Πατερικές αναφορές στο ΗΣΑΪΑΣ 9:14

Και θα αφαιρέσει ο Κύριος από τον Ισραήλ κεφαλή και ουρά, μεγάλο και μικρό, σε μία ημέρα. Αφού φθάσει σε αυτούς ο απεσταλμένος Λόγος, αναφέρει ότι θα επέλθει σύγχυση σε όλη την κακή τους οργάνωση, και θα απομακρυνθούν οι άρχοντες και οι ακόλουθοί τους, τόσο εκείνοι που υπερηφανεύονται για την εξουσία τους όσο και οι κατώτεροι. Θα ατιμαστεί η προεδρία των πρεσβυτέρων και εκείνων που κρίνουν με προσωποληψία. Όσο για εκείνους που δεν κατέχουν κανένα αξίωμα μέσα στον λαό, αλλά αυτοχειροτονούνται και αποδίδουν ψευδώς στον εαυτό τους προφητικό χάρισμα (το οποίο δεν έλαβαν από το Πνεύμα) και διδάσκουν την ανομία, όπως ήταν ο Ανανίας την εποχή του Ιερεμία και οι ψευδοπροφήτες την εποχή του Μιχαία, στους οποίους εισήλθε πνεύμα ψεύδους που εξαπατούσε τον Αχαάβ προτρέποντάς τον στον πόλεμο κατά των Σύρων· θα απομακρυνθούν και αυτοί, οι οποίοι αποτελούν τρόπον τινά την ουραγία του λαού.

Και ευεργετεί ακόμη και εκείνους που σφάλλουν· σώζει δε αυτούς που έχουν επιλέξει να απειθούν, εξαιτίας της πραότητας που Του ταιριάζει. Ας μην είναι, λοιπόν, κανείς σκληρός ανάμεσά μας, ούτε βραδύς στο να αντιληφθεί τα χαρίσματά Του. Αλλά μέσω εκείνων με τα οποία γνωρίσαμε ότι ευεργετεί ακόμη και αυτούς που δεν είναι αγαθοί, μέσω αυτών των ίδιων, φτάνοντας στην επίγνωση της φιλανθρωπίας που Του ανήκει, ας μετανοήσουμε για τα περασμένα. Και ας αναπλάσουμε το δικό μας θέλημα προς το καθήκον να Τον δουλεύουμε, και να προτιμήσουμε τους τρόπους της επιείκειας. <Και θα αφαιρέσει ο Κύριος από τον Ισραήλ κεφάλι και ουρά, μεγάλο και μικρό σε μία ημέρα, τον πρεσβύτερο και εκείνους που προσωποληπτούν· αυτή είναι η αρχή (το κεφάλι)· και τον προφήτη, και αυτόν που διδάσκει τα άνομα· αυτός είναι η ουρά. Και εκείνοι που μακαρίζουν αυτόν τον λαό θα είναι πλάνοι, και τους πλανούν για να τους καταβροχθίσουν.> Λέγοντας ότι το χέρι εκείνου που πλήττει παραμένει υψωμένο, εξηγεί ξεκάθαρα ότι ποτέ δεν θα παύσει η θεία οργή εναντίον τους, και ποιος θα είναι κατά καιρούς ο τρόπος της τιμωρίας που θα τους επιβληθεί.

Διότι θα αφαιρεθεί, λέει, από τον Ισραήλ σε μία ημέρα, δηλαδή σε έναν καιρό, προφανώς βέβαια αυτόν του πολέμου από τους Ρωμαίους, το κεφάλι και η ουρά. Και το τι σημαίνει το αίνιγμα το ερμηνεύει λέγοντας, μεγάλο και μικρό, δηλαδή τον επιφανή και τον άσημο. Και ποιοι μπορεί να είναι αυτοί, το προσδιόρισε πάλι προσθέτοντας: Τον πρεσβύτερο και όσους θαυμάζουν τα πρόσωπα. Υποδηλώνει δε με αυτά, όπως νομίζω, τη φυλή που έλαβε τον κλήρο της ιερωσύνης, δηλαδή αυτούς που κατάγονται από το αίμα του Λευί, τους οποίους οι υποταγμένοι λαοί ονόμαζαν και πρεσβυτέρους. Και βέβαια οι θεσπέσιοι μαθητές απευθύνθηκαν σε αυτούς, λέγοντας τα εξής: «Άρχοντες του λαού και πρεσβύτεροι, εάν εμείς σήμερα ανακρινόμαστε για την ευεργεσία σε έναν άρρωστο άνθρωπο, για το πώς αυτός θεραπεύτηκε, ας είναι γνωστό σε εσάς και σε όλο τον λαό ότι τούτο έγινε στο όνομα του Ιησού Χριστού του Ναζωραίου.» Διότι αυτοί οι πρεσβύτεροι, έχοντας την εξουσία να κρίνουν, δεν εξέδιδαν ορθές αποφάσεις για καθέναν από αυτούς που κρίνονταν ενώπιόν τους, δωροδοκούμενοι άπληστα και θαυμάζοντας τα πρόσωπα των πλουσίων, καίτοι ο νόμος που δόθηκε μέσω του Μωυσή διακήρυττε ηχηρά: «Κρίση δίκαιη να κρίνετε», και έθετε παντού το «Δεν θα προσωποληπτήσεις κατά την κρίση». Αυτή λοιπόν, λέει, είναι η αρχή· λογιζόταν δε και ως κεφαλή. Διότι κεφαλή των λαών είναι ο ιερέας, όταν ο λαός νοείται ως ένα σώμα. Λέει δε ότι μαζί με τον πρεσβύτερο θα αφαιρεθεί και ο προφήτης και εκείνος που διδάσκει παράνομα.

Και λέει ότι αυτός είναι η ουρά, δηλαδή το ακόλουθο. Διότι υπήρχαν κάποιοι μεταξύ των Ιουδαίων που ερμήνευαν τον νόμο που δόθηκε μέσω του πάνσοφου Μωυσή· το έπρατταν όμως αυτό με διεστραμμένο τρόπο, προσθέτοντας εσφαλμένα στα λόγια του Μωυσή άγραφες παραδόσεις, ανθρώπινα εντάλματα και διδασκαλίες.

Διότι απευθύνθηκε με αυτόν τον τρόπο σχετικά με τους αγίους αποστόλους προς αυτούς που βρίσκονταν στο συνέδριο, λέγοντας: «Άνδρες Ισραηλίτες, προσέξτε τους εαυτούς σας σχετικά με αυτούς τους ανθρώπους, τι πρόκειται να πράξετε. Διότι πριν από αυτές τις ημέρες εμφανίστηκε ο Θευδάς, λέγοντας για τον εαυτό του ότι είναι κάποιος σπουδαίος, στον οποίο προσκολλήθηκε ένας αριθμός ανδρών, περίπου τετρακόσιοι. Αυτός εξοντώθηκε. Και όλοι όσοι τον ακολουθούσαν διαλύθηκαν και εκμηδενίστηκαν. Μετά από αυτόν εμφανίστηκε ο Ιούδας ο Γαλιλαίος, κατά τις ημέρες της απογραφής, και παρέσυρε λαό οπίσω του. Και εκείνος χάθηκε, και όλοι όσοι τον άκουγαν διασκορπίστηκαν.» Λέει λοιπόν ότι θα αφαιρεθεί η κεφαλή και η ουρά, σύμφωνα βεβαίως με το νόημα που μόλις προηγουμένως αποδώσαμε. Εντούτοις, λέει ότι εκείνοι που μακαρίζουν αυτόν τον λαό θα είναι πλάνοι, και πλανούν με σκοπό να τους καταβροχθίσουν. Διότι οι καθοδηγητές των Ιουδαίων, στους οποίους είχε εμπιστευθεί η ιερή και θεία σκηνή, και οι οποίοι είχαν διαταχθεί να επιτελούν τις θυσίες σύμφωνα με τον νόμο, προέτρεπαν τους υποταγμένους λαούς σε προσφορές δώρων, λέγοντας ότι είναι μακάριοι, εάν προσφέρουν με αφθονία. Και το έπρατταν αυτό με σκληρότητα, χωρίς να ενδιαφέρονται ούτε να μεριμνούν για τον σεβασμό προς τον Θεό, αλλά αποβλέποντας στη δική τους φιλοκέρδεια.

όπως συνηθίζεται να ονομάζεται σύμφωνα με τη Γραφή. Αντί του «και αφαίρεσε ο Κύριος από τον Ισραήλ», ο μεν Ακύλας διατύπωσε «και θα εξολοθρεύσει ο Κύριος», ο δε Σύμμαχος «και θα εξολοθρεύσει πλήρως ο Κύριος», και ο Θεοδοτίων «και θα αφαιρέσει», χρησιμοποιώντας τον μέλλοντα χρόνο, υποδηλώνοντας ότι ο Θεός επρόκειτο να πράξει αυτά που προείπε «προτού συμβούν», στρέφοντας τους ακροατές σε μετάνοια, ώστε να μην υποστούν όσα τους απειλούσαν. Αναφέρει δε ότι «σε μία ημέρα» θα κάνει όλα τα προλεχθέντα να γίνουν απολύτως σαφή· δηλαδή σε έναν και τον αυτόν καιρό. Λέγοντας δε «κεφαλή και ουρά», υπαινίχθηκε το άλογο ζώο· διότι το να έχει «ουρά» δεν είναι χαρακτηριστικό του ανθρώπου, αλλά των άλογων ζώων, με τα οποία παρομοίασε τον λαό, ή με την «κεφαλή και την ουρά» εννοεί τον λογικό και τον άλογο, ή τον άρχοντα και τον έσχατο από τους αρχόμενους, το οποίο άλλωστε αποσαφήνισε λέγοντας: «μεγάλο και μικρό». Αντί δε του: «και εκείνους που θαυμάζουν τα πρόσωπα», ο Σύμμαχος το ερμήνευσε «και τον σεβαστό». Αυτός, λοιπόν, ο «σεβαστός» και ο «πρεσβύτης» είναι δυνατόν να αποτελούν την «κεφαλή», ενώ η «ουρά είναι ο προφήτης που διδάσκει άνομα πράγματα», ο οποίος είναι σαν το έσχατο μέλος ενός άλογου ζώου. Ο λόγος απειλεί ότι αυτοί «θα αφαιρεθούν» και θα εξολοθρευθούν την ίδια ακριβώς στιγμή. Όσο για εκείνους που λέγουν διαφορετικά πράγματα από αυτά και «μακαρίζουν τον λαό», αναφέρει ότι, όντας ψευδοπροφήτες, είναι πλάνοι, οι οποίοι τους «πλανούν, ώστε να τους καταπιούν», αποκομίζοντας από αυτούς κέρδη για τον εαυτό τους.

«Θα αφαιρέσει ο Κύριος από την Ιερουσαλήμ το κεφάλι και την ουρά, τον μεγάλο και τον μικρό σε μία ημέρα, καθώς και εκείνους που προσωποληπτούν.» «Αλίμονο σε εκείνους που ράβουν μαξιλάρια κάτω από κάθε αγκώνα, και κατασκευάζουν καλύμματα για κάθε κεφάλι οποιασδήποτε ηλικίας, προκειμένου να διαστρέφουν ψυχές, όταν ξεστομίζετε σε λαό που σας εισακούει μάταια λόγια.» «Σε εξαπάτησαν και σε κατανίκησαν οι ειρηνικοί σου άνδρες· υπερίσχυσαν εναντίον σου στο ολίσθημα του ποδιού σου.» «Εκείνος που επιδεικνύει σοφία στα λόγια είναι μισητός, αυτός θα στερηθεί κάθε αναγκαίο αγαθό. Διότι δεν του δόθηκε χάρη από τον Κύριο.» «Αν προσπαθούσα ακόμη να αρέσω στους ανθρώπους, δεν θα ήμουν δούλος του Χριστού.» «Αλίμονο σε εσάς που γελάτε τώρα, διότι θα κλάψετε.» «Αυτοί είναι γογγυστές, μεμψίμοιροι, που πορεύονται σύμφωνα με τις επιθυμίες τους, και το στόμα τους εκστομίζει υπεροπτικά λόγια· και κολακεύουν πρόσωπα για να αποκομίσουν όφελος.» Ας αποφύγουμε την κολακεία και τη θωπεία, και τον πονηρό και πολύτροπο χαρακτήρα της αλεπούς του Αρχιλόχου. Διότι τίποτα δεν είναι χειρότερο για όσους σκέπτονται ορθά από το να ζουν για τη δόξα, και να δίνουν προσοχή σε όσα αρέσουν στους πολλούς, και να μην καθιστούν τον ορθό λόγο κυβερνήτη της ζωής τους.