Ἐπὶ γοῦν τριῶν διαφόρων ὑποκειμένων τῆς θείας τιθεμένης προσηγορίας, καὶ τοῦ μὲν κυρίως, τῶν δὲ καθ’ ὁμωνυμίαν λεγομένων, ἔστιν εὑρεῖν καὶ ἄλλο τι τῆς φωνῆς σημαινόμενον, οὐκέτι μὲν κατὰ δόξαν, χρήσει δὲ μόνῃ λαμβανόμενον τῆς θείας γραφῆς. τὰ γὰρ τῆς Ἑλληνικῆς θρησκείας σεβάσματα θεοὺς καὶ αὐτή, πολλάκις μὲν κατειρωνευομένη καὶ ἐπ’ ἐλέγχῳ τῶν προσκεκυνηκότων (‘βαδίζετε’ γάρ φησιν ‘καὶ βοᾶτε πρὸς τοὺς θεοὺς οὓς ἐξελέξασθε ἑαυτοῖς, καὶ αὐτοὶ σωσάτωσαν ὑμᾶς’), πολλάκις δὲ καὶ εἰς μόνην δήλωσιν τοῦ προκειμένου, εἴωθε καλεῖν· ‘οὐκ ἔσονται’ γάρ ‘σοι’, φησίν, ‘θεοὶ ἕτεροι πλὴν ἐμοῦ’ καὶ ‘οὐ ποιήσετε ἡμῖν θεοὺς ἀργυροῦς καὶ χρυσοῦς’, καὶ μυρία ἡ χρῆσις.
Μετάφραση
Εφόσον λοιπόν η ονομασία του Θεού αποδίδεται σε τρία διαφορετικά υποκείμενα, και στο ένα μεν κυριολεκτικά, ενώ στα άλλα κατά ομωνυμία, είναι δυνατόν να βρεθεί και κάποια άλλη σημασία της λέξης, όχι πλέον σύμφωνα με την πραγματική αντίληψη, αλλά η οποία λαμβάνεται μόνο από τη χρήση της Θείας Γραφής. Διότι τα σεβάσματα της ελληνικής θρησκείας, συνηθίζει και αυτή να τα ονομάζει θεούς, πολλές φορές βέβαια ειρωνευόμενη και για να ελέγξει όσους τα προσκύνησαν (διότι λέει: «πηγαίνετε και φωνάξτε προς τους θεούς τους οποίους επιλέξατε για τους εαυτούς σας, και ας σας σώσουν αυτοί»), και πολλές φορές απλώς για να δηλώσει το προκείμενο· διότι λέει: «δεν θα υπάρχουν για εσένα άλλοι θεοί εκτός από εμένα» και «δεν θα κατασκευάσετε για εμάς θεούς αργυρούς και χρυσούς», και οι περιπτώσεις χρήσης είναι αναρίθμητες.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες