Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 65:18

3 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἀλλ᾿ εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ· ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ ἀγαλλίαμα ῾Ιερουσαλὴμ καὶ τὸν λαόν μου εὐφροσύνην.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–3 από 3

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Εἴσονται γὰρ ὅτι οἱ μὲν οὐκ εἰσὶ [θεοὶ], ποιήματα δὲ τοῦ πάντων τεχνίτου καὶ δημιουργοῦ. «Οὕτω δὲ διατεθέντες, φησὶν, οὐκ ἔτι μεμνήσονται τῶν προτέρων·» ἀποβαλοῦσι γὰρ ὁμοῦ τῷ Ἑλληνισμῷ, καὶ ἃς ἐσχήκασι δόξας περί τε τῶν στοιχείων αὐτῶν, καὶ τῶν πάλαι πεπλανηκότων, ἢ δαιμόνων, ἢ ἀνθρώπων, οἳ τῇ πλάνῃ συνήγορον τὴν ἑαυτῶν παρέστησαν γλῶσσαν. Ἀντὶ δὲ τῆς θλίψεως τῆς πάλαι, φησὶν, εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσιν ἐν αὐτῇ.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι θα γνωρίσουν ότι αυτοί δεν είναι [θεοί], αλλά δημιουργήματα του τεχνίτη και δημιουργού των πάντων. «Και ευρισκόμενοι σε αυτήν την κατάσταση, λέει, δεν θα θυμούνται πλέον τα προηγούμενα·» διότι μαζί με την ειδωλολατρία θα αποβάλουν και τις δοξασίες που είχαν τόσο για τα ίδια τα στοιχεία της φύσης όσο και για εκείνους που παλαιότερα τους είχαν πλανήσει, είτε δαίμονες είτε ανθρώπους, οι οποίοι προσέφεραν τη γλώσσα τους ως υπερασπιστή της πλάνης. Αντί δε για την παλαιά θλίψη, λέει, θα βρουν σε αυτήν ευφροσύνη και αγαλλίαση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Πρὸς ἣν καὶ ὁ προφήτης περὶ ὑμῶν φησιν· ἆρον κύκλῳ τοὺς ὀφθαλμούς σου καὶ ἴδε συνηγμένα τὰ τέκνα σου. ἡ δὲ ἀποκρίνεται λέγουσα· τίνες οἵδε ὡς νεφέλαι πέτανται καὶ ὡς περιστεραὶ σὺν νεοσσοῖς ἐπ᾽ ἐμέ; νεφέλαι διὰ τὸ πνευματικόν, καὶ περιστεραὶ διὰ τὸ ἀκέραιον. καὶ πάλιν· τίς οἶδε τοιαῦτα; ἢ τίς ἑώρακεν οὕτως; εἰ ὤδινε γῆ ἐν μιᾷ ἡμέρᾳ, καὶ ἐτέχθη ἔθνος εἰς ἅπαξ; ὅτι ὤδινε καὶ ἔτεκε Σιὼν τὰ παιδία αὐτῆς. χαρᾶς δὲ ἀνεκλαλήτου τὰ πάντα πληρωθήσεται, διὰ τὸν εἰπόντα κύριον· ὅτι ἰδοὺ ἐγὼ ποιῶ Ἱερουσαλὴμ ἀγαλλίαμα καὶ τὸν λαόν μου εὐφροσύνην.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Προς αυτήν λέει και ο προφήτης για εσάς: Σήκωσε τα μάτια σου ολόγυρα και δες συγκεντρωμένα τα παιδιά σου. Και εκείνη αποκρίνεται λέγοντας: Ποιοι είναι αυτοί που πετούν σαν σύννεφα και σαν περιστέρια με τους νεοσσούς τους προς εμένα; Σύννεφα λόγω του πνευματικού τους χαρακτήρα, και περιστέρια λόγω της ακεραιότητάς τους. Και πάλι: Ποιος έχει ακούσει τέτοια πράγματα; Ή ποιος έχει δει κάτι τέτοιο; Μήπως κοιλοπόνεσε η γη σε μία ημέρα και γεννήθηκε ένα έθνος μονομιάς; Διότι η Σιών κοιλοπόνεσε και γέννησε τα παιδιά της. Και τα πάντα θα γεμίσουν με ανεκλάλητη χαρά, χάρη στον Κύριο που είπε: Διότι ιδού, εγώ κάνω την Ιερουσαλήμ αγαλλίαση και τον λαό μου ευφροσύνη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
Καὶ οὕτως 〈〈ἔσται〉〉 αὐτοῖς ὁ 〈οὐρανὸς καινὸς καὶ ἡ γῆ καινή〉· ⌜ἄλλως μὲν γάρ ποτε ὁρῶντες τὸν 〈οὐρανὸν〉 ‹ἐσέβοντο τὴν κτίσιν παρὰ τὸν κτίσαντα› καὶ τὴν 〈γῆν〉 ὁμοίως ἐθεοποίουν καὶ τοὺς ἐκ ταύτης βλαστῶντας καρπούς, νῦν δ᾽ ὅτε 〈καινὸν〉 ὄψονται τὸν 〈οὐρανὸν〉 καὶ τὴν 〈γῆν〉 ‹ἔργα χειρῶν θεοῦ› αὐτὰ εἶναι ὁμολογοῦσιν, οὐκέτι θεοὺς εἶναι νομίζουσι.⌝ διὸ ἐπιφέρει· 〈οὐ μὴ μνησθῶσι τῶν προτέρων, οὐδ᾽ οὐ μὴ ἐπέλθῃ αὐτῶν ἐπὶ τὴν καρδίαν, ἀλλ᾽ εὐφροσύνην καὶ ἀγαλλίαμα εὑρήσουσι〉, τὴν τῶν ἀγαθῶν πηγὴν ἀπειληφότες. τότε δὲ 〈ποιήσω〉 αὐτοῖς ἐγὼ αὐτὸς ὁ πάντα ποιεῖν δυνατὸς θεὸς 〈τὴν Ἰερουσαλὴμ ἀγαλλίαμα〉· αὐτὸ γὰρ τὸ 〈ἀγαλλίαμα〉 καὶ αὐτὴ ἡ κατὰ θεὸν 〈εὐφροσύνη〉 καὶ ἡ καθαρὰ θεοσέβεια ἔσται αὐτοῖς. 〈Ἰερουσαλὴμ καὶ τὸν λαόν μου〉 δὲ ἐν 〈εὐφροσύνῃ〉 θήσω, ⌜αὐτὸν ἐκεῖνον τὸν 〈καινόν, ᾧ τὸ καινὸν ὄνομα〉 θήσειν ἐπηγγειλάμην.⌝ Καὶ αὐτὸς δὲ ἐγὼ ὁ θεὸς 〈ἀγαλλιάσομαι〉, τὴν 〈Ἰερουσαλὴμ〉 ἐκείνην, δηλαδὴ τὸ θεοσεβὲς πολίτευμα τῶν μελλόντων 〈μοι δουλεύειν〉 θεωρῶν, πολὺ κρείττονα τῆς σωματικῆς Ἰερουσαλὴμ εἶναι αὐτὴν παρ᾽ ἐμαυτῷ κρίνας.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και έτσι «θα είναι» γι' αυτούς «ο ουρανός καινούριος και η γη καινούρια»· διότι, ενώ άλλοτε βλέποντας τον «ουρανό» «λάτρευαν την κτίση παρά τον Κτίστη» και παρομοίως θεοποιούσαν την «γη» και τους καρπούς που βλασταίνουν από αυτήν, τώρα όμως που θα δουν «καινούριο» τον «ουρανό» και την «γη», θα ομολογήσουν ότι αυτά είναι «έργα των χειρών του Θεού», και δεν θα τα θεωρούν πλέον θεούς. Γι' αυτό προσθέτει: «Δεν πρόκειται να θυμηθούν τα προηγούμενα, ούτε πρόκειται να έλθουν αυτά στην καρδιά τους, αλλά θα βρουν ευφροσύνη και αγαλλίαση», έχοντας ανακτήσει πλέον την πηγή των αγαθών. Τότε, λοιπόν, «θα κάνω» για αυτούς εγώ ο ίδιος, ο Θεός που έχει τη δύναμη να τα κάνει όλα, «την Ιερουσαλήμ αγαλλίαση»· διότι αυτή ακριβώς η «αγαλλίαση» και αυτή η κατά Θεόν «ευφροσύνη» και η καθαρή θεοσέβεια θα γίνει δική τους. Και «την Ιερουσαλήμ και τον λαό μου» θα καταστήσω σε «ευφροσύνη», αυτόν ακριβώς τον «καινούριο (λαό), στον οποίο υποσχέθηκα να δώσω το καινούριο όνομα». Και εγώ ο ίδιος ο Θεός «θα αγαλλιάσω», βλέποντας εκείνη την «Ιερουσαλήμ», δηλαδή το θεοσεβές πολίτευμα εκείνων που πρόκειται «να με υπηρετήσουν», κρίνοντας ο ίδιος ότι αυτή είναι πολύ ανώτερη από τη σωματική Ιερουσαλήμ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες