Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 65:2

29 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀληθινῇ, ἀλλ᾿ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–29 από 29

Ἀναστάσιος Σιναΐτης Διάλογος κατὰ Ἰουδαίων
Ἀλλὰ μὴν οὐκ ἔγνω Ἰσραήλ. Ἡσαΐας λέγει· «Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν, καὶ ὁ βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη;» Ὁ δὲ Μωϋσῆς πρῶτος λέγει· «Ἐγὼ παραζηλῶ ὑμᾶς ἐπ’ οὐκ ἔθνη, ἐπὶ ἔθνει ἀσυνέτῳ παροργιῶ ὑμᾶς.» Ἔθνη ἀσύνετα ὑμᾶς προσηγόρευσε· πρό γε τῆς πίστεως ἀφροσύνην ἐπεδείκνυμεν· ἦμεν γάρ ποτε, ἤγουν πρὸ τοῦ πιστεῦσαι, ἀνόητοι, ἀπειθεῖς, πλανώμενοι. Διαφερόντως Ἰουδαίους ἠνίασεν ὁ Θεὸς, ἤγουν ἐλύπησεν· οὐ γὰρ οὕτως ἀλγεινὸν ἡ διασπορὰ καὶ ἡ τοῦ ναοῦ ἐρήμωσις, ὡς ἡ τῶν ἐθνῶν εὐσέβειά τε καὶ περιφάνεια. Ἡσαΐας δὲ ἀποτολμᾷ καὶ λέγει· «Εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν, ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν.» Ἔδειξε κατ’ αὐτὸ καὶ τῆς τῶν ἐθνῶν θεογνωσίας τὴν πρόσρησιν, καὶ τὴν τῶν Ἰουδαίων μιαιφονίαν· τὸ γὰρ ἀποτολμᾷ τοῦτο δηλοῖ, Οὐκ ἐδειλίασε, φησὶ, φονῶντας Ἰουδαίους καὶ μεμηνότας, ἀλλὰ σὺν παῤῥησίᾳ πολλῇ τὴν τῶν ἐθνῶν προεκήρυξε σωτηρίαν· προεθέσπισε δὲ καὶ τῶν Ἰουδαίων τὴν ἀπιστίαν· τοῦτο γὰρ δηλοῖ τὰ ἑξῆς· πρὸς δὲ τὸν Ἰσραὴλ λέγει ὁ Μωϋσῆς· «Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖρας πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα.» Οὕτω γὰρ οἱ θαυμάσιοι προφῆται καὶ Ἰουδαίοις κατηγοροῦσι καὶ τὴν τῶν ἐθνῶν προκηρύττουσι πίστιν, λέγω δὲ τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστὸν διάκονον γεγενῆσθαι περιτομῆς ὑπὲρ ἀληθείας Θεοῦ εἰς τὸ βεβαιῶσαι τὰς ἐπαγγελίας τῶν Πατέρων· τὰ δὲ ἔθνη ὑπὲρ ἐλέους δοξάσει τὸν Θεόν· τῷ γὰρ Ἀβραὰμ ὁ τῶν ὅλων Θεὸς ὑπέσχετο ἐν τῷ σπέρματι αὐτοῦ εὐλογῆσαι τὰ ἔθνη· ἐδέξατο δὲ καὶ αὐτὸς ὁ πατριάρχης καὶ πᾶν τὸ ἐκείνου γένος τῆς περιτομῆς τὸ σημεῖον· ἔδει τοίνυν καὶ τὸ ἐκείνου σπέρμα κατὰ σάρκα προσαγορευόμενον καὶ τοῖς ἔθνεσι τὴν εὐλογίαν πηγάζον, ἔχειν τὸ σημεῖον τῆς συγγενείας, ἵνα δειχθῇ σαφῶς τῆς θείας ἐπαγγελίας ἡ ἀλήθεια· καὶ τὰ ἔθνη τὴν χάριν δεξάμενα ὑμνήσει τῆς φιλανθρωπίας τὸν χορηγὸν τὸν διὰ τῶν θείων προφητῶν αὐτοῦ προσαγορεύσαντα τὴν τῶν ἐθνῶν πίστιν καὶ σωτηρίαν, καθὼς γέγραπται· «Διὰ τοῦτο ἐξομολογησόμεθά σοι ἐν ἔθνεσι, Κύριε, καὶ τῷ ὀνόματί σου ψάλλομεν.» Καὶ πάλιν λέγει· «Αἰνεῖτε τὸν Κύριον, πάντα ἔθνη, καὶ ἐπαινέσατε αὐτὸν, πάντες οἱ λαοί.» Καὶ πάλιν Ἡσαΐας λέγει· «Καὶ ἔσται ῥίζα τοῦ Ἰεσσαὶ, καὶ ὁ ἀνιστάμενος ἄρχειν ἐθνῶν, ἐπ’ αὐτὸν ἔθνη ἐλπιοῦσι,» καθὼς γέγραπται· «Ὄψονται οἷς οὐκ ἀνηγγέλη περὶ αὐτοῦ, καὶ οἳ οὐκ ἀκηκόασι συνήσουσι.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά βέβαια ο Ισραήλ δεν το γνώρισε. Ο Ησαΐας λέει: «Κύριε, ποιος επίστεψε στο άκουσμά μας, και ο βραχίονας του Κυρίου σε ποιον αποκαλύφθηκε;» Ο δε Μωυσής πρώτος λέει: «Εγώ θα σας κινήσω σε ζήλια με λαό που δεν είναι έθνος· με έθνος ασύνετο θα σας παροργίσω.» Ασύνετα έθνη σας ονόμασε· γιατί πριν από την πίστη δείχναμε αφροσύνη· ήμασταν πράγματι κάποτε, δηλαδή πριν πιστέψουμε, ανόητοι, απειθείς, πλανώμενοι. Με ξεχωριστό τρόπο λύπησε ο Θεός τους Ιουδαίους, δηλαδή τους προξένησε οδύνη· διότι δεν είναι τόσο οδυνηρή η διασπορά και η ερήμωση του ναού, όσο η ευσέβεια και η δόξα των εθνών. Ο Ησαΐας μάλιστα τολμά και λέει: «Βρέθηκα από εκείνους που δεν με ζητούσαν· φανερώθηκα σε εκείνους που δεν με ερωτούσαν.» Έδειξε έτσι και την κλήση των εθνών στη θεογνωσία και τη μιαιφόνο ενοχή των Ιουδαίων· γιατί αυτό δηλώνει το «τολμά»: δεν φοβήθηκε, λέει, τους φονικούς και μανιασμένους Ιουδαίους, αλλά με πολλή παρρησία προκήρυξε από πριν τη σωτηρία των εθνών· και προανήγγειλε επίσης την απιστία των Ιουδαίων· αυτό φανερώνουν τα επόμενα· και προς τον Ισραήλ λέει ο Μωυσής: «Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιλέγοντα.» Έτσι λοιπόν οι θαυμαστοί προφήτες και τους Ιουδαίους ελέγχουν και την πίστη των εθνών προκηρύττουν, λέγοντας ότι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός έγινε υπηρέτης της περιτομής για την αλήθεια του Θεού, ώστε να βεβαιώσει τις υποσχέσεις προς τους Πατέρες· ενώ τα έθνη θα δοξάσουν τον Θεό για το έλεος. Διότι στον Αβραάμ ο Θεός των όλων υποσχέθηκε να ευλογήσει τα έθνη στο σπέρμα του· και ο ίδιος ο πατριάρχης, καθώς και όλο το γένος του, δέχθηκαν το σημείο της περιτομής. Έπρεπε λοιπόν και το σπέρμα του, το οποίο ονομάζεται κατά σάρκα δικό του και από το οποίο αναβλύζει στα έθνη η ευλογία, να έχει το σημείο της συγγένειας, ώστε να φανερωθεί καθαρά η αλήθεια της θείας υποσχέσεως· και τα έθνη, αφού δέχθηκαν τη χάρη, θα υμνήσουν για τη φιλανθρωπία τον χορηγό, εκείνον που διά των θείων προφητών του προανήγγειλε την πίστη και τη σωτηρία των εθνών, καθώς έχει γραφεί: «Γι’ αυτό θα σε δοξολογήσουμε ανάμεσα στα έθνη, Κύριε, και στο όνομά σου θα ψάλουμε.» Και πάλι λέγει: «Αινείτε τον Κύριο, όλα τα έθνη, και επαινέσατέ τον, όλοι οι λαοί.» Και πάλι ο Ησαΐας λέγει: «Και θα υπάρχει η ρίζα του Ιεσσαί, και εκείνος που ανίσταται για να άρχει στα έθνη· σ’ αυτόν θα ελπίσουν τα έθνη», καθώς έχει γραφεί: «Θα δουν εκείνοι στους οποίους δεν αναγγέλθηκε τίποτε γι’ αυτόν, και εκείνοι που δεν έχουν ακούσει θα καταλάβουν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Βασίλειος Ἐπιστολαί
Πάντα δὲ ταῦτα γράφομεν, ὥστε τοὺς καρποὺς δοκιμάζεσθαι τῆς μετανοίας. Οὐ γὰρ πάντως τῷ χρόνῳ κρίνομεν τὰ τοιαῦτα, ἀλλὰ τῷ τρόπῳ τῆς μετανοίας προσέχομεν. Ἐὰν δὲ δυσαποσπάστως ἔχωσι τῶν ἰδίων ἐθῶν καὶ ταῖς ἡδοναῖς τῆς σαρκὸς μᾶλλον δουλεύειν θέλωσιν ἢ τῷ Κυρίῳ, καὶ τὴν κατὰ τὸ Εὐαγγέλιον ζωὴν μὴ καταδέχωνται, οὐδεὶς ἡμῖν πρὸς αὐτοὺς κοινὸς λόγος. Ἡμεῖς γὰρ ἐν λαῷ ἀπειθεῖ καὶ ἀντιλέγοντι δεδιδάγμεθα ἀκούειν ὅτι· «Σώζων σῶζε τὴν σεαυτοῦ ψυχήν». Μὴ τοίνυν καταδεξώμεθα συναπόλλυσθαι τοῖς τοιούτοις, ἀλλὰ φοβηθέντες τὸ βαρὺ κρίμα καὶ τὴν φοβερὰν ἡμέραν τῆς ἀνταποδόσεως τοῦ Κυρίου πρὸ ὀφθαλμῶν λαβόντες, μὴ θελήσωμεν ἁμαρτίαις ἀλλοτρίαις συναπόλλυσθαι. Εἰ γὰρ μὴ ἐπαίδευσεν ἡμᾶς τὰ φοβερὰ τοῦ Κυρίου, μηδὲ αἱ τηλικαῦται πληγαὶ εἰς αἴσθησιν ἡμᾶς ἤγαγον ὅτι διὰ τὴν ἀνομίαν ἡμῶν ἐγκατέλιπεν ἡμᾶς ὁ Κύριος καὶ παρέδωκεν εἰς χεῖρας βαρβάρων καὶ ἀπήχθη αἰχμάλωτος εἰς τοὺς πολεμίους ὁ λαὸς καὶ παρεδόθη τῇ διασπορᾷ, διότι ταῦτα ἐτόλμων οἱ τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ περιφέροντες· εἰ μὴ ἔγνωσαν μηδὲ συνῆκαν ὅτι διὰ ταῦτα ἦλθεν ἐφ᾽ ἡμᾶς ἡ ὀργὴ τοῦ Θεοῦ, τίς ἡμῖν κοινὸς πρὸς τούτους λόγος;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όλα αυτά δε τα γράφουμε, ώστε να δοκιμάζονται οι καρποί της μετανοίας. Διότι δεν κρίνουμε τέτοιες περιπτώσεις οπωσδήποτε με βάση τον χρόνο, αλλά προσέχουμε τον τρόπο της μετανοίας. Εάν όμως είναι δύσκολο να αποσπαστούν από τις δικές τους συνήθειες και προτιμούν να υποδουλώνονται στις ηδονές της σάρκας μάλλον παρά στον Κύριο, και δεν αποδέχονται την κατά το Ευαγγέλιο ζωή, δεν έχουμε κανέναν κοινό λόγο μαζί τους. Διότι εμείς, εν μέσω λαού απειθούς και αντιδραστικού, έχουμε διδαχθεί να ακούμε το: «Σώζοντας, σώσε τη δική σου ψυχή». Ας μην δεχθούμε, λοιπόν, να καταστραφούμε μαζί με τέτοιους ανθρώπους, αλλά, φοβούμενοι τη βαριά κρίση και έχοντας μπροστά στα μάτια μας τη φοβερή ημέρα της ανταποδόσεως του Κυρίου, ας μη θελήσουμε να χαθούμε εξαιτίας ξένων αμαρτιών. Διότι, εάν δεν μας συνέτισαν οι φοβερές επεμβάσεις του Κυρίου, ούτε οι τόσο μεγάλες πληγές μας έκαναν να συνειδητοποιήσουμε ότι εξαιτίας της ανομίας μας μάς εγκατέλειψε ο Κύριος και μας παρέδωσε σε χέρια βαρβάρων, και ότι ο λαός οδηγήθηκε αιχμάλωτος στους εχθρούς και παραδόθηκε στη διασπορά, επειδή αυτά τολμούσαν να τα πράττουν εκείνοι που φέρουν το όνομα του Χριστού· εάν δεν γνώρισαν ούτε κατενόησαν ότι εξαιτίας αυτών ήλθε πάνω μας η οργή του Θεού, ποιον κοινό λόγο μπορούμε να έχουμε εμείς μαζί τους;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ΚΕΦΑΛΗ Β. Ὅτι ζωοποιὸν τὸ ἅγιον σῶμα Χριστοῦ, ἐν οἷς ὡς περὶ ἄρτου φησὶ τοῦ ἰδίου σώματος. <Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς. οἱ πατέρες ὑμῶν ἔφαγον τὸ μάννα ἐν τῇ ἐρήμῳ καὶ ἀπέθανον· οὗτός ἐστιν ὁ ἄρτος ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβαίνων, ἵνα τις ἐξ αὐτοῦ φάγῃ καὶ μὴ ἀποθάνῃ.> ΣΑΦΩΣ δὴ λίαν ἐν τούτοις ἐκεῖνο καταθεάσασθαι παρέσται τὸ διὰ τοῦ προφήτου προαναφωνούμενον Ἡσαΐου “Ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν, ηὑρέθην τοῖς ”ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν· εἶπα Ἰδού εἰμι τῷ ἔθνει ὃς οὐκ ἐκά- “λεσεν τὸ ὄνομά μου· ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς ”χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα.” ὅλην γὰρ τοῦ λόγου τὴν λεβηρίδα περιελὼν, καὶ πᾶσαν, ἵν᾽ οὕτως εἴπω, περιστολὴν ἀποστήσας, ἀκατακαλύπτως ἤδη τοῖς ἐξ Ἰσραὴλ ἑαυτὸν ἐμφανίζει λέγων Ἐγώ εἰμι ὁ ἄρτος τῆς ζωῆς, ἵνα δὴ μάθοιεν, ὡς, εἴπερ ἔχουσι θελητὸν τὸ κρείττους εἶναι τῆς φθορᾶς, καὶ αὐτὸν τὸν ἐκ παραβάσεως ἐπισκήψαντα θάνατον ἀποδύσασθαι, δεήσει βαδίζειν αὐτοὺς εἰς μετάληψιν τοῦ ζωοποιεῖν ἰσχύοντος, καὶ ἀφανίζοντος μὲν τὴν φθορὰν, καταργοῦντος δὲ καὶ τὸν θάνατον· ἔργον γὰρ ὄντως τοῦτο τῆς κατὰ φύσιν ζωῆς ἴδιόν τε καὶ πρεπωδέστατον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΕΦΑΛΑΙΟ Β. Ότι είναι ζωοποιό το άγιο σώμα του Χριστού, στα χωρία όπου ομιλεί περί του δικού του σώματος ως περί άρτου. «Εγώ είμαι ο άρτος της ζωής. Οι πατέρες σας έφαγαν το μάννα στην έρημο και πέθαναν· αυτός είναι ο άρτος που κατεβαίνει από τον ουρανό, ώστε, αν κάποιος φάει από αυτόν, να μην πεθάνει.» Πολύ σαφώς, λοιπόν, σε αυτά τα λόγια μπορούμε να δούμε εκείνο που είχε προαναγγελθεί μέσω του προφήτη Ησαΐα: «Έγινα φανερός σε αυτούς που δεν με ζητούσαν, βρέθηκα από αυτούς που δεν ρωτούσαν για εμένα· είπα Ιδού, εγώ είμαι, στο έθνος που δεν επικαλέστηκε το όνομά μου· όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς ένα λαό απειθή και αντιδραστικό». Διότι, αφού αφαίρεσε όλο το περίβλημα του λόγου και αφού απομάκρυνε κάθε, ας πούμε, συγκάλυψη, φανερώνει πλέον ακάλυπτα τον εαυτό του στους απογόνους του Ισραήλ λέγοντας: Εγώ είμαι ο άρτος της ζωής, ώστε να μάθουν ότι, εάν επιθυμούν να γίνουν ανώτεροι από τη φθορά και να αποβάλουν τον ίδιο τον θάνατο που ενέσκηψε εξαιτίας της παραβάσεως, θα χρειαστεί να προχωρήσουν στη μετάληψη εκείνου που έχει τη δύναμη να ζωοποιεί, και το οποίο αφανίζει μεν τη φθορά, καταργεί δε και τον θάνατο. Διότι αυτό ακριβώς είναι το κατεξοχήν ίδιο και πρεπωδέστατο έργο της κατά φύσιν ζωής.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸ κατὰ Ἰωάννην εὐαγγέλιον
ἐγὼ λελάληκα τῷ κόσμῳ, οὐχ ἑνί φησι γένει τῶν ἐξ Ἰσραήλ· εἰ γὰρ καὶ μήπω τυχὸν τοῖς ἀνὰ πᾶσαν τὴν οἰκουμένην ἔκπυστά πως ἐστὶ τὰ ἡμέτερα, ἀλλ᾽ ἔσται κατὰ καιρούς. ἐγὼ πάντοτε ἐδίδαξα ἐν συναγωγῇ. καὶ τί τοῦτό ἐστι, πῶς οὐκ ἀναγκαῖον ἰδεῖν; εἰς ἀνάμνησιν, ὡς ἔοικε, καὶ οὐχ ἑκόντας καλεῖ τοὺς τῶν Ἰουδαίων προεστηκότας προφητείας ἐχούσης ὧδε περὶ αὐτοῦ. τί γὰρ ἔφη πάλιν ἡμῖν ὁ θεῖος Ἡσαΐας, ὡς ἐκ προσώπου Χριστοῦ “Οὐκ ἐν κρυφῇ λελάληκα οὐδὲ ἐν ”τόπῳ γῆς σκοτεινῷ,” καὶ πάλιν “Ὅλην τὴν ἡμέραν ”ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ “ἀντιλέγοντα.” τὸ γὰρ μήτε ἐν κρυφῇ μήτε ἐν τόπῳ λαλεῖν σκοτεινῷ, τί ἂν ἕτερον εἴη λοιπὸν, ἢ τὸ ποιεῖσθαι μὲν ἐν παῤῥησίᾳ τὰς διαλέξεις, λαλεῖν δὲ ἐν τόποις οὐκ ὀλίγην ἔχουσι τῶν ἀκροωμένων τὴν σύνοδον; καλῶς δὲ σφόδρα καὶ ἀναγκαίως τῆς τοῦ προφήτου πρὸς ἀνάμνησιν ἄγει φωνῆς, ἵνα δὴ μάθοιεν, ὅτι κρίνουσι δυσσεβῶς τὸν ἐν ἐλπίσιν αὐτοῖς χρεωστούμενον. Ἰουδαίων γὰρ ἡ ἐπαγγελία, κατὰ τὴν τοῦ Παύλου φωνήν. <Τί με ἐρωτᾷς; ἐρώτησον τοὺς ἀκηκοότας, τί ἐλάλησα αὐτοῖς· ἴδε οὗτοι οἴδασιν ἃ εἶπον ἐγώ.> Ἐπιπλήττει τοῖς νομομαθέσιν, ὡς καὶ αὐτὸν ἠδικηκόσι τὸν ἐφ᾽ ᾧ σεμνύνονται νόμον. τῷ γὰρ οὔπω κατεγνωσμένῳ πρόωρον ὥσπερ ἐπενεγκόντες τὴν κόλασιν, περιττῶς ἔτι ζητοῦσι τὰ πταίσματα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εγώ μίλησα στον κόσμο», όχι μόνο σε ένα γένος, λέει, από όσους κατάγονται από τον Ισραήλ. Διότι αν και ίσως τα δικά μας δεν είναι ακόμη γνωστά σε αυτούς που βρίσκονται σε όλη την οικουμένη, ωστόσο θα γίνουν στον κατάλληλο καιρό. «Εγώ πάντοτε δίδαξα σε συναγωγή». Και τι σημαίνει αυτό, πώς να μην είναι αναγκαίο να το δούμε; Φέρνει, όπως φαίνεται, στη μνήμη των αρχόντων των Ιουδαίων, έστω και παρά τη θέλησή τους, την προφητεία που μιλάει με αυτόν τον τρόπο για εκείνον. Διότι, τι μας είπε πάλι ο θείος Ησαΐας, μιλώντας εκ μέρους του προσώπου του Χριστού; «Δεν μίλησα στα κρυφά, ούτε σε σκοτεινό τόπο της γης», και πάλι: «Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς ένα λαό απειθή και αντιδραστικό». Διότι το να μη μιλάει στα κρυφά ούτε σε σκοτεινό τόπο, τι άλλο θα μπορούσε να σημαίνει λοιπόν, παρά το να κάνει τις ομιλίες του με παρρησία, και να μιλάει σε τόπους όπου συγκεντρώνεται όχι μικρός αριθμός ακροατών; Πολύ σωστά δε και αναγκαία φέρνει στη μνήμη τη φωνή του προφήτη, για να μάθουν ότι δικάζουν με ασέβεια αυτόν που προσδοκούσαν με ελπίδα. Διότι στους Ιουδαίους ανήκει η επαγγελία, σύμφωνα με τη φωνή του Παύλου. <Τι με ρωτάς; Ρώτησε αυτούς που έχουν ακούσει, τι τους μίλησα· δες, αυτοί γνωρίζουν όσα είπα εγώ.> Επιπλήττει τους γνώστες του νόμου, διότι αδίκησαν και αυτόν τον ίδιο τον νόμο για τον οποίο καυχώνται. Διότι, έχοντας επιβάλει πρόωρα την τιμωρία σε κάποιον που δεν έχει ακόμη καταδικαστεί, μάταια πλέον αναζητούν τα σφάλματά του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ὡς γὰρ αὐτός που πάλιν φησὶν ὁ προφήτης Ἡσαΐας ἐκ προσώπου τοῦ πάντων ἡμῶν Σωτῆρος Χριστοῦ· «Εὑρέθην τοῖς ἐμὲ ζητοῦσιν, ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν. Εἶπα, Ἰδοὺ εἰμὶ, τῷ ἔθνει, οἳ οὐκ ἠπίσταντό με. Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα, καὶ ἀντιλέγοντα.» Ἐν δέ γε τοῖς εὐαγγελικοῖς συγγράμμασι πλεισταχοῦ τὸν Κύριον εὑρήσομεν καλοῦντα πρὸς πίστιν τοὺς ἰδίους [Humfred. legit Ἰουδαίους]· «Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες, καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς. Ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ᾽ ὑμᾶς.» Ποτὲ δὲ πάλιν· «Ὁ ἀκολουθῶν ἐμοὶ οὐ μὴ περιπατήσῃ ἐν τῇ σκοτίᾳ, ἀλλ᾽ ἕξει τὸ φῶς τῆς ζωῆς.» Ναὶ μὴν καὶ τὸ πιστεύειν αὐτοῖς ἔγκαρπόν τε καὶ ἐπωφελὲς ἀποφαίνων· «Ἀμὴν λέγω, φησὶν, ὑμῖν, ὅτι ὁ πιστεύων ἔχει ζωὴν αἰώνιον.» Πλείστας δ᾽ ἂν καὶ ἑτέρας φωνὰς ἐπισωρεύσειέ τις τὴν ἴσην ἐχούσας δύναμιν, εἴπερ ἕλοιτο μακρηγορεῖν. Οὐκοῦν ἐκάλεσα, καὶ οὐκ ἦν ὁ ὑπακούων, φησίν. Ἀλλ᾽ ἴσως ἐκεῖνο ἐροῦσιν οἱ διὰ μακρᾶς οὕτω ἀπονοίας προσκεκρουκότες, οἱ σκληρὰν καὶ ἄθραυστον τὴν διάνοιαν ἔχοντες, ὡς οὐκ ἂν ἰσχύσειεν ἡ ἐμὴ χεὶρ ῥύσασθαι τὴν ἐπ᾽ οὐρανόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι, όπως λέει πάλι κάπου ο ίδιος ο προφήτης Ησαΐας εκ μέρους του Σωτήρα όλων μας Χριστού: «Βρέθηκα από εκείνους που με ζητούσαν, έγινα φανερός σε εκείνους που δεν με ρωτούσαν. Είπα, Ιδού είμαι εγώ, στο έθνος που δεν με γνώριζε. Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς έναν λαό απειθή και αντιδραστικό.» Στα ευαγγελικά συγγράμματα, εξάλλου, θα βρούμε πάρα πολλές φορές τον Κύριο να καλεί στην πίστη τους δικούς του: «Ελάτε σε εμένα όλοι οι κοπιάζοντες και πεφορτισμένοι, και εγώ θα σας αναπαύσω. Σηκώστε τον ζυγό μου επάνω σας.» Και άλλοτε πάλι: «Εκείνος που με ακολουθεί δεν θα περπατήσει στο σκοτάδι, αλλά θα έχει το φως της ζωής.» Και βέβαια, αποδεικνύοντας σε αυτούς ότι η πίστη είναι καρποφόρα και ωφέλιμη, λέει: «Αλήθεια σας λέω, ότι αυτός που πιστεύει έχει ζωή αιώνια.» Θα μπορούσε κανείς να συγκεντρώσει πάρα πολλές και άλλες ρήσεις που έχουν την ίδια δύναμη, εάν ήθελε να μακρηγορήσει. Επομένως, «κάλεσα, και δεν υπήρχε αυτός που να υπακούει», λέει. Αλλά ίσως να πουν εκείνο αυτοί που έχουν προσκρούσει εξαιτίας μιας τόσο μακροχρόνιας αφροσύνης, αυτοί που έχουν σκληρό και άθραυστο νου, ότι δηλαδή δεν θα είχε τη δύναμη το δικό μου χέρι να προσφέρει λύτρωση.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα, καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀληθείας, ἀλλὰ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.> Ἀναγκαίως τοῖς ἤδη προειρημένοις ἐπιφέρεται ταῦτα. Ἐπειδὴ γὰρ ἔφασκον· «Τί ἐπλάνησας ἡμᾶς, Κύριε, ἀπὸ τῆς ὁδοῦ σου; ἐσκλήρυνας ἡμῶν τὰς καρδίας τοῦ μὴ φοβεῖσθαί σε·» προσεπήγαγον δὲ, ὅτι «Ἐγενήθη ἔρημος Σιὼν, ὡς ἔρημος ἐγενήθη Ἱερουσαλὴμ, εἰς κατάραν ὁ οἶκος ὁ ἅγιος ἡμῶν.» λοιπὸν ἀναγκαίως τὸ αὐτοῦ πρόσωπον εἰσβέβηκε τοῦ Χριστοῦ, τὰς αἰτίας ὥσπερ ἀπαγγέλλων, ἐφ᾽ αἷς εἰκότως ταυτὶ πεπονθότες, οὐχ ἑαυτοῖς μᾶλλον ἐπιγράφουσι τὰς αἰτίας, ἐγκαλοῦσιν, ὥσπερ τῷ τὴν ἰσόῤῥοπον αὐτοῖς ἐπάγοντι δίκην. «Ἐμφανὴς γὰρ γέγονα,» φησὶ, «καὶ τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν, εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν·» αὐτόμολος γὰρ ὁ Σωτὴρ εἰστρέχων ἐν ταῖς συναγωγαῖς, ἐδίδασκεν αὐτοὺς κηρύσσων τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας, καὶ θεραπεύων πᾶσαν νόσον καὶ πᾶσαν μαλακίαν ἐν τῷ λαῷ, καθὰ γέγραπται.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Άπλωσα τα χέρια μου όλη την ημέρα προς λαό απειθή και αντιδραστικό, οι οποίοι δεν πορεύθηκαν στην οδό της αλήθειας, αλλά ακολούθησαν τις αμαρτίες τους.» Αναγκαίως αυτά προστίθενται στα όσα έχουν ήδη ειπωθεί. Διότι, επειδή έλεγαν: «Γιατί μας πλάνησες, Κύριε, από την οδό σου; Σκλήρυνες τις καρδιές μας ώστε να μην σε φοβόμαστε;», και επιπλέον πρόσθεσαν ότι «Έρημη έγινε η Σιών, σαν έρημος έγινε η Ιερουσαλήμ, σε κατάρα ο άγιος οίκος μας», λοιπόν αναγκαίως παρεμβαίνει το πρόσωπο του ίδιου του Χριστού, για να εξαγγείλει τρόπον τινά τις αιτίες, για τις οποίες δικαίως υπέστησαν αυτά, και αντί να αποδώσουν τις αιτίες στους εαυτούς τους, εγκαλούν Εκείνον που τους επιβάλλει τη δίκαιη τιμωρία. «Διότι έγινα εμφανής», λέει, «και σε εκείνους που δεν με ζητούσαν, βρέθηκα από εκείνους που δεν με ρωτούσαν». Διότι ο Σωτήρας αυτοβούλως εισερχόταν στις συναγωγές και τους δίδασκε κηρύττοντας το ευαγγέλιο της βασιλείας και θεραπεύοντας κάθε νόσο και κάθε αδυναμία στον λαό, καθώς είναι γεγραμμένο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν προφήτην
Τί γὰρ οὐ πέπρακται παρ᾽ αὐτοῦ τῶν ἐπέκεινα καὶ λόγου καὶ θαύματος; Ἀπηλλάττοντο λεπροὶ, καὶ χειρὸς ἁφῇ, καὶ νεύματι τῷ θεοπρεπεῖ, ἠγέρθησαν ἐκ μνημάτων νεκροὶ, τυφλοὶ τὸ τριπόθητον ἐδέχοντο φῶς, ἀνεσκίρτησαν ὡς ἔλαφοι τῷ ποδὶ λελωβημένοι. Καὶ γοῦν τοῖς ταῦτα τεθεαμένοις ἔφασκεν ὁ Χριστός· «Εἰ οὐ ποιῶ τὰ ἔργα τοῦ Πατρός μου, μὴ πιστεύετέ μοι· εἰ δὲ ποιῶ, κἂν ἐμοὶ μὴ πιστεύητε, τοῖς ἔργοις μου πιστεύσατε.»—«Εἶπον» τοίνυν, φησὶν, «Ἐγώ εἰμι τῷ ἔθνει, οἳ οὐκ ἐκάλεσαν τὸ ὄνομά μου·» εὑρίσκεται γὰρ ποτὲ μὲν λέγων, «Ἐγώ εἰμι τὸ φῶς τοῦ κόσμου,» ποτὲ δὲ πάλιν, «Εἴ τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με, καὶ πινέτω. Ὁ πιστεύων εἰς ἐμὲ, καθὼς εἶπεν ἡ Γραφὴ, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος·» ἀλλ᾽ οὐκ ἤθελον ἐπικαλεῖσθαι τὸ ὄνομα αὐτοῦ, καίτοι διαῤῥήδην τὸ «Ἐγώ εἰμι» λέγοντος πλεισταχοῦ. Ὅτι δὲ γεγόνασιν ἀνουθέτητοι καὶ ἐν ἴσῳ τάχα που τοῖς οὐκ ἔχουσιν ὦτα, σκληροί τε καὶ ἀπειθεῖς, διαδείκνυσι λέγων, ὅτι «Ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα, καὶ ἀντιλέγοντα·» κατειθίσμεθα γὰρ ἀείπως τοῖς ἀνηκόοις προσδιαλεγόμενοι μετὰ βοῆς τὰς χεῖρας ἁπλοῦν, καὶ πλείστην ὅσην κατ᾽ αὐτῶν ποιεῖσθαι τὴν ἐπίπληξιν· «ἀλλ᾽ οὐκ ἐπορεύθησαν,» φησὶν, «ὁδῷ ἀληθινῇ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τι δεν έπραξε Εκείνος από όσα ξεπερνούν κάθε λόγο και θαύμα; Θεραπεύονταν λεπροί και με το άγγιγμα του χεριού και με ένα θεοπρεπές νεύμα, αναστήθηκαν νεκροί από τα μνήματα, τυφλοί δέχονταν το τριπόθητο φως, αναπήδησαν σαν ελάφια οι ανάπηροι στα πόδια. Και μάλιστα σε αυτούς που τα είχαν δει αυτά, έλεγε ο Χριστός: «Αν δεν κάνω τα έργα του Πατέρα μου, μην με πιστεύετε· αν όμως τα κάνω, κι αν δεν πιστεύετε σε εμένα, πιστέψτε στα έργα μου.» —«Είπα», λοιπόν, λέγει, «"Εγώ είμαι", στο έθνος που δεν επικαλέστηκε το όνομά μου»· διότι βρίσκεται άλλοτε μεν να λέει, «Εγώ είμαι το φως του κόσμου», και άλλοτε πάλι, «Αν κάποιος διψά, ας έρθει σε εμένα και ας πιει. Εκείνος που πιστεύει σε εμένα, όπως είπε η Γραφή, ποτάμια ζωντανού νερού θα ρεύσουν από τα σπλάχνα του»· αλλά δεν ήθελαν να επικαλεστούν το όνομά του, παρόλο που έλεγε ρητά το «Εγώ είμαι» σε πάρα πολλά σημεία. Το ότι δε έγιναν ανεπίδεκτοι νουθεσίας και περίπου ίσοι με αυτούς που δεν έχουν αυτιά, σκληροί και απειθείς, το αποδεικνύει λέγοντας ότι «Άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιλέγοντα»· διότι έχουμε συνηθίσει πάντοτε, όταν απευθυνόμαστε στους ανυπάκουους, να απλώνουμε τα χέρια φωνάζοντας, και να τους απευθύνουμε τη μέγιστη δυνατή επίπληξη· «αλλά δεν πορεύτηκαν», λέγει, «σε αληθινή οδό.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Ἐπιστολαὶ ἑορταστικαί
Καὶ γάρ σε ταῖς σαῖς ἐπαισχύνεσθαι συμφοραῖς ὑπολαμβάνω, καὶ πειρᾶσθαι κρύπτειν, ἅπερ οἶσθα μὲν, ὡς εἰκὸς, αἰδοῖ δὲ τοῦ μὴ δοκεῖν ἀποβεβλῆσθαι παρὰ Θεοῦ μακρὰν, ὑποκρίνῃ τὴν ἄνοιαν. Λέγει τοίνυν περὶ τῶν τοιούτων ὁ μακάριος προφήτης Ὠσηέ· «Ἡμέρας πολλὰς καθίσονται οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ, οὐκ ὄντος βασιλέως οὐδὲ ἄρχοντος, οὐκ οὔσης θυσίας, οὐδὲ ὄντος θυσιαστηρίου, οὔτε ἱερατείας, οὔτε δήλων.» Ταῦτα τίς ταῖς παρ᾽ ὑμῖν ἀρνήσεται βίβλοις οὐχ οὕτως ἔχειν, καὶ πρὸς τοσαύτην ἀναισχυντίαν ἐλάσει, ὡς τὰ πᾶσιν ὁρώμενα τολμῆσαι λέγειν; Οὐκ ἂν γένοιτό ποτε. Ἔστι μὲν γὰρ καὶ τῷ προστυχόντι καταφανὴς τῶν εἰρημένων ἡ ἔκβασις. Ἀνανεύσεις δὲ ἴσως αὐτὸς πάλιν, καὶ τὴν σύντροφον ἀπείθειαν τιμήσας, λίθων ἀψύχων οὐδὲν αἰσθάνῃ διενεγκών. Ἀληθεύει γὰρ λέγων ὁ προφήτης ὅτι, «Πᾶς οἶκος Ἰσραὴλ φιλόνεικοί εἰσι καὶ σκληροκάρδιοι.» Ἀληθεύει δὲ πάντως Θεὸς, διά τινος τῶν ἁγίων τὴν σὴν ἀναίδειαν ἐξηγούμενος· «Γινώσκω γὰρ ἐγὼ, φησὶν, ὅτι σκληρὸς εἶ, καὶ νεῦρον σιδηροῦν ὁ τράχηλός σου, καὶ τὸ μέτωπόν σου χαλκοῦν.» Τῆς δὲ σῆς ἀπειθείας τὸ μέγεθος, καὶ αὐτὸς ὁ Σωτὴρ καταιτιᾶται, λέγων· «Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα, καὶ ἀντιλέγοντα.» Καὶ τίς, εἰπέ μοι, τῆς οὕτω μακρᾶς ἀπειθείας ὁ λόγος; Οὐκ ᾔδεις, ἀπὸ τῆς θείας δεδιδαγμένος Γραφῆς, τὸν ἐξ ἐπαγγελείας σοι χρεωστούμενον;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι υποθέτω ότι ντρέπεσαι για τις συμφορές σου και προσπαθείς να αποκρύψεις αυτά που πιθανότατα γνωρίζεις, αλλά από ντροπή μήπως φανείς ότι έχεις απορριφθεί μακριά από τον Θεό, υποκρίνεσαι άγνοια. Λέει λοιπόν για τέτοια πράγματα ο μακάριος προφήτης Ωσηέ: «Πολλές ημέρες θα παραμείνουν οι υιοί Ισραήλ χωρίς βασιλιά ούτε άρχοντα, χωρίς θυσία ούτε θυσιαστήριο, ούτε ιεροσύνη, ούτε δηλώματα». Αυτά ποιος θα αρνηθεί ότι δεν είναι έτσι καταγραμμένα στα δικά σας βιβλία, και θα φτάσει σε τόση αναισχυντία, ώστε να τολμήσει να αρνηθεί αυτά που βλέπουν όλοι; Αυτό δεν θα μπορούσε ποτέ να συμβεί. Διότι και στον οποιονδήποτε είναι ολοφάνερη η εκπλήρωση αυτών των λόγων. Εσύ όμως ίσως πάλι θα τα αρνηθείς και, τιμώντας τη γνώριμη ανυπακοή σου, δεν αντιλαμβάνεσαι ότι σε τίποτα δεν διαφέρεις από τις άψυχες πέτρες. Διότι λέει την αλήθεια ο προφήτης όταν αναφέρει ότι, «Όλος ο οίκος Ισραήλ είναι φιλόνεικοι και σκληρόκαρδοι». Αληθεύει δε οπωσδήποτε ο Θεός, εξηγώντας μέσω κάποιου από τους αγίους τη δική σου αναίδεια: «Διότι εγώ γνωρίζω», λέει, «ότι είσαι σκληρός, και ο τράχηλός σου είναι νεύρο σιδερένιο, και το μέτωπό σου χάλκινο». Και το μέγεθος της ανυπακοής σου το κατακρίνει και ο ίδιος ο Σωτήρας, λέγοντας: «Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς λαό που απειθεί και αντιλέγει». Και ποιος, πες μου, είναι ο λόγος αυτής της τόσο μακροχρόνιας ανυπακοής; Δεν γνώριζες, όντας διδαγμένος από τη θεία Γραφή, εκείνον που σου οφειλόταν βάσει της υπόσχεσης;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Γλαφυρά εἰς τὴν Πεντάτευχον
Τοιγάρτοι καὶ ἔφασκε διὰ φωνῆς Ἡσαΐου· «Εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν· ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν. Εἶπα· Ἰδοὺ εἰμὶ τῷ ἔθνει, οἳ οὐκ ἠπίσταντό με. Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα.» Οὐκοῦν οὐ τεθέανται τὴν δόξαν Χριστοῦ, τοὺς τῆς διανοίας ἀποστρέφοντες ὀφθαλμούς. Καὶ τοῦτο, οἶμαι, ἐστὶ τὸ διὰ φωνῆς προφήτου περὶ αὐτῶν εἰρημένον· «Καὶ ἐστρέψαντο ἐπ᾽ ἐμὲ νῶτα καὶ πρόσωπον αὐτῶν.» Γράφει δὲ καὶ ὁ θεσπέσιος Παῦλος· «Ἄχρι τῆς σήμερον ἡμέρας, ἐπὶ τῇ ἀναγνώσει τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, τὸ αὐτὸ κάλυμμα μένει μὴ ἀνακαλυπτόμενον, ὅτι ἐν Χριστῷ καταργεῖται. Ἀλλ᾽ ἕως σήμερον ἡνίκα ἀναγινώσκεται Μωσῆς, κάλυμμα ἐπὶ τὴν καρδίαν αὐτῶν κεῖται. Ἡνίκα δὲ ἂν ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον, περιαιρεῖται τὸ κάλυμμα. Ὁ δὲ Κύριος, τὸ Πνεῦμά ἐστιν· οὗ δὲ Πνεῦμα Κυρίου, ἐκεῖ ἐλευθερία.» Ἡμεῖς δὲ οἱ πιστεύσαντες, οὐκ εὐλαβούμεθα καταβλέψαι ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ, ἀλλ᾽ ᾗ πάλιν αὐτὸς ὁ θεσπέσιος ἔφη Παῦλος· «Ἀνακεκαλυμμένῳ προσώπῳ τὴν δόξαν Κυρίου κατοπτριζόμεθα. Ἀποστρέφει τοίνυν τὸ πρόσωπον Μωσῆς.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Γι' αυτό λοιπόν και έλεγε διά της φωνής του Ησαΐα: «Βρέθηκα από εκείνους που δεν με ζητούσαν· έγινα φανερός σε εκείνους που δεν με ρωτούσαν. Είπα: Ιδού εγώ είμαι, στο έθνος που δεν με γνώριζε. Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς έναν λαό απειθή και αντιδραστικό.» Επομένως, δεν έχουν δει τη δόξα του Χριστού, εκείνοι που αποστρέφουν τα μάτια της διανοίας τους. Και αυτό, νομίζω, είναι εκείνο που έχει ειπωθεί γι' αυτούς διά της φωνής του προφήτη: «Και έστρεψαν προς εμένα την πλάτη και το πρόσωπό τους.» Γράφει δε και ο θεσπέσιος Παύλος: «Μέχρι τη σημερινή ημέρα, κατά την ανάγνωση της Παλαιάς Διαθήκης, το ίδιο κάλυμμα παραμένει χωρίς να ανασηκώνεται, διότι καταργείται διά του Χριστού. Αλλά μέχρι σήμερα, όταν αναγινώσκεται ο Μωυσής, υπάρχει ένα κάλυμμα πάνω στην καρδιά τους. Όταν όμως κάποιος επιστρέψει προς τον Κύριο, αφαιρείται το κάλυμμα. Ο δε Κύριος είναι το Πνεύμα· και όπου υπάρχει το Πνεύμα του Κυρίου, εκεί υπάρχει ελευθερία.» Εμείς όμως που πιστέψαμε, δεν διστάζουμε να ατενίσουμε ενώπιον του Θεού, αλλά όπως πάλι είπε ο ίδιος ο θεσπέσιος Παύλος: «Με ακάλυπτο πρόσωπο αντικατοπτρίζουμε τη δόξα του Κυρίου. Αποστρέφει, λοιπόν, το πρόσωπό του ο Μωυσής.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἱεροσολύμων Κατηχήσεις πρὸς τοὺς φωτιζομένους
Πάλιν ἐπὶ Πιλάτου κριθεὶς ἐφόρεσεν ἐρυθρά. ἐκεῖ γὰρ περιέθηκαν αὐτῷ χλαμύδα κοκκίνην. ἆρα καὶ τοῦτο γέγραπται; λέγει ὁ Ἡσαΐας· τίς οὗτος ὁ παραγενόμενος ἐξ Ἐδώμ, ἐρύθημα ἱματίων αὐτοῦ ἐκ Βοσόρ; τίς οὗτος ὁ κατὰ ἀτιμίαν φορῶν τὰ κόκκινα; ἡ γὰρ βοσὸρ τοιαύτην τινὰ παρ᾽ Ἑβραίοις ἔχει τὴν ἑρμηνείαν. ἵνα τί σου ἐρυθρὰ τὰ ἱμάτια καὶ τὰ ἐνδύματά σου ὡς ἀπὸ πατητοῦ ληνοῦ; ὁ δὲ ἀποκρίνεται καὶ λέγει ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Πάλι, όταν κρίθηκε επί Πιλάτου, φόρεσε κόκκινα. Διότι εκεί του φόρεσαν κόκκινη χλαμύδα. Άραγε έχει γραφτεί και αυτό; Λέει ο Ησαΐας: Ποιος είναι αυτός που έρχεται από την Εδώμ, με κόκκινα ενδύματα από τη Βοσόρ; Ποιος είναι αυτός που φοράει τα κόκκινα προς ατίμωση; Διότι η λέξη βοσόρ τέτοια περίπου ερμηνεία έχει στους Εβραίους. Γιατί είναι κόκκινα τα ιμάτιά σου και τα ενδύματά σου σαν αυτού που πατάει στο πατητήρι; Εκείνος δε αποκρίνεται και λέει: Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιδραστικό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Εἰς τὸν Ἠσαΐαν
