Πατερικές αναφορές στο ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΙΑΚΩΒΟΥ 5:4

Κάτι τέτοιο μας έχει γράψει και ο μαθητής του Σωτήρα: «Εμπρός τώρα, οι πλούσιοι, κλάψτε ολολύζοντας για τις ταλαιπωρίες που έρχονται πάνω σας.» Και επιπλέον λέει: «Ιδού, ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας, τον οποίο έχετε παρακρατήσει, κραυγάζει, και οι φωνές εκείνων που θέρισαν έχουν φτάσει στα αυτιά του Κυρίου Σαβαώθ.» Διότι η πανάγια και μισοπόνηρη φύση του Θεού δέχεται πολύ πρόθυμα τις φωνές εκείνων που αδικούνται. Και το ότι δεν απέχει από τα επίγεια πράγματα, το επιβεβαιώνει ο ίδιος λέγοντας: «Εγώ είμαι Θεός που βρίσκεται κοντά, λέει ο Κύριος, και όχι Θεός που βρίσκεται μακριά.» Ας ακούσουν, λοιπόν, αυτοί που θέλουν να πλεονεκτούν, να ασκούν βία και να καταληστεύουν τους αδελφούς τους: Μήπως θα κατοικήσετε μόνοι σας πάνω στη γη; Διότι ο Θεός των όλων είναι παρών. Πρέπει δε να γνωρίζουμε ότι, έστω και χρησιμοποιώντας έντονα ειρωνικό σχήμα, ο προφήτης μας υποδηλώνει με αυτά τα εξής: Ω πλούσιοι, λέει, γιατί αρπάζετε τα αγαθά του πλησίον και έχετε μισήσει τον διπλανό σας; Θα συμβεί οπωσδήποτε σε εσάς να κατοικήσετε μόνοι σας τη χώρα, καθώς όλοι οι άλλοι θα έχουν εκδιωχθεί. Θα καταστήσετε, λοιπόν, τη γη έρημη από τους κατοίκους της. Είναι, επομένως, άριστο και σοφό να επιδιώκει κανείς μόνο εκείνα που εξασφαλίζουν τη μετρημένη αυτάρκεια. Διότι είναι προτιμότερη μια μικρή μερίδα με φόβο Κυρίου, παρά πολλά εισοδήματα με αδικία.

Όσοι συγκεντρώσατε τον απατηλό πλούτο από τον τόκο και από την αδικία, κάντε φίλους για τον εαυτό σας από τον μαμωνά, όπως παραγγέλλει ο Δεσπότης, ώστε, όταν αναχωρήσετε από τη ζωή, να σας δεχθούν στις αιώνιες σκηνές· οι αδικούντες, αναλογιστείτε όλοι Εκείνον που αποδίδει δικαιοσύνη στους αδικουμένους και φρίξτε· όσοι αποστερείτε τους μισθούς των εργατών, θυμηθείτε εκείνον που λέει: «Όποιος αποστερεί τον μισθό του εργάτη, είναι σαν να χύνει αίμα»· και ότι εκείνος που αποστερήθηκε από εσάς κραυγάζει: «Και οι βοές εκείνων που θέρισαν τα χωράφια σας έχουν φτάσει στα αυτιά του Κυρίου Σαβαώθ». Όσοι χτυπάτε τους αδελφούς σας, σταματήστε, ή μάλλον αρχίστε να χτυπάτε τα δικά σας πρόσωπα, ενθυμούμενοι την αβάσταχτη καταδίκη εκείνων που ράπισαν τον αναμάρτητο Κύριο, καθώς και εκείνου που τον μαστίγωσε, και στενάξτε, διότι πολλές φορές στον αδελφό που χτυπιέται κρύβεται ο Χριστός, ο οποίος ραπίζεται πάλι και από εσένα. Διότι αυτοί που ραπίζονται από εμάς έχουν ντυθεί τον Χριστό, όπως λέει ο Απόστολος, ότι: «Όσοι βαπτιστήκατε στον Χριστό, τον Χριστό ντυθήκατε», για τους οποίους και πέθανε, και μαζί με τους οποίους ραπίζεται. Άραγε, ακούγοντας αυτά δεν φρίττεις, δεν τρέμεις, δεν παύεις να χτυπάς τους συνδούλους σου; Άραγε, ακούγοντας αυτά, δεν μούδιασε το χέρι σου; Εγώ και μόνο που τα λέω είμαι έντρομος· εσύ όμως που τα κάνεις αυτά, ποιου θηρίου άραγε τη διάθεση έχεις αποκτήσει, ώστε να παραμένεις αδυσώπητος; Άραγε, λοιπόν, με το μέτρο που μετράς δεν θα αντιμετρηθεί και σε εσένα;

ΤΙΤΛΟΣ ΛΘ΄. — Περί αγγαρείας. «Αδύναμοι εργάστηκαν στους αμπελώνες των ασεβών χωρίς τροφή και χωρίς μισθό.» «Όποιος σε αγγαρέψει για ένα μίλι, πήγαινε μαζί του δύο.» «Αυτός που οικοδομεί τον οίκο του χωρίς δικαιοσύνη, και τα ανώγειά του χωρίς δίκαιη κρίση, βάζει τον πλησίον του να εργάζεται δωρεάν, και δεν πρόκειται να του αποδώσει τον μισθό του.» «Ιδού, ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας, ο οποίος έχει παρακρατηθεί από εσάς, κραυγάζει, και οι φωνές εκείνων που θέρισαν έχουν εισέλθει στα αυτιά του Κυρίου Σαβαώθ.» ΤΙΤΛΟΣ Μ΄. — Περί αγαθής αισχύνης. «Αφού πήραν ο Σημ και ο Ιάφεθ το ιμάτιο, το έβαλαν πάνω στις πλάτες και των δύο, και προχώρησαν βαδίζοντας προς τα πίσω, και σκέπασαν τη γύμνια του πατέρα τους, και τη γύμνια του πατέρα τους δεν την είδαν.» «Υπάρχει αισχύνη που επιφέρει αμαρτία, και υπάρχει αισχύνη που είναι δόξα και χάρη.» «Πριν από τη βροντή σπεύδει η αστραπή, και πριν από τον αιδήμονα προπορεύεται η χάρη.» «

ΤΙΤΛ. ΙΒʹ. — Περί των μεταβατών και όσων μετακινούνται από τόπο σε τόπο. «Σε εκείνον που αναχωρεί και σε εκείνον που εισέρχεται δεν υπάρχει ειρήνη εξαιτίας της θλίψης.» «Είναι κακή ζωή να περιφέρεται κανείς από σπίτι σε σπίτι· και όπου κι αν μείνει ως ξένος, δεν θα ανοίξει το στόμα του.» ΤΙΤΛ. ΙΓʹ. — Περί του μισθωτού και εκείνων που αποστερούν τον μισθό. «Ο μισθός του μισθωτού δεν θα παραμείνει σε εσένα τη νύχτα μέχρι το πρωί.» «Δεν θα αδικήσεις τον μισθό του φτωχού και του ενδεούς από τους αδελφούς σου, ή από τους προσήλυτους· την ίδια μέρα θα του αποδώσεις τον μισθό του. Δεν θα δύσει ο ήλιος με αυτόν (απλήρωτο), επειδή είναι φτωχός και σε αυτόν έχει στηρίξει την ελπίδα του, για να μην καταβοήσει εναντίον σου προς τον Κύριο, και σου καταλογιστεί ως αμαρτία.» «Εκείνος που οικοδομεί τον οίκο του χωρίς δικαιοσύνη, και τα ανώγειά του χωρίς δίκαιη κρίση, αναγκάζει τον πλησίον του να εργάζεται δωρεάν, και δεν πρόκειται να του αποδώσει τον μισθό.» «Σαν να χύνει αίμα είναι εκείνος που αποστερεί τον μισθό του μισθωτού του.» «Μην κακομεταχειριστείς τον υπηρέτη που εργάζεται πιστά, ούτε τον μισθωτό που προσφέρει την ψυχή του.» «Σε εκείνον που εργάζεται, ο μισθός δεν λογίζεται ως χάρη, αλλά ως οφειλή.» «Ιδού, ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας, τον οποίο εσείς αποστερήσατε, κραυγάζει, και οι φωνές των θεριστών έχουν εισέλθει στα αυτιά του Κυρίου Σαβαώθ.» ΤΙΤΛ. ΙΔʹ. — Περί όσων ματαιοπονούν. «Κοπίασε για πλούτο κενό και μάταιο, από τον οποίο δεν θα γευθεί.» «Όμως μάταια ταράζεται κάθε ζωντανός άνθρωπος.» «