Πατερικές αναφορές στο ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ 1:9

6 πατερικά χωρίαΌλες οι κατηγορίες γνησιότητας

καυχάσθω δὲ ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ,

Ανάγνωση ολόκληρου κεφαλαίου

Πατερικά χωρία

1–6 από 6

Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τὸν Λουκᾶν (ἐν ταῖς σειραῖς)
Οὐ γὰρ ἔφη πρὸς τὸν δεῖνα τυχὸν, ἀλλὰ σημεῖον δέδωκεν, ἄνθρωπον ἁπλῶς κεράμιον σκεῦος πεφορτισμένον. Τί οὖν πρὸς τοῦτό φαμεν; Ἤδη τοῖς Ἰουδαίοις ὑποσχόμενος ἦν ὁ προδότης παραδώσειν αὐτόν. Ἵνα τοίνυν μὴ μάθῃ τὸν ἄνθρωπον, καὶ δραμὼν ἀπαγγείλῃ τοῖς μισθωσαμένοις, δίδωσι σημεῖον· ἔτι γὰρ ἐπλάττετο τὴν μαθητοῦ εὔνοιαν ἔχειν, μιαιφονίαν ὠδίνων. «Ὑπαντήσει γὰρ, φησὶν, ὑμῖν ἄνθρωπος κεράμιον ὕδατος βαστάζων.» Ἢ τάχα που καὶ μυστικόν τι καὶ ἀναγκαῖον διὰ τούτου δηλῶν· ἔνθα γὰρ ἂν εἰσέλθοι τὸ ὕδωρ (δῆλον δὲ ὅτι τὸ τοῦ ἁγίου βαπτίσματος), ἐκεῖ καταλύσει Χριστός· παντὸς γὰρ ἡμᾶς ἀπαλλάττει ῥύπου, ὥστε καὶ ναὸν ἡμᾶς ἅγιον γενέσθαι Θεοῦ, καὶ τῆς θείας αὐτοῦ φύσεως κοινωνοὺς διὰ μετοχῆς τοῦ ἁγίου Πνεύματος· οὐκ ἂν δὲ ἁμάρτοι τις τοῦ ἀληθοῦς, καὶ ἀγγεῖον [cod.> A)NÁGEION] EI)=NAI LÉGWN τοῦ ἁγίου Πνεύματος, παντὸς ἁγίου ψυχήν. «Καυχάσθω γὰρ, φησὶν, ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ.» <Καὶ ὅτε ἐγένετο ἡ ὥρα, ἀνέπεσε, καὶ οἱ δώδεκα ἀπόστολοι σὺν αὐτῷ.> (A f. 279) Ἑτοιμάσασι τὸ Πάσχα τοῖς μαθηταῖς συνειστιᾶτο Χριστός· ἀνεξικακῶν δὲ τῷ προδότῃ φησίν· «Ἐπεθύμησα τοῦτο τὸ Πάσχα φαγεῖν μεθ᾽ ὑμῶν.» Τί δὲ τοῦτο δηλοῖ;
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι δεν ανέφερε ένα τυχαίο πρόσωπο, αλλά έδωσε ένα σημείο, απλώς έναν άνθρωπο φορτωμένο με ένα πήλινο σκεύος. Τι λέμε, λοιπόν, ως προς αυτό; Ο προδότης είχε ήδη υποσχεθεί στους Ιουδαίους ότι θα τον παραδώσει. Για να μη μάθει, λοιπόν, ποιος ήταν ο άνθρωπος και τρέξει να το αναγγείλει σε αυτούς που τον είχαν μισθώσει, δίνει ένα σημείο· διότι ακόμη προσποιούνταν ότι είχε την αφοσίωση του μαθητή, ενώ κυοφορούσε τη δολοφονία. «Διότι θα σας συναντήσει», λέει, «ένας άνθρωπος που θα βαστάζει ένα πήλινο σταμνί με νερό». Ή ίσως μέσω αυτού φανερώνει και κάτι μυστικό και αναγκαίο· διότι όπου εισέλθει το νερό (και είναι προφανές ότι πρόκειται για το νερό του αγίου βαπτίσματος), εκεί θα καταλύσει ο Χριστός. Διότι μας απαλλάσσει από κάθε ρύπο, ώστε να γίνουμε και εμείς άγιος ναός του Θεού, και κοινωνοί της θείας του φύσεως μέσω της μετοχής στο Άγιο Πνεύμα. Δεν θα αστοχούσε, εξάλλου, ως προς την αλήθεια όποιος θα έλεγε ότι η ψυχή κάθε αγίου είναι δοχείο [ή ανώγειο] του Αγίου Πνεύματος. «Ας καυχάται», λέει, «ο ταπεινός αδελφός για το ύψος του». <Και όταν ήρθε η ώρα, κάθισε στο τραπέζι, και οι δώδεκα απόστολοι μαζί του.> (A f. 279) Αφού οι μαθητές ετοίμασαν το Πάσχα, ο Χριστός συνέφαγε μαζί τους· δείχνοντας δε ανεξικακία προς τον προδότη, λέει: «Επιθύμησα πολύ να φάω αυτό το Πάσχα μαζί σας». Τι φανερώνει, λοιπόν, αυτό;
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Εἰς τοὺς δώδεκα προφήτας
καὶ ἔστιν ἀληθὲς, ὅπερ ἔφη ψάλλων καὶ ὁ μακάριος Δαυείδ “Εἶδον τὸν ἀσεβῆ ὑπερ- ”υψούμενον, καὶ ἐπαιρόμενον ὡς τὰς κέδρους τοῦ Λιβάνου, “καὶ παρῆλθον, καὶ ἰδοὺ οὐκ ἦν, καὶ ἐζήτησα αὐτὸν, καὶ ”οὐχ εὑρέθη ὁ τόπος αὐτοῦ.” ἕρπει γὰρ πάντως πρὸς ταπείνωσιν ἡ ὑπεροψία· φρόνημα δὲ τὸ μεμετρημένον ταῖς ἀνωτάτω στεφανοῦται τιμαῖς. πιστοῦται δὲ πρὸς τοῦτο ἡμᾶς τοῦ Σωτῆρος ὁ μαθητὴς, γεγραφώς τε καὶ λέγων “Καυχάσθω ”δὲ ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ, ὁ δὲ πλούσιος “ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ, ὅτι ὡς ἄνθος χόρτου παρελεύ- ”σεται.” <Ὃς ἐπλάτυνε καθὼς ὁ ᾅδης τὴν ψυχὴν αὐτοῦ, καὶ αὐτὸς ὡς θάνατος οὐκ ἐμπιπλάμενος, καὶ ἐπισυνάξει πρὸς αὐτὸν πάντα τὰ ἔθνη, καὶ εἰσδέξεται πρὸς αὐτὸν πάντας τοὺς λαούς.> Συνᾴδει τῷ Προφήτῃ Θεὸς, καὶ δέδειχεν ἀληθεύοντα, τοῖς παρ᾽ ἑαυτοῦ λόγοις ἐπισφραγίζων εἰς ἀλήθειαν τά τε τοῦ διαβόλου καὶ τὰ τοῦ Ναβουχοδονόσορ ἐγκλήματα. ὁ μὲν γὰρ Προφήτης ἔφασκε “Συντέλειαν ἐν ἀγκίστρῳ ἀνέσπασε, ”καὶ εἵλκυσεν αὐτὸν ἐν ἀμφιβλήστρῳ, καὶ συνήγαγεν αὐτὸν “ἐν ταῖς σαγήναις αὐτοῦ·” ὁ δέ γε τῶν ὅλων Θεὸς ἐπὶ τὸ ἔτι μεῖζον καὶ ἀληθέστερον ἀναφέρων τὰς αἰτίας, ᾅδῃ παρεικάζει καὶ θανάτῳ λοιπόν. χρῆμα γὰρ ἀκόρεστον θανατός τε καὶ ᾅδης. ἀληθὲς δὲ ὅτι κατά γε τὸ τῷ Βαβυλωνίῳ δοκοῦν, πάντα ἂν ἐπ᾽ αὐτῷ συνήχθη τὰ ἔθνη. καὶ νοοῖτ᾽ ἂν εἰκότως Περσικῆς φιλοτιμίας ἐγκλήματα τὰ τοιάδε τῶν κακῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Και είναι αληθές αυτό που είπε ψάλλοντας και ο μακάριος Δαβίδ: «Είδα τον ασεβή να υπερυψώνεται και να επαιρέται σαν τους κέδρους του Λιβάνου, και πέρασα, και ιδού δεν υπήρχε, και τον αναζήτησα, και δεν βρέθηκε ο τόπος του». Διότι η αλαζονεία οπωσδήποτε καταλήγει στην ταπείνωση· ενώ το μετρημένο φρόνημα στεφανώνεται με τις ανώτατες τιμές. Και αυτό μας το επιβεβαιώνει ο μαθητής του Σωτήρα, γράφοντας και λέγοντας: «Ας καυχάται δε ο ταπεινός αδελφός για το ύψος του, και ο πλούσιος για την ταπείνωσή του, διότι σαν άνθος χόρτου θα παρέλθει». <Αυτός που πλάτυνε σαν τον άδη την ψυχή του, και ο ίδιος, σαν θάνατος που δεν χορταίνει, θα συγκεντρώσει σε αυτόν όλα τα έθνη, και θα δεχθεί κοντά του όλους τους λαούς.> Ο Θεός συμφωνεί με τον Προφήτη και έχει δείξει ότι λέει την αλήθεια, επισφραγίζοντας ως αλήθεια με τα δικά Του λόγια τα εγκλήματα και του διαβόλου και του Ναβουχοδονόσορα. Διότι από τη μια ο Προφήτης έλεγε: «Τους ανέσπασε όλους με το αγκίστρι, και τον είλκυσε με το αμφίβληστρο, και τον συγκέντρωσε στα δίχτυα του»· ο δε Θεός των όλων, ανάγοντας τις αιτίες σε κάτι ακόμη μεγαλύτερο και αληθέστερο, τον παρομοιάζει πλέον με τον άδη και τον θάνατο. Διότι ο θάνατος και ο άδης είναι κάτι το αχόρταγο. Είναι δε αληθές ότι, σύμφωνα με τη φιλοδοξία του Βαβυλωνίου, όλα τα έθνη θα είχαν υποταχθεί σε αυτόν. Και αυτά τα κακά θα μπορούσαν ευλόγως να νοηθούν ως εγκλήματα της περσικής φιλαρχίας.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Κύριλλος Ἀλεξανδρείας Περὶ τῆς ἐν πνεύματι καὶ ἀληθείᾳ προσκυνήσεως καὶ λατρείας
Εὐφυῶς οὖν ὁ νόμος, ἀπὸ τοῦ συμβαίνειν αὐτοῖς εἰωθότος, τοὺς θείους ἱερουργοὺς ἀνορθοῖ πρὸς τὸ ἄμεινον, καὶ ὡς ἐκ τύπου σωματικοῦ, πρὸς θεωρίαν ἄγει πνευματικήν. «Οὐ» γὰρ «ἀναβήσῃ,» φησὶν, «ἐν ἀναβαθμοῖς ἐπὶ τὸ θυσιαστήριόν μου, ἵνα μὴ ἀποκαλύψῃς τὴν ἀσχημοσύνην σου ἐπ᾽ αὐτοῦ.» Τοῦτ᾽ ἔστιν, Ὁ θεῖος ἱερουργὸς ὁ πρὸς λειτουργίαν ἡγιασμένος τὴν ἐμὴν, ζητείτω τὰ ταπεινὰ, μὴ ἀναθρωσκέτω πρὸς τὸ ὑψοῦ. Παραιτείσθω τὴν ἀλαζονείαν, ἵνα μὴ ἀσχήμων ὁρῷτο καὶ ἀκαλλής. Ἀκαλλὲς γὰρ καὶ ἄσχημον κομιδῇ καὶ παγχάλεπον ἀῤῥώστημα νοῦ, φρόνημα τὸ ὑπέρογκον. «Ὅσῳ γὰρ μέγας εἶ, φησὶ, τοσούτῳ ταπείνου σεαυτὸν, καὶ ἔναντι Κυρίου εὑρήσεις χάριν.» Γράφει δὲ καὶ ὁ τοῦ Σωτῆρος μαθητής· «Καυχάσθω ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ· ὁ δὲ πλούσιος, ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ.» Παρελεύσεται γὰρ καὶ ἐν ἴσῳ πόαις, καὶ ἀνθέων διοίσει τῶν ἐν ἀγροῖς κατ᾽ οὐδένα τρόπον. ΠΑΛΛ. Σύμφημι. ΚΥΡ. Ὄγκου δὴ οὖν καὶ ὑπεροψίας ἀπηλλάχθαι δεῖν ἔφη τὸν ἱερουργόν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Με σοφό τρόπο, λοιπόν, ο νόμος, με αφορμή αυτό που τους συνέβαινε συνήθως, διορθώνει τους θείους ιερουργούς προς το καλύτερο, και από τον σωματικό τύπο τους οδηγεί στην πνευματική θεωρία. Διότι λέει: «Δεν θα ανεβείς στο θυσιαστήριό μου με σκαλοπάτια, για να μην αποκαλύψεις την ασχημοσύνη σου πάνω σε αυτό». Αυτό σημαίνει: Ο θείος ιερουργός, ο οποίος έχει αγιασθεί για τη λειτουργία μου, ας αναζητά τα ταπεινά και ας μην υψώνεται προς τα πάνω. Ας αποφεύγει την αλαζονεία, για να μη φαίνεται άσχημος και απρεπής. Διότι η υπεροψία είναι ασχήμια, απόλυτη απρέπεια και βαρύτατη αρρώστια του νου. «Όσο πιο μεγάλος είσαι», λέει, «τόσο περισσότερο να ταπεινώνεις τον εαυτό σου, και θα βρεις χάρη ενώπιον του Κυρίου». Γράφει επίσης και ο μαθητής του Σωτήρος: «Ας καυχάται ο ταπεινός αδελφός για το ύψος του, και ο πλούσιος για την ταπείνωσή του». Διότι θα παρέλθει όπως τα χόρτα, και με κανέναν τρόπο δεν θα διαφέρει από τα λουλούδια του αγρού. ΠΑΛΛ. Συμφωνώ. ΚΥΡ. Έλεγε, επομένως, ότι ο ιερουργός πρέπει να είναι απαλλαγμένος από την έπαρση και την υπεροψία.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος Εἰς τὴν μετάνοιαν
Οὕτως ὁ βιῶν μετὰ ὀρθῆς ὁμολογίας νικᾷ τὸν κόσμον, καὶ κληρονομεῖ ἐκεῖνα τὰ ὑπὸ Ἰωάννου μηνυθέντα, ἅπερ ἄγγελοι ἐπιθυμοῦσι θεάσασθαι. Ὄντως οὐδὲν ἰσχυρότερον τοῦ πτωχεύοντος διὰ τὸν Κύριον· οὐδεὶς οὕτω φοβερὸς τοῖς δαίμοσιν, ὡς ὁ ταπεινόφρων· ὁ βουλόμενος νικῆσαι τὸν κόσμον καὶ τὰ ἐν κόσμῳ καὶ τὸν ὑψηλόφρονα καὶ ὑπερήφανον, τὰς ἐντολάς μου φυλάξει, καθὼς ἐγὼ τοῦ Πατρός μου τετήρηκα, γενόμενος ὑπήκοος μέχρι θανάτου, καταδεξάμενος ὕβρεις καὶ ἀτιμίας, ῥαπίσματα καὶ ἐμπτύσματα· καὶ οὕτω νικᾷ τὸν κόσμον. Οὗτος ὁ τρόπος ἐφόβησε καὶ ἐξενεύρωσε τὸν διάβολον, καὶ κατέκλασε αὐτοῦ τοὺς ὀδόντας, καὶ συνέτριψεν αὐτοῦ τὴν ἰσχὺν καὶ τὸ μάταιον αὐτοῦ κράτος· ἐν τούτῳ καυχάσθω ὁ καυχώμενος καθὼς γέγραπται· Καυχάσθω ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ· οὗτος γὰρ ὁ νικῶν τὸν κόσμον.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Έτσι, εκείνος που ζει με ορθή ομολογία νικά τον κόσμο και κληρονομεί εκείνα που γνωστοποιήθηκαν από τον Ιωάννη, τα οποία οι άγγελοι επιθυμούν να αντικρίσουν. Πράγματι, τίποτα δεν είναι πιο ισχυρό από εκείνον που γίνεται φτωχός για χάρη του Κυρίου· κανείς δεν είναι τόσο φοβερός στους δαίμονες, όσο ο ταπεινόφρων· εκείνος που θέλει να νικήσει τον κόσμο και όσα υπάρχουν στον κόσμο, καθώς και τον υψηλόφρονα και υπερήφανο, θα φυλάξει τις εντολές μου, όπως εγώ τήρησα τις εντολές του Πατέρα μου, γινόμενος υπήκοος μέχρι θανάτου, καταδεχόμενος ύβρεις και ατιμίες, ραπίσματα και εμπτυσμούς· και έτσι νικά τον κόσμο. Αυτός ο τρόπος φόβισε και παρέλυσε τον διάβολο, του έσπασε τα δόντια και συνέτριψε την ισχύ του και το μάταιο κράτος του· σε αυτό ας καυχάται εκείνος που καυχάται, καθώς είναι γραμμένο: Ας καυχάται ο ταπεινός αδελφός για το ύψος του· διότι αυτός είναι που νικά τον κόσμο.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός Ἱερὰ παράλληλα
Ὅ τε γὰρ φόβος τοῦ φωραθῆναι, καὶ ἡ τοῦ οἴστρου ἀκολασία, πᾶσαν ἀνάπαυσιν αὐτῶν ἀπελαύνει, ΤΙΤΛ. ϛʹ. —Περὶ κτηνῶν καὶ προνοίας αὐτῶν. «Ἡ ψυχὴ πάσης σαρκὸς, αἷμα αὐτοῦ ἐστιν.» «Δίκαιος οἰκτείρει ψυχὰς κτηνῶν αὐτοῦ.» «Κτήνη σοί εἰσιν; ἐπισκέπτου αὐτὰ, καὶ εἰ ἔστι σοι χρήσιμα, ἐμμενέτω σοι.» ΤΙΤΛ. Ζʹ. —Περὶ καυχήσεως καὶ τῆς ἐπάρσεως· καὶ ὅτι ἐπ᾽ οὐδενὶ τῶν ἐν βίῳ χρὴ καυχᾶσθαι καὶ ἐπαίρεσθαι. «Μὴ καυχᾶσθε, καὶ μὴ λαλεῖτε ὑψηλὰ εἰς ὑπεροχήν· μηδὲ ἐξελθέτω μεγαλοῤῥημοσύνη ἐκ τοῦ στόματος ὑμῶν.» «Μὴ καυχάσθω ὁ σοφὸς ἐν τῇ σοφίᾳ αὐτοῦ.» «Μὴ λέγε· Καθαρός εἰμι τοῖς ἔργοις, καὶ ἄμεμπτος ἐναντίον αὐτοῦ.» «Ἐπὶ τῇ σοφίᾳ μὴ ἐπαίρου.» «Μὴ καυχῶ τὰ εἰς αὔριον· οὐ γὰρ οἶδας τί τέξεται ἡ ἐπιοῦσα.» «Ἐν περιβολῇ ἱματίων μὴ καυχήσῃ, καὶ ἐν ἡμέρᾳ δόξης μὴ ἐπαίρου.» «Μὴ εἴπῃς· Τῷ πλήθει τῶν δώρων μου ἐπόψεται, καὶ ἐν τῷ προσενέγκαι με Θεῷ ὑψίστῳ, προσδεχθήσομαι.» «Ὁ καυχώμενος, ἐν Κυρίῳ καυχάσθω. Οὐ γὰρ ὁ ἑαυτὸν συνιστῶν, ἐκεῖνος δόκιμός ἐστιν, ἀλλ᾽ ὃν ὁ Κύριος συνίστησιν.» «Καυχάσθω ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ· ὁ δὲ πλούσιος ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ.» Πολλὰ φρονῶ ἐν Θεῷ, ἀλλ᾽ ἐμαυτὸν μετρῶ, ἵνα μὴ ἐν καυχήσει ἀπόλωμαι. Καὶ Ἀδάμ ποτε τὸν προπάτορα ὁ ἐχθρὸς παρασκευάσας ἰσοθεΐαν φαντασθῆναι, ἐξήνεγκε παραδείσου, καὶ μέχρις ᾅδου πυθμένων κατήγαγε.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Διότι τόσο ο φόβος της αποκαλύψεως, όσο και η ακολασία του πάθους, διώχνουν μακριά κάθε τους ανάπαυση. ΤΙΤΛΟΣ ΣΤ΄. — Περί των κτηνών και της πρόνοιας γι' αυτά. «Η ψυχή κάθε σάρκας είναι το αίμα της.» «Ο δίκαιος σπλαχνίζεται τις ψυχές των κτηνών του.» «Έχεις κτήνη; Να τα φροντίζεις, και αν σου είναι χρήσιμα, ας παραμείνουν σε εσένα.» ΤΙΤΛΟΣ Ζ΄. — Περί καυχήσεως και επάρσεως· και ότι για κανένα πράγμα στον βίο δεν πρέπει κανείς να καυχάται και να επαίρεται. «Μην καυχάστε, και μη μιλάτε υψηλόφρονα με υπεροψία· ούτε ας βγει μεγαλορρημοσύνη από το στόμα σας.» «Ας μην καυχάται ο σοφός για τη σοφία του.» «Μη λες: Είμαι καθαρός στα έργα και άμεμπτος ενώπιόν Του.» «Μην επαίρεσαι για τη σοφία.» «Μην καυχάσαι για το αύριο· διότι δεν γνωρίζεις τι θα γεννήσει η αυριανή ημέρα.» «Για την περιβολή των ενδυμάτων μην καυχάσαι, και κατά την ημέρα της δόξας μην επαίρεσαι.» «Μην πεις: Θα επιβλέψει στο πλήθος των δώρων μου, και όταν τα προσφέρω στον Ύψιστο Θεό, θα γίνω δεκτός.» «Ο καυχώμενος, εν Κυρίω ας καυχάται. Διότι δεν είναι δόκιμος εκείνος που συνιστά τον εαυτό του, αλλά εκείνος τον οποίο συνιστά ο Κύριος.» «Ας καυχάται ο ταπεινός αδελφός για την εξύψωσή του· και ο πλούσιος για την ταπείνωσή του.» Πολλά φρονώ εν Θεώ, αλλά μετρώ τον εαυτό μου, για να μην καταστραφώ από την καύχηση. Και τον προπάτορα Αδάμ κάποτε ο εχθρός, αφού τον έκανε να φανταστεί την ισοθεΐα, τον έβγαλε από τον παράδεισο και τον κατέβασε μέχρι τα βάθη του άδη.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες
Μέγας Φώτιος Ἐπιστολαὶ καὶ Ἀμφιλόχια
Τὸ δὲ ‘καυχάσθω ὁ ἀδελφὸς ὁ ταπεινὸς ἐν τῷ ὕψει αὐτοῦ, ὁ δὲ πλούσιος ἐν τῇ ταπεινώσει αὐτοῦ’, τῷ ἱερῷ ῥηθὲν Ἰακώβῳ, οὐ τοῦτο δηλοῖ ὡς μεγαλορρημονείτω, μεγαλαυχείτω, ἀλαζονευέσθω, οὐδὲν τούτων. τίθεται μὲν γὰρ ὡς ἔθος τὰ ῥήματα ταῦτα ἐπὶ τῆς τοιαύτης διανοίας, καὶ τὸ πρόχειρον τῆς λέξεως εἰς τοῦτο φέρει· ἀλλ’ οὖν νυνί γε τὸ ‘καυχάσθω’ φησὶν ἀντὶ τοῦ θαρρείτω, ἐλπιζέτω. μηδὲ γὰρ ὅτι ταπεινός, φησίν, ἀθυμείτω ὡς ἐν πενίᾳ τρυχόμενος ἢ τῇ παρὰ τῶν ἀνθρώπων ἀδοξίᾳ ὑβριζόμενος· καὶ γὰρ καὶ ὁ κύριος ἡμῶν τοὺς ταπεινοὺς καὶ εὐτελεῖς καὶ πένητας καὶ πτωχοὺς ἐξελέξατο, τοὺς πλουσίους καὶ δόξῃ καὶ γένει μέγα φρονοῦντας φρυάττεσθαι λιπών. οὔκουν ὀφείλει τις ἀθυμεῖν ὅτι ταπεινός, εὐφροσύνης δὲ μᾶλλον πληρούσθω, κοινωνὸν ἑαυτὸν καὶ μέτοχον τοῦ ἀποστολικοῦ χοροῦ διὰ τῆς εὐτελείας καὶ ταπεινότητος ἐννοῶν.
Άνοιγμα στο Αναγνωστήριο
Μετάφραση
Το χωρίο «ας καυχάται δε ο ταπεινός αδελφός για το ύψος του, και ο πλούσιος για την ταπείνωσή του», που ειπώθηκε από τον ιερό Ιάκωβο, δεν υποδηλώνει ότι πρέπει να μεγαλοστομεί, να περιαυτολογεί ή να αλαζονεύεται· τίποτε από όλα αυτά. Διότι, ως συνήθως, αυτά τα ρήματα χρησιμοποιούνται με αυτή την έννοια, και η προφανής σημασία της λέξης εκεί παραπέμπει· αλλά στην προκειμένη περίπτωση το «ας καυχάται» χρησιμοποιείται αντί του «ας έχει θάρρος, ας ελπίζει». Διότι, λέει, δεν πρέπει να αποθαρρύνεται επειδή είναι ταπεινός, ως καταπονημένος από την πενία ή υβριζόμενος από την περιφρόνηση των ανθρώπων. Εξάλλου και ο Κύριός μας επέλεξε τους ταπεινούς και τους απλούς και τους πένητες και τους φτωχούς, εγκαταλείποντας τους πλουσίους και όσους υπερηφανεύονται για τη δόξα και την καταγωγή τους να φρυάττουν. Συνεπώς, δεν πρέπει κανείς να απογοητεύεται επειδή είναι ταπεινός, αλλά μάλλον να γεμίζει από ευφροσύνη, θεωρώντας τον εαυτό του κοινωνό και μέτοχο του αποστολικού χορού μέσω της απλότητας και της ταπεινότητάς του.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες