Ἔφη γὰρ πάλιν ὡδί· «Καὶ ἄνθρωπος, ᾧ ἂν ἐξέλθῃ ἐξ αὐτοῦ κοίτη σπέρματος, καὶ λούσεται πᾶν τὸ σῶμα αὐτοῦ ὕδατι, καὶ ἀκάθαρτος ἔσται ἕως ἑσπέρας. Καὶ γυνὴ, ᾗ ἐὰν κοιμηθῇ ἀνὴρ μετ᾽ αὐτῆς κοίτην σπέρματος, καὶ λούσονται τὰ σώματα ὕδατι, καὶ ἀκάθαρτοι ἔσονται ἕως ἑσπέρας.» Ἴσα γὰρ ἐπ᾽ ἀμφοῖν τὰ ἐγκλήματα, καὶ τὸ παραλλάττον οὐδέν. Ἐν μὲν οὖν τῇ γονοῤῥοίᾳ, τὸ οἱονεὶ μακρόν πως ἡμῖν καὶ διηνεκὲς ἐγράφετο πάθος· ἐν δὲ τῷ προκειμένῳ, καταδηλοῦν ἔοικεν ὁ τοῦ νόμου σκοπὸς, ὡς ἔσται μεμολυσμένος καὶ εἰ μή τις τυχὸν τὴν εἰσάπαν καὶ ὁλόκληρον ἀῤῥωστοίη καταφθορὰν, ὁρῷτο δὲ πεπονθὼς, κἂν γοῦν ἐκ μέρους καὶ σπανιάκις. Τοιοῦτόν τι καὶ ὁ τοῦ Σωτῆρος ὑπέφηνε μαθητής· «Ὅταν γὰρ, φησὶν, ὅλον τὸν νόμον τελέσῃ τις, πταίσῃ δὲ ἐν ἑνὶ, γέγονε πάντων ἔνοχος. Ὁ γὰρ εἰπὼν, Μὴ μοιχεύσῃς, εἶπε καὶ, Μὴ φονεύσῃς. Εἰ δὲ οὐ μοιχεύσεις, φονεύσεις δὲ, γέγονας παραβάτης νόμου.» Πεπλημμεληκότι γὰρ ἅπαξ, ἤγουν ὅτι παρανενόμηκεν ὅλως, κἂν γοῦν ἐφ᾽ ἑνὶ καὶ ἐκ μέρους, ἕψεταί που πάντως αὐτῷ τὸ ἐγκαλεῖσθαι δεῖν. Μιαρὸς οὖν ἄρα κατὰ τὸν νόμον, κἂν εἰ μή τις ἴοι πρὸς ἔσχατον μολυσμοῦ, καταφωρῷτο δὲ πεπονθὼς κἂν γοῦν ἐκ μέρους αὐτόν. Πλὴν, οὐκ ἀπόβλητος παντελῶς, καθαίρεται δὲ καὶ αὐτὸς δι᾽ ὕδατος ἐν Χριστῷ. Τοιγάρτοι τῆς ἐπιδημίας καιρὸν, ὑπεμφήνειεν ἂν εὖ μάλα, τὸ μέχρις ἑσπέρας ἀκάθαρτον εἶναι λέγειν τὸν μεμολυσμένον.
Μετάφραση
Διότι πάλι είπε ως εξής: «Και ο άνθρωπος, από τον οποίο θα εξέλθει εκσπερμάτιση, θα λούσει όλο το σώμα του με νερό και θα είναι ακάθαρτος μέχρι το βράδυ. Και η γυναίκα, με την οποία θα κοιμηθεί άνδρας με εκσπερμάτιση, θα λούσουν τα σώματά τους με νερό και θα είναι ακάθαρτοι μέχρι το βράδυ.» Διότι είναι ίσα τα παραπτώματα και για τους δύο, και δεν υπάρχει καμία διαφορά. Στην περίπτωση λοιπόν της γονόρροιας, μας περιγραφόταν κατά κάποιον τρόπο ένα μακρύ και συνεχές πάθος· στην προκειμένη όμως περίπτωση, ο σκοπός του νόμου φαίνεται να καταδεικνύει ότι θα είναι κανείς μολυσμένος ακόμη και αν τυχόν δεν νοσεί από απόλυτη και ολοκληρωτική φθορά, αλλά διαπιστώνεται ότι την έχει υποστεί, έστω και εν μέρει και σπανίως. Κάτι τέτοιο υπέδειξε και ο μαθητής του Σωτήρος: «Διότι», λέγει, «όποιος τηρήσει όλον τον νόμο, αλλά σφάλλει σε ένα μόνο, γίνεται ένοχος για όλα. Επειδή εκείνος που είπε, Μην μοιχεύσεις, είπε επίσης, Μην φονεύσεις. Αν λοιπόν δεν μοιχεύσεις, αλλά φονεύσεις, έχεις γίνει παραβάτης του νόμου.» Διότι, για εκείνον που έχει σφάλει άπαξ, δηλαδή που έχει παρανομήσει, έστω και ως προς ένα σημείο και εν μέρει, συνεπάγεται οπωσδήποτε ότι πρέπει να εγκαλεστεί. Μιαρός λοιπόν, σύμφωνα με τον νόμο, είναι κάποιος έστω κι αν δεν έχει φτάσει στο έσχατο σημείο μολυσμού, αλλά έχει διαπιστωθεί ότι τον υφίσταται έστω και εν μέρει. Πλην όμως, δεν απορρίπτεται παντελώς, αλλά καθαρίζεται και αυτός διά του ύδατος εν Χριστώ. Επομένως, το να λέγεται ότι ο μολυσμένος είναι ακάθαρτος μέχρι το βράδυ, υποδηλώνει πάρα πολύ καλά τον καιρό της επίγειας παρουσίας του Κυρίου.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες