Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 64:11

4 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ὁ οἶκος, τὸ ἅγιον ἡμῶν, καὶ ἡ δόξα, ἣν εὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν, ἐγενήθη πυρίκαυστος, καὶ πάντα ἔνδοξα ἡμῶν συνέπεσε.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–4 από 4

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Σημαίνουσι δὲ διὰ τούτων τὸν νεών. <Ἐγενήθη ἔρημος Σιὼν, ὡς ἔρημος ἐγενήθη Ἱερουσαλὴμ, εἰς κατάραν ὁ οἶκος τὸ ἅγιον ἡμῶν, ἡ δόξα ἣν εὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν, ἐγενήθη πυρίκαυστος, καὶ πάντα τὰ ἔνδοξα συνέπεσε. Καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἠνέσχου, Κύριε, καὶ ἐσιώπησας, καὶ ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἕως σφόδρα.> Τὰς ἐν ψυχῇ ζημίας προαπαγγείλαντες, καὶ ὅτι γεγόνασι ταῖς ἁμαρτίαις εὐάλωτοι προηγορευκότες, εὐπαράφοροί τε καὶ φύλλων δίκην ὑπὸ παντὸς πνεύματος τῇδέ τε κἀκεῖσε διαῤῥυπτούμενοι, διαμνημονεύουσι λοιπὸν καὶ τῶν ἔξωθεν αὐτοῖς ἐπενηνεγμένων συμφορῶν· ἐοίκασι δὲ τὴν τῶν Ἱεροσολύμων πόρθησιν ὀλοφύρεσθαι, καὶ τὸν ἐμπρησμὸν τοῦ ναοῦ· μετὰ γάρ τοι τὸν τοῦ Σωτῆρος σταυρὸν, ταυτὶ δὴ πάντα τετέλεσται· «Ἔρημος δὲ οὖν ἐγενήθη ἡ Σιὼν,» φησὶν, ἡ διαπρεπὴς οὕτω, καὶ διαβόητος, καὶ πολυανδροῦσα ποτέ. «Γέγονε δὲ καὶ εἰς κατάραν τὸ ἅγιον ἡμῶν·» τὸ δὲ, κατάραν φασὶν, ἀντὶ τοῦ, εἰς κατάῤῥησιν καὶ λοιδορίαν τοῖς οὐκ εἰδόσι Θεόν· οἱ γὰρ τῶν δαιμόνων θεραπευταὶ πασχόντων ἁγίων, ἤγουν τῶν καθ᾽ ὁντιναοῦν τρόπον ἀνακειμένων Θεῷ, πλατὺ γελῶσι, καὶ κατεπαίρονται, καὶ τὴν τοῦ σώζοντος αὐτοὺς διασύρουσι δόξαν. Οἴονται γὰρ ἴσως τὴν αὐτοῦ χεῖρα παθεῖν τὸ μὴ ἰσχῦσαι σώζειν αὐτοὺς, καὶ οὐκ ἐννοοῦσιν, ὅτι πεπτώκασιν ὑπὸ δίκην πεπραχότες τινὰ τῶν ἀπᾳδόντων αὐτῷ. «Εἰς κατάραν» τοίνυν «ὁ οἶκος τὸ ἅγιον ἡμῶν.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με αυτά υποδηλώνουν τον ναό. «Έρημη έγινε η Σιών, όπως έρημη έγινε η Ιερουσαλήμ, σε κατάρα μετατράπηκε ο άγιος οίκος μας, η δόξα την οποία ευλόγησαν οι πατέρες μας παραδόθηκε στη φωτιά, και όλα τα ένδοξα κατέρρευσαν. Και παρόλα αυτά, Κύριε, έδειξες ανοχή και σιώπησες, και μας ταπείνωσες πάρα πολύ.» Αφού προανήγγειλαν τις ζημιές της ψυχής και προείπαν ότι έγιναν ευάλωτοι στις αμαρτίες, εύκολα παρασυρόμενοι και παραδερνόμενοι σαν τα φύλλα από κάθε άνεμο εδώ κι εκεί, μνημονεύουν στο εξής και τις εξωτερικές συμφορές που τους επιβλήθηκαν. Φαίνονται να θρηνούν για την άλωση της Ιερουσαλήμ και τον εμπρησμό του ναού. Διότι πράγματι μετά τον σταυρό του Σωτήρος, όλα αυτά συντελέστηκαν. «Έρημη λοιπόν έγινε η Σιών», λέει, η τόσο επιφανής, φημισμένη και πολυάνθρωπη άλλοτε. «Έγινε δε και σε κατάρα το άγιό μας». Λέγοντας «κατάρα», εννοούν την καταφρόνια και τη λοιδορία από εκείνους που δεν γνωρίζουν τον Θεό. Διότι οι λάτρεις των δαιμόνων, όταν υποφέρουν οι άγιοι, δηλαδή όσοι είναι με οποιονδήποτε τρόπο αφιερωμένοι στον Θεό, γελούν περιπαικτικά, υπερηφανεύονται και διασύρουν τη δόξα Εκείνου που τους σώζει. Ίσως νομίζουν ότι το χέρι Του έπαθε κάποια αδυναμία και δεν μπορεί να τους σώσει, και δεν κατανοούν ότι έχουν υποπέσει σε δίκη επειδή έπραξαν πράγματα αντίθετα προς Αυτόν. «Σε κατάρα», λοιπόν, «ο άγιος οίκος μας».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Καὶ οὐδεὶς ἐν ἡμῖν εἴρηται τοιοῦτος ὡς 〈ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομά σου〉 καὶ δυσωπεῖν σε διὰ τῶν προσευχῶν δύνασθαι· οὐδὲ γὰρ ἀντέχεταί τις οὐδ᾽ ἐν μνήμῃ τίθεται τὴν παρὰ σοῦ βοήθειαν. διὸ εὐλόγως 〈ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ᾽ ἡμῶν〉· πλὴν ὅμως καὶ μετὰ ταῦτά 〈σε πάτερ〉 γινώσκομεν, οὐκ ἀγνοοῦμεν δὲ καὶ ἑαυτοὺς ὡς οὐδὲν διενηνώχαμεν 〈πηλοῦ, οὗ σὺ〉 μόνος 〈πλάστης〉 γέγονας, καὶ ὀστράκου δὲ εὐθραύστου σκεύους κατ᾽ οὐδὲν διαφέρομεν ἄλλοτε ἄλλως ῥηγνύμενοι καὶ συντριβόμενοι. διὸ ἀπιδόντας σε τῇ σαθρότητι τῆς ἡμετέρας ἀσθενείας ἀντιβολοῦμεν νεῖμαι συγγνώμην τοῖς ἡμαρτημένοις ἀνενέγκαντα τῇ μνήμῃ, ὡς σός ποτε 〈λαὸς〉 ἐχρηματίσαμεν καὶ σὴ 〈πόλις〉, ἣ νῦν 〈ἔρημος〉, καὶ σὸν ἁγιαστήριον, τὸ νῦν καθῃρημένον, καὶ ὡς ὁ 〈οἶκος τοῦ ἁγιάσματός σου〉 μεταβέβληται 〈εἰς κατάραν〉 καὶ 〈πυρὶ〉 παραδέδοται ὁ ὑπὸ τῶν 〈πατέρων ἡμῶν εὐλογηθεὶς〉 τόπος, κατὰ δὲ τὸν Σύμμαχον· 〈ἔρημός〉 φησιν 〈ἐγένετο Ἰερουσαλήμ, εἰς ἀφανισμὸν ὁ οἶκος τοῦ ἁγιάσματος ἡμῶν, ὅπου ὕμνησάν σε οἱ πατέρες ἡμῶν, ἐγένετο εἰς καῦσιν πυρός, καὶ πᾶν τὸ ἐπιθυμητὸν ἡμῶν ἐγένετο εἰς ὄνειδος. μὴ ἐπὶ τούτοις ἐγκρατεύσῃ, κύριε, καὶ σιγήσῃς καὶ ταπεινώσῃς ἡμᾶς ἕως σφόδρα〉;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και κανείς ανάμεσά μας δεν έχει αναδειχθεί τέτοιος ώστε να «επικαλείται το όνομά σου» και να μπορεί να σε ικετεύσει δια των προσευχών· διότι κανείς δεν στηρίζεται ούτε φέρνει στη μνήμη του τη δική σου βοήθεια. Γι' αυτό εύλογα «απέστρεψες το πρόσωπό σου από εμάς»· πλην όμως, ακόμη και μετά από αυτά, εμείς αναγνωρίζουμε «εσένα ως πατέρα», και δεν αγνοούμε ούτε τον εαυτό μας, ότι σε τίποτα δεν διαφέρουμε από τον «πηλό, του οποίου εσύ» μόνος έχεις γίνει «πλάστης», και σε τίποτα δεν διαφέρουμε από εύθραυστο πήλινο σκεύος, καθώς άλλοτε με τον έναν και άλλοτε με τον άλλον τρόπο σπάμε και συντριβόμαστε. Γι' αυτό, αφού στρέψεις το βλέμμα σου στη σαθρότητα της δικής μας ασθένειας, σε ικετεύουμε να απονείμεις συγχώρεση για τα αμαρτήματά μας, ανακαλώντας στη μνήμη σου ότι κάποτε ονομαστήκαμε δικός σου «λαός» και δική σου «πόλη», η οποία τώρα είναι «έρημος», και δικό σου αγιαστήριο, το οποίο τώρα είναι κατεδαφισμένο, και πώς ο «οίκος του αγιάσματός σου» έχει μεταβληθεί «σε κατάρα» και έχει παραδοθεί «στη φωτιά» ο τόπος που είχε ευλογηθεί από τους «πατέρες μας». Σύμφωνα δε με τον Σύμμαχο: «Έρημος», λέει, «έγινε η Ιερουσαλήμ, σε αφανισμό οδηγήθηκε ο οίκος του αγιάσματός μας, όπου σε ύμνησαν οι πατέρες μας, έγινε παρανάλωμα του πυρός, και κάθε τι επιθυμητό μας έγινε όνειδος. Μήπως μπροστά σε αυτά θα συγκρατηθείς, Κύριε, και θα σιωπήσεις και θα μας ταπεινώσεις έως εσχάτων;»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Ἀπολογία αʹ ὑπὲρ Χριστιανῶν πρὸς Ἀντωνῖνον τὸν Εὐσεβῆ
Ὅτι οὖν καὶ ἐκπορθηθήσεσθαι ἡ γῆ Ἰουδαίων ἔμελλεν, ἀκούσατε τῶν εἰρημένων ὑπὸ τοῦ προφητικοῦ πνεύματος. εἴρηνται δὲ οἱ λόγοι ὡς ἀπὸ προσώπου λαῶν θαυμαζόντων τὰ γεγενημένα. εἰσὶ δὲ οἵδε· ‘Ἐγενήθη ἔρημος Σιών· ὡς ἔρημος ἐγενήθη Ἱερουσαλήμ· εἰς κατάραν ὁ οἶκος, τὸ ἅγιον ἡμῶν· καὶ ἡ δόξα ἣν εὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν ἐγενήθη πυρίκαυστος, καὶ πάντα τὰ ἔνδοξα αὐτῆς συνέπεσε. καὶ ἐπὶ τούτοις ἀνέσχου, Κύριε, καὶ ἐσιώπησας καὶ ἐταπείνωσας ἡμᾶς σφόδρα.’ καὶ ὅτι ἠρήμωτο Ἱερουσαλήμ, ὡς προείρητο γεγενῆσθαι, πεπεισμένοι ἐστέ, εἴρηται δὲ καὶ περὶ τῆς ἐρημώσεως αὐτῆς καὶ περὶ τοῦ μὴ ἐπιτραπήσεσθαι μηδένα αὐτῶν ἐν αὐτῇ οἰκεῖν διὰ Ἡσαΐου τοῦ προφήτου οὕτως· ‘Ἡ γῆ αὐτῶν ἔρημος· ἔμπροσθεν αὐτῶν οἱ ἐχθροὶ αὐτῶν αὐτὴν φάγονται,’ ‘καὶ οὐκ ἔσται ἐξ αὐτῶν ὁ κατοικῶν ἐν αὐτῇ.’ ὅτι δὲ φυλάσσεται ὑφ’ ὑμῶν ὅπως μηδεὶς ἐν αὐτῇ γένηται καὶ θάνατος κατὰ τοῦ καταλαμβανομένου Ἰουδαίου εἰσιόντος ὥρισται, ἀκριβῶς ἐπίστασθε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ότι λοιπόν επρόκειτο και να λεηλατηθεί η γη των Ιουδαίων, ακούστε αυτά που ελέχθησαν από το προφητικό πνεύμα. Και τα λόγια αυτά έχουν ειπωθεί σαν από το στόμα λαών που εκπλήσσονται με όσα έχουν συμβεί. Είναι δε τα εξής: «Έγινε έρημος η Σιών, σαν έρημος έγινε η Ιερουσαλήμ. Σε κατάρα μετατράπηκε ο οίκος, το άγιό μας, και η δόξα την οποία ευλόγησαν οι πατέρες μας παραδόθηκε στη φωτιά, και όλα τα ένδοξά της κατέρρευσαν. Και απέναντι σε αυτά έκανες υπομονή, Κύριε, και σιώπησες και μας ταπείνωσες πάρα πολύ». Και ότι η Ιερουσαλήμ είχε ερημωθεί, όπως ακριβώς είχε προφητευθεί ότι θα γίνει, είστε πεπεισμένοι. Έχει δε ειπωθεί και για την ερήμωσή της και για το ότι δεν πρόκειται να επιτραπεί σε κανέναν από αυτούς να κατοικεί μέσα σε αυτήν, μέσω του προφήτη Ησαΐα, ως εξής: «Η γη τους είναι έρημη, μπροστά τους οι εχθροί τους την καταβροχθίζουν» και «δεν θα υπάρχει από αυτούς κανείς που να κατοικεί σε αυτήν». Το ότι, άλλωστε, φρουρείται από εσάς ώστε κανένας τους να μην βρεθεί μέσα σε αυτήν, και ότι έχει οριστεί η ποινή του θανάτου για τον Ιουδαίο που θα συλληφθεί να εισέρχεται, το γνωρίζετε με απόλυτη ακρίβεια.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής Ἀσκητικόν
Ἰδοὺ σὺ ὠργίσθης, καὶ ἡμεῖς ἡμάρτομεν.” Μᾶλλον δέ, ἡμεῖς ἡμάρτομεν, καὶ σὺ ὠργίσθης· “διὰ τοῦτο ἐπλανήθημεν, καὶ ἐγενήθημεν ὡς ἀκάθαρτοι πάντες ἡμεῖς· ὡς ῥάκος ἀποκαθημένης πᾶσα ἡ δικαιοσύνη ἡμῶν· καὶ ἐρρύημεν ὡς φύλλα διὰ τὰς ἀνομίας ἡμῶν, οὕτως ἄνεμος οἴσει ἡμᾶς, καὶ οὐκ ἔστιν ὁ ἐπικαλούμενος τὸ ὄνομά σου, καὶ ὁ μνησθεὶς ἀντιλαβέσθαι σου. Καὶ ἀπέστρεψας τὸ πρόσωπόν σου ἀφ᾽ ἡμῶν, καὶ παρέδωκας ἡμᾶς διὰ τὰς ἁμαρτίας ἡμῶν. Καὶ νῦν, Κύριε, Πατὴρ ἡμῶν εἶ σύ· ἡμεῖς δὲ πηλός, ἔργον τῶν χειρῶν σου πάντες. Μὴ ὀργισθῇς ἡμᾶς σφόδρα, καὶ μὴ ἐν καιρῷ μνησθῇς ἁμαρτιῶν ἡμῶν. Καὶ νῦν ἐπίβλεψον ὅτι λαός σου πάντες ἡμεῖς· πόλις τοῦ ἁγίου σου ἐγενήθη ἔρημος Σιών· ὡς ἔρημος ἐγενήθη Ἱερουσαλήμ. Εἰς κατάραν ὁ οἶκος τοῦ ἁγίου ἡμῶν, καὶ ἡ δόξα ἣν ηὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν, ἐγενήθη πυρίκαυστος, καὶ πάντα τὰ ἔνδοξα συνέπεσε. Καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἠνέσχου, Κύριε, καὶ ἐσιώπησας, καὶ ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἕως σφόδρα.” λθʹ. Συνέβη μὲν ταῦτα τυπικῶς τῷ παλαιῷ σου λαῷ, νῦν δὲ εἰς ἡμᾶς ἀληθινῶς πεπλήρωται· “καὶ ἐγενήθημεν ὄνειδος τοῖς γείτοσιν ἡμῶν δαίμοσι, μυκτηρισμὸς καὶ χλευασμὸς τοῖς κύκλῳ ἡμῶν.”
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Ιδού, εσύ οργίστηκες, και εμείς αμαρτήσαμε.» Ή μάλλον, εμείς αμαρτήσαμε, και εσύ οργίστηκες· «γι' αυτό πλανηθήκαμε, και γίναμε όλοι εμείς σαν ακάθαρτοι· σαν ράκος αποκαθημένης έγινε όλη η δικαιοσύνη μας· και πέσαμε σαν τα φύλλα εξαιτίας των ανομιών μας, κι έτσι ο άνεμος θα μας παρασύρει, και δεν υπάρχει κανείς που να επικαλείται το όνομά σου, και που να θυμάται να στηριχθεί επάνω σου. Και απέστρεψες το πρόσωπό σου από εμάς, και μας παρέδωσες εξαιτίας των αμαρτιών μας. Και τώρα, Κύριε, εσύ είσαι ο Πατέρας μας· ενώ εμείς είμαστε πηλός, όλοι μας έργο των χεριών σου. Μην οργιστείς εναντίον μας σφοδρά, και μη θυμάσαι τις αμαρτίες μας διαρκώς. Και τώρα επίβλεψε, διότι όλοι εμείς είμαστε λαός σου· η αγία σου πόλη, η Σιών, έγινε έρημη· σαν έρημος έγινε η Ιερουσαλήμ. Έγινε κατάρα ο άγιος οίκος μας, και η δόξα την οποία ευλόγησαν οι πατέρες μας παραδόθηκε στη φωτιά, και όλα τα ένδοξα κατέρρευσαν. Και απέναντι σε όλα αυτά έδειξες ανοχή, Κύριε, και σιώπησας, και μας ταπείνωσες πάρα πολύ.» λθ΄. Αυτά βέβαια συνέβησαν τυπικώς στον παλαιό σου λαό, ενώ τώρα σε εμάς έχουν εκπληρωθεί αληθινά· «και γίναμε όνειδος στους γείτονές μας τους δαίμονες, περίγελος και χλευασμός σε εκείνους που βρίσκονται γύρω μας.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες