Πατερικές αναφορές στο ΚΡΙΤΑΙ 13:5

Και ένας άγγελος του Θεού, διαλύοντας τη θλίψη του δικαίου Μανωέ και τη στειρότητα της συζύγου του, έφερε την πολύ χαρμόσυνη είδηση για ένα παιδί που θα ήταν Ναζηραίος του Θεού, τον μεγάλο Σαμψών. Και ο Μανωέ, γεμάτος χαρά, ρώτησε με θάρρος τον άγγελο: «Ποιο είναι το όνομά σου», του λέει, «ώστε, όταν πραγματοποιηθεί ο λόγος σου, να σε δοξάσουμε;».

Αλλά ανυμνεί αυτό που είναι διαχωρισμένο, ανυψωμένο πάνω από όλα τα άλλα και απομονωμένο. Είναι δε σύνηθες στην Αγία Γραφή αυτό το νόημα της λέξης, όπως στο «κάθε αρσενικό που διανοίγει μήτρα θα ονομαστεί άγιο για τον Κύριο», δηλαδή διαχωρισμένο. Και πάλι στο βιβλίο των Κριτών: «Θα γεννήσεις υιό, και δεν θα περάσει σίδερο στο κεφάλι του, διότι το παιδί είναι αγιασμένο», και αναρίθμητα άλλα. Έτσι λοιπόν λέγεται ότι αγιάζεται και ο τόπος ή ο άρτος ή ο οίνος, τα οποία λέμε ότι διαχωρίζονται για τον Θεό και δεν παραδίδονται σε καμία κοινή χρήση.

Την πόλη της Ιεριχούς παρέλαβε ο Ιησούς καθοδηγούμενος από τον άγγελο· διότι με την προσευχή συνέτριψε τα τείχη. Λέγοντας δε αυτά, κηρύττω σε όλους τη φιλανθρωπία του Θεού προς τους ανθρώπους, πώς εξαρχής οι άγγελοι φυλάσσουν τους ανθρώπους. Να διηγηθώ άλλη μία συγκατάβαση αγγέλου, προς τον Μανωέ; Αυτός, αφού προανήγγειλε τη γέννηση του Σαμψών, τον πρόσταξε να αναπέμψει θυσίες, ο αρχιστράτηγος των ασωμάτων.

Και τιμάται πάλι η γέννηση του Σαμψών, του υιού του Μανωέ που γεννήθηκε σύμφωνα με την υπόσχεση, προερχόμενος και αυτός από στείρα μητέρα· ο οποίος, όπως λέγεται, δεν θα πιει κρασί και μεθυστικό ποτό, και δεν θα φάει τίποτα ακάθαρτο· και αυτός θα αρχίσει να σώζει τον Ισραήλ από τα χέρια των αλλοφύλων. Ακόμη δε επιπλέον, για να παραλείψω τα των άλλων, και του Σαμουήλ που έβλεπε τα μελλούμενα, τον οποίο γέννησε η πολυΰμνητη Άννα στον άνδρα της Ελκανά, αφιερώνοντάς τον από βρέφος στον Θεό. Αλλά δεν έφτασαν στο μεγαλείο του Ιωάννη, αγαπητοί· διότι οι μεν υπήρξαν πριν από τον γραπτό νόμο, οι δε μετά τον νόμο· ο Ιωάννης όμως, ο υιός του ιερέα Ζαχαρία και της θαυμαστής Ελισάβετ, το προεισόδιο άνθος της παρουσίας του Χριστού, άνθισε φανερούμενος ανάμεσα στον νόμο και στη χάρη· διότι έλαμψε από πριν ο νοητός εωσφόρος, σημαίνοντας την ανατολή του Ηλίου της δικαιοσύνης· προέτρεξε ο στρατιώτης φανερώνοντας την έλευση του Παμβασιλέα· ήλθε ο νυμφαγωγός μηνύοντας την παρουσία του Νυμφίου· και οι άλλοι μεν μετά από κάποιο καιρό από τη γέννησή τους είτε προφήτευσαν είτε θαυματούργησαν, αυτός όμως, ενώ κυοφορούνταν ακόμη, γέμισε από το Άγιο Πνεύμα και αναδείχθηκε θαυματουργός.