόνιον ἔχει καὶ μαίνεται, τί αὐτοῦ ἀκούετε;» Οὐκοῦν ἐπειδήπερ οὐδεὶς ἦν, φησὶν, ὁ βοηθῶν, ἢ ἀντιλαμβανόμενος, σέσωκε μὲν ἐκείνους ὁ ἐμὸς βραχίων, τουτέστι, δύναμις, πλεῖστοι γὰρ, ὡς ἔφην, ἐξ Ἰουδαίων πεπιστεύκασι. Τοῖς γε μὴν οὐκ ἐθελήσασι βοηθεῖν ὁ θυμός μου ἐπέστη, γεγόνασι καταπάτημα τῆς ὀργῆς. Κακοὶ γὰρ κακῶς διολώλασι, καὶ ἰσοῤῥόπους τοῖς αἰτιάμασιν ἐξῄτηνται δίκας. <Τὸν ἔλεον Κυρίου ἐμνήσθην, τὰς ἀρετὰς Κυρίου ἐν πᾶσιν, οἷς ὁ Κύριος ἡμῖν ἀνταποδίδωσι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τόλμησαν να πουν για τον Σωτήρα όλων μας Χριστό: «Εμείς γνωρίζουμε ότι στον Μωυσή έχει μιλήσει ο Θεός, αυτόν όμως δεν τον ξέρουμε από πού είναι.» Και πάλι: «Έχει δαιμόνιο και είναι παράφρων, γιατί τον ακούτε;» Επομένως, επειδή ακριβώς δεν υπήρχε κανείς, λέει, για να βοηθήσει ή να συμπαρασταθεί, έσωσε εκείνους ο δικός μου βραχίονας, δηλαδή η δύναμη, διότι πάρα πολλοί, όπως είπα, από τους Ιουδαίους πίστεψαν. Σε όσους βέβαια δεν θέλησαν να βοηθήσουν επέπεσε ο θυμός μου, έγιναν καταπάτημα της οργής. Διότι κακοί όντες με κακό τρόπο καταστράφηκαν, και υπέστησαν τιμωρίες ανάλογες με τα παραπτώματά τους. <Το έλεος του Κυρίου θυμήθηκα, τις αρετές του Κυρίου σε όλα όσα ο Κύριος μας ανταποδίδει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Κύριος κριτὴς ἀγαθὸς τῷ οἴκῳ Ἰσραὴλ, ἐπάγει ἡμῖν καὶ κατὰ τὸ ἔλεος αὐτοῦ, καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ.> Θεοῦ λέγοντος ὡς ἐπέστη μὲν τοῖς ἀπειθήσασιν ὁ θυμὸς, κατεπάτησε δὲ αὐτοὺς ἡ ὀργὴ, καὶ ὅτι κατεκομίσθη τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν, διὰ μέσου κεχώρηκεν ὁ προφήτης, καὶ ἀπογινώσκειν οὐκ ἐᾷ τοὺς καθ᾽ ὧν οἱ λόγοι, μέτεισι δὲ τὸ χρῆμα, καὶ λίαν εὐτέχνως.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ο Κύριος είναι αγαθός κριτής στον οίκο του Ισραήλ, ενεργεί σε εμάς και σύμφωνα με το έλεός Του και σύμφωνα με το πλήθος της δικαιοσύνης Του. Ενώ ο Θεός λέει ότι επήλθε μεν ο θυμός σε όσους απείθησαν, και τους καταπάτησε η οργή, και ότι το αίμα τους χύθηκε στη γη, παρενέβη ενδιάμεσα ο προφήτης και δεν αφήνει να απελπιστούν αυτούς εναντίον των οποίων στρέφονται αυτά τα λόγια, αλλά διαχειρίζεται το ζήτημα, και μάλιστα πολύ επιδέξια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
ὥσπερ δὲ ἡ ἐπὶ τὸ αὐτὸ τῶν ἁμαρτημάτων εὔθυνα καὶ ὁ ἔλεγχος ὁ ἐπ᾽ αὐτοῖς, ἥ τε ἔκπραξις καὶ ἡ τιμωρία 〈ληνὸς〉 ὠνόμασται, οὕτω καὶ τῶν ἀγαθῶν καρπῶν τῶν ἐκ τῆς ἀγαθῆς ἀμπέλου τρυγωμένων 〈ληνοὶ〉 θεοφιλεῖς καὶ θεῷ ἀρεσταὶ γίγνονται, ἐφ᾽ αἷς καὶ ‹〈ἐπιλήνιοι〉 ὕμνοι› εἴρηνται ἐν τοῖς Ψαλμοῖς.⌝ ἀλλὰ γὰρ τῶν εἰρημένων 〈μόνος〉 αὐτὸς καὶ μηδενὸς αὐτῷ συμπράττοντος τὴν 〈ληνὸν ἐπάτησε〉 καὶ πάντας τοὺς ἐχθροὺς κατὰ τὸν ἐκδικήσεως καιρὸν ἐκποδὼν ἐποιήσατο, «καταργῶν πᾶσαν ἀρχὴν καὶ πᾶσαν ἐξουσίαν καὶ δύναμιν· δεῖ γὰρ αὐτὸν βασιλεύειν ἄχρις οὗ θῇ πάντας ἐχθροὺς ὑπὸ τοὺς πόδας αὐτοῦ». οὕτω δ᾽ οὖν ὑποτάξας τοὺς ἐχθροὺς καὶ καταθλάσας αὐτῶν τὸ σπέρμα μηδενὸς ἐχθροῦ λοιπὸν ὑφεστῶτος μηδὲ διαβόλου μηδὲ δαίμονος μηδὲ κακίας μηδὲ ἁμαρτίας ἔτ᾽ οὔσης τοὺς ὑπ᾽ αὐτῷ βασιλευθησομένους ἐν τῷ καινῷ αἰῶνι προσάξει τῷ πατρὶ «ὅτε καὶ παραδώσει τὴν βασιλείαν τῷ θεῷ καὶ πατρὶ» κατὰ τὸν Ἀπόστολον. ⌜〈μολύνει〉 δὲ τὰ 〈ἐνδύματα〉 αὐτοῦ ὥσπερ 〈ἐρυθρὰ〉 γενέσθαι αὐτὰ λέγεται ὡς ἐν προσωποποιΐᾳ ἐμφαντικῶς· ὥσπερ καὶ τὸ 〈αἷμα〉 τῶν ἐχθρῶν, περὶ οὗ φησι· 〈καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν〉· οὐ γὰρ δὴ αἰσθητὸν 〈αἷμα〉 νοητέον εἶναι περὶ τὰς ἀντικειμένας δυνάμεις,⌝ μὴ ἄρα τροπικῶς ἐκδεκτέον καὶ ταῦτα;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και όπως ακριβώς η ταυτόχρονη εξέταση των αμαρτημάτων και ο έλεγχος γι' αυτά, καθώς και η επιβολή της ποινής και η τιμωρία, έχει ονομαστεί «ληνός» (πατητήρι), έτσι και για τους αγαθούς καρπούς που τρυγώνται από την αγαθή άμπελο γίνονται «ληνοί» θεοφιλείς και αρεστοί στον Θεό, για τους οποίους έχουν αναφερθεί και «επιλήνιοι ύμνοι» στους Ψαλμούς. Όμως, από όσα ειπώθηκαν, αυτός «μόνος» του και χωρίς να συμπράττει κανείς μαζί του «πάτησε τον ληνό» και εξουδετέρωσε όλους τους εχθρούς κατά τον καιρό της εκδικήσεως, «καταργώντας κάθε αρχή και κάθε εξουσία και δύναμη· διότι πρέπει αυτός να βασιλεύει μέχρις ότου θέσει όλους τους εχθρούς κάτω από τα πόδια του». Έτσι, λοιπόν, αφού υποτάξει τους εχθρούς και συντρίψει το σπέρμα τους, χωρίς να υφίσταται πλέον κανένας εχθρός, ούτε διάβολος ούτε δαίμονας, και χωρίς να υπάρχει πια κακία ή αμαρτία, θα προσαγάγει στον Πατέρα εκείνους που θα βασιλεύονται από αυτόν στον καινό αιώνα, «όταν και θα παραδώσει τη βασιλεία στον Θεό και Πατέρα», σύμφωνα με τον Απόστολο. «Μολύνει» δε τα «ενδύματά» του, ώστε να λέγεται πως έγιναν «ερυθρά», κατά τρόπο εμφατικό όπως σε προσωποποιία· το ίδιο συμβαίνει και με το «αίμα» των εχθρών, για το οποίο λέει: «και κατέβασα το αίμα τους στη γη»· διότι βεβαίως δεν πρέπει να νοηθεί ότι υπάρχει αισθητό «αίμα» στις αντίπαλες δυνάμεις, μήπως άραγε λοιπόν πρέπει να ερμηνευθούν και αυτά μεταφορικά;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
ὁ δὲ τὴν παρὰ τοῦ πατρὸς λαβὼν ἐξουσίαν τοὺς μὲν ἐρρύετο τοὺς σωτηρίας ἀξίους, τοὺς δὲ πολεμίους καὶ ἐχθροὺς ἐτροποῦτο.⌝ διό φησι· 〈καὶ ὁ θυμός μου ἐπέστη, καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς τὴν γῆν〉, ἀνθ᾽ οὗ οἱ λοιποὶ ἑρμηνευταὶ 〈τὸ νῖκος αὐτῶν〉 ἐκδεδώκασιν· ⌜ἐπειδὴ γὰρ ἐδόκουν τὸ πρότερον ἀνυπότακτοί τινες εἶναι καὶ μηδενὶ παραχωροῦντες τῆς νίκης, εἰκότως τὴν ἧτταν καὶ τὴν ταπείνωσιν αὐτῶν αἰνιττόμενος φάσκει 〈εἰς γῆν〉 κατενηνοχέναι 〈τὸ νῖκος αὐτῶν〉.⌝ Ἡ μὲν περὶ τῆς δευτέρας τοῦ Χριστοῦ παρουσίας προφητεία περιγέγραπται, ἑτέρας δ᾽ ὑποθέσεως κατάρχεται ὁ λόγος, δι᾽ ἧς ἐξαγορεύει μὲν τὰς τοῦ θεοῦ εἰς τὸν Ἰουδαίων λαὸν εὐεργεσίας. ἐκ προσώπου δὲ τοῦ λαοῦ κατηγορίαν αὐτοῦ ποιεῖται παριστὰς διὰ τῆς ἐξομολογήσεως τὴν ἀποβολὴν αὐτῶν καὶ τὴν ἐσχάτην τῆς Ἰερουσαλὴμ ἐρημίαν δικαίᾳ κρίσει τοῦ θεοῦ γεγονέναι. διό φησι· 〈Τὸν ἔλεον κυρίου ἐμνήσθην〉, καὶ ἐπιφέρει· 〈τὰς ἀρετὰς κυρίου ἀναμνήσω〉, οὐ μὴν ἀλλὰ καὶ τὰς παραδόξους εὐεργεσίας τοῦ 〈ἐλέους〉 αὐτοῦ οὔποτε λήθῃ παραδώσω, 〈μεμνήσομαι〉 δὲ διὰ παντὸς ἐγὼ καὶ τοῦ 〈ἐλέους〉 καὶ τῶν θαυμασίων αὐτοῦ, ὧν πώποτε ἡμῖν παρέσχεν. εἰ καὶ σκυθρωπὰ μετῆλθεν ἡμᾶς ἐπὶ τέλει καὶ τῇ ὀργῇ τοῦ θεοῦ καὶ τὸ ἔθνος καὶ ἡ πόλις Ἰερουσαλήμ, ὅτε ἐν αὐτῇ νεὼς παρεδόθη ἕως ἐκ βάθρων ἀρθῆναι αὐτά.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτός δε, αφού έλαβε την εξουσία από τον Πατέρα, αφενός έσωζε αυτούς που ήταν άξιοι σωτηρίας, αφετέρου κατατρόπωνε τους πολεμίους και τους εχθρούς. Γι' αυτό λέει: «και ο θυμός μου ήρθε, και τους καταπάτησα και έχυσα το αίμα τους στη γη», φράση την οποία οι υπόλοιποι ερμηνευτές απέδωσαν ως «τη νίκη τους». Διότι, επειδή φαίνονταν προηγουμένως ότι ήταν κάποιοι ανυπότακτοι και δεν παραχωρούσαν σε κανέναν τη νίκη, εύλογα, υπονοώντας την ήττα και την ταπείνωσή τους, αναφέρει ότι κατέβασε «στη γη τη νίκη τους». Η μεν προφητεία περί της Δευτέρας Παρουσίας του Χριστού έχει ολοκληρωθεί, ο δε λόγος αρχίζει μια άλλη υπόθεση, μέσω της οποίας εξαγγέλλει τις ευεργεσίες του Θεού προς τον λαό των Ιουδαίων. Και εκ μέρους του λαού διατυπώνει κατηγορία εναντίον του, αποδεικνύοντας μέσω της εξομολόγησης ότι η αποβολή τους και η έσχατη ερήμωση της Ιερουσαλήμ έχουν επέλθει με δίκαιη κρίση του Θεού. Γι' αυτό λέει: «Το έλεος του Κυρίου θυμήθηκα», και προσθέτει: «τις αρετές του Κυρίου θα ανακαλέσω στη μνήμη». Και όχι μόνο αυτό, αλλά και τις παράδοξες ευεργεσίες του ελέους Του ποτέ δεν θα παραδώσω στη λήθη, αλλά εγώ θα θυμάμαι πάντοτε και το έλεος και τα θαυμάσιά Του, όσα μας έχει ποτέ παράσχει. Αν και στο τέλος μάς βρήκαν σκυθρωπά γεγονότα, με την οργή του Θεού και για το έθνος και για την πόλη της Ιερουσαλήμ, όταν παραδόθηκε ο ναός μέσα σε αυτήν, μέχρις ότου αυτά να ξεριζωθούν εκ θεμελίων.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἡσύχιος ὁ Πρεσβύτερος Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Τίς οὗτος ὁ παραγινόμενος ἐξ Ἐδώμ; ἐρυθήματα ἱματίων ἐκ Βοσόρ; οὕτως ὡραῖος ἐν στολῇ, βίᾳ μετὰ ἰσχύος; ἐγὼ διαλέγομαι δικαιοσύνην καὶ κρίσιν σωτηρίου. διὰ τί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια, καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡς ἀπὸ πατητοῦ ληνοῦ; πλήρης καταπεπατημένης, καὶ τῶν ἐθνῶν οὐκ ἔστιν ἀνὴρ μετ’ ἐμοῦ, καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς ἐν θυμῷ, καὶ κατέθλασα αὐτοὺς ὡς γῆν, καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν, καὶ πάντα τὰ ἐνδύματά μου ἐμόλυνα. ἡμέρα γὰρ ἀνταποδόσεως ἐπῆλθεν αὐτοῖς, καὶ ἐνιαυτὸς λυτρώσεως πάρεστι. καὶ ἐπέβλεψα, καὶ οὐδεὶς βοηθός· καὶ προσενόησα, καὶ οὐδεὶς ἀντελαμβάνετο· καὶ ἐρρύσατο αὐτοὺς ὁ βραχίων μου, καὶ ὁ θυμός μου ἐπέστη. καὶ κατεπάτησα αὐτοὺς τῇ ὀργῇ μου, καὶ ἐμέθυσα αὐτοὺς ἐν θυμῷ μου, καὶ κατήγαγον τὸ αἷμα αὐτῶν εἰς γῆν. τὸν ἔλεον κυρίου ἐμνήσθην, τὰς ἀρετὰς κυρίου ἐν πᾶσιν οἷς ὁ κύριος ἡμῖν ἀνταποδίδωσι. κύριος κριτὴς ἀγαθὸς τῷ οἴκῳ Ἰσραήλ, ἐπάγει ἡμῖν κατὰ τὸ ἔλεος αὐτοῦ καὶ κατὰ τὸ πλῆθος τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ. καὶ εἶπεν Οὐχ ὁ λαός μου; τέκνα οὐ μὴ ἀθετήσωσι· καὶ ἐγένετο αὐτοῖς εἰς σωτηρίαν ἐκ πάσης θλίψεως. οὐ πρέσβυς οὐδὲ ἄγγελος, ἀλλ’ αὐτὸς κύριος ἔσωσεν αὐτοὺς διὰ τὸ ἀγαπᾶν αὐτοὺς καὶ φείδεσθαι αὐτῶν· καὶ αὐτὸς ἐλυτρώσατο αὐτούς, καὶ ἀνέλαβεν αὐτοὺς καὶ ὕψωσεν αὐτοὺς πάσας τὰς ἡμέρας τοῦ αἰῶνος.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ποιος είναι αυτός που έρχεται από την Εδώμ, με κατακόκκινα ιμάτια από τη Βοσόρ; Τόσο ωραίος στη στολή του, που βαδίζει με μεγάλη ισχύ; Εγώ είμαι που ομιλώ για δικαιοσύνη και κρίση σωτηρίας. Γιατί είναι ερυθρά τα ιμάτιά σου, και τα ενδύματά σου σαν εκείνου που πατάει στο πατητήρι; Πάτησα το πατητήρι, και από τα έθνη δεν υπήρχε κανείς μαζί μου, και τους καταπάτησα με τον θυμό μου, και τους συνέτριψα σαν το χώμα, και έχυσα το αίμα τους στη γη, και μόλυνα όλα μου τα ενδύματα. Διότι ήλθε σε αυτούς η ημέρα της ανταποδόσεως, και το έτος της λυτρώσεως είναι παρόν. Και κοίταξα, και δεν υπήρχε βοηθός· και παρατήρησα, και δεν υπήρχε κανείς να συμπαρασταθεί· και τους έσωσε ο βραχίονάς μου, και ο θυμός μου συμπαραστάθηκε. Και τους καταπάτησα με την οργή μου, και τους μέθυσα με τον θυμό μου, και έχυσα το αίμα τους στη γη. Το έλεος του Κυρίου θυμήθηκα, τις αρετές του Κυρίου σε όλα όσα ο Κύριος ανταποδίδει σε εμάς. Ο Κύριος είναι κριτής αγαθός για τον οίκο του Ισραήλ, ενεργεί σε εμάς σύμφωνα με το έλεός Του και σύμφωνα με το πλήθος της δικαιοσύνης Του. Και είπε: Δεν είναι λαός μου; Είναι τέκνα που δεν πρόκειται να αθετήσουν· και έγινε για αυτούς σωτηρία από κάθε θλίψη. Δεν τους έσωσε πρεσβευτής ούτε άγγελος, αλλά ο ίδιος ο Κύριος τους έσωσε, επειδή τους αγαπούσε και τους σπλαγχνιζόταν· και αυτός τους λύτρωσε, και τους ανέλαβε, και τους ύψωσε όλες τις ημέρες του αιώνος.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες