Πατερικές αναφορές στο ΚΡΙΤΑΙ 15:19

Αν λοιπόν ο Θεός κατανάλωσε την ύλη, όπως λένε οι Έλληνες, στα μέρη και στα γένη —και την ύλη και τα μέρη και τα γένη— από πού λοιπόν δημιούργησε δέντρο και πρόβατο; Από πού και την κολοκυθιά; Και σε άλλη περίσταση άπειρο πλήθος πουλιών, ώστε να χορτάσει χιλιάδες ανθρώπους για πολύ καιρό; Και από πού έδωσε στην πέτρα το νερό και στη σιαγόνα του όνου την πηγή;

Δες μου τη Δαλιδά, πώς, αφού ξύρισε και έδεσε τον ίδιο της τον άνδρα, παρέδωσε στους αλλοφύλους το ίδιο της το μέλος, τον ίδιο της τον σύζυγο· αυτόν που περιέθαλπε, αυτόν που κολάκευε, αυτόν που καταφιλούσε, αυτόν που υποκρινόταν ότι τον αγαπούσε περισσότερο από τον εαυτό της. Αυτόν που χθες αγαπούσε, σήμερα τον απατούσε· αυτόν που χθες τον περιέθαλπε με αγάπη, σήμερα τον έθαβε με απάτη. Και μήπως δεν ήταν ωραίος; Και ποιος ήταν πιο ωραίος από αυτόν, που έφερε επτά πλοκάμους στο κεφάλι του, βαστάζοντας την εικόνα της επταφώτου χάριτος; Και μήπως δεν ήταν ανδρείος; Και ποιος ήταν πιο ανδρείος από αυτόν, που πάταξε ολομόναχος στον δρόμο έναν φοβερό λέοντα, και με μία σιαγόνα όνου κατέστρεψε χίλιους αλλοφύλους; Αλλά ήταν και τόσο άγιος, ώστε κάποτε που δίψασε μέσα σε σπάνη νερού, προσευχήθηκε, και από τη νεκρή σιαγόνα που κρατούσε στο χέρι του ανέβλυσε νερό, και από εκεί άντλησε.

Διότι και εκείνη, αφού ξύρισε και έδεσε τον ανδρειότατο Σαμψών, τον παρέδωσε στους αλλοφύλους· τον ίδιο της τον άνδρα, τον ίδιο της τον σύζυγο, τον οποίο περιέθαλπε, τον οποίο θώπευε, τον οποίο κολάκευε, τον οποίο υποκρινόταν ότι αγαπούσε περισσότερο από τον εαυτό της· αυτόν που χθες αγαπούσε, σήμερα τον απατούσε· αυτόν που χθες περιέθαλπε με αγάπη, σήμερα τον έθαβε με απάτη. Και μήπως δεν ήταν ωραίος; Και ποιος ήταν ωραιότερος από αυτόν εκείνον τον καιρό, ο οποίος έφερε επτά βοστρύχους στο κεφάλι του, βαστάζοντας την εικόνα της επταφώτου χάριτος; Και μήπως δεν ήταν ανδρείος; Και ποιος ήταν ανδρειότερος από αυτόν, ο οποίος ολομόναχος έπνιξε καθ' οδόν ένα φοβερό λιοντάρι, και με μία σιαγόνα όνου κατατρόπωσε χίλιους αλλοφύλους; Αλλά μήπως δεν ήταν και άγιος; Ήταν τόσο άγιος, ώστε κάποτε, όταν δίψασε ενώ υπήρχε έλλειψη ύδατος, προσευχήθηκε, και από τη νεκρή σιαγόνα που κρατούσε στα χέρια του ανέβλυσε νερό, και από εκεί άντλησε τη θεραπεία για τη δίψα του. Και αυτόν τον τόσο ωραίο, τον τόσο ανδρείο, τον τόσο άγιο, η ίδια του η γυναίκα, αφού τον έδεσε σαν εχθρό, τον παρέδωσε στους αλλοφύλους. Και πώς άραγε μια γυναίκα υπερίσχυσε ενός τόσο ανδρείου; Εξαιτίας της αγαθότητας του ίδιου του ανδρός. Διότι, αφού μέσα στη νύχτα του απέσπασε δόλια το μυστήριο της δύναμής του, τον υπέταξε γυμνό με ισχυρούς ιμάντες. Γι' αυτό σου παραγγέλλει η Σοφία: Να φυλάγεσαι από τη σύζυγό σου στο να της εμπιστεύεσαι οτιδήποτε.

Πώς γέννησε η Παρθένος; Πες μου, πώς βλάστησε η ράβδος του Ααρών; Πώς γέννησε η Παρθένος; Πες μου, πώς δόθηκε από τον ουρανό το μάννα; Πώς πολλαπλασιάστηκε η υδρία; Πώς από τη ρίζα του Ιεσσαί βλάστησε το άνθος; Πώς το λάδι του Ελισσαίου ανέβλυσε στα πήλινα δοχεία; Πώς γέννησε η Παρθένος; Πες μου, πώς την εποχή του Γεδεών ο πόκος έσταξε δρόσο; Πες μου, πώς στην περίπτωση του Σαμψών το οστό ανέβλυσε νερό; Πες μου, πώς το καμίνι διαφύλαξε τους παίδες; Πες μου, πώς επί Μανωέ άναψε η πέτρα χωρίς καύσιμη ύλη; Πες μου, πώς καιγόταν η βάτος και δεν κατακαιγόταν; Πες μου, πώς δεν καταφλέχθηκε ο Ηλίας μέσα στο πύρινο άρμα; Πες μου, πώς ο Μωυσής εισήλθε στον γνόφο και πάλι εξήλθε; Πώς γέννησε η Παρθένος; Πώς ο Ησαΐας είδε τον Κύριο να κάθεται σε θρόνο υψηλό και υπερυψωμένο; Πες μου, πώς ο Δανιήλ φανέρωσε το κρυμμένο ενύπνιο στον Ναβουχοδονόσορα; Πώς ο Ιεζεκιήλ είδε τον Αόρατο να κάθεται σε άρμα Χερουβίμ; Πώς γέννησε η Παρθένος; Πώς ο Ιερεμίας αγιάστηκε ως προφήτης από τη μήτρα της μητέρας του; Πες μου, πώς τα νεκρά οστά του προφήτη ανέστησαν τότε τον νεκρό; Πες μου, πώς η Ερυθρά στερεοποιήθηκε με τη ράβδο; Πες μου, πώς ο Ιορδάνης γύρισε πίσω το ρεύμα του; Πες μου, πώς τα δέντρα κυοφορούν τους καρπούς; Πες μου, πώς η άμπελος φέρει το σταφύλι; Πες μου, πώς η νύχτα γέννησε την ημέρα; Πώς γέννησε η Παρθένος; Πες μου, πώς ο φωστήρας του ήλιου θερμαίνει τον κόσμο, πες μου, πώς ο ουρανός φανερώνει τα άστρα;

Δεν μας τον παρέδωσε ο ίδιος του ο μαθητής, αφού τον κατέκρινε; Και εσύ, Πέτρε, δεν τον αρνήθηκες τρεις φορές με όρκο μπροστά στην πύλη; Και εσύ, Ιωάννη, δεν απέδρασες πετώντας ακόμη και το ίδιο σου το πανωφόρι; Και όλοι οι υπόλοιποι δεν νίκησαν τον θάνατο διά της φυγής; Πώς, λοιπόν, εσείς μετά τον θάνατο εκείνου αναστατώνετε τα πλήθη; Περιφρονήσατε, ω παράνομοι, τη δική μας επιείκεια, χλευάσατε τον νόμο και τα θεία παραγγέλματα, παραγνωρίσατε τον Μωυσή, τον μέγα μεταξύ των προφητών, περιγελάτε τις παραδόσεις των Ιουδαίων και επαινείτε τα έργα του Γαλιλαίου. Με ποια δύναμη ή στο όνομα ποιου το πράξατε αυτό εσείς; Ο Μωυσής μετέβαλε το νερό σε αίμα, αλλά αφού αξιώθηκε θείας συνομιλίας. Ο Ιησούς του Ναυή ανέκοψε την πορεία των στοιχείων της φύσης, αλλά για τη σωτηρία του λαού· ο Ηλίας ανέστησε νεκρό, αλλά πρώτα ξάπλωσε πάνω στο σώμα του· ο Σαμψών άντλησε νερό από σιαγόνα, αλλά χρησιμοποίησε την προσευχή ως μεσολαβητή· ο Ελισαίος εκαθάρισε λεπρό, αλλά έστειλε τον Σύρο στον Ιορδάνη. Ο Δαβίδ εξεδίωξε πνεύμα, αλλά κρατώντας την κινύρα στην παλάμη του. Εσείς, όμως, ούτε θείας συνομιλίας αξιωθήκατε, ούτε χρησιμοποιήσατε κάποιο όργανο ως μέσο για το θαύμα· παρά μόνο με τον λόγο, όπως ισχυρίζεστε, αποδιώξατε την ασθένεια· επομένως, καταστήσατε ολοφάνερη τη μαγγανεία σας.

Ο Δεσπότης Χριστός μάς προσέφερε τα λείψανα των αγίων ως σωτήριες πηγές, τα οποία πηγάζουν με πολλούς τρόπους ευεργεσίες και αναβλύζουν ευωδιαστό μύρο. Και κανείς ας μην αμφιβάλλει. Διότι, εάν από ακρότομο βράχο στην έρημο πήγασε νερό με το θέλημα του Θεού, όπως και από σιαγόνα όνου για τον Σαμψών που διψούσε, είναι άραγε απίστευτο να αναβλύζει ευώδες μύρο από τα μαρτυρικά λείψανα; Σε καμία περίπτωση, τουλάχιστον για όσους γνωρίζουν τη δύναμη του Θεού και την τιμή που αποδίδει Εκείνος στους αγίους.

Μήπως δεν ήταν ανδρείος; Ώστε τον φοβερό λέοντα που βρισκόταν στον δρόμο του τον έπνιξε μόνος του, και με μία σιαγόνα όνου εξολόθρευσε χιλιάδες αλλοφύλους. Αλλά ήταν και άγιος. Διότι ήταν τόσο πολύ άγιος, ώστε, όταν δίψασε σε περίοδο έλλειψης νερού, προσευχήθηκε και από τη νεκρή σιαγόνα που κρατούσε στο χέρι του έκανε να αναβλύσουν πηγές νερού, και από εκεί άντλησε τη θεραπεία για τη δίψα του. Και αυτόν, τον τόσο ωραίο, τον τόσο ανδρείο, η ίδια του η γυναίκα τον παρέδωσε ως εχθρό στους αλλοφύλους. Γι' αυτό σου παραγγέλλει ο προφήτης: Από τη σύζυγό σου να φυλάγεσαι, στο να της εμπιστευτείς κάτι. Πες μου, ποιο θηρίο θα μηχανευόταν ποτέ τέτοια πράγματα εναντίον του δικού του αρσενικού; Ποια δράκαινα θέλει να χαθεί ο ίδιος της ο σύντροφος; Και ποια λέαινα παραδίδει το δικό της αρσενικό σε σφαγή; Βλέπεις ότι πολύ εύστοχα είπε η Σοφία: Δεν υπάρχει κεφάλι χειρότερο από το κεφάλι του φιδιού, και δεν υπάρχει κακία χειρότερη από την κακία της γυναίκας.

Και άνοιξε ο Θεός το τραύμα που βρισκόταν στη σιαγόνα, και βγήκαν από αυτό νερά· και ήπιε, και επανήλθε το πνεύμα του, και έζησε.» «Και είδε εκεί μια γυναίκα πόρνη, και πήγε σε αυτήν, και ειδοποιήθηκαν οι Γαζαίοι, με τα λόγια: Ήρθε εδώ ο Σαμψών. Και τον περικύκλωσαν, και του έστησαν ενέδρα όλη τη νύχτα στην πύλη της πόλης. Και παρέμειναν σιωπηλοί όλη τη νύχτα, λέγοντας: Μόλις χαράξει η αυγή, θα τον θανατώσουμε. Και κοιμήθηκε ο Σαμψών έως τα μεσάνυχτα.

Η σιαγόνα του όνου, που αποτελούσε πηγή και αιτία τριπλής ακαθαρσίας, πώς απέδωσε ρυάκια καθαρού και πόσιμου νερού στον διψασμένο Ναζηραίο, και έγινε διάσημη για θαύματα ισάξια με την ακαθαρσία της; Διότι ήταν οστό όνου, επιπλέον νεκρού ζώου, και τρίτον εργαλείο φόνου. Και δεν βρισκόταν στο έδαφος κοντά σε νερό, ούτε έσταζαν κάποιες αφανείς υγρασίες που να πότιζαν το οστό, αλλά φερόταν από το χέρι ενός πολεμιστή ως όπλο εναντίον των εχθρών του. Και όμως, ανέβλυσε τέτοια πηγή υδάτων, ώστε αυτός που είχε διψάσει μέσα σε τόσο κόπο και μόχθο και για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, να γευθεί άφθονο, πλούσιο και πέρα από κάθε ανάγκη πότο. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, τα νεκρά και φονικά οστά του ακάθαρτου ζώου υπηρέτησαν ένα τέτοιο θαύμα. Όσο για εκείνους που δίνουν στην πηγή το όνομα «σιαγόνα του όνου» και υποστηρίζουν ότι από εκεί ήρθε το νερό στον διψασμένο, παρότι δεν βλάπτουν σε τίποτα το προκείμενο επιχείρημα (αφού είναι σαφές ότι, λέγοντας αυτό, και οι ίδιοι ερευνούν πέρα από το γράμμα του κειμένου), εφόσον παραμένει ισχυρή η πίστη στα παράδοξα έργα, δεν θα συμφωνούσα εύκολα μαζί τους.