Φυλακτέον τοιγαροῦν τοῖς ἁγίοις τὰς αὐτοῖς πρεπούσας τιμὰς, καὶ θεωρητέον μᾶλλον αὐτοὺς διὰ τῆς ἔσωθεν καὶ κεκρυμμένης εὐκλείας, ἢ ἐν οἷς ἂν εἶεν διὰ τὴν σάρκα. ἀλλὰ γὰρ οἱ πλεῖστοι τῶν ἐν ἡμῖν, τὸ μὲν ἐν κόσμῳ ταπεινὸν τιμῆς μὲν ὅλως ἢ καί τινος δόξης ἀξιοῦν οὐκ ἀνέχονται, κἂν ὑπάρχοι διαπρεπὴς ἐν ἀρεταῖς, εἰς δὲ μόνην ἀποβλέποντες τὴν ἐκ πλούτου πλεονεξίαν, καὶ τὴν εὐδιάφθορόν τε καὶ ὅσον οὐδέπω τεθνηξομένην εὔκλειαν ἐνορῶντες οὐ σφόδρα δικαίοις ὀφθαλμοῖς, παρ᾽ οὐδὲν ποιοῦνται τὸ κρίνειν ὀρθῶς. τοὺς γὰρ δὴ τοιούτους καὶ λίαν εἰκότως διαγελᾷ τοῦ Σωτῆρος ὁ μαθητὴς, λέγων “Ὑποκριταὶ, ἐὰν γάρ τις εἰσέλθῃ ”εἰς τὴν συναγωγὴν ὑμῶν ἀνὴρ χρυσοδακτύλιος ἐν ἐσθῆτι “λαμπρᾷ, εἰσέλθῃ δὲ καὶ πτωχὸς ἐν ῥυπαρᾷ ἐσθῆτι,” εἶτα λέγητε, φησὶ, τῷ μὲν πλουσίῳ πρὸς τῷ δεξιῷ καθέζεσθαι τόπῳ, τῷ δὲ “πτωχῷ Στῆθι ἐκεῖ ἢ κάθου ὑπὸ τὸ ὑποπόδιόν ”μου, οὐ διεκρίθητε ἐν ἑαυτοῖς;” καίτοι σκοπεῖν ἐντεῦθεν ἀκόλουθον, πόσης ἂν εἶεν εὐλόγου μομφῆς ὑπαίτιοι γεγονότες, οἱ τοῖς ἔξωθεν περιβλήμασι, καὶ οὐχὶ τοῖς ἔσωθεν ἀγαθοῖς τὸν ἄνδρα θαυμάζοντες.
Μετάφραση
Πρέπει, λοιπόν, να διαφυλάττουμε για τους αγίους τις τιμές που τους αρμόζουν, και πρέπει να τους αντικρίζουμε περισσότερο μέσα από την εσωτερική και κρυμμένη τους δόξα, παρά μέσα από όσα μπορεί να είναι λόγω της σάρκας. Όμως, οι περισσότεροι από εμάς δεν ανέχονται καθόλου να θεωρούν άξιο τιμής ή κάποιας δόξας αυτόν που είναι ταπεινός στον κόσμο, έστω και αν είναι διαπρεπής στις αρετές, αλλά αποβλέποντας μόνο στην αφθονία του πλούτου, και βλέποντας την εύκολα φθειρόμενη και σύντομα θνητή δόξα με όχι ιδιαίτερα δίκαια μάτια, δεν λογαριάζουν καθόλου την ορθή κρίση. Τέτοιου είδους ανθρώπους, βέβαια, πολύ εύλογα περιγελά ο μαθητής του Σωτήρα, λέγοντας: «Υποκριτές, διότι εάν μπει στη συναγωγή σας άνδρας με χρυσά δαχτυλίδια και με λαμπρό ένδυμα, και μπει επίσης και ένας φτωχός με ρυπαρό ένδυμα», έπειτα, λέει, πείτε στον μεν πλούσιο να καθίσει στη δεξιά θέση, στον δε φτωχό «Στάσου εκεί ή κάθισε κάτω από το υποπόδιό μου, δεν κάνατε διακρίσεις μέσα σας;». Εξάλλου, από αυτό είναι φυσικό να σκεφτούμε σε πόσο εύλογη μομφή υπόκεινται εκείνοι που θαυμάζουν τον άνθρωπο για τα εξωτερικά του περιβλήματα και όχι για τα εσωτερικά του αγαθά.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες