Ἐὰν γὰρ ἀδελφὸς ἢ ἀδελφὴ ἐν ὑμῖν γυμνοὶ ὑπάρχωσι, καὶ λειπόμενοι ὦσι τῆς ἐφημέρου τροφῆς, εἴπῃ δέ τις αὐτοῖς ἐξ ὑμῶν· Ὑπάγετε ἐν εἰρήνῃ· θερμαίνεσθε καὶ χορτάζεσθε· μὴ δῶτε δὲ αὐτοῖς τὰ ἐπιτήδεια τοῦ σώματος, τί τὸ ὄφελος;» Ἢ γὰρ οὐκ οἶσθα, νοεῖν δὲ οὐκ ἔχεις, ὅτι τοῖς πιστεύουσι πρέπει τὸ ἀμελ[λ]ητὶ τοῖς θείοις καταπείθεσθαι νόμοις. Βαρβάρῳ μὲν γὰρ καὶ χωρῶν καὶ πόλεων ἐξῳκισμένῳ τῶν καθ᾽ ἡμᾶς ἐθῶν τε καὶ νόμων παντελῶς ἀμοιρήσαντι, τὴν τῆς παρανομίας γραφὴν οὐκ ἂν, οἶμαι, τὶς ἐποίσοι δικαίως, εἴ γε σωφρονοίη· αἰτιῷτο δ᾽ ἂν εἰκότως, καὶ οὐκ ἀπὸ σκοποῦ, τοὺς πόλεσί τε καὶ νόμοις ἐντεθραμμένους, εἴπερ τισὶ συμβαίνοι παρολισθῆσαι τοῦ πρέποντος. Οὐκοῦν, οἷς μὲν οὔπω τὸ εὐδοκιμεῖν ἐν λόγῳ, σφαλερὸν δὲ ὁμολογουμένως τὸ χρῆμά ἐστι, περιέσται δ᾽ οὖν ὅμως τὰς τῶν κατηγορημάτων αἰτίας ἀποσκευάζεσθαι, τὸ μὴ τοῖς θείοις παιδαγωγεῖσθαι νόμοις, οὐκ ἀπίθανον ἔχουσι τὴν ἀναλογίαν. Τοῖς δὲ τὸ πιστεύειν ἑλομένοις, ἀνυπαίτιον μὲν οὐδαμῶς τὸ ἀπειθὲς καὶ ἐξήνιον. Τὸ δὲ ἀπειπεῖν τὴν δουλείαν, διὰ τοῦ τὸν θεῖον ἀποσείσασθαι ζυγὸν, πῶς οὐ σφόδρα παγχάλεπον; Οὐκοῦν τῇ πίστει συμπαρεζεύχθω καὶ τὰ ἐξ ἔργων καυχήματα· καὶ ᾖ φησιν ὁ Σωτὴρ, «Γινώμεθα οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ Πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος οἰκτίρμων ἐστίν. —Ἡ γὰρ κρίσις ἀνίλεως τῷ μὴ ποιήσαντι ἔλεος, καὶ κατακαυχᾶται ἔλεος κρίσεως.»
Μετάφραση
«Διότι, εάν αδελφός ή αδελφή ανάμεσά σας είναι γυμνοί και στερούνται την καθημερινή τροφή, και κάποιος από εσάς τους πει: 'Πηγαίνετε εν ειρήνη, θερμαινόσαστε και χορταίνετε', χωρίς όμως να τους δώσετε τα αναγκαία για το σώμα, ποιο είναι το όφελος;» Ή μήπως δεν γνωρίζεις, και αδυνατείς να κατανοήσεις, ότι αρμόζει στους πιστούς να υπακούουν αμελλητί στους θείους νόμους; Διότι, σε έναν βάρβαρο, ο οποίος έχει εξοριστεί από χώρες και πόλεις και στερείται παντελώς τα δικά μας ήθη και τους νόμους, νομίζω πως κανείς δεν θα του προσήπτε δικαίως την κατηγορία της παρανομίας, αν βέβαια διαθέτει σωφροσύνη· αντίθετα, εύλογα και καθόλου άσκοπα, θα κατηγορούσε εκείνους που έχουν ανατραφεί σε πόλεις και με νόμους, εάν τυχόν συνέβαινε να παρεκκλίνουν από το πρέπον. Επομένως, για εκείνους μεν που δεν έχει ακόμη τεθεί ζήτημα λογοδοσίας, και το πράγμα είναι ομολογουμένως επισφαλές, θα είναι ωστόσο δυνατό να αποσείσουν τις αιτίες των κατηγοριών, προβάλλοντας τη διόλου απίθανη δικαιολογία ότι δεν έχουν διαπαιδαγωγηθεί με τους θείους νόμους. Για εκείνους όμως που επέλεξαν να πιστεύουν, η απείθεια και η αχαλίνωτη συμπεριφορά δεν είναι επ' ουδενί ανυπαίτια. Και το να απαρνηθεί κανείς τη δουλεία στον Θεό, αποτινάσσοντας τον θείο ζυγό, πώς να μην είναι πάρα πολύ ολέθριο; Επομένως, ας συζευχθούν με την πίστη και τα καυχήματα που προέρχονται από τα έργα· και, όπως λέει ο Σωτήρας: «Ας γίνουμε οικτίρμονες, όπως και ο ουράνιος Πατέρας σας είναι οικτίρμων. —Διότι η κρίση θα είναι ανελέητη για εκείνον που δεν έδειξε έλεος, και το έλεος θριαμβεύει έναντι της κρίσης».
Περισσότερα
Λεπτομέρειες