Πατερικές αναφορές στο ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ 5:12

ϛʹ Εάν κάποιος, εκτός από το ναι και το όχι, ορκιστεί με άλλον όρκο, ας αφορίζεται και αυτός για μία εβδομάδα. ζʹ Εάν κάποιος συγχωρήσει κάποιον αδελφό που έσφαλε και, αφού παρέλθει το γεγονός, τον ονειδίζει για να τον διαπομπεύσει, ας αφορίζεται και αυτός για μία εβδομάδα, ως άσπλαχνος και επιχαιρέκακος.

Προπάντων δε, αδελφοί μου, μην ορκίζεστε, ούτε στον ουρανό ούτε στη γη ούτε με κανέναν άλλον όρκο. Κυρίλλου: Ας είναι η μαρτυρία του βίου μας πιο βέβαιη από τον όρκο. Εάν δε κάποιος αναιδής, μη νιώθοντας σεβασμό απέναντι στη ζωή σας, τολμήσει να σας επιβάλει όρκο· ας είναι σε εσάς το Ναι, ναι, και το Όχι, όχι, αντί του όρκου.

Πάνω από όλα, αδελφοί μου, μην ορκίζεστε, ούτε στον ουρανό ούτε στη γη ούτε με κανέναν άλλον όρκο. Τι πρέπει να γίνει λοιπόν, εάν κάποιος απαιτεί όρκο και επιβάλλει εξαναγκασμό; Ο φόβος του Θεού ας είναι ισχυρότερος από τον εξαναγκασμό. Διότι, εάν πρόκειται να προβάλλεις τέτοιου είδους δικαιολογίες, δεν θα τηρήσεις τίποτα από όσα έχουν προσταχθεί.

Εκείνος που για αυτά τα ζητήματα φέρει το όνομα του Θεού στα χείλη του, παίρνει τον όρκο μάταια και άδικα. Και πάλι ο Κύριος λέει: «Εγώ όμως σας λέω να μην ορκίζεστε καθόλου»· και ο μαθητής Του Ιάκωβος: «Προπάντων, αδελφοί, μην ορκίζεστε». Όπως ακριβώς, λοιπόν, υπάρχει η εντολή «μη φονεύσεις», «μην αδικήσεις», έτσι υπάρχει και το «μην ορκιστείς». «Ταπεινώθηκα πάρα πολύ, Κύριε· ζήσε με σύμφωνα με τον λόγο σου». Δεν είπε απλώς ότι ταπεινώθηκε, αλλά ότι ταπεινώθηκε πάρα πολύ, και μάλιστα ενώ ήταν βασιλιάς και προφήτης, και είχε την παρρησία που προέρχεται από την αρετή, και διέθετε άφθονο πλούτο, και επικρατούσε των εχθρών του. Αλλά ούτε στη σοφία ούτε στην ανδρεία ούτε στη δικαιοσύνη δέχθηκε ποτέ να στηριχθεί με έπαρση· θεωρούσε ότι αυτά ήταν δώρα της θείας χάριτος. Και ζητώντας ζωή από Εκείνον που μπορεί να τη δώσει, δεν ζητά αόριστα, αλλά τη λογική ζωή, τη σύννομη, αυτήν που λαμπρύνεται από τον θείο νόμο. Και επειδή, καθώς ζούμε, οπωσδήποτε γλιστράμε στην αμαρτία (διότι κανείς δεν είναι εντελώς καθαρός από ρύπο ενώπιον του Κυρίου, ακόμη κι αν η ζωή του διαρκεί μόνο μία ημέρα), ας ασπαστούμε τον στεναγμό, τα δάκρυα, την εγκράτεια, την καταπόνηση του σώματος. Διότι αυτό είναι η ταπείνωση σε υπερβολικό βαθμό. Όταν δε ο προφήτης λέει, «Ζήσε με», δεν παρακαλεί για τούτη τη ζωή που συντηρείται με φαγητά και ποτά, αλλά για τη λογική, την πρακτική, την ενάρετη ζωή, η οποία τηρεί τις θείες εντολές.

«Και εκείνος που ορκίστηκε στον ουρανό, ορκίζεται στον θρόνο του Θεού και σε Εκείνον που κάθεται πάνω σε αυτόν.» «Προπάντων όμως, αδελφοί μου, μην ορκίζεστε, ούτε στον ουρανό, ούτε στη γη, ούτε με κανέναν άλλον όρκο. Ας είναι ο λόγος σας το Ναι, ναι, και το Όχι, όχι, για να μην πέσετε υπό κρίση.» Δεν είναι ωφέλιμο το να ορκίζεται κανείς, αλλά αντίθετα εξαιρετικά βλαβερό, καταραμένο και βδελυρό. Σταμάτησε, λοιπόν, να ορκίζεσαι· μην επιθυμείς να συνηθίζεις τη γλώσσα σου στους όρκους.