Περί τε πλουσίων παραγγέλλει, ἵνα μὴ προκρίνωνται τῶν πτωχῶν οἱ πλούσιοι ἐν ταῖς Ἐκκλησίαις, ἀλλὰ μᾶλλον καὶ ἐπιπλήττωνται, ὡς ὑπερήφανοι. Καὶ τέλος παραμυθησάμενος τοὺς ἀδικουμένους, καὶ προτρεψάμενος αὐτοὺς μακροθυμεῖν ἕως τῆς παρουσίας τοῦ κριτοῦ, καὶ διδάξας περὶ ὑπομονῆς ἐκ τῶν τοῦ Ἰὼβ χρηστῶν, παραγγέλλει προσκαλεῖσθαι τοὺς πρεσβυτέρους ἐπὶ τοὺς ἀσθενοῦντας, καὶ σπουδάζειν ἐπιστρέφειν τοὺς πλανηθέντας ἐπὶ τὴν ἀλήθειαν· εἶναι γὰρ τούτου μισθὸν παρὰ τοῦ Κυρίου ἄφεσιν ἁμαρτιῶν. Καὶ οὕτως τελειοῖ τὴν Ἐπιστολήν.
Μετάφραση
Σχετικά με τους πλουσίους παραγγέλλει να μην προτιμώνται οι πλούσιοι έναντι των φτωχών μέσα στις Εκκλησίες, αλλά μάλλον και να επιπλήττονται, ως υπερήφανοι. Και τέλος, αφού παρηγορήσει όσους αδικούνται και τους προτρέψει να δείχνουν μακροθυμία μέχρι την παρουσία του Κριτή, και αφού διδάξει περί υπομονής μέσα από το αγαθό παράδειγμα του Ιώβ, παραγγέλλει να προσκαλούνται οι πρεσβύτεροι κοντά στους ασθενείς και να καταβάλλεται σπουδή ώστε να επαναφέρονται οι πλανηθέντες στην αλήθεια· διότι ο μισθός γι' αυτό από τον Κύριο είναι η άφεση των αμαρτιών. Και έτσι ολοκληρώνει την Επιστολή.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες