Ἑβραίοις γὰρ οὖσιν ὡς Ἑβραῖος ἐλάλει. ἐρόμενοι δὲ τὴν αἰτίαν, καὶ ἀναμαθόντες, ὅπως ἐκ φυλῆς ὄντα Λευῒ κατεμισθοῦτο μὲν ὁ Μιχαίας, ἱερουργὸν δὲ τῶν ἑαυτοῦ κεχειροτόνηκε σεβασμάτων, συναλγῆσαι δέον, ὡς αἰχμαλώτῳ καὶ ἠπατημένῳ καὶ ἀλητεύοντι, συγκατώλισθον εὐθὺς εἰς τοὺς τῆς ἀπάτης βρόχους, καὶ ἀγορεύειν αὐτὸν ἠξίουν, ἐπερωτῶντα τὸ εἴδωλον εἰ κατὰ γνώμην αὐτοῖς ἐκβήσεται τὸ ἐγχείρημα, τὸ κατακρατῆσαί φημι τῆς χώρας, ἣν ἀφίκοντο καταθρήσοντες. ὁ δὲ τὸ δοκοῦν λελάληκεν ὡς παρὰ Θεοῦ. κατασκεψάμενοι δὲ τὴν γῆν οἱ ἀπεσταλμένοι, τοῖς πεπομφόσιν ἀπήγγελλον, ὡς ἀγαθὴ καὶ πίων, καὶ οὐ σὺν ἱδρῶτι ληπτή. ἐπειδὴ δὲ τῶν τοιούτων ἐπύθοντο λόγων οἱ ἀπὸ φυλῆς τῆς Δὰν, ἑξακόσιοι τὸν ἀριθμὸν, ἐν ὅπλοις ὄντες ἀνέβαινον. ἀφίκοντο δὲ καὶ αὐτοὶ μέχρις οἴκου Μιχαία. “Καὶ ἀπεκρίθησαν, φησὶν, ”οἱ πέντε ἄνδρες οἱ πορευθέντες κατασκέψασθαι τὴν γῆν “Λαϊσὰ καὶ εἶπαν πρὸς τοὺς ἀδελφοὺς αὐτῶν Ἔγνωτε ὅτι ”ἐστὶν ἐν τῷ οἴκῳ τούτῳ Ἐφοὺδ καὶ Θεραφεὶμ καὶ γλυπτὸν “καὶ χωνευτόν; καὶ νῦν γνῶτε τί ποιήσετε.” τὸ μὲν οὖν Ἐφοὺδ ἑρμηνεύεται λύτρωσις, Θεραφεὶμ δὲ πάλιν ἄνεσις ἢ ἰώμενος αὐτούς. εἴδωλον γὰρ ἦν ὑπόληψιν ἔχον ἐφ᾽ ἑαυτῷ ψευδῆ, τοῦ θεραπεύειν δύνασθαί τινας. περιπλάττουσι γὰρ Ἑλλήνων παῖδες ἔσθ᾽ ὅτε ταῖς τοιαύταις δόξαις τὰ χειροποίητα.
Μετάφραση
Διότι, επειδή ήταν Εβραίοι, τους μιλούσε ως Εβραίος. Όταν ρώτησαν την αιτία και έμαθαν πώς, ενώ καταγόταν από τη φυλή του Λευί, τον μίσθωσε ο Μιχαίας και τον χειροτόνησε ιερέα των δικών του σεβασμάτων, ενώ έπρεπε να τον συμπονέσουν ως αιχμάλωτο, εξαπατημένο και περιπλανώμενο, εκείνοι αντιθέτως γλίστρησαν μαζί του αμέσως στις παγίδες της απάτης και του ζητούσαν να τους μιλήσει, ρωτώντας το είδωλο αν το εγχείρημά τους, δηλαδή η κατάληψη της χώρας που ήρθαν να κατασκοπεύσουν, θα έχει την επιθυμητή για αυτούς έκβαση. Εκείνος δε τους είπε αυτό που του φάνηκε καλό, σαν να προερχόταν από τον Θεό. Οι απεσταλμένοι λοιπόν, αφού κατασκόπευσαν τη γη, ανέφεραν σε αυτούς που τους έστειλαν ότι ήταν αγαθή και εύφορη, και ότι μπορούσε να καταληφθεί χωρίς κόπο. Όταν άκουσαν αυτά τα λόγια οι άνδρες από τη φυλή του Δαν, εξακόσιοι στον αριθμό και ένοπλοι, ξεκίνησαν να ανεβαίνουν. Έφτασαν και αυτοί μέχρι το σπίτι του Μιχαία. «Και αποκρίθηκαν», λέει η Γραφή, «οι πέντε άνδρες που είχαν πάει να κατασκοπεύσουν τη γη της Λαϊσά και είπαν στους αδελφούς τους: Γνωρίζετε ότι σε αυτό το σπίτι υπάρχει Εφούδ και Θεραφείμ και γλυπτό και χωνευτό είδωλο; Τώρα λοιπόν σκεφτείτε τι θα κάνετε». Το μεν Εφούδ ερμηνεύεται ως λύτρωση, το δε Θεραφείμ πάλι ως άνεση ή ως εκείνος που τους θεραπεύει. Διότι ήταν ένα είδωλο που έφερε την ψευδή φήμη ότι είχε τη δύναμη να θεραπεύει κάποιους. Επειδή οι Έλληνες αποδίδουν μερικές φορές τέτοιες δοξασίες στα χειροποίητα κατασκευάσματα.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες