Πατερικές αναφορές στο ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ 4:14

Ας αποκόψουμε, λοιπόν, τις κακές συνήθειες της ψυχής μας, και αντί για καυτηριασμούς ας χρησιμοποιήσουμε τον θείο φόβο, με τον οποίο θα μπορέσουμε να αντισταθούμε στα ρεύματα της αμαρτίας, ώστε να μην ντροπιαστούμε κατά την ανάσταση των νεκρών, όταν τα πάντα έρχονται στο φως, είτε έπραξε κανείς αγαθό είτε φαύλο. Διότι λέει η Αγία Γραφή: τι είναι η ζωή μας; Ατμός είναι, που φαίνεται για λίγο και έπειτα εξαφανίζεται.

Μακάριοι είναι οι άμωμοι στην οδό τους, αυτοί που πορεύονται σύμφωνα με τον νόμο του Κυρίου. Με άλλα λόγια, μακάριοι είναι εκείνοι που σε τούτο τον πρόσκαιρο βίο πορεύονται με τον νόμο του Κυρίου. Διότι ο παρών βίος ονομάστηκε «οδός» από τον προφήτη, επειδή δεν έχει τίποτα το στάσιμο ή το βέβαιο. Επειδή ο βίος μας είναι σκιά, και σαν τον καπνό παρέρχεται γρήγορα. Διότι έτσι είπε ο απόστολος Ιάκωβος: Ποια είναι η ζωή μας; Είναι ατμός που φαίνεται για λίγο και έπειτα εξαφανίζεται. Κάτι παρόμοιο φιλοσόφησε και ο Θεολόγος Γρηγόριος: Ένας κύκλος περιτρέχει τις δικές μας υποθέσεις, φέρνοντας μεταβολές, άλλοτε με τον έναν τρόπο και άλλοτε με τον άλλον, μέσα σε μία ημέρα, και ορισμένες φορές ακόμη και μέσα σε μία ώρα. Τίποτα λοιπόν, αδελφοί, δεν φέραμε σε αυτόν τον κόσμο, καθώς λέει ο θείος απόστολος, ούτε και θα μπορέσουμε να πάρουμε κάτι μαζί μας.

«Όλα εκείνα παρήλθαν σαν σκιά, και σαν είδηση που περνά γρήγορα, σαν πλοίο που διασχίζει κυματισμένο νερό, του οποίου, αφού περάσει, δεν είναι δυνατόν να βρεθεί κανένα ίχνος, ούτε το μονοπάτι της πορείας του μέσα στα κύματα· ή σαν το πουλί που πετά μέσα στον αέρα, και δεν βρίσκεται κανένα σημάδι της πορείας του.» «Κάθε σάρκα παλιώνει σαν ένδυμα, όπως το χλωρό φύλλο πάνω σε ένα πυκνόφυλλο δέντρο, άλλα πέφτουν και άλλα φυτρώνουν. Έτσι είναι η γενεά της σάρκας και του αίματος.» «Όλοι οι άνθρωποι είναι χώμα και στάχτη.» «Ξένοι και παρεπίδημοι είμαστε πάνω στη γη.» «Ο αριθμός των ημερών του ανθρώπου είναι το πολύ εκατό έτη· σαν σταγόνα νερού από τη θάλασσα και σαν κόκκος άμμου, τόσο λίγα είναι τα έτη του μέσα στις ημέρες της αιωνιότητας.» «Τίποτα δεν φέραμε στον κόσμο, και είναι φανερό ότι τίποτα δεν μπορούμε να πάρουμε μαζί μας.» «Ποια είναι η ζωή μας; Διότι είναι ατμός που εμφανίζεται για λίγο και έπειτα εξαφανίζεται.» Ο βίος έχει ονομαστεί οδός, εξαιτίας της σπουδής καθενός από αυτούς που έχουν γεννηθεί προς το τέλος του. Διότι, όπως ακριβώς εκείνοι που κοιμούνται μέσα στα πλοία, οδηγούνται αυτόματα από τον άνεμο στα λιμάνια, ακόμη και αν οι ίδιοι δεν το αντιλαμβάνονται, αλλά η πορεία του πλοίου σπεύδει προς το τέλος της· έτσι και εμείς, καθώς ο χρόνος της ζωής μας παραρρέει, σαν με μια συνεχή και ακατάπαυστη κίνηση, κατεπειγόμαστε ο καθένας προς το δικό του τέλος μέσα από τον αδιόρατο δρόμο της ζωής μας. Για παράδειγμα, κοιμάσαι; Και όμως ο χρόνος σε προσπερνά. Είσαι ξύπνιος, και ο νους σου είναι απασχολημένος; Αλλά και πάλι η ζωή αναλώνεται, έστω και αν αυτό διαφεύγει από την αντίληψή σου.

Ας αναλογιστούμε, αν νομίζετε, και τους εαυτούς μας. Μήπως σε λίγο δεν θα αναχωρήσουμε κι εμείς από τα εγκόσμια, και θα μνημονευόμαστε από άλλους, όπως ακριβώς τώρα εμείς θυμόμαστε αυτούς που προηγήθηκαν; Ναι, αδελφοί, έτσι οικονoμείται η ζωή μας, και είμαστε άνθρωποι θνητοί, που δεν γνωρίζουμε το αύριο. «Διότι ποια είναι η ζωή μας; Ένας ατμός, σύμφωνα με τα γραφόμενα, που φαίνεται για λίγο και έπειτα εξαφανίζεται»· ένα ανοιξιάτικο άνθος που ανθίζει το πρωί και αμέσως μαραίνεται· «οι ημέρες του ανθρώπου είναι σαν το χορτάρι, σαν το άνθος του αγρού, έτσι θα ανθίσει»· «ο άνθρωπος ομοιάζει με ματαιότητα, οι ημέρες του παρέρχονται σαν σκιά.» «Κάθε σάρκα είναι σαν το χόρτο, και κάθε δόξα ανθρώπου σαν το άνθος του χόρτου»· «Ανέτειλε ο ήλιος με τον καύσωνα και εξήρανε το χόρτο, και το άνθος του έπεσε, και η ωραιότητα της όψης του καταστράφηκε.» Έτσι θα μαρανθούμε κι εμείς, έτσι θα αναχωρήσουμε από τα εγκόσμια, όπως είπαν οι άγιοι. Διότι δικά τους είναι τα προαναφερθέντα παραδείγματα· αλλά μακάριος είναι αυτός που κατανοεί, μακάριος αυτός που εκζητά τον Θεό, μακάριος αυτός που βιάζει τον εαυτό του καθημερινά στους αγώνες της υποταγής, αυτός που δεν αντιλέγει, ο αγόγγυστος, ο υπάκουος, ο πρόθυμος στα έργα, ο ακούραστος στη διακονία, ο κατανυκτικός, ο μειλίχιος, ο ευπρόσιτος, ο προσηνής, αυτός που ετοιμάζεται για την έξοδό του.