Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 66:9

Ποιος άκουσε κάτι τέτοιο; Και ποιος είδε κάτι παρόμοιο; Μήπως η γη ένιωσε ωδίνες τοκετού μέσα σε μία ημέρα, ή γεννήθηκε ένα έθνος μεμιάς, επειδή η Σιών ένιωσε ωδίνες και γέννησε τα παιδιά της; Εγώ έδωσα αυτή την προσδοκία, και δεν με θυμήθηκε, είπε ο Κύριος. Ιδού, δεν έκανα εγώ αυτήν που γεννά και τη στείρα, είπε ο Κύριος; Το ότι δηλαδή ο Ισραήλ δεν θα καταστραφεί ολοσχερώς, το διδάσκει και πάλι. Επειδή, αφού γενικώς προανήγγειλε στην Ιερουσαλήμ την άλωση, υπενθυμίζει και πάλι το υπόλειμμα που σώθηκε κατ' εκλογήν· διότι σώθηκε όχι μικρό πλήθος, προφανώς μέσω της πίστεως στον Χριστό. Θέλει δε να υποδηλώσει κάτι τέτοιο: διότι οι Ιουδαίοι συμπεριφέρθηκαν με ασέβεια απέναντί του και σκότωσαν τον αρχηγό της ζωής. Επειδή όμως αναστήθηκε, καταπατώντας τον θάνατο, και ανήλθε προς τον εν τοις ουρανοίς Πατέρα και Θεό, τον διακήρυτταν οι θεσπέσιοι μαθητές απευθυνόμενοι σε όλους, ακόμη και σε εκείνους που είχαν ασεβήσει, καλώντας τους σε μετάνοια, και στη σωτηρία μέσω της πίστεως, και στην άφεση των αμαρτιών μέσω του αγίου βαπτίσματος.

«Μήπως κοιλοπόνησε η γη σε μία ημέρα, ή γεννήθηκε ένα έθνος μονομιάς; Διότι η Σιών κοιλοπόνησε και γέννησε τα παιδιά της;» Διότι ποιος, λέει, άκουσε, ή ποιος είδε γη, δηλαδή μια ολόκληρη χώρα, να βλασταίνει σε μία ημέρα αυτούς που μπορούν να την γεμίσουν; Άραγε γεννήθηκε ποτέ μονομιάς, δηλαδή συγχρόνως, ένα ολόκληρο έθνος; Αλλά έτσι, λέει, «η Σιών γέννησε τα παιδιά της». Διότι το να προστεθούν σε μία ημέρα τρεις χιλιάδες ψυχές και να βιώσουν την πνευματική αναγέννηση δια της πίστεως και του αγίου βαπτίσματος, πώς δεν θα αποτελούσε ολοφάνερα κύηση και γέννηση ενός ολόκληρου έθνους; Αλλά, «Εγώ», λέει, «έδωσα αυτή την προσδοκία». Διότι και αυτό έχει προειπωθεί δια φωνής των αγίων προφητών, και ο Θεός της έχει προαναγγείλει την πολυτεκνία: «Όμως δεν με θυμήθηκε», λέει ο Κύριος, «αν και εγώ έκανα τη στείρα να γεννά». Εκείνος λοιπόν που έχει την εξουσία επ' αυτών, πώς θα επέτρεπε να παραμείνει άτεκνη, εφόσον Αυτός το θέλησε, ώστε αποδεχόμενη την πίστη σε Αυτόν, να αναδειχθεί πολύτεκνη και καλλίτεκνη σε όλους όσοι βρίσκονται σε όλη τη γη;

Πράγμα που είναι βέβαια παράδοξο και βρίσκεται πέρα από κάθε θαύμα, «ούτε μάτι είδε ποτέ ούτε αυτί άκουσε». Γι' αυτά δε ο Κύριος λέει ότι εγώ είμαι ο αίτιος, ο ποιητής των παράδοξων έργων, ο οποίος από τώρα κιόλας «σου έδωσα αυτή την προσδοκία», προαναγγέλλοντας ό,τι πρόκειται να συμβεί στο μέλλον μέσω της δικής μου προφητείας, ώστε, όταν έρθει η έκβαση των πραγμάτων, να έχεις ασφαλή την πίστη στα λόγια μου. Και εγώ μεν για τη δική σου σωτηρία προείπα όλα αυτά, «εσύ» όμως, ο λαός στον οποίο απευθύνω αυτά τα λόγια, «δεν με θυμήθηκες», ούτε πίστεψες βλέποντας με τα μάτια σου. Το δε χωρίο: «εσύ δεν με θυμήθηκες, είπε ο Κύριος», δεν απαντάται στους άλλους ερμηνευτές. Κατά δε τον Σύμμαχο έχει ειπωθεί με αυτόν τον τρόπο: «Μήπως εγώ που προετοιμάζω τη γέννα, δεν προκαλώ και τον τοκετό; είπε ο Κύριος, ή εγώ που συνεργώ στον τοκετό θα τον συγκρατήσω; είπε ο Θεός σου». Διότι πώς, λέει, «θα γεννηθεί έθνος» πάνω στη γη, αν όχι με τη δική μου δύναμη; Επειδή εγώ είμαι αυτός που όσες κυοφορούν στη γαστέρα τους τις «οδηγώ στη γέννα» και γίνομαι η αιτία για αυτές στο να φέρουν άνθρωπο στο φως και να παραγάγουν «στο είναι» αυτόν που προηγουμένως δεν υπήρχε.

Μήπως, λοιπόν, εγώ, που ενεργώ κατ' αυτόν τον τρόπο στη σωματική γέννηση, αυτήν που πρόκειται να γεννήσει το έθνος στο σύνολό του, μονομιάς και αθρόα, 〈δεν θα την οδηγήσω σε τοκετό〉, ώστε 〈να〉 προέλθει κατευθείαν, αβλαβώς και ανωδύνως, αυτό το θείο γέννημα, αλλά 〈μήπως εγώ, ο Κύριος〉, που συνηθίζω 〈να οδηγώ σε τοκετό〉 όσα έχουν δημιουργηθεί, 〈θα συγκρατήσω〉 τον τοκετό ώστε να αφανιστεί το κύημα;

Έτσι λέει ο Κύριος: Ο ουρανός είναι ο θρόνος μου ... ... και σε ποιον θα επιβλέψω, παρά στον ταπεινό και ήσυχο και σε αυτόν που τρέμει τα λόγια μου; Ο άνομος όμως που μου θυσιάζει μοσχάρι είναι σαν αυτόν που σκοτώνει σκύλο ... εκείνος που προσφέρει λιβάνι για μνημόσυνο είναι σαν βλάσφημος. Και αυτοί διάλεξαν τους δρόμους τους και τα βδελύγματά τους, τα οποία η ψυχή τους επιθύμησε, και εγώ θα διαλέξω τους εμπαιγμούς τους και θα τους ανταποδώσω τις αμαρτίες τους· διότι τους κάλεσα, και δεν με υπάκουσαν, μίλησα, και δεν άκουσαν, και έπραξαν το πονηρό ενώπιόν μου, και διάλεξαν εκείνα που δεν ήθελα. Ακούστε τον λόγο του Κυρίου εσείς που τρέμετε τον λόγον του: Πείτε, αδελφοί μας, σε εκείνους που μας μισούν και μας αποστρέφονται, για να δοξαστεί το όνομα του Κυρίου και να φανερωθεί στην ευφροσύνη τους, και εκείνοι θα ντροπιαστούν. Φωνή κραυγής από την πόλη, φωνή από τον ναό, φωνή του Κυρίου που αποδίδει ανταπόδοση στους αντιπάλους. Πριν προλάβει να γεννήσει αυτή που κοιλοπονά, πριν έρθει ο πόνος των ωδίνων, διέφυγε και γέννησε αρσενικό. Ποιος άκουσε κάτι τέτοιο, και ποιος είδε ποτέ κάτι τέτοιο, αν κοιλοπόνησε η γη σε μία ημέρα, αν γεννήθηκε έθνος μεμιάς, επειδή η Σιών κοιλοπόνησε και γέννησε τα παιδιά της; ... και δεν με θυμήθηκες, είπε ο Κύριος. Ιδού, δεν έκανα εγώ εκείνην που γεννά και τη στείρα;

Αυτοί είναι οι λόγοι μέσω του Ησαΐα: Ακούστε τον λόγο του Κυρίου, εσείς που τρέμετε τον λόγο Του. Πείτε: αδελφοί μας, σε αυτούς που σας μισούν και σας βδελύσσονται, για να δοξαστεί το όνομα του Κυρίου. Φανερώθηκε μέσα στη χαρά τους, και εκείνοι θα ντροπιαστούν. Φωνή κραυγής από την πόλη, φωνή λαού, φωνή του Κυρίου που αποδίδει ανταπόδοση στους υπερήφανους. Πριν γεννήσει εκείνη που είχε ωδίνες, και πριν έρθει ο πόνος των ωδίνων, γέννησε αρσενικό. Ποιος άκουσε κάτι τέτοιο, και ποιος είδε ποτέ κάτι παρόμοιο; Μήπως κοιλοπόνεσε η γη σε μία ημέρα, ή μήπως γεννήθηκε έθνος μεμιάς; Διότι η Σιών κοιλοπόνεσε και γέννησε τα παιδιά της. Εγώ έδωσα αυτήν την προσδοκία, και δεν θα γεννήσει; είπε ο Κύριος. Ιδού, εγώ έκανα και αυτήν που γεννά και τη στείρα, λέει ο Κύριος. Ευφράνσου, Ιερουσαλήμ, και πανηγυρίστε όλοι όσοι την αγαπάτε. Χαρείτε όλοι όσοι πενθείτε γι' αυτήν, για να θηλάσετε και να χορτάσετε από τον μαστό της παρηγοριάς της, ώστε, αφού θηλάσετε, να απολαύσετε την τρυφή από την έλευση της δόξας Του.