Πατερικές αναφορές στο ΚΡΙΤΑΙ 11:39

Μετά από αυτόν, ο Ιαείρ ο Γαλααδίτης για 22 έτη. Μετά από αυτόν, ο Ιεφθάε ο Γαλααδίτης· αυτός εξόντωσε τους Αμμανίτες και τους Φιλισταίους, οι οποίοι καταπίεζαν τον Ισραήλ για 18 έτη. Καθώς είχε ευχηθεί κατά τη διάρκεια του πολέμου να προσφέρει ως θυσία όποιον τον συναντούσε πρώτος μετά τη νίκη, όταν τον συνάντησε η κόρη του, εκείνη ζήτησε να της παραχωρηθεί πρώτα διάστημα δύο μηνών για να θρηνήσει την παρθενία της. Αφού λοιπόν ο πατέρας της την προσέφερε ως θυσία, έκρινε τον λαό για 6 έτη. Μετά από αυτόν, ο Αβαισάν από τη Βηθλεέμ για 7 έτη. Μετά από αυτόν, ο Αϊλών ο Ζαβουλωνίτης για 10 έτη. Μετά από αυτόν, ο Λαβδών ο Φαραθωνίτης για 8 έτη. Μετά από αυτόν, ο Σαμψών από τον Δαν· αυτός πάταξε τους Φιλισταίους, οι οποίοι καταπίεζαν τον Ισραήλ για 40 έτη, με σιαγόνα όνου, και άλλη φορά με ράβδο, και έπειτα με αλεπούδες, και αργότερα με την κατάρρευση του οίκου. Και αυτός έκρινε τον Ισραήλ για 20 έτη. Ο συνολικός αριθμός των κριτών, λοιπόν, ανέρχεται στους 13, και τα έτη τους στα 411.

ΙΑ΄. Αυτό είναι ασφαλέστερο και μεγαλοπρεπέστερο από τη θυσία του Ιεφθάε. Διότι την προσφορά δεν την καθιστούσε αναγκαστική, όπως σε εκείνη την περίπτωση, η έξαψη της υπόσχεσης και ο διακαής πόθος για μια απεγνωσμένη νίκη, αλλά πρόκειται για εκούσια ιερουργία, η οποία έχει ως μισθό της μόνο τα ελπιζόμενα. Αυτό δεν είναι κατώτερο σε τιμή από τους άθλους του Δανιήλ, ο οποίος παραδόθηκε ως βορά στους λέοντες και νίκησε τα θηρία με την έκταση των χεριών του. Αυτό δεν υστερεί από το κατόρθωμα των νεανίσκων στην Ασσυρία, τους οποίους δρόσισε ο άγγελος μέσα στη φωτιά, επειδή δεν κατέλυσαν τον πατρώο νόμο ούτε δέχτηκαν βέβηλη και ανίερη τροφή. Αυτό δεν υπολείπεται σε ζήλο από εκείνους που αργότερα θυσιάστηκαν υπέρ του Χριστού.

Ο Αβραάμ προσέφερε στον Θεό ως θυσία τον γιο του, όπως και ο ξακουστός Ιεφθάε την κόρη του, μια μεγάλη θυσία και από τους δύο. Μητέρα μου, εσύ όμως, Νόννα, προσέφερες τον αγνό σου βίο και, στο τέλος, την ίδια σου την ψυχή, ως αγαπητή θυσία της προσευχής σου. Αγαπημένη μου Σάρρα, πώς άφησες τον δικό σου Ισαάκ, εσύ που ποθούσες να φτάσεις το συντομότερο στους κόλπους του Αβραάμ, Νόννα, σύζυγε του θεόφρονος Γρηγορίου; Αλήθεια, αποτελεί μεγάλο θαύμα το ότι δεν πέθανες μακριά από τους ναούς και τις θυσίες.

Αλλά εμείς κοιμόμαστε και ροχαλίζουμε, και μάλιστα ενώ έχουμε απέναντί μας έναν τόσο πονηρό εχθρό. Και αν μεν αντιλαμβανόμασταν ότι ένα φίδι έχει φωλιάσει δίπλα στο κρεβάτι μας, θα καταβάλαμε μεγάλη προσπάθεια για να το εξοντώσουμε· όταν όμως ο διάβολος φωλιάζει στις ψυχές μας, δεν θεωρούμε ότι παθαίνουμε τίποτα το φοβερό, αλλά έχουμε επαναπαυθεί. Και η αιτία είναι επειδή δεν τον βλέπουμε με τα μάτια του σώματος· καίτοι για αυτόν ακριβώς τον λόγο θα έπρεπε να αγρυπνούμε περισσότερο και να νήφουμε. Διότι από τον μεν αισθητό εχθρό θα μπορούσε κανείς εύκολα να φυλαχτεί, τον αόρατο όμως, αν δεν είμαστε διαρκώς καθοπλισμένοι, δεν θα μπορέσουμε εύκολα να τον αποφύγουμε· και μάλιστα, επειδή δεν γνωρίζει να πολεμά ευθέως· διότι αλλιώς θα είχε ηττηθεί ταχέως· αλλά παίρνοντας πολλές φορές το σχήμα της φιλίας, ενσταλάζει το δηλητήριο της σκληρότητας. Έτσι λοιπόν παρακίνησε και τη γυναίκα του Ιώβ, αφού φόρεσε το προσωπείο της φιλοστοργίας, να δώσει εκείνη την πονηρή συμβουλή· έτσι και όταν συνομιλούσε με τον Αδάμ, υποκρίνεται τον κηδεμόνα και τον προστάτη, λέγοντας ότι θα ανοιχτούν τα μάτια σας την ημέρα που θα φάτε από το δέντρο. Έτσι έπεισε και τον Ιεφθάε, με το πρόσχημα της ευσέβειας, να κατασφάξει την κόρη του και να προσφέρει την παράνομη θυσία.

γʹ. Τι λοιπόν; Επειδή όλος ο λαός έδειξε σύνεση, άραγε δεν έγινε τίποτε περισσότερο, αλλά τηρήθηκε ο όρκος; Ούτε και έτσι λοιπόν τηρήθηκε, αλλά παραβιάστηκε. Πώς και με ποιον τρόπο; Αμέσως θα ακούσετε, για να κατανοήσετε πλήρως την τέχνη του διαβόλου. Διότι ο Ιωνάθαν, επειδή δεν είχε ακούσει όταν ο πατέρας του επέβαλλε τον όρκο, άπλωσε την άκρη του σκήπτρου που κρατούσε στο χέρι του, την βούτηξε στην κερήθρα με το μέλι, και έφερε το χέρι του στο στόμα του, και φωτίστηκαν τα μάτια του. Δες ποιον ώθησε προς την επιορκία, όχι κάποιον από τους στρατιώτες, αλλά τον ίδιο τον υιό εκείνου που είχε δώσει τον όρκο· διότι δεν ήθελε μόνο να προκαλέσει επιορκία, αλλά μεθόδευε και παιδοκτονία, και αυτό το προετοίμαζε από πριν, και βιαζόταν να διχάσει την ίδια τη φύση εναντίον του εαυτού της, και αυτό ακριβώς που έκανε κάποτε στην περίπτωση του Ιεφθάε, αυτό ήλπιζε να επαναλάβει και τότε. Διότι και εκείνος, έχοντας υποσχεθεί στον Θεό να κατασφάξει τον πρώτο που θα τον συναντούσε μετά τη νίκη του στον πόλεμο, υπέπεσε σε παιδοκτονία· διότι θυσίασε τη θυγατέρα του, η οποία τον συνάντησε πρώτη, και ο Θεός δεν τον εμπόδισε.