Ἐπιστολὴ ἐγκύκλιος τοῦ μακαρίου Ἀθανασίου ἐπισκόπου Ἀλεξανδρείας Τοῖς κατὰ τόπον συλλειτουργοῖς, κυρίοις ἀγαπητοῖς, Ἀθανάσιος ἐν κυρίῳ χαίρειν. Ἃ μὲν πεπόνθαμεν δεινὰ καὶ ἀφόρητά ἐστι, καὶ οὐκ ἔστιν ἐπαξίως αὐτῶν μνημονεῦσαι· ἵνα δὲ ταχύτερον τὸ δεινὸν τῶν συμβεβηκότων γνωσθῆναι δυνηθῇ, καλὸν ἡγησάμην ἱστορίας ἀπὸ τῶν γραφῶν μνημονεῦσαι. ἀνήρ ποτε Λευίτης ἀδικηθεὶς εἰς τὴν γυναῖκα καὶ τὴν ὑπερβολὴν τοῦ μύσους ἑωρακώς (Ἑβραία γὰρ ἦν ἡ γυνὴ καὶ ἐκ τῆς Ἰούδα φυλῆς ἐτύγχανε) καὶ καταπλαγεὶς ἐπὶ τοῖς τολμηθεῖσιν εἰς αὐτὸν παρανομήμασιν, ὡς ἡ θεία τῶν Κριτῶν διαγορεύει γραφή, διελὼν τὴν γυναῖκα ἀπέστειλε κατὰ πᾶσαν φυλὴν τοῦ Ἰσραήλ, ἵνα μὴ εἰς αὐτὸν μόνον, ἀλλὰ καὶ εἰς πάντας κοινὸν τὸ τοιοῦτον ἀδίκημα πιστευθῇ, καὶ ἵνα, ἐὰν μὲν συμπαθῶσιν, ἐκδικήσωσιν, ἐὰν δὲ παρίδωσιν, ὡς αὐτοὶ λοιπὸν ἀδικήσαντες αἰσχυνθῶσι. καὶ οἱ μὲν ἀποσταλέντες τὸ γεγονὸς ἀπήγγελον, οἱ δὲ ἀκούοντες καὶ ὁρῶντες ἔλεγον μηδέποτε τὰ τοιαῦτα γεγενῆσθαι, ἀφ᾽ ἧς ἡμέρας ἀνέβησαν οἱ υἱοὶ Ἰσραὴλ ἐξ Αἰγύπτου. πᾶσα γοῦν φυλὴ τοῦ Ἰσραὴλ κεκίνητο καὶ πάντες ὡς αὐτοὶ παθόντες κατὰ τῶν πλημμελησάντων συνῆλθον καὶ τέλος κατεπολεμήθησαν οἱ τὰ παράνομα δράσαντες καὶ ἀνάθεμα παρὰ πάντων γεγόνασιν. οὐ γὰρ εἰς τὴν συγγένειαν οἱ συνελθόντες ἐσκόπουν, ἀλλ᾽ εἰς τὸ πλημμεληθὲν ἀπέβλεπον.
Μετάφραση
Εγκύκλιος επιστολή του μακαρίου Αθανασίου, επισκόπου Αλεξανδρείας. Προς τους κατά τόπους συλλειτουργούς, αγαπητούς κυρίους, ο Αθανάσιος απευθύνει χαιρετισμό εν Κυρίω. Αυτά που υποφέραμε είναι δεινά και αφόρητα, και δεν είναι δυνατόν να τα αναφέρουμε επάξια· για να μπορέσει όμως να γίνει ταχύτερα γνωστή η φρίκη των όσων συνέβησαν, θεώρησα καλό να υπενθυμίσω μια ιστορία από τις Γραφές. Κάποιος άνδρας Λευίτης, αφού αδικήθηκε στο πρόσωπο της γυναίκας του και είδε την υπερβολή του μύσους (διότι η γυναίκα ήταν Εβραία και καταγόταν από τη φυλή του Ιούδα) και συγκλονίστηκε από τα παρανομήματα που τολμήθηκαν εις βάρος του, όπως αφηγείται η θεία Γραφή των Κριτών, αφού διαμέλισε τη γυναίκα, την έστειλε σε κάθε φυλή του Ισραήλ, ώστε να θεωρηθεί ένα τέτοιο αδίκημα ότι δεν έγινε μόνο εις βάρος του, αλλά ότι είναι κοινό σε όλους, και προκειμένου, εάν μεν τον συμπονήσουν, να τον εκδικήσουν, εάν δε αδιαφορήσουν, να ντραπούν σαν να είχαν διαπράξει την αδικία πλέον οι ίδιοι. Και οι μεν απεσταλμένοι ανήγγειλαν το γεγονός, ενώ εκείνοι που άκουγαν και έβλεπαν έλεγαν ότι ποτέ δεν είχαν γίνει τέτοια πράγματα από την ημέρα που ανέβηκαν οι υιοί του Ισραήλ από την Αίγυπτο. Κινητοποιήθηκε λοιπόν κάθε φυλή του Ισραήλ, και όλοι, σαν να είχαν πάθει οι ίδιοι, συγκεντρώθηκαν εναντίον εκείνων που είχαν παρανομήσει, και στο τέλος καταπολεμήθηκαν αυτοί που έπραξαν τα παράνομα και έγιναν ανάθεμα από όλους. Διότι εκείνοι που συγκεντρώθηκαν δεν έλαβαν υπόψη τους τη συγγένεια, αλλά προσηλώθηκαν στο έγκλημα που είχε διαπραχθεί.
Περισσότερα
Λεπτομέρειες