ἀλλὰ καὶ 〈τοῖς μὴ ζητήσασι〉 τὴν ἐμὴν χάριν ταύτης μετέδωκα φθάσας τε τὰς ἑτέρων παρακλήσεις· πρὶν καὶ εὔξασθαι, πρὶν καὶ ἱκετεῦσαι αὐτούς, 〈εἶπον Ἰδού εἰμι〉.⌝ Ὁ τοίνυν καὶ περὶ τοὺς ἀλλοτρίους τῆς ἐμῆς γνώσεως οὕτω χρηστὸς καὶ ἀγαθὸς πεφυκὼς πῶς ἂν περὶ ὑμᾶς ὠμός τις καὶ ἀπηνὴς καὶ ἀδικώτατος ἐφάνην; καὶ μὴν ἐξ ὑμῶν ἀπηρξάμην τῆς ἐμαυτοῦ χάριτος καὶ πρώτοις ὑμῖν 〈τὰς ἐμαυτοῦ χεῖρας ἐξεπέτασα〉 προσκαλούμενος καὶ ἐναγκαλιζόμενος ὡς ἂν ἐμαυτοῦ γνησίους υἱούς· ὑμεῖς δὲ 〈ἀπειθοῦντες〉 διετελεῖτε καλοῦντός τε καὶ παρακαλοῦντος ἐμοῦ σπεύδειν ἐπὶ τὴν παρ᾽ ἐμοὶ σωτηρίαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αλλά και σε όσους δεν αναζήτησαν τη χάρη μου τη μετέδωσα, προλαβαίνοντας τις παρακλήσεις των άλλων· προτού καν προσευχηθούν, προτού καν με ικετεύσουν, είπα: «Ιδού, εγώ είμαι». Εγώ, λοιπόν, που ακόμη και απέναντι σε όσους ήταν ξένοι προς τη γνώση μου υπήρξα από τη φύση μου τόσο χρηστός και αγαθός, πώς θα μπορούσα να φανώ σε εσάς σκληρός, απηνής και αδικώτατος; Και μάλιστα από εσάς έκανα την αρχή της χάριτός μου και πρώτα σε εσάς άπλωσα τα χέρια μου, προσκαλώντας σας και αγκαλιάζοντάς σας σαν να ήσασταν γνήσιοι υιοί μου· εσείς όμως εξακολουθούσατε να απειθείτε, ενώ εγώ σας καλούσα και σας παρακαλούσα να σπεύσετε προς τη σωτηρία που παρέχεται από εμένα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
ΚΑʹ. Καὶ ἐλάλησε Δαυὶδ τῷ Κυρίῳ τοὺς λόγους τῆς ᾠδῆς ταύτης. Εἶτα ἐν τοῖς ἑξῆς· Καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη, καὶ γνόφος ὑποκάτω τῶν ποδῶν αὐτοῦ. Καὶ πάλιν μετὰ ταῦτα, ῥῦσαί με ἐξ ἀντιλογιῶν λαοῦ, καταστήσεις με εἰς κεφαλὴν ἐθνῶν· λαὸς ὃν οὐκ ἔγνων ἐδούλευσέν μοι· εἰς ἀκοὴν ὠτίου ὑπήκουσέ μου· οἱ υἱοὶ ἀλλότριοι ἐψεύσαντό μοι· οἱ υἱοὶ ἀλλότριοι ἀπορριφήσονται· καὶ σφαλοῦσιν ἐκ τῶν συγκλεισμῶν αὐτῶν. Ταῦτα εἴρηται σχεδὸν αὐτοῖς ῥήμασιν καὶ ἐν ἑπτακαιδεκάτῳ Ψαλμῷ, εὐκαιρότερον δ᾽ ἂν ἐξετάζοιτο, ἐπεὶ δ᾽ ἂν ἀπὸ τῶν Ψαλμῶν τὰς ἐκλογὰς ἀναλεγώμεθα· νῦν μέντοι γε παρασημειούμεθα αὐτὸ μόνον, ὡς ὅτι τὸ μὲν καὶ ἔκλινεν οὐρανοὺς καὶ κατέβη νοοῖτ᾽ ἂν περὶ τῆς ἐξ οὐρανῶν καταβάσεως τοῦ Χριστοῦ· τὸ δὲ ῥύσῃ με ἐξ ἀντιλογίας λαοῦ, ἐκ προσώπου αὐτοῦ λέλεκται περὶ τῶν ἐκ περιτομῆς μὴ πεπιστευκότων εἰς αὐτὸν, περὶ ὧν καὶ ἐν Ἠσαίᾳ φησὶν, ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΑʹ. Και μίλησε ο Δαβίδ στον Κύριο με τα λόγια αυτής της ωδής. Έπειτα στα επόμενα [λέγει]: «Και έκλινε τους ουρανούς και κατέβηκε, και γνόφος βρισκόταν κάτω από τα πόδια του». Και πάλι μετά από αυτά: «Λύτρωσέ με από τις αντιλογίες του λαού, θα με καταστήσεις κεφαλή των εθνών· λαός τον οποίο δεν γνώριζα με υπηρέτησε· στο πρώτο άκουσμα με υπάκουσε· οι αλλότριοι υιοί με ξεγέλασαν· οι αλλότριοι υιοί θα απορριφθούν και θα παραπατήσουν έξω από τα οχυρώματά τους». Αυτά έχουν ειπωθεί σχεδόν με τα ίδια λόγια και στον δέκατο έβδομο Ψαλμό, και θα εξετάζονταν πιο κατάλληλα, όταν θα συγκεντρώνουμε τις επιλογές από τους Ψαλμούς. Τώρα, ωστόσο, ας σημειώσουμε μόνο τούτο: ότι το μεν «έκλινε τους ουρανούς και κατέβηκε» θα μπορούσε να νοηθεί για την κάθοδο του Χριστού από τους ουρανούς, το δε «λύτρωσέ με από την αντιλογία του λαού» έχει ειπωθεί εκ προσώπου Του σχετικά με εκείνους από την περιτομή που δεν πίστεψαν σε Αυτόν, για τους οποίους λέει και στον Ησαΐα: «Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιλέγοντα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
Ψ. ΛΕʹ. Πόλις τοῦ ἁγίου σου ἐγενήθη ἔρημος, Σιὼν ὡς ἔρημος ἐγενήθη, Ἱερουσαλὴμ εἰς κατάραν· ὁ οἶκος τὸ ἅγιον ἡμῶν, καὶ ἡ δόξα, ἣν ηὐλόγησαν οἱ πατέρες ἡμῶν, ἐγενήθη πυρίκαυστος, καὶ πάντα τὰ ἐπίδοξα ἡμῶν συνέπεσαν· καὶ ἐπὶ πᾶσι τούτοις ἀνέσχου, Κύριε, καὶ ἐσιώπησας· καὶ ἐταπείνωσας ἡμᾶς ἕως σφόδρα. Ἐμφανὴς ἐγενήθην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσιν· εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν· εἶπα, Ἰδού εἰμι ἔθνει οἳ οὐκ ἐπεκαλέσαντό μου τὸ ὄνομα· ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀληθινῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. Καὶ ἐνταῦθα προφητευθείσης πρότερον τῆς τοῦ Ἰσραὴλ ἀποβολῆς, ἑξῆς σημαίνεται ἡ τῶν ἐθνῶν ἐκλογὴ διὰ τοῦ Χριστοῦ γενομένη· ἐκ προσώπου γάρ τοι τοῦ λαοῦ εὐχὴν ἀναπέμψαντος τοῦ προφήτου, ὁ λόγος ἀποκρίνεται τὴν σκληρίαν καὶ τὸ ἀπειθὲς τοῦ προτέρου λαοῦ διελέγχων, καὶ τὸ φιλάνθρωπον τὸ ἑαυτοῦ παριστάς· πῶς γὰρ, φησὶ, ταῦτα φατὲ ὡς ἐμοῦ πρὸς τὸ σώζειν ὑμᾶς ὀκνοῦντος; καὶ μὴν καὶ τοῖς μὴ ἐπερωτήσασί με, μὴ δὲ ζητήσασιν ἐμφανῶς ἐμαυτὸν παρέστησα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ψ. ΛΕ΄. Η πόλη του αγίου σου έγινε έρημη, η Σιών έγινε σαν έρημος, η Ιερουσαλήμ παραδόθηκε σε κατάρα· ο άγιος οίκος μας, και η δόξα, την οποία ευλόγησαν οι πατέρες μας, έγινε παρανάλωμα του πυρός, και όλα τα ένδοξά μας κατέρρευσαν· και παρ' όλα αυτά έδειξες ανοχή, Κύριε, και σιώπησες, και μας ταπείνωσες υπερβολικά. Έγινα φανερός σε εκείνους που δεν με επερωτούσαν· βρέθηκα από εκείνους που δεν με αναζητούσαν· είπα: Ιδού εγώ, σε έθνος που δεν επικαλέστηκε το όνομά μου· ενώ προς εσένα άπλωσα τα χέρια μου όλη την ημέρα, προς λαό απειθή και αντιδραστικό, οι οποίοι δεν πορεύτηκαν στην αληθινή οδό, αλλά οπίσω από τις αμαρτίες τους. Και εδώ, αφού πρώτα προφητεύθηκε η αποβολή του Ισραήλ, στη συνέχεια δηλώνεται η εκλογή των εθνών που πραγματοποιήθηκε διά του Χριστού· διότι, αφού ο προφήτης ανέπεμψε προσευχή εκ μέρους του λαού, ο Λόγος αποκρίνεται ελέγχοντας τη σκληρότητα και την απείθεια του προηγούμενου λαού, και παρουσιάζοντας τη δική Του φιλανθρωπία· πώς λοιπόν, λέει, τα λέτε αυτά, σαν να αδρανούσα εγώ να σας σώσω; Και όμως, ακόμη και σε εκείνους που δεν με επερωτούσαν και δεν με αναζητούσαν, παρουσίασα φανερά τον εαυτό μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Εὐσέβιος Καισαρείας Ἐκλογαὶ προφητικαί
Καὶ δὴ πρόδηλον ὅπως ὁ τοῦ Θεοῦ Λόγος τὸ πρότερον ἀγνοούμενος τοῖς ἔθνεσιν, ἐπὶ συντελείᾳ τῶν αἰώνων, ἀγαθότητι καὶ φιλανθρωπείᾳ τοῦ Πατρὸς καὶ Θεοῦ τῶν ὅλων, ἐμφανὴς αὐτοῖς ἐγενήθη, μηδεπώποτε αὐτὸν δι᾽ ἣν εἶχον περὶ τὰ εἴδωλα πλάνην περὶ ὧν ἐδέοντο ἐρωτήσασι, εὑρέθη τε ἡμῖν τοῖς μὴ ζητήσασιν αὐτὸν, ἀλλὰ καὶ μὴ ἐπικαλεσαμένοις αὐτοῦ τὸ ὄνομα ἐνανθρωπήσας ἀπεκρίνατο, μονονουχὶ βοῶν τὸ, ἰδοὺ πάρειμι. Ταῦτα μὲν οὖν περὶ τῆς τῶν ἐθνῶν κλήσεως σαφῶς ὁ λόγος προφητεύει· ἑξῆς δὲ αὖθις δυσωπητικώτατα πρὸς τὸν τῶν Ἰουδαίων λόγον ἐπιφέρει λέγων, ἐπὶ δὲ σὲ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου, πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. Δύναταί γε μὴν διὰ τούτων καὶ τὸ σχῆμα τοῦ κατὰ τὸν σταυρὸν πάθους αὐτοῦ σημαίνεσθαι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και είναι βέβαια ολοφάνερο πώς ο Λόγος του Θεού, ο οποίος προηγουμένως αγνοείτο από τα έθνη, στη συντέλεια των αιώνων, με την αγαθότητα και τη φιλανθρωπία του Πατέρα και Θεού των πάντων, έγινε φανερός σε αυτά, μολονότι ποτέ δεν τον είχαν ρωτήσει για όσα είχαν ανάγκη, εξαιτίας της πλάνης τους με τα είδωλα. Και βρέθηκε από εμάς που δεν τον αναζητήσαμε, αλλά και σε όσους δεν επικαλέστηκαν το όνομά του, αφού ενανθρώπησε αποκρίθηκε, σχεδόν φωνάζοντας το: «Ιδού, είμαι εδώ». Αυτά, λοιπόν, προφητεύει με σαφήνεια ο λόγος σχετικά με την κλήση των εθνών. Στη συνέχεια, πάλι, με τρόπο που προκαλεί βαθύτατη εντροπή, απευθύνεται στους Ιουδαίους προσθέτοντας τα εξής: «Σε εσένα άπλωσα τα χέρια μου, προς λαό απειθή και αντιδραστικό». Είναι βέβαια δυνατόν μέσω αυτών των λόγων να υποδηλώνεται και το σχήμα του πάθους του επάνω στον σταυρό.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Γρηγόριος ὁ Νύσσης Μαρτυρίαι κατὰ Ἰουδαίων
Ζʹ. Περὶ τοῦ σταυροῦ, καὶ τοῦ γενομένου σκότους. «Ὄψεσθε τὴν ζωὴν ὑμῶν κρεμαμένην ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν, καὶ οὐ μὴ πιστεύσητε, ἐάν τις ἐκδιηγεῖται ὑμῖν. Τὸ πρωῒ ἐρεῖς· Πῶς ἐγένετο ἑσπέρα; καὶ τὸ ἑσπέρας· Πῶς ἐγένετο πρωΐ;» Ἀμὼς, «Καὶ ἔσται ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, λέγει Κύριος ὁ Θεὸς, Δύσεται ὁ ἥλιος μεσημβρίας, καὶ συσκοτάσει ἐν ἡμέρᾳ τὸ φῶς.» Ἱερεμίας, «Ἐπέδυσεν ὁ ἥλιος ἔτι μεσούσης τῆς ἡμέρας.» Ἡσαΐας, «Ὅλην τὴν ἡμέραν διεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀντιλέγοντα, καὶ ἀπειθοῦντα.» Καὶ πάλιν, «Ἄρατε σύσσημον εἰς τὰ ἔθνη.» Καὶ πάλιν, «Καὶ τότε ταῦτα συντελεσθήσεται, λέγει Κύριος, ὅταν ξύλον ξύλων κλιθῇ, καὶ ἀναστῇ, καὶ ὅταν ἐκ ξύλου αἷμα στάξει.» Ζαχαρίας, «Καὶ ἔσται, ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ οὐκ ἔσται φῶς· καὶ ἡ ἡμέρα ἐκείνη γνωστὴ τῷ Κυρίῳ· καὶ οὐχ ἡμέρα, καὶ οὐ νύξ· τὸ πρὸς ἑσπέραν ἔσται φῶς.» Δαβὶδ, «Καὶ ὑπέμεινα συλλυπούμενον, καὶ οὐχ ὑπῆρξε, καὶ παρακαλοῦντα, καὶ οὐχ εὗρον· καὶ ἔδωκαν εἰς τὸ βρῶμά μου χολὴν, καὶ εἰς τὴν δίψαν μου ἐπότισάν με ὄξος.» Ὧν οὐδὲν ἔχουσι ἐπὶ Δαβὶδ δεῖξαι γενόμενον. Καὶ πάλιν, «Ἔθεντό με ἐν λάκκῳ κατωτάτῳ.» Ζαχαρίας, «Ῥομφαία, ἐξεγέρθητι ἐπὶ τὸν ποιμένα, καὶ ἐπ᾽ ἄνδρα τοῦ λαοῦ μου· πάταξον τὸν ποιμένα μου, καὶ διασκορπισθήσονται τὰ πρόβατα τῆς ποίμνης.» Καὶ πάλιν, «Καὶ ἐν τῇ ἡμέρᾳ ἐκείνῃ, ἔσται τὸ ἐπὶ τὸν χαλινὸν τοῦ ἵππου ἅγιον τῷ Κυρίῳ.»
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ζ΄. Περί του σταυρού και του σκότους που επήλθε. «Θα δείτε τη ζωή σας κρεμασμένη απέναντι από τα μάτια σας, και δεν θα πιστέψετε, εάν κάποιος σας το διηγηθεί. Το πρωί θα πεις: Πώς έγινε εσπέρα; και το εσπέρας: Πώς έγινε πρωί;» Ο Αμώς: «Και εκείνη την ημέρα, λέγει ο Κύριος ο Θεός, θα δύσει ο ήλιος το μεσημέρι, και θα σκοτεινιάσει το φως μέσα στην ημέρα.» Ο Ιερεμίας: «Έδυσε ο ήλιος ενώ ήταν ακόμη το μέσον της ημέρας.» Ο Ησαΐας: «Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς λαό που αντιλέγει και απειθεί.» Και πάλι: «Σηκώστε λάβαρο στα έθνη.» Και πάλι: «Και τότε αυτά θα συντελεστούν, λέγει ο Κύριος, όταν ξύλο σε ξύλο κλιθεί και αναστηθεί, και όταν από ξύλο στάξει αίμα.» Ο Ζαχαρίας: «Και θα συμβεί, εκείνη την ημέρα δεν θα υπάρχει φως· και η ημέρα εκείνη είναι γνωστή στον Κύριο· και δεν θα είναι ούτε ημέρα, ούτε νύχτα· προς την εσπέρα θα υπάρξει φως.» Ο Δαβίδ: «Και περίμενα κάποιον να με συλλυπηθεί, και δεν υπήρξε, και κάποιον να με παρηγορήσει, και δεν βρήκα· και έβαλαν στην τροφή μου χολή, και στη δίψα μου με πότισαν όξος.» Από τα οποία κανένα δεν μπορούν να δείξουν ότι συνέβη στον Δαβίδ. Και πάλι: «Με έβαλαν στον κατώτατο λάκκο.» Ο Ζαχαρίας: «Ρομφαία, εξεγέρσου εναντίον του ποιμένα, και εναντίον του άνδρα του λαού μου· πάταξε τον ποιμένα μου, και θα διασκορπιστούν τα πρόβατα του ποιμνίου.» Και πάλι: «Και εκείνη την ημέρα, ό,τι βρίσκεται πάνω στον χαλινό του ίππου θα είναι άγιο στον Κύριο.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσαὰκ ὁ Σύρος Λόγοι ἀσκητικοί
Καὶ πάλιν· Ὅλην τὴν ἡμέραν διεπέτασα τὰς χεῖρας μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα. Καὶ πάλιν· Ἵνα τί θανάτῳ ἀποθνήσκετε οἶκος Ἰσραήλ; ἐπιστράφητε πρός με καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς. Καὶ πάλιν· Ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἀποστραφῇ ὁ ἁμαρτωλὸς ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὐτοῦ καὶ ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον καὶ ποιήσῃ κρίμα καὶ δικαιοσύνην, τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῶ, ζῶν δὲ ζήσεται, λέγει Κύριος. Καὶ ὁ δίκαιος ἐὰν καταλείψῃ τὴν δικαιοσύνην αὐτοῦ καὶ ἁμαρτήσας ἀδικήσῃ, τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῶ, ἀλλ’ ὀλίσθημα θήσω ἐνώπιον αὐτοῦ, καὶ ἐν τῷ σκότει τῶν ἔργων αὐτοῦ ἀποθανεῖται ἐπιμείνας αὐτοῖς. Τίνος ἕνεκεν; Διότι ὁ ἁμαρτωλὸς οὐ σκελισθήσεται τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον· καὶ τοῦ δικαίου ἡ δικαιοσύνη οὐ λυτρώσεται αὐτόν, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἁμαρτήσῃ, εἴ γε ἐπιμείνει τῷ τοιούτῳ ἁμαρτήματι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι: Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς λαό που απειθεί και αντιλέγει. Και πάλι: Γιατί να πεθάνετε, οίκε του Ισραήλ; Επιστρέψτε σε μένα και εγώ θα επιστρέψω σε σας. Και πάλι: Την ημέρα που ο αμαρτωλός θα απομακρυνθεί από την οδό του και θα επιστρέψει στον Κύριο και θα πράξει το σωστό και τη δικαιοσύνη, δεν θα θυμηθώ καθόλου τις ανομίες του, αλλά θα ζήσει αληθινά, λέει ο Κύριος. Και ο δίκαιος εάν εγκαταλείψει τη δικαιοσύνη του και αμαρτήσει διαπράττοντας αδικία, δεν θα θυμηθώ τη δικαιοσύνη του, αλλά θα θέσω πρόσκομμα μπροστά του, και μέσα στο σκοτάδι των έργων του θα πεθάνει, αν επιμείνει σε αυτά. Για ποιον λόγο; Διότι ο αμαρτωλός δεν θα καταστραφεί από την αμαρτία του την ημέρα που θα επιστρέψει στον Κύριο· και η δικαιοσύνη του δικαίου δεν θα τον λυτρώσει, όποια ημέρα αμαρτήσει, εφόσον επιμείνει σε ένα τέτοιο αμάρτημα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰσαὰκ ὁ Σύρος Λόγοι ἀσκητικοί
Ζητήσατε τὸν Κύριον, ὦ κατάδικοι, καὶ κραταιώθητε τῇ ἐλπίδι, ζητήσατε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ διὰ μετανοίας, ἁγιασθήσεσθε τῷ ἁγιασμῷ τοῦ προσώπου αὐτοῦ καὶ τῶν ἁμαρτιῶν ὑμῶν ἀποκαθαρισθήσεσθε. Δράμετε πρὸς Κύριον, ὅσοι ἐν ἁμαρτίαις ὑπεύθυνοι, τὸν δυνάμενον συγχωρεῖν ἁμαρτήματα καὶ παρορᾶν πλημμελήματα· μεθ’ ὅρκου γὰρ εἴρηκε διὰ τοῦ Προφήτου λέγων· «ζῶ ἐγώ, λέγει Κύριος· οὐ βούλομαι τὸν θάνατον τοῦ ἁμαρτωλοῦ, ὡς τὸ ἐπιστρέψαι καὶ ζῆν αὐτόν»· καὶ πάλιν· «ὅλην τὴν ἡμέραν διεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα». Καὶ πάλιν· «ἵνα τί θανάτῳ ἀποθνῄσκετε, οἶκος Ἰσραήλ;» «ἐπιστράφητε πρός με, καὶ ἐπιστραφήσομαι πρὸς ὑμᾶς»· καὶ πάλιν· «ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπιστραφῇ ὁ ἁμαρτωλὸς ἀπὸ τῆς ὁδοῦ αὑτοῦ καὶ ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον καὶ ποιήσῃ κρίμα καὶ δικαιοσύνην, τῶν ἀνομιῶν αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῶ· ζῶν δὲ ζήσεται, λέγει Κύριος, καὶ ὁ δίκαιος, ἐὰν ἐγκαταλείψῃ τὴν δικαιοσύνην αὑτοῦ καὶ ἁμαρτήσας ἀδικήσῃ, τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ οὐ μὴ μνησθῶ, ἀλλ’ ὀλίσθημα θήσω ἐνώπιον αὐτοῦ καὶ ἐν τῷ σκότει τῶν ἔργων αὑτοῦ ἀποθανεῖται ἐπιμείνας αὐτοῖς». Τίνος ἕνεκεν; Διότι ὁ ἁμαρτωλὸς οὐ σκελισθήσεται τῇ ἑαυτοῦ ἁμαρτίᾳ ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπιστρέψῃ πρὸς Κύριον. Καὶ τοῦ δικαίου ἡ δικαιοσύνη οὐ λυτρώσεται αὐτόν, ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἁμάρτῃ, εἴ γε ἐπιμείνῃ τῷ τοιούτῳ ἁμαρτήματι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ζητήστε τον Κύριο, ω κατάδικοι, και ενδυναμωθείτε με την ελπίδα, ζητήστε το πρόσωπό του μέσω της μετάνοιας, θα αγιαστείτε με τον αγιασμό του προσώπου του και θα καθαριστείτε από τις αμαρτίες σας. Τρέξτε προς τον Κύριο, όσοι είστε ένοχοι για αμαρτίες, προς αυτόν που μπορεί να συγχωρεί αμαρτήματα και να παραβλέπει τα σφάλματα. Διότι με όρκο έχει πει μέσω του Προφήτη, λέγοντας: «Ζω εγώ, λέγει ο Κύριος: δεν θέλω τον θάνατο του αμαρτωλού, αλλά να επιστρέψει και να ζήσει». Και πάλι: «Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιλέγοντα». Και πάλι: «Γιατί να πεθάνετε, οίκος Ισραήλ;» «Επιστρέψτε σε εμένα, και εγώ θα επιστρέψω σε εσάς». Και πάλι: «Όποια ημέρα ο αμαρτωλός αποστραφεί την οδό του και επιστρέψει προς τον Κύριο και πράξει κρίση και δικαιοσύνη, δεν πρόκειται να θυμηθώ τις ανομίες του. Αλλά σίγουρα θα ζήσει, λέει ο Κύριος, και ο δίκαιος, εάν εγκαταλείψει τη δικαιοσύνη του και αμαρτάνοντας αδικήσει, τη δικαιοσύνη του δεν πρόκειται να θυμηθώ, αλλά θα βάλω πρόσκομμα ενώπιόν του και στο σκοτάδι των έργων του θα πεθάνει, εάν επιμείνει σε αυτά». Για ποιον λόγο; Διότι ο αμαρτωλός δεν θα σκοντάψει εξαιτίας της αμαρτίας του την ημέρα που θα επιστρέψει στον Κύριο. Και η δικαιοσύνη του δικαίου δεν θα τον λυτρώσει την ημέρα που θα αμαρτήσει, εάν βέβαια επιμείνει σε αυτό το αμάρτημα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολήν
Τοῦτο καὶ ὁ Ἡσαΐας ἐνταῦθά φησι· τὸ γὰρ, Εὑρέθην τοῖς ἐμὲ μὴ ζητοῦσιν, ἐμφανὴς ἐγενόμην τοῖς ἐμὲ μὴ ἐπερωτῶσι, ταυτόν ἐστι τῷ εἰπεῖν, ὅτι Ἔθνη τὰ μὴ διώκοντα δικαιοσύνην, κατέλαβε δικαιοσύνην. Εἶτα δεικνὺς, ὅτι οὐ τῆς τοῦ Θεοῦ μόνον χάριτος ἦν τὸ γινόμενον, ἀλλὰ καὶ τῆς γνώμης τῶν προσελθόντων, ὥσπερ οὖν καὶ ἡ ἐκείνων ἔκπτωσις τῆς φιλονεικίας τῶν ἀπειθησάντων, ἄκουσον τί ἐπήγαγε· Πρὸς δὲ τὸν Ἰσραὴλ λέγει· Ὅλην τὴν ἡμέραν ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα· ἡμέραν ἐνταῦθα τὸν πάντα χρόνον λέγων τὸν ἔμπροσθεν· τὸ δὲ ἐκπετάσαι τὰς χεῖρας, τὸ καλέσαι καὶ ἐπισπάσασθαι καὶ παρακαλέσαι δηλοῖ. Εἶτα δεικνὺς τὸ ἔγκλημα ἅπαν ἐκείνων ὂν, φησί· Πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτό ακριβώς λέει και ο Ησαΐας εδώ· διότι το «Βρέθηκα από εκείνους που δεν με αναζητούσαν, έγινα φανερός σε εκείνους που δεν με ρωτούσαν», ταυτίζεται με το να πει κανείς ότι «Τα έθνη που δεν επιδίωκαν τη δικαιοσύνη, κατέκτησαν τη δικαιοσύνη». Έπειτα, αποδεικνύοντας ότι αυτό που συνέβη δεν οφειλόταν αποκλειστικά στη χάρη του Θεού, αλλά και στη βούληση εκείνων που προσήλθαν, όπως ακριβώς και η έκπτωση των άλλων προήλθε από την εριστικότητα εκείνων που απείθησαν, άκου τι πρόσθεσε· Προς δε τον Ισραήλ λέει· «Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιλέγοντα»· αποκαλώντας εδώ «ημέρα» ολόκληρο τον παρελθόντα χρόνο· και το ότι άπλωσε τα χέρια σημαίνει την κλήση, την έλξη και την παράκληση προς αυτούς. Στη συνέχεια, αποδεικνύοντας ότι η ενοχή είναι εξολοκλήρου δική τους, λέει· «Προς λαό απειθή και αντιλέγοντα».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Περὶ τῆς προσκυνήσεως τοῦ τιμίου σταυροῦ
Καὶ πάλιν ὁ Δαυῒδ ὡς ἐκ προσώπου τοῦ Χριστοῦ· Ὤρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας μου, καὶ διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τῶν ἱματισμῶν μου ἔβαλον κλῆρον. Καὶ πάλιν, Διεπέτασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, οἳ οὐκ ἐπορεύθησαν ὁδῷ ἀγαθῇ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. Ὅτι δὲ σεβάσμιος καὶ προσκυνητὸς ὁ τοῦ Χριστοῦ σταυρὸς καὶ ὁ τύπος αὐτοῦ, καὶ τοῦτο οἱ προφῆται διδάσκουσι· Δαυῒδ μὲν γὰρ λέγων· Ἔδωκας τοῖς φοβουμένοις σε σημείωσιν, τοῦ φυγεῖν ἀπὸ προσώπου τόξου· καὶ πάλιν· Ποίησον μετ᾽ ἐμοῦ σημεῖον εἰς ἀγαθὸν, καὶ εἰδέτωσαν οἱ μισοῦντές με, καὶ αἰσχυνθήτωσαν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και πάλι ο Δαβίδ, ως εκ προσώπου του Χριστού: Τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου, και μοιράστηκαν τα ιμάτιά μου μεταξύ τους, και για τον ιματισμό μου έβαλαν κλήρο. Και πάλι: Άπλωσα τα χέρια μου όλη την ημέρα προς λαό απειθή που αντιλέγει, οι οποίοι δεν πορεύθηκαν σε καλό δρόμο, αλλά πίσω από τις αμαρτίες τους. Το ότι δε ο σταυρός του Χριστού και ο τύπος του είναι σεβάσμιος και προσκυνητός, το διδάσκουν και αυτό οι προφήτες. Διότι ο μεν Δαβίδ λέει: Έδωσες σε αυτούς που σε φοβούνται σημείο, για να ξεφύγουν από το τόξο· και πάλι: Κάνε μαζί μου σημείο για καλό, και ας το δουν αυτοί που με μισούν, και ας καταισχυνθούν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰ βαΐα
Ταῦτα ἀκούσαντες οἱ ἀπιστότατοι καὶ πονηρότατοι Φαρισαῖοι καὶ ἀμηχανίᾳ τῆς ἀδυναμίας κατασχεθέντες καὶ τὴν ψυχὴν ἀλλοιωθέντες πρὸς τὸν κύριον ἐφθέγγοντο· «Ἀκούεις, τί οὗτοι λέγουσιν;» ὡσανεὶ λέγοντες· Οὐ βαρύνει εὐφημούμενος ὡς θεός; «Ἀκούεις, τί οὗτοι λέγουσιν;» Καταδέχει ἀκούειν βασιλεὺς καὶ θεὸς καὶ «ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι κυρίου». Τί θέλεις ἄλλην μαρτυρίαν κατὰ σοῦ, εἰ ταῦτα καταδέχῃ; «Ἀκούεις, τί οὗτοι λέγουσι;» Τί οὖν ὁ Ἰησοῦς; «Ναί· οὐδέποτε ἀνέγνωτε» ἐν ταῖς γραφαῖς· «Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον;» Δέχομαι ταῦτα, φησί· προφητικὸν γὰρ ἐκπληροῦσι λόγιον, καὶ οἱ παῖδες ὑμῶν γίνωνται ὑμῶν διδάσκαλοι, καὶ ἐξ αὐτῶν μάθετε τὴν ἀλήθειαν, ὦ κωφοὶ καὶ τυφλοί, λαὸς ἀπειθὴς καὶ ἀντιλέγων. Καλῶς περὶ ὑμῶν Ἡσαΐας προεκήρυξεν, ὅτι «τοῖς ὠσὶν αὐτῶν βαρέως ἀκούσουσι καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν καμμύσουσι».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Ακούγοντας αυτά οι απιστότατοι και πονηρότατοι Φαρισαίοι, και αφού καταλήφθηκαν από αμηχανία εξαιτίας της αδυναμίας τους και αλλοιώθηκαν στην ψυχή, έλεγαν προς τον Κύριο: «Ακούς τι λένε αυτοί;», σαν να έλεγαν: «Δεν δυσανασχετείς που επευφημείσαι ως Θεός; Ακούς τι λένε αυτοί; Καταδέχεσαι να ακούς ότι είσαι βασιλιάς και Θεός και "ο ερχόμενος εν ονόματι Κυρίου"; Τι άλλη μαρτυρία θέλεις εναντίον σου, εφόσον τα αποδέχεσαι αυτά; Ακούς τι λένε αυτοί;» Τι απαντά λοιπόν ο Ιησούς; «Ναι· ποτέ δεν διαβάσατε» στις Γραφές: «Από το στόμα νηπίων και θηλαζόντων κατήρτισες αίνο;» Τα αποδέχομαι αυτά, λέει, διότι εκπληρώνουν προφητικό λόγιο, και τα παιδιά σας γίνονται δάσκαλοί σας, και από αυτά ας μάθετε την αλήθεια, ω κωφοί και τυφλοί, λαέ απειθή και αντιλέγοντα. Καλά προκήρυξε για εσάς ο Ησαΐας, ότι «με τα αυτιά τους βαριά θα ακούσουν και τα μάτια τους θα τα κλείσουν».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὰ βαΐα
Οἱ δὲ ἀκούοντες ταῦτα πονηρότατοι ὄντες καὶ ἀπιστότατοι καὶ ἀμηχανίᾳ ἀφάτῳ ὑπὸ πολλῆς ἀπορίας κατασχεθέντες καὶ τὴν ψυχὴν σκοτισθέντες ὑπὸ βασκανίας, οὐδ’ ὅσης εἰπεῖν δυνατόν, πρὸς τὸν κύριον ἀναισχύντως ἄγαν ἐφθέγγοντο· «Ἀκούεις, τί οὗτοι λέγουσιν;» Ὥσπερ οὖν εἰ ἔλεγον ἄντικρυς· Οὐ βαρύνει ὡς θεὸς εὐφημούμενος; Ἆρα καταδέχει ἀκούειν βασιλεὺς παρ’ αὐτῶν καὶ θεός, καὶ μέντοι καὶ «ἐν ὀνόματι κυρίου ἐρχόμενος»; Τίνα θέλεις ἑτέραν κατὰ σοῦ μαρτυρίαν, εἰ ταῦτα ἀληθῶς καταδέχῃ; «Ἀκούεις» γάρ, «τί οὗτοί σοι λέγουσι.» Τί οὖν ὁ Ἰησοῦς; «Ναί· οὐδέποτε ἀνέγνωτε» ἐν ταῖς γραφαῖς· «Ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον;» Δέχομαι τοιγαροῦν τὰ τούτων ἐγὼ προφητικὴν ἐκπληρούντων φωνήν· οἳ δὴ καὶ ὑμῶν διδάσκαλοι γενηθήτωσαν καὶ διδαξάτωσαν ὑμᾶς τὴν ἀλήθειαν, κωφοὶ καὶ τυφλοί, λαὸς ἀπειθής τε καὶ ἀντιλέγων, περὶ ὧν καὶ Ἡσαΐας καλῶς προεφήτευσεν ὁ προφήτης, ὅτι «τοῖς ὠσὶν ὑμῶν βαρέως ἀκούσετε καὶ τοῖς ὀφθαλμοῖς ὑμῶν ἀνοήτως λίαν καμμύσετε».
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Εκείνοι δε, ακούγοντας αυτά, όντας πονηρότατοι και απιστότατοι, και αφού κυριεύθηκαν από άφατη αμηχανία εξαιτίας της μεγάλης τους απορίας, και έχοντας την ψυχή τους σκοτισμένη από φθόνο σε βαθμό που δεν είναι δυνατόν να ειπωθεί, απευθύνθηκαν στον Κύριο με υπερβολική αναισχυντία: «Ακούς τι λένε αυτοί;» Ήταν σαν να έλεγαν δηλαδή ξεκάθαρα: Δεν δυσανασχετείς να δοξάζεσαι ως Θεός; Άραγε αποδέχεσαι να ακούς από αυτούς ότι είσαι βασιλιάς και Θεός, και μάλιστα πως έρχεσαι «στο όνομα του Κυρίου»; Ποια άλλη μαρτυρία εναντίον σου θέλεις, αν στα αλήθεια τα αποδέχεσαι αυτά; Διότι, «ακούς τι σου λένε αυτοί». Τι απάντησε λοιπόν ο Ιησούς; «Ναι· ποτέ δεν διαβάσατε» στις Γραφές: «Από το στόμα νηπίων και βρεφών που θηλάζουν ετοίμασες αίνο;» Επομένως, εγώ αποδέχομαι τα λόγια τους, διότι εκπληρώνουν την προφητική φωνή· ας γίνουν λοιπόν αυτοί δάσκαλοί σας και ας σας διδάξουν την αλήθεια, κουφοί και τυφλοί, λαέ απειθή και αντιδραστικέ, για τους οποίους ορθώς προφήτευσε ο προφήτης Ησαΐας, ότι «με τα αυτιά σας θα ακούσετε βαριά και τα μάτια σας θα τα κλείσετε με πολλή ανοησία».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Εἰς τὸ ἅγιον σάββατον
καʹ. Ὢ τοῦ θαύματος! ὁ ποιμαίνων τὸν Ἰσραὴλ, ὡς Θεὸς προαιώνιος, ὑπὸ χειρὸς Ἰσραηλίτιδος εἰς θάνατον ὡς ἄνθρωπος παραδίδοται. Ὁ ὁδηγῶν Ἰσραὴλ ὡσεὶ πρόβατον, ὡς ἀρνίον ἄκακον ἦκται τοῦ θύεσθαι, καὶ ξύλον ἐπάγει ζωῆς κατὰ τοῦ ξύλου τῆς γνώσεως, καὶ χολῆς γεύσει ὄξει συμμίκτῳ, τὴν ἐκ τῆς ἡδείας βρώσεως νόσον τῇ φύσει ἐνσκήψασαν ἐξωστράκισεν. Ὁ καθήμενος ἐπὶ τῶν Χερουβὶμ ὡς Θεὸς, ὡς κριτὸς ἐπὶ σταυροῦ κρέμαται, αὐτὸς ὢν ἡ τῶν ἀνθρώπων ζωὴ, ἣν οἱ θεοκτόνοι ἐξηρτημένην τοῦ ξύλου θεασάμενοι, οὐκ ἐπίστευσαν. Ἔμυσαν γὰρ τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτῶν, καὶ τοῖς ὠσὶ βαρέως ἤκουσαν. Ὁ θείαις χερσὶ πλαστουργήσας τὸν ἄνθρωπον, ὅλην τὴν ἡμέραν τὰς ἀχράντους διεπέτασε χεῖρας πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, καὶ ταῖς πατρικαῖς παλάμαις τὴν ψυχὴν παρατίθεται. Καὶ λόγχῃ πλευρὰ νύττεται τοῦ ἐκ πλευρᾶς τοῦ Ἀδὰμ τὴν Εὔαν δημιουργήσαντος, καὶ πηγάζει θεῖον αἷμα καὶ ὕδωρ, πόμα ἀθανασίας, καὶ ἀναπλάσεως βάπτισμα. Ὅθεν ᾐσχύνθη ὁ ἥλιος, μὴ φέρων ὁρᾷν τὸν νοητὸν τῆς δικαιοσύνης παροινούμενον ἥλιον. Γῆ ἐσείετο, δεσποτικῷ περιῤῥαινομένη αἵματι, τῶν εἰδωλικῶν λύθρων ἐκτινασσομένη τὸν σπῖλον, καὶ περιχαρῶς σκιρτῶσα τὴν κάθαρσιν. Νεκροὶ τῶν μνημάτων ἀνίσταντο, τοῦ δι᾽ ἡμᾶς νεκρουμένου τὴν ἔγερσιν προεμφαίνοντες. Ἐσβέννυτο ἥλιος, καὶ πάλιν ἀνήπτετο τὴν τριήμερον τοῦ Δεσπότου δημιουργῶν ἀπαρίθμησιν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
ΚΑʹ. Ώ του θαύματος! Αυτός που ποιμαίνει τον Ισραήλ, ως Θεός προαιώνιος, παραδίδεται σε θάνατο ως άνθρωπος από ισραηλιτικό χέρι. Αυτός που οδηγεί τον Ισραήλ σαν πρόβατο, οδηγήθηκε για να θυσιαστεί ως άκακο αρνί, και φέρνει το ξύλο της ζωής απέναντι στο ξύλο της γνώσης, και με τη γεύση της χολής αναμεμειγμένης με ξύδι, εξόρισε την ασθένεια που ενέσκηψε στη φύση από τη γλυκιά βρώση. Αυτός που κάθεται πάνω στα Χερουβίμ ως Θεός, κρέμεται στον σταυρό ως κριτής, όντας ο ίδιος η ζωή των ανθρώπων, την οποία οι θεοκτόνοι, αν και την είδαν κρεμασμένη στο ξύλο, δεν πίστεψαν. Διότι έκλεισαν τα μάτια τους, και με τα αυτιά τους άκουσαν βαριά. Αυτός που έπλασε τον άνθρωπο με θεϊκά χέρια, όλη την ημέρα άπλωσε τα άχραντα χέρια Του προς λαό απειθή και αντιλέγοντα, και παραθέτει την ψυχή Του στις πατρικές παλάμες. Και κεντιέται με λόγχη η πλευρά Εκείνου που από την πλευρά του Αδάμ δημιούργησε την Εύα, και πηγάζει θείο αίμα και νερό, ποτό αθανασίας και βάπτισμα αναπλάσεως. Γι' αυτό ντράπηκε ο ήλιος, μη αντέχοντας να βλέπει τον νοητό ήλιο της δικαιοσύνης να εμπαίζεται. Η γη σειόταν, ραντιζόμενη με το δεσποτικό αίμα, αποτινάσσοντας την κηλίδα των ειδωλολατρικών μιασμάτων, και σκιρτώντας περιχαρής για την κάθαρση. Νεκροί ανασταίνονταν από τα μνήματα, προαναγγέλλοντας την έγερση Εκείνου που νεκρώθηκε για εμάς. Έσβηνε ο ήλιος και πάλι άναβε, σχηματίζοντας την απαρίθμηση του τριημέρου του Δεσπότη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἔκθεσις πίστεως
Τοῦτον τὸν τίμιον σταυρὸν προετύπωσε τὸ ξύλον τῆς ζωῆς τὸ ἐν παραδείσῳ ὑπὸ θεοῦ πεφυτευμένον (ἐπεὶ γὰρ διὰ ξύλου ὁ θάνατος, ἔδει διὰ ξύλου δωρηθῆναι τὴν ζωὴν καὶ τὴν ἀνάστασιν), Ἰακὼβ προσκυνήσας τὸ ἄκρον τῆς ῥάβδου ἐνηλλαγμέναις ταῖς χερσὶ τοὺς υἱοὺς Ἰωσὴφ εὐλογήσας καὶ τὸ σημεῖον τοῦ σταυροῦ διαγράψας σαφέστατα, ῥάβδος Μωσαϊκὴ σταυροτύπως τὴν θάλασσαν πλήξασα καὶ σώσασα μὲν τὸν Ἰσραήλ, Φαραὼ δὲ βυθίσασα, χεῖρες σταυροειδῶς ἐκτεινόμεναι καὶ τὸν Ἀμαλὴκ τροπούμεναι, ξύλῳ τὸ πικρὸν ὕδωρ γλυκαινόμενον καὶ πέτρα ῥηγνυμένη καὶ προχέουσα νάματα, ῥάβδος τῷ Ἀαρὼν τὸ τῆς ἱεραρχίας ἀξίωμα χρηματίζουσα, ὄφις ἐπὶ ξύλου θριαμβευόμενος (ὡς νενέκρωται τοῦ ξύλου τοὺς νεκρὸν ὁρῶντας τὸν ἐχθρὸν διασῴζοντος τοὺς πιστεύοντας, ὡς Χριστὸς ἐν σαρκὶ ἁμαρτίας ἁμαρτίαν οὐκ εἰδυίᾳ προσήλωται), Μωσῆς ὁ μέγας· »Ὄψεσθε«, βοῶν, »τὴν ζωὴν ὑμῶν ἐπὶ ξύλου κρεμαμένην ἀπέναντι τῶν ὀφθαλμῶν ὑμῶν«, Ἡσαΐας· »Ὅλην τὴν ἡμέραν διεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα«. Οἱ τοῦτο προσκυνοῦντες τῆς μερίδος τύχοιμεν Χριστοῦ τοῦ ἐσταυρωμένου. Ἀμήν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Αυτόν τον τίμιο σταυρό προτύπωσε το δέντρο της ζωής που φυτεύτηκε από τον Θεό στον παράδεισο (διότι, καθώς μέσω του ξύλου προήλθε ο θάνατος, έπρεπε μέσω του ξύλου να δωρηθεί η ζωή και η ανάσταση), ο Ιακώβ όταν προσκύνησε το άκρο της ράβδου του και με σταυρωμένα τα χέρια ευλόγησε τους γιους του Ιωσήφ σχηματίζοντας ολοκάθαρα το σημείο του σταυρού, η Μωσαϊκή ράβδος που χτύπησε σταυροειδώς τη θάλασσα και από τη μια έσωσε τον Ισραήλ, ενώ από την άλλη καταβύθισε τον Φαραώ, τα χέρια που εκτάθηκαν σταυροειδώς και κατατρόπωσαν τον Αμαλήκ, το πικρό νερό που γλύκανε με το ξύλο και η πέτρα που σχίστηκε και ανέβλυσε νάματα, η ράβδος που κατοχύρωσε το αξίωμα της αρχιερωσύνης για τον Ααρών, το φίδι που υψώθηκε θριαμβευτικά πάνω στο ξύλο (εφόσον νεκρώθηκε ο εχθρός, και το ξύλο διασώζει εκείνους που πιστεύουν βλέποντας τον εχθρό νεκρό, όπως ακριβώς ο Χριστός προσηλώθηκε με σάρκα αμαρτίας η οποία δεν γνώρισε αμαρτία), ο μέγας Μωυσής που φώναζε: «Θα δείτε τη ζωή σας κρεμασμένη πάνω σε ξύλο απέναντι από τα μάτια σας», και ο Ησαΐας: «Όλη την ημέρα άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιδραστικό». Είθε εμείς, που τον προσκυνούμε, να αξιωθούμε τη μερίδα του εσταυρωμένου Χριστού. Αμήν.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ἐσιώπησα· μὴ καὶ ἀεὶ σιωπήσομαι, καὶ ἀνέξομαι;» «Οὐκ εἰς τὸν αἰῶνα ἐγὼ ὑμῖν ὀργισθήσομαι, οὐδὲ φωνὴ τῆς ἀδικίας καταπατήσει ὑμᾶς.» «Ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου πρὸς λαὸν ἀπειθοῦντα, ἀντιλέγοντα, τοῖς πορευομένοις ὁδῷ οὐ καλῆ, ἀλλ᾽ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν.» «Ἐλεεῖς πάντας, ὅτι πάντα δύνασαι, καὶ παρορᾷς ἁμαρτήματα ἀνθρώπων εἰς μετάνοιαν. Φείδῃ δὲ πάντων, ὅτι σά ἐστι πάντα, φιλόψυχε. Τὸ γὰρ ἅγιόν σου Πνεῦμα ἐν πᾶσιν.» «Σὺ δεσπόζων ἰσχύος ἐν ἐπιεικείᾳ κρίνεις, καὶ μετὰ πολλῆς φειδοῦς διοικεῖς ἡμᾶς. Πάρεστί σοι, ὅταν θέλῃς, τὸ δύνασθαι. Ἐδίδαξας δέ σου τὸν λαὸν διὰ τῶν τοιούτων ἔργων, ὅτι δεῖ δίκαιον εἶναι φιλάνθρωπον.» «Ἐμπεσούμεθα εἰς χεῖρας Κυρίου, καὶ οὐκ εἰς χεῖρας ἀνθρώπων. Ὡς γὰρ ἡ μεγαλοσύνη αὐτοῦ, καὶ τὸ ἔλεος αὐτοῦ.» «Τὸν ἥλιον αὐτοῦ ἀνατέλλει ἐπὶ πονηροὺς καὶ ἀγαθοὺς, καὶ βρέχει ἐπὶ δικαίους καὶ ἀδίκους.» «Εἰ ὑμεῖς πονηροὶ ὄντες, οἴδατε δόματα ἀγαθὰ διδόναι τοῖς τέκνοις ὑμῶν, πόσῳ μᾶλλον ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ ἐν οὐρανοῖς δώσει ἀγαθὰ τοῖς αἰτοῦσιν;» «Τότε ἀπῆλθον ἐπὶ τὸν τόπον τὸν καλούμενον Κράνιον, καὶ ἐκεῖ ἐσταύρωσαν τὸν Ἰησοῦν, καὶ τοὺς κακουργοὺς, τὸν μὲν ἐκ δεξιῶν, τὸν δὲ ἐξ ἀριστερῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
«Εσιώπησα· μήπως και θα σιωπώ παντοτινά, και θα ανέχομαι;» «Δεν θα οργισθώ εναντίον σας στον αιώνα, ούτε η φωνή της αδικίας θα σας καταπατήσει.» «Άπλωσα τα χέρια μου προς λαό απειθή και αντιλέγοντα, σε εκείνους που πορεύονται σε οδό που δεν είναι καλή, αλλά οπίσω από τις αμαρτίες τους.» «Ελεείς τους πάντες, διότι τα πάντα δύνασαι, και παραβλέπεις τα αμαρτήματα των ανθρώπων για να οδηγηθούν σε μετάνοια. Σπλαχνίζεσαι δε τα πάντα, επειδή δικά σου είναι τα πάντα, Φιλόψυχε. Διότι το άγιό σου Πνεύμα υπάρχει μέσα σε όλα.» «Εσύ, όντας κύριος της ισχύος, κρίνεις με επιείκεια, και με πολλή ευσπλαχνία μας διοικείς. Διότι η δύναμη είναι παρούσα σε εσένα, όποτε το θελήσεις. Και δίδαξας τον λαό σου μέσα από τέτοια έργα, ότι ο δίκαιος πρέπει να είναι φιλάνθρωπος.» «Ας πέσουμε στα χέρια του Κυρίου, και όχι στα χέρια των ανθρώπων. Διότι όση είναι η μεγαλωσύνη του, τόσο είναι και το έλεός του.» «Τον ήλιό του ανατέλλει σε πονηρούς και αγαθούς, και βρέχει σε δικαίους και αδίκους.» «Εάν εσείς, αν και είστε πονηροί, γνωρίζετε να δίνετε αγαθά δώρα στα παιδιά σας, πόσο μάλλον ο Πατέρας σας ο εν ουρανοίς θα δώσει αγαθά σε εκείνους που του τα ζητούν;» «Τότε απήλθαν στον τόπο που ονομάζεται Κρανίο, και εκεί σταύρωσαν τον Ιησού, καθώς και τους κακούργους, τον έναν από τα δεξιά και τον άλλον από τα αριστερά.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Ἀπολογία αʹ ὑπὲρ Χριστιανῶν πρὸς Ἀντωνῖνον τὸν Εὐσεβῆ
Ὡς δὲ καὶ λήσειν ἔμελλε τοὺς ἄλλους ἀνθρώπους γεννηθεὶς ὁ Χριστὸς ἄχρις ἀνδρωθῇ—ὅπερ καὶ γέγονεν—ἀκούσατε τῶν προειρημένων εἰς τοῦτο. ἔστι δὲ ταῦτα· ‘Παιδίον ἐγεννήθη ἡμῖν, καὶ νεανίσκος ἡμῖν ἀπεδόθη, οὗ ἡ ἀρχὴ ἐπὶ τῶν ὤμων,’ μηνυτικὸν τῆς δυνάμεως τοῦ σταυροῦ, ᾧ προσέθηκε τοὺς ὤμους σταυρωθείς, ὡς προϊόντος τοῦ λόγου σαφέστερον δειχθήσεται. καὶ πάλιν ὁ αὐτὸς προφήτης Ἡσαΐας, θεοφορούμενος τῷ πνεύματι τῷ προφητικῷ, ἔφη· ‘Ἐγὼ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ἐπὶ λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, ἐπὶ τοὺς πορευομένους ἐν ὁδῷ οὐ καλῇ.’ ‘αἰτοῦσί με νῦν κρίσιν, καὶ ἐγγίζειν θεῷ τολμῶσιν.’ καὶ πάλιν ἐν ἄλλοις λόγοις δι’ ἑτέρου προφήτου λέγει, ‘Αὐτοὶ ὤρυξάν μου πόδας καὶ χεῖρας,’ ‘καὶ ἔβαλον κλῆρον ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου.’ καὶ ὁ μὲν Δαυῒδ ὁ βασιλεὺς καὶ προφήτης, ὁ εἰπὼν ταῦτα, οὐδὲν τούτων ἔπαθεν, Ἰησοῦς δὲ Χριστὸς ἐξετάθη τὰς χεῖρας, σταυρωθεὶς ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων ἀντιλεγόντων αὐτῷ καὶ φασκόντων μὴ εἶναι αὐτὸν Χριστόν. καὶ γὰρ ὡς εἶπεν ὁ προφήτης, ‘Διασύροντες αὐτὸν ἐκάθισαν ἐπὶ βήματος καὶ εἶπον, Κρῖνον ἡμῖν.’ τὸ δὲ ‘Ὤρυξάν μου χεῖρας καὶ πόδας’ ἐξήγησις τῶν ἐν τῷ σταυρῷ παγέντων ἐν ταῖς χερσὶ καὶ τοῖς ποσὶν αὐτοῦ ἥλων ἦν. καὶ μετὰ τὸ σταυρῶσαι αὐτόν, ἔβαλον κλῆρον ἐπὶ τὸν ἱματισμὸν αὐτοῦ, καὶ ἐμερίσαντο ἑαυτοῖς οἱ σταυρώσαντες αὐτόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όσο για το ότι ο Χριστός, αφού γεννήθηκε, επρόκειτο να παραμείνει άγνωστος στους άλλους ανθρώπους μέχρι να ενηλικιωθεί —πράγμα το οποίο και συνέβη— ακούστε τα όσα έχουν προφητευθεί γι' αυτό. Είναι δε τα εξής: «Παιδίον γεννήθηκε για μας, και νεανίσκος μάς παραδόθηκε, του οποίου η εξουσία βρίσκεται πάνω στους ώμους του», πράγμα που δηλώνει τη δύναμη του σταυρού, στον οποίο εναπέθεσε τους ώμους Του όταν σταυρώθηκε, όπως θα αποδειχθεί σαφέστερα στην πορεία του λόγου. Και πάλι ο ίδιος προφήτης Ησαΐας, εμπνεόμενος από το προφητικό Πνεύμα, είπε: «Εγώ άπλωσα τα χέρια μου σε λαό απειθή και αντιδραστικό, σε αυτούς που πορεύονται σε οδό που δεν είναι καλή». «Μου ζητούν τώρα κρίση και τολμούν να πλησιάζουν τον Θεό». Και πάλι, με άλλα λόγια, μέσω ετέρου προφήτη λέει: «Αυτοί τρύπησαν τα πόδια και τα χέρια μου» και «έβαλαν κλήρο για τον ιματισμό μου». Και ο μεν βασιλιάς και προφήτης Δαβίδ, που είπε αυτά τα λόγια, δεν υπέστη τίποτα από αυτά, ο δε Ιησούς Χριστός άπλωσε τα χέρια Του, σταυρούμενος από τους Ιουδαίους που Του εναντιώνονταν και ισχυρίζονταν ότι δεν είναι ο Χριστός. Διότι, όπως είπε ο προφήτης: «Διασύροντάς Τον, Τον κάθισαν στο βήμα και είπαν: Κρίνε μας». Το δε «Τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου» ήταν επεξήγηση των καρφιών που μπήχτηκαν στα χέρια και τα πόδια Του πάνω στον σταυρό. Και αφού Τον σταύρωσαν, έβαλαν κλήρο για τον ιματισμό Του, και αυτοί που Τον σταύρωσαν τον μοίρασαν μεταξύ τους.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Ἀπολογία αʹ ὑπὲρ Χριστιανῶν πρὸς Ἀντωνῖνον τὸν Εὐσεβῆ
Ὅταν δὲ ἀπὸ προσώπου τοῦ Χριστοῦ λέγῃ τὸ προφητικὸν πνεῦμα, οὕτως φθέγγεται· ‘Ἐγὼ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ἐπὶ λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, ἐπὶ τοὺς πορευομένους ἐν ὁδῷ οὐ καλῇ.’ καὶ πάλιν· ‘Τὸν νῶτόν μου τέθεικα εἰς μάστιγας καὶ τὰς σιαγόνας μου εἰς ῥαπίσματα, τὸ δὲ πρόσωπόν μου οὐκ ἀπέστρεψα ἀπὸ αἰσχύνης ἐμπτυσμάτων. καὶ ὁ Κύριος βοηθός μου ἐγένετο. διὰ τοῦτο οὐκ ἐνετράπην, ἀλλ’ ἔθηκα τὸ πρόσωπόν μου ὡς στερεὰν πέτραν, καὶ ἔγνων ὅτι οὐ μὴ αἰσχυνθῶ, ὅτι ἐγγίζει ὁ δικαιώσας με.’ καὶ πάλιν ὅταν λέγῃ, ‘Αὐτοὶ ἔβαλον κλῆρον ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου,’ ‘καὶ ὤρυξάν μου πόδας καὶ χεῖρας.’ ‘Ἐγὼ δὲ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα καὶ ἀνέστην, ὅτι Κύριος ἀντελάβετό μου.’ καὶ πάλιν ὅταν λέγῃ, ‘Ἐλάλησαν ἐν χείλεσιν· ἐκίνησαν κεφαλήν,’ λέγοντες, ‘Ῥυσάσθω ἑαυτόν’— ἅτινα ὅτι πάντα γέγονεν ὑπὸ τῶν Ἰουδαίων τῷ Χριστῷ μαθεῖν δύνασθε. Σταυρωθέντος γὰρ αὐτοῦ, ἐξέστρεφον τὰ χείλη καὶ ‘ἐκίνουν τὰς κεφαλάς,’ λέγοντες, ‘Ὁ νεκροὺς ἀνεγείρας ῥυσάσθω ἑαυτόν.’ Ὅταν δὲ ὡς προφητεῦον τὰ μέλλοντα γίνεσθαι λαλῇ τὸ προφητικὸν πνεῦμα, οὕτως λέγει· ‘Ἐκ γὰρ Σιὼν ἐξελεύσεται νόμος, καὶ λόγος Κυρίου ἐξ Ἱερουσαλήμ· καὶ κρινεῖ ἀνὰ μέσον ἐθνῶν καὶ ἐλέγξει λαὸν πολύν, καὶ συγκόψουσι τὰς μαχαίρας αὐτῶν εἰς ἄροτρα καὶ τὰς ζιβύνας αὐτῶν εἰς δρέπανα. καὶ οὐ μὴ λήψονται ἔθνος ἐπὶ ἔθνος μάχαιραν καὶ οὐ μὴ μάθωσιν ἔτι πολεμεῖν.’
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Όταν δε το προφητικό πνεύμα ομιλεί εκ μέρους του προσώπου του Χριστού, λέγει τα εξής: «Εγώ άπλωσα τα χέρια μου σε λαό απειθή και αντιδραστικό, σε αυτούς που πορεύονται σε οδό μη καλή.» Και πάλι: «Την πλάτη μου παρέδωσα σε μαστιγώσεις και τα μάγουλά μου σε ραπίσματα, και δεν απέστρεψα το πρόσωπό μου από την ντροπή των εμπτυσμών. Και ο Κύριος έγινε βοηθός μου· γι' αυτό δεν ντράπηκα, αλλά έθεσα το πρόσωπό μου σαν στερεή πέτρα, και γνώριζα ότι δεν θα καταισχυνθώ, διότι πλησιάζει αυτός που με δικαίωσε.» Και πάλι, όταν λέγει: «Αυτοί έβαλαν κλήρο για τον ιματισμό μου», «και τρύπησαν τα πόδια μου και τα χέρια μου.» «Εγώ δε κοιμήθηκα και ύπνωσα και αναστήθηκα, διότι ο Κύριος με αντιλήφθηκε.» Και πάλι, όταν λέγει: «Μίλησαν με τα χείλη, κούνησαν το κεφάλι», λέγοντας, «Ας σώσει τον εαυτό του» — ότι όλα αυτά έγιναν στον Χριστό από τους Ιουδαίους μπορείτε να το μάθετε. Διότι, όταν σταυρώθηκε, στρέβλωναν τα χείλη και «κουνούσαν τα κεφάλια», λέγοντας: «Αυτός που ανέστησε νεκρούς, ας σώσει τον εαυτό του.» Όταν, όμως, το προφητικό πνεύμα ομιλεί προφητεύοντας τα μέλλοντα να συμβούν, λέγει τα εξής: «Διότι από τη Σιών θα εξέλθει νόμος, και λόγος Κυρίου από την Ιερουσαλήμ· και θα κρίνει ανάμεσα στα έθνη και θα ελέγξει λαό πολύ, και θα μετατρέψουν τα μαχαίρια τους σε άροτρα και τις λόγχες τους σε δρέπανα. Και δεν θα σηκώσει μαχαίρι έθνος εναντίον έθνους και δεν θα μάθουν πλέον να πολεμούν.»
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Διάλογος πρὸς Τρύφωνα
Εἶπα· ἰδού εἰμι, ἔθνεσιν οἳ οὐκ ἐπεκαλέσαντό μου τὸ ὄνομα. ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ὅλην τὴν ἡμέραν ἐπὶ λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, τοῖς πορευομένοις ὁδῷ οὐ καλῇ, ἀλλὰ ὀπίσω τῶν ἁμαρτιῶν αὐτῶν. λαὸς ὁ παροξύνων με ἐναντίον μου.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Είπα: Ιδού, εδώ είμαι, σε έθνη τα οποία δεν επικαλέστηκαν το όνομά μου. Άπλωσα τα χέρια μου όλη την ημέρα προς λαό που απειθεί και αντιλέγει, προς αυτούς που πορεύονται σε οδό όχι καλή, αλλά οπίσω από τις αμαρτίες τους. Είναι λαός που με παροξύνει ενώπιόν μου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Διάλογος πρὸς Τρύφωνα
Καὶ γὰρ οὐδὲ τὸ μέχρις ἑσπέρας μεῖναι τὸν προφήτην Μωυσῆν, ὅτε τὰς χεῖρας αὐτοῦ ὑπεβάσταζον Ὣρ καὶ Ἀαρών, ἐπὶ τοῦ σχήματος τούτου εἰκῆ γέγονε. καὶ γὰρ ὁ κύριος σχεδὸν μέχρις ἑσπέρας ἔμεινεν ἐπὶ τοῦ ξύλου, καὶ πρὸς ἑσπέραν ἔθαψαν αὐτόν· εἶτα ἀνέστη τῇ τρίτῃ ἡμέρᾳ. τοῦτο διὰ Δαυεὶδ οὕτως ἐκπεφώνητο· Φωνῇ μου πρὸς κύριον ἐκέκραξα, καὶ ἐπήκουσέ μου ἐξ ὄρους ἁγίου αὐτοῦ. ἐγὼ ἐκοιμήθην καὶ ὕπνωσα· ἐξηγέρθην, ὅτι κύριος ἀντελάβετό μου. καὶ διὰ Ἠσαίου ὁμοίως εἴρητο περὶ τούτου, δι᾽ οὗ τρόπου ἀποθνήσκειν ἔμελλεν, οὕτως· Ἐξεπέτασά μου τὰς χεῖρας ἐπὶ λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, τοῖς πορευομένοις ἐν ὁδῷ οὐ καλῇ. καὶ ὅτι ἔμελλεν ἀνίστασθαι, αὐτὸς Ἠσαίας ἔφη Ἡ ταφὴ αὐτοῦ ἦρται ἐκ τοῦ μέσου, καὶ Δώσω τοὺς πλουσίους ἀντὶ τοῦ θανάτου αὐτοῦ. καὶ ἐν ἄλλοις πάλιν λόγοις Δαυεὶδ εἰς τὸ πάθος καὶ τὸν σταυρὸν ἐν παραβολῇ μυστηριώδει οὕτως εἶπεν ἐν εἰκοστῷ πρώτῳ ψαλμῷ Ὤρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας μου, ἐξηρίθμησαν πάντα τὰ ὀστᾶ μου· αὐτοὶ δὲ κατενόησαν καὶ ἐπεῖδόν με. διεμερίσαντο τὰ ἱμάτιά μου ἑαυτοῖς, καὶ ἐπὶ τὸν ἱματισμόν μου ἔβαλον κλῆρον. ὅτε γὰρ ἐσταύρωσαν αὐτόν, ἐμπήσσοντες τοὺς ἥλους τὰς χεῖρας καὶ τοὺς πόδας αὐτοῦ ὤρυξαν, καὶ οἱ σταυρώσαντες αὐτὸν ἐμέρισαν τὰ ἱμάτια αὐτοῦ ἑαυτοῖς, λαχμὸν βάλλοντες ἕκαστος κατὰ τὴν τοῦ κλήρου ἐπιβολὴν ὃ ἐκλέξασθαι ἐβεβούλητο.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι ούτε το γεγονός ότι ο προφήτης Μωυσής παρέμεινε μέχρι το βράδυ σε αυτό το σχήμα, όταν ο Ωρ και ο Ααρών υποβάσταζαν τα χέρια του, συνέβη τυχαία. Διότι και ο Κύριος παρέμεινε σχεδόν μέχρι το βράδυ πάνω στο ξύλο, και προς το βράδυ τον έθαψαν· έπειτα αναστήθηκε την τρίτη ημέρα. Αυτό είχε προφητευθεί μέσω του Δαβίδ ως εξής: «Με τη φωνή μου έκραξα προς τον Κύριο, και με εισάκουσε από το άγιο όρος του. Εγώ κοιμήθηκα και αποκοιμήθηκα· εξυπνήθηκα, διότι ο Κύριος με αντιλήφθηκε». Και μέσω του Ησαΐα ομοίως ειπώθηκε για αυτό, σχετικά με τον τρόπο με τον οποίο επρόκειτο να πεθάνει, ως εξής: «Άπλωσα τα χέρια μου σε λαό απειθή και αντιλέγοντα, σε αυτούς που πορεύονται σε οδό που δεν είναι καλή». Και για το ότι επρόκειτο να αναστηθεί, ο ίδιος ο Ησαΐας είπε: «Η ταφή του έχει αρθεί από το μέσο, και θα δώσω τους πλουσίους αντί του θανάτου του». Και πάλι με άλλα λόγια ο Δαβίδ για το πάθος και τον σταυρό, με μυστηριώδη παραβολή, είπε τα εξής στον εικοστό πρώτο ψαλμό: «Τρύπησαν τα χέρια μου και τα πόδια μου, εξαρίθμησαν όλα τα οστά μου· αυτοί δε με παρατήρησαν και με περιεργάστηκαν. Διαμοιράστηκαν τα ιμάτιά μου μεταξύ τους, και για τον ιματισμό μου έβαλαν κλήρο». Διότι όταν τον σταύρωσαν, μπήγοντας τα καρφιά, τρύπησαν τα χέρια και τα πόδια του, και αυτοί που τον σταύρωσαν διαμοίρασαν τα ιμάτιά του μεταξύ τους, ρίχνοντας κλήρο ο καθένας, σύμφωνα με την πτώση του κλήρου, για το τι θα επέλεγε να πάρει.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.
Ἰουστῖνος ὁ Φιλόσοφος καὶ Μάρτυς Διάλογος πρὸς Τρύφωνα
Ἔσθ᾽ ὅτε γὰρ τὸ ἅγιον πνεῦμα καὶ ἐναργῶς πράττεσθαί τι, ὃ τύπος τοῦ μέλλοντος γίνεσθαι ἦν, ἐποίει, ἔσθ᾽ ὅτε δὲ καὶ λόγους ἐφθέγξατο περὶ τῶν ἀποβαίνειν μελλόντων, φθεγγόμενον αὐτοὺς ὡς τότε γινομένων ἢ καὶ γεγενημένων· ἣν τέχνην ἐὰν μὴ εἰδῶσιν οἱ ἐντυγχάνοντες, οὐδὲ παρακολουθῆσαι τοῖς τῶν προφητῶν λόγοις, ὡς δεῖ, δυνήσονται. παραδείγματος δὲ χάριν λόγους τινὰς προφητικοὺς εἴποιμ᾽ ἄν, ὅπως παρακολουθήσητε τῷ λεγομένῳ. ὅταν λέγῃ διὰ Ἠσαίου· Αὐτὸς ὡς πρόβατον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείραντος, ὡς ἤδη τοῦ πάθους γενομένου λέγει. καὶ ὅταν πάλιν λέγῃ· Ἐγὼ ἐξεπέτασα τὰς χεῖράς μου ἐπὶ λαὸν ἀπειθοῦντα καὶ ἀντιλέγοντα, καὶ ὅταν λέγῃ· Κύριε, τίς ἐπίστευσε τῇ ἀκοῇ ἡμῶν; ἤδη γεγενημένων πραγμάτων ἐξαγγελίαν οἱ λόγοι σημαίνοντες λελεγμένοι εἰσί. καὶ γὰρ ἐν παραβολῇ λίθον πολλαχοῦ καλεῖν ἀπέδειξα τὸν Χριστὸν καὶ ἐν τροπολογίᾳ Ἰακὼβ καὶ Ἰσραήλ. καὶ πάλιν ὅταν λέγῃ· Ὄψομαι τοὺς οὐρανούς, ἔργα τῶν δακτύλων σου, ἐὰν μὴ ἀκούω τοῦ λόγου αὐτοῦ τὴν ἐργασίαν, οὐ συνετῶς ἀκούσομαι, ὥσπερ ὑμῶν οἱ διδάσκαλοι ἀξιοῦσιν, οἰόμενοι χεῖρας καὶ πόδας καὶ δακτύλους καὶ ψυχὴν ἔχειν ὡς σύνθετον ζῶον τὸν πατέρα τῶν ὅλων καὶ ἀγέννητον θεόν, οἵτινες καὶ διὰ τοῦτο ὦφθαι τῷ Ἀβραὰμ καὶ τῷ Ἰακὼβ αὐτὸν τὸν πατέρα διδάσκουσι.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι κάποιες φορές το Άγιο Πνεύμα προκαλούσε να γίνει φανερά κάτι που αποτελούσε τύπο εκείνου που επρόκειτο να συμβεί, και άλλες φορές πάλι διατύπωσε λόγους για όσα επρόκειτο να επακολουθήσουν, εκφέροντάς τους σαν να συνέβαιναν εκείνη τη στιγμή ή σαν να είχαν ήδη γίνει. Αν οι αναγνώστες δεν γνωρίζουν αυτήν τη μέθοδο, δεν θα μπορέσουν ούτε να παρακολουθήσουν τα λόγια των προφητών όπως πρέπει. Για παράδειγμα, θα μπορούσα να αναφέρω κάποιους προφητικούς λόγους, ώστε να κατανοήσετε αυτό που λέγεται. Όταν λέει μέσω του Ησαΐα: «Αυτός οδηγήθηκε σαν πρόβατο στη σφαγή και σαν αμνός μπροστά σε αυτόν που τον κουρεύει», μιλάει σαν να έχει ήδη συμβεί το πάθος. Και πάλι όταν λέει: «Εγώ άπλωσα τα χέρια μου σε λαό απειθή και αντιλέγοντα», και όταν λέει: «Κύριε, ποιος πίστεψε στο κήρυγμά μας;», οι λόγοι αυτοί έχουν ειπωθεί υποδηλώνοντας αναγγελία πραγμάτων που έχουν ήδη συμβεί. Διότι απέδειξα ότι σε πολλά σημεία ονομάζει παραβολικά τον Χριστό λίθο, και τροπολογικά Ιακώβ και Ισραήλ. Και πάλι, όταν λέει: «Θα δω τους ουρανούς, έργα των δακτύλων σου», αν δεν κατανοήσω τη λειτουργία αυτού του λόγου, δεν θα τον αντιληφθώ συνετά, όπως ισχυρίζονται οι διδάσκαλοί σας, οι οποίοι νομίζουν ότι ο Πατέρας των όλων και αγέννητος Θεός έχει χέρια και πόδια και δάκτυλα και ψυχή, σαν σύνθετο ον· οι οποίοι γι' αυτόν τον λόγο διδάσκουν ότι ο ίδιος ο Πατέρας εμφανίστηκε στον Αβραάμ και στον Ιακώβ.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Το έργο διαθέτει μόνο κανονικό σύνδεσμο έργου.