Πατερικές αναφορές στο ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ 5:2

Εμπρός τώρα, οι πλούσιοι, κλάψτε ολολύζοντας για τις ταλαιπωρίες σας που έρχονται. Ο πλούτος σας έχει σαπίσει, και τα ενδύματά σας έχουν φαγωθεί από τον σκόρο· το χρυσάφι σας και το ασήμι έχουν σκουριάσει. Κυρίλλου. Δηλαδή η οργή σχεδόν τους κατέσφαξε, και σαν να ήταν κάποιοι κριοί και ταύροι εύρωστοι και παχιοί, τους κατέβαλε. Προς αυτούς θα μπορούσε εύλογα να ειπωθεί από εμάς: «Εμπρός τώρα, οι πλούσιοι, κλάψτε ολολύζοντας για τις ταλαιπωρίες σας που έρχονται.» Θα προσθέσουμε δε σε αυτά το, «Ζήσατε με τρυφή, σπαταλήσατε πάνω στη γη, θρέψατε τις καρδιές σας, σαν σε ημέρα σφαγής.» Διότι τέτοιοι έγιναν οι διδάσκαλοι των Ιουδαίων, καταβοσκώντας κατά κάποιον τρόπο έναν τόπο εύφορο και ευρύχωρο, δηλαδή τις δωρεές από τους λαούς. Αφού δε πάχυναν, οι άθλιοι έπεσαν στη μάχαιρα του Κυρίου· Μακροθυμήστε λοιπόν, αδελφοί, έως την παρουσία του Κυρίου.

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Ε΄. Εμπρός τώρα, εσείς οι πλούσιοι, κλάψτε ολολύζοντας για τις ταλαιπωρίες σας που επέρχονται. Ο πλούτος σας έχει σαπίσει και τα ενδύματά σας έχουν καταφαγωθεί από τον σκόρο· ο χρυσός και ο άργυρός σας έχουν σκουριάσει.

Ω της κακής ρίζας όλων των κακών, της φιλαργυρίας! Μέσω του πλούτου θέλετε να σωθείτε; Αλλά ευκολότερο είναι να περάσει καμήλα από την τρύπα μιας βελόνας, παρά να εισέλθει πλούσιος στη βασιλεία του Θεού. Τρυφώντας, μεθώντας και ζώντας με έπαρση θέλετε να νικήσετε τις αιρέσεις; Αλλά αλίμονο σε εσάς, που ζείτε με τρυφή και έπαρση, και στολίζεστε με χρυσό και ποικίλα ενδύματα· πώς θα δείξετε στους άλλους την καλή πτωχεία του Χριστού, ο οποίος για χάρη μας έγινε πτωχός, και ο οποίος παρήγγειλε στους μαθητές του να μην έχουν χάλκινα νομίσματα στις ζώνες τους; Όντως πλανάστε, μη κατανοώντας τις Γραφές. Δεν ακούτε τον Κύριο που λέει, «Μακάριοι οι πτωχοί»· και πάλι, «Αλίμονο σε εσάς τους πλουσίους»· και, «Μη θησαυρίζετε πάνω στη γη»; Ο πλούτος σας αυξήθηκε και ο λόγος σας εξέλιπε· τα ενδύματά σας έχουν φαγωθεί από τον σκόρο· για όλα αυτά θα δώσετε λόγο στον αρχιποίμενα Χριστό. Διότι δεν αγνοείτε ότι καθένας από εμάς θα δώσει λόγο για τον εαυτό του στον Θεό· εσείς όμως, αρχιερείς και ιερείς και διάκονοι, θα δώσετε λόγο και για τους εαυτούς σας και για τα πρόβατα, ο καθένας σύμφωνα με το έργο που του εμπιστεύθηκαν.

Αλίμονο σε εσάς που γελάτε, διότι θα πενθήσετε και θα κλάψετε. «Απομακρυνθείτε από εμένα, όλοι οι εργάτες της αδικίας. Εκεί θα είναι το κλάμα και το τρίξιμο των δοντιών.» «Γιατί δεν προτιμάτε μάλλον να αδικείστε; Γιατί δεν προτιμάτε μάλλον να αποστερείστε; Αντίθετα, εσείς αδικείτε και αποστερείτε, και μάλιστα αδελφούς. Ή μήπως δεν γνωρίζετε ότι οι άδικοι δεν πρόκειται να κληρονομήσουν τη βασιλεία του Θεού;» «Εκείνος που αδικεί θα λάβει ως ανταπόδοση την αδικία που έπραξε. Και δεν υπάρχει προσωποληψία εκ μέρους του Θεού.» «Κανείς να μην υπερβαίνει τα όρια και να μην εκμεταλλεύεται τον αδελφό του σε καμία υπόθεση· διότι ο Θεός είναι εκδικητής για όλα αυτά.» «Ας απομακρυνθεί από την αδικία καθένας που επικαλείται το όνομα του Θεού.» «Όσοι επιθυμούν να πλουτούν, πέφτουν σε πειρασμό, σε παγίδα και σε πολλές ανόητες και βλαβερές επιθυμίες, οι οποίες βυθίζουν τους ανθρώπους στον όλεθρο και στην απώλεια. Διότι ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία, την οποία μερικοί, επειδή την επιθύμησαν, αποπλανήθηκαν από την πίστη και διαπέρασαν τον εαυτό τους με πολλές οδύνες.» «Εσείς οι πλούσιοι, κλάψτε με ολολυγμούς για τις ταλαιπωρίες σας που επίκεινται. Ο πλούτος σας έχει σαπίσει και τα ενδύματά σας έγιναν σκωρόβρωτα.»

Γνωρίζοντας δε ότι το πάθος έμεινε αθεράπευτο, λέει: «Ο πλούτος σας έχει σαπίσει», σαν να έλεγε ότι είναι άχρηστος, εφόσον δεν μεταδίδεται και σε άλλους· πλούτο τον οποίο οι περισσότεροι κατέχουμε ακόμη και χωρίς χρήματα, έχοντας θάψει την πλεονεξία σαν χρυσάφι στα νοερά μας ταμεία. Περί αυτού και ο προφήτης αναφέρει με πολύ παραστατικό τρόπο: «Βρώμισαν και σάπισαν οι μώλωπές μου», αποκαλώντας «μώλωπες» το αφιλάγαθο και πλεονεκτικό του χαρακτήρα, και θεωρώντας με το «βρώμισαν και σάπισαν» ότι η αμέλεια μέχρι την ώρα του θανάτου αποτελεί δυσωδία και σήψη